سروده امروز ما باز آمدی
امروز ما باز آمدیم
گفتیم می آییم باز یک روز در باروت خشم
امروز روز آمدن شد
آمدیم بگشای چشم
دشخیم زندان شاه زدد
بس قفل و زندان ساختی
بر پیکر ایران ما
بس تیر و پیکان آختی
امروز ما باز آمده‌ایم تا قفل و زندان بشکنیم
وز خاک در زنجیر خود
زنجیر دیوان بشکنیم
گفتیم می آییم باز از هر نشیب از هر فراز
باز آمدیم تا طی کنیم
این دور درد جان گداز
از شهرهای شورشی ما نسلهای شورشیم
چون بهر آتش آمدیم
ما آرشیمو ما کورشیم
گفتیم از روز نخست که کس نی بخارد پشت ما
جز جان خون آقشت ما، جز ناخن انگشت ما
اینک چه توفان آمدیم توفان بود در مشت ما
اینک سلیمان آمدیم دریاست در انگشت ما
ما هم‌چو خورشید آمدیم گو شایو دیوار را
ما آمدیم جارو کنیم این سایه‌های دار را
اینک رسید آغاز ما اینک رسیده عید ما
اینک شده پایان تو رویان شده امید ما
تابان شده خورشید ما تابان شده خورشید ما

کمک کن ای عزیز، همراه شو باز
کمک کن پرده از این شب برانداز
کمک کن تا که این مرز گهربار
رها سازیم از شیخ تبردار
نخارد کس نخارد پشت ایران
مگر جز ناخن انگشت ایران
بیا بازو به بازو، پشت در پشت
به هم سازیم موج جنگل مشت
کمک کن سبز گیلان، ای خراسان
کمک کن ای لـرستان، آذرستان
کمک کن ای بلوچ، ای فارس، ای کُـرد
کمک کن وارثـان کاوه، ای گُـرد
کمک کن خوبدستان، ترکمانا
کمک کن ای شما، ای پیر و برنـا
کمک کن تا که این مرز گهربار
رها سازیم از شیخ تبردار
به رستاخیز آزادی بپاخیز
در ایران شور آزادی برانگیز
کمک کن تا شکوه و فخر این خاک
دراندازیم بر ایوان افلاک
رسول و ناجیِ این سرزمین باش
تبسم بر لب ایران زمین باش...

زنجیر بابلیان را از هم گسسته نگر
زندان خسته دلان را در هم شکسته نگر
از خنده بر لب ایشان نقشی نشسته نگر
کوروش پیام محبت به جهانیان آرد
منشور او ز سعادت ز خدا نشان دارد
شهر بابل اینک شد آزاد ازغم ها
نخلستانش خرم گندم زارش زیبا
همراه آرد کوروش با خود آزادی را
هر ایرانی بیند روی آبادی را
**
شهر بابل اینک شد آزاد ازغم ها
نخلستانش خرم گندم زارش زیبا
همراه آرد کوروش با خود آزادی را
هر ایرانی بیند روی آبادی را

هرجا او قدم نهد فردی از ستم رهد
شهری در هر قدمش گل می بارد
کوروش پیام محبت به جهانیان آرد
منشور او ز سعادت ز خدا نشان دارد

فریاد
بگو با من ای شقایق، زخمی کدوم خزونی
با کدوم شوق شکفتن داری از بهارمیخونی
از کدوم قبیله‌ای تو ای به خون نشسته عاشق
پر میدی چلچله‌ها رو با گلوی سرخ و خونی
منم فریاد تو ای خفته در خون
که عهدی با تو دارم سرخ و گلگون

تو فروغ آینه‌های بی‌زوالی
لاله‌ی معصوم هر تنگه و یالی
جرأت آتش شدن در معبر باد
سهم ما شد از تو ای همواره در یاد
منم فریاد تو ای خفته در خون
که عهدی با تو دارم سرخ و گلگون

تو تداوم فروغی تو شب سرد و سترون
ترجمان راز عشقی لحظه‌ی ازخودگذشتن
قد کشیدی پیش توفان حتی با دستای خالی
تا همیشه زنده باشه تو دلا فروغ میهن
منم فریاد تو ای خفته در خون
که عهدی با تو دارم سرخ و گلگون

به نام خدا
به نام خدا ای برادر مجاهد برخیز برخیز برخیز
به نام حسین ای برادر مجاهد برخیز برخیز برخیز
سلاحت برگیر برگیر برگیر
دشمن خلقت را از پای افکن
دشمن خلقت را از پای افکن
خون تو هدیه ای به ملت است
راه تو راه مرگ و عزت است
زندگی عقیده و جهاد است
مرگ واقعی در انقیاد است
این رهنمود نهضت حسین است
ندای حسین انقلاب حسین مستمر طولانیست
طوفانیست که ظلم نابرابری برکند
حسین در قلب ملت است
ما از آن ملتیم ما برای ملتیم ما فدای ملتیم
حیات ملت جاودانی
چراغ راهش خون فشانی
به نام خدا ای برادر مجاهد برخیز برخیز برخیز
به نام حسین ای برادر مجاهد برخیز برخیز برخیز
سلاحت برگیر برگیر برگیر
دشمن خلقت را از پای افکن
دشمن خلقت را از پای افکن

ســرود 4خرداد


در ستیغ کوه،‌در بلند ابر، در همه وسعت صحرا(بشنوم خروشتان)3
در درخش برق، در خروش رعد، در همه آبی دریا(بشنوم خروشتان)3

به بهروز و احمد به یاران درود به خرداد صبح شهیدان درود
شهادت بود عطف پیکارشان به این رادمردی و ایمان درود

(تو در شام ما مشعل مایی، تو امید تاریخ فردایی) 2

سکوت سحرگاه افسردگان شکست از خروش بدیع‌زادگان
جهانخوار و دژخیم و وابسته هان تو محکوم مرگی و ما جاودان

(تو در شام ما مشعل مایی، تو امید تاریخ فردایی) 2


در ستیغ کوه،‌در بلند ابر، در همه وسعت صحرا(بشنوم خروشتان) 3
در درخش برق، در خروش رعد، در همه آبی دریا(بشنوم خروشتان) 3

حنیف و سعید و بدیع‌زادگان، رسول است و محمود یارانشان
به بن‌بست رزم و به سد زمان، ره‌آموز پویای رزمندگان

(تو در شام ما مشعل مایی، تو امید تاریخ فردایی) 2

مجاهد غبار از رخ دین زدود که پیوند قرآن و سنت نمود
ز توحید و از نوک پیکان رزم ره انقلابی نوین را گشود

در ستیغ کوه،‌در بلند ابر، در همه وسعت صحرا(بشنوم سرودتان) 3
در درخش برق، در خروش رعد، در همه آبی دریا(بشنوم سرودتان) 3

سرود ”ایران زمین”

آید از ملک ایران زمین
غرش خلق ایران به گوش
بر تن و جان اهریمنان
لرزه افتاده از این خروش
وقتی از ستمگران تیره هر کرانه شد
روشن از مجاهدین چهره زمانه شد
قلب تیرگی درید اختر مجاهدین
وقتی این وطن پر از ظلمت شبانه شد
فریاد انتقام خلق ناقوس مرگ دشمنان
هر لحظه میدهد نوید از مرگی سخت و بیامان
(مرگ ظالمان ظالمان ظالمانسخت و بی امان بی امان بی امان)2
* * *
میرود کاروان زمان
در ره بیکران با شتاب
همره خلق ایران زمین
ما رویم از پی انقلاب
آن رهی که هر چریک رفته در پناه آن
مرگ با هدف بود انتهای راه آن
آن رهی که توشه اش مهر توده‌ها بود
خشم و کین سلاح آن توده‌ها سپاه آن
فریاد انتقام خلق ناقوس مرگ دشمنان
هر لحظه میدهد نوید از مرگی سخت و بی امان
(مرگ ظالمان ظالمان ظالمانسخت و بی امان بی امان بی امان)2

مادرانه
ناشكفته جان سپرد
باغ شادی‌ام فسرد
آه از اين غروب غم
كو جگرگوشه‌ام
خنده‌های ناز او
نام دلنواز او
ناگهان به خون تپيد
شد خموش ساز او
آزادی رويای او بود بر آن همی پافشرد
ميدانم ياران او بی‌شمارند و بی‌باك و گرد
ناشكفته جان سپرد...

‌ چهل ساله یه میهن زیر آوار شکنجه‌ست
تنش زخمی دلش زخمی نگاهش ابری و خیس
چهل ساله زمین و آسمونش رنگ خونه
قفس برپا، قناری بال‌بسته، دشنه در دیس
چهل سال جدال زندگی با مرگ و طاعون
چهل سال درفش و داغ و دار و تیربارون

تو هر سالش چقد تکفیر شد بر چهره لبخند
چقد کشتن جوونامونو زیر تسمه و بند
چقد خالی شد از امید و عزت زندگی‌ها
چقد مادر، پدر دق مرگ شد از داغ فرزند
چهل سال جدال زندگی با مرگ و طاعون
چهل سال درفش و داغ و دار و تیربارون
ولی ایران چه مغرور ایستاده تن نداده
داره میجنگه و پیروز میشه این اراده

یه عمره شهرها از رویش فریاد لبریزن
تبرها از جوونه، داسها از یاس می‌ترسن
پر از احساس عصیانه هوای کوچه این روزا
و جلادای خونریز از همین احساس می‌ترسن
چهل سال جدال زندگی با مرگ و طاعون
چهل سال درفش و داغ و دار و تیربارون
ولی ایران چه مغرور ایستاده تن نداده
داره میجنگه و پیروز میشه این اراده
بدون پیروز میشه این اراده

مجاهد، مجاهد، مجاهد به فرمان یزدان خود
مجاهد، مجاهد، مجاهد وفا کن به پیمان خود
به عزم گران و به خون روان ... به خشمی خروشان چو آتشفشان
(به عهدت وفا کن، نبردی بپا کن، ستم را فنا کن، زبنیان خود)2
***
مجاهد، مجاهد، مجاهد به فرمان یزدان خود
مجاهد، مجاهد، مجاهد وفا کن به پیمان خود
تویی نقطه‌ی آرزوهای خلق ... توپی شعله‌ی راه فردای خلق
( ز خود بی خبر شو، وجودی دگر شو، به جان شعله‌ور شو ز ایمان خود) 2
***
مجاهد، مجاهد، مجاهد به فرمان یزدان خود
مجاهد، مجاهد، مجاهد وفا کن به پیمان خود
به حق شهیدان راه خدا ... که گشتند در راه مردم فدا
(سلاحت بگیرم، رهت پیشه گیرم،مجاهد بمیرم، دهم جان خود)2
***
مجاهد، مجاهد، مجاهد وفا کن به پیمان خود
مجاهد، مجاهد، مجاهد وفا کن به پیمان خود