We zijn oud Ahold-collega's. Dus kennen allebei het métier van corporate tempo, resultaat en groei.

Nu zitten we tegenover elkaar en praten we over iets wat daar óók al speelde, maar zelden benoemd werd: essentie.

Margreet werkte 23 jaar bij Albert Heijn.
In rollen waarin ze zichtbaar maakte wat er écht speelde en wat er écht toe deed. Ze voelde feilloos aan wat relevant was. Wat klopte. Wat nodig was.

Tot haar energie een andere taal begon te spreken.

Bij de geboorte van haar zoon werd ze ziek. En toen werd één vraag onvermijdelijk: Waar krijg ik energie van — en waar loopt die uit mij weg?

Dat bleek niet te gaan over functie of titel, maar over haar sprankeltalent.

Vandaag helpt ze mensen en organisaties hun essentie te verwoorden.
- Waarom ben je als bedrijf op aarde?
- Wat is jouw betekenisvolle bijdrage?
- En wat gebeurt er als je die oorsprong niet meer eert?

Haar overtuiging is helder:
Als mensen en organisaties doen waar ze van gaan sprankelen, gaat het stromen. Energie is de eerlijkste graadmeter. En winst is een gevolg, nooit het vertrekpunt.

We spreken over de onderstroom en bovenstroom. Over het kantelpunt waarop energie omslaat. En over wat jij vanzelf geeft aan de wereld — en jezelf vaak onthoudt.

Voel je dat er meer in jou of je organisatie zit dan er nu uitkomt?
Luister mee.

En wil je meer over Margreet en haar werk weten, je vindt haar hier.

Je denkt dat je bewuste keuzes maakt: rationeel, weloverwogen, logisch.
Maar wat als een groot deel van jouw gedrag geen bewuste keuze is, maar loyaliteit?

Loyaliteit aan een familiesysteem dat al bestond vóór jou.
Aan plekken die ooit ingenomen moesten worden.
Aan angsten, verantwoordelijkheden of geheimen waar nooit woorden voor kwamen.

Ik volg momenteel een training in systemisch werk en familieopstellingen.
Een verdieping die naadloos aansluit op hypnotherapie.

In mijn praktijk zie ik regelmatig dat iemand – zonder het te weten – een plek inneemt die niet van hem of haar is.
En ik ervaar wat er gebeurt wanneer het lichaam en de mind ontspant,
zodra ordening, insluiting en balans weer kloppen.

Niet door te analyseren.
Maar door te ervaren.

Het werk van Bert Hellinger loopt hierin als een rode draad.
Zijn inzicht is confronterend eenvoudig:
erkennen is al genoeg.

Soms loopt het leven precies zoals het hoort.
Je werk gaat goed. Je agenda is vol. De verantwoordelijkheid is groot.

En toch knaagt er iets.
Niet hard. Niet dramatisch.
Meer als een zacht maar hardnekkig gevoel van: dit klopt niet meer helemaal.

Loslaten wordt vaak gezien als iets groots.
Stoppen. Afscheid nemen. Een radicale beslissing.

Maar wat als loslaten iets anders is?
Wat als het niet gaat over wat je doet — maar over waarvandaan je het doet?

In deze aflevering neem ik je mee in een spanningsveld dat ik dagelijks zie bij leiders en ondernemers. Mensen die slim zijn, gedreven, gewend om door te gaan. En die ondertussen voelen dat hun hoofd nog prima functioneert, maar hun lijf een ander verhaal vertelt.

Sommige mensen kom je opnieuw tegen, precies op het moment dat het klopt.

In dit gesprek zit ik tegenover Bojana Duovski. Ooit actief in de reclamewereld, nu mede bepalend voor de koers van Stichting Studiezalen.

Bojana groeide op als kind van gastarbeiders uit voormalig Joegoslavië. Aanpassen werd een tweede natuur. Observeren een manier om te overleven.

Die vroege alertheid nam ze mee in haar carrière én in haar persoonlijke ontwikkeling. Ze maakte carrière in de reclamewereld, stapte op haar piek uit en liep alsnog tegen een burn-out aan. Het bracht verdieping.

Vandaag zet ze haar ervaring in op een plek waar gelijkwaardigheid geen woord is, maar dagelijkse praktijk. Bij Stichting Studiezalen werkt ze midden in wijken waar kansen niet vanzelfsprekend zijn en kijkt ze niet naar wat ontbreekt, maar naar wat er al is.

Een gesprek over leiderschap zonder titel.
Over ‘zijn’ in plaats van ‘doen’.
En over hoe persoonlijke ontwikkeling nog meer betekenis krijgt als je haar inzet voor iets groters dan jezelf.

Stress. We gebruiken het woord te pas en te onpas. Maar weten we eigenlijk wel wat er letterlijk gebeurt in ons lijf?

Een ChatGPT LinkedIn-post over 140 jaar oud worden bracht me op dit onderwerp. Stress wordt vaak genoemd, maar zelden echt begrepen.

In deze aflevering neem ik je mee in wat stress biologisch gezien is. Wat er gebeurt in je brein zodra er (mentaal of fysiek) gevaar dreigt. Dat je lichaam daar eerder op reageert dan je hoofd. En wanneer acute stress omslaat in chronische stress.

Ik eindig met zeven leefregels die opdoken in die oorspronkelijke post. Weliswaar door ChatGPT gegenereerd, maar zeker als richtinglijn te gebruiken.

Want stress is geen vijand.Het is een signaal.

En misschien is de echte vraag niet hoe je er vanaf komt, maar waar je lichaam al veel te lang op wacht. En daarom heb ik nog een 8e leefregel toegevoegd. En dat die over hypnose gaat snap je natuurlijk ook wel😉

PS

Ik heb het ook over een Netflix-serie: The BlueZone. Je vindt 'm hier

De wereld voelt onrustig.
Dat hoor ik steeds vaker om me heen. En ik zie het ook bij veel mensen: ze voelen meer spanning en zijn sneller geïrriteerd.

In deze aflevering sta ik stil bij een simpele maar wezenlijke vraag: hoe komt het dat alles wat in de buitenwereld gebeurt, zó gevoeld wordt binnenin ons?

Ik neem je mee in hoe ons brein en zenuwstelsel werken. Waarom ze voortdurend scannen op gevaar. En waarom de hoeveelheid informatie die we dagelijks tot ons nemen zoveel impact heeft op hoe veilig – of onveilig – de wereld voor ons voelt.

Niet om je te vertellen wat je moet doen.
Wel om je bewust te maken van waar jouw invloed ligt.

Over de keuze die je elke dag opnieuw maakt: waar geef jij je aandacht aan? En de vraag: wat doet dat écht met je?

Als je uit ervaring leert dat het belangrijk is dat je medewerkers meegeeft vanuit hun talenten te functioneren, ben je een liefdevolle leider.

Ernst Japikse is zo iemand. Als CEO van een energiebedrijf weet hij als geen ander zijn mensen te stimuleren hun volledige potentieel te benutten.

Na zelf in een burn-out te hebben gezeten, leerde Thaise monniken hem dat het in het leven eigenlijk maar om 1 ding draait: liefde. Terug in Nederland heeft hij dit vertaald naar werken vanuit je talent, waarbij bewust gebruik wordt gemaakt van elkaars kracht en talenten.

In deze podcast neemt Ernst je mee in zijn levensloop en leer je hoe hij van een hardwerkende vanuit force gestuurde manager nu een dagelijks mediterende liefdevol leider is geworden. En welke positieve effecten dit heeft. Niet alleen op de medewerkers, maar ook op het bedrijfsresultaat.

Dankjewel.

Dankjewel dat je de moeite hebt genomen naar mijn podcast te luisteren. 2025 was een mooi jaar op podcastgebied, want ik heb een enorme groei doorgemaakt. Zoveel meer luisteraars en zoveel meer volgers erbij dit jaar, echt ongelooflijk dankbaar ben ik daarvoor.

Om 2025 af te sluiten wil ik graag al mijn gasten nog eens in het volle licht zetten.. Allemaal mooie gesprekken waarvan ik heb geleerd, verwonderd ben geraakt en heb genoten. Daarom nog een keer allemaal op een rijtje, zodat jij wellicht in het weekend - voordat het gewone leven weer begint - nog een mooi gesprek kunt beluisteren.

Ik wens je een fantastisch 2026. En hoop je nog vaak te mogen begroeten bij een van mijn podcasts.

Dit is de 5e en laatste aflevering van een serie waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed.

Deze aflevering gaat over spijt nummer 1:Had ik maar de moed gehad trouw te blijven aan mezelf, in plaats van te voldoen aan de verwachtingen van anderen.

Veel mensen ontdekken pas laat hoe ver ze zijn afgedreven van wie ze in essentie zijn. Niet omdat ze verkeerde keuzes maakten, maar omdat aanpassen ooit nodig was. Om erbij te horen. Om veilig te blijven. Om te overleven.

We leren al jong wie we moeten zijn. En dat werkt. Het brengt je ver. Maakt je succesvol. Totdat je merkt dat je vooral leeft naar wat logisch, gewenst of verwacht wordt en steeds minder je eigen pad bewandelt.

Ik sta stil bij hoe die aanpassing zo vanzelfsprekend kan worden dat je denkt: dit bén ik. Terwijl het vaak oude overlevingsmechanismen zijn die allang niet meer nodig zijn.

Ik neem je mee in hoe hypnotherapie kan helpen om onder dat gedrag te kijken. Niet door te analyseren, maar door te ervaren. Door weer contact te maken met wat er was vóór al die aanpassingen. Met wat voor jou klopt.

En ik deel mijn eigen kantelpunt. Het moment waarop ik voelde dat wat ik deed niet langer mijn pad was. En wat er gebeurde toen ik echt begon met luisteren naar mijn eigen stem.

Deze aflevering is geen oproep om alles om te gooien.
Wel een uitnodiging om eerlijk te voelen: leef je jouw leven — of leef je vooral naar de verwachtingen van anderen?

Dit is de 4e van een serie van vijf afleveringen waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed.

Deze aflevering gaat over spijt nummer 2: Had ik maar niet zo hard gewerkt.

Hard werken klinkt als iets om trots op te zijn. En vaak is dat ook zo. Totdat je eerlijk durft te kijken naar wat het je kost.

In deze aflevering neem ik je mee naar hoe werk langzaam je identiteit kan worden. En waarom druk zijn zo veilig voelt. Vooral voor mensen met een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel en ambitieniveau.

En vandaag de dag is het niet alleen werk, maar ook onze schermtijd die ons uit verbinding houdt. Met anderen, maar vooral ook met onself.

En ik spreek uit ervaring he. Ik ben ook jarenlang prat geweest op het feit dat ik altijd 'aan' stond. Ontleende daar veel waarde uit. Hard werken was ook voor mij een manier om mezelf te bewijzen.

Ik heb het over dopamine, over overleven, over waarom rust zo ongemakkelijk kan voelen. En over wat er onder prestatiedrang schuilgaat als je even stopt met rennen. Ook leg ik met liefde uit hoe hypnotherapie kan helpen om het systeem onder dit gedrag tot rust te brengen.

Deze aflevering is geen pleidooi voor minder ambitie. Wel een uitnodiging om opnieuw te voelen waar je eigenlijk zo hard naartoe werkt.