ศูนย์เทปธรรมะท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค

   "ชาวพุทธที่ดีต้องมีคุณสมบัติหลักใหญ่ๆอย่างน้อย 5 ประการ

1. เชื่อคำสอนขององค์พระสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว คือหลักคำสอนใหญ่ๆ

2. รักษาศีล ตามที่กำลังความสามารถของเราจะปฏิบัติได้ เพราะบางคนก็รักษาได้เพียวแค่ศีล 5 บางคนก็ได้ศีล 8 แต่เราต้องดูกำลังของตนเองว่าเราปฏิบัติได้ขนาดไหน เพราะต้องเคร่งครัดเป็นพิเศษไม่ใช่ว่าตั้งใจไว้แล้วทำบกพร่องบางข้อไม่ได้

3. ต้องเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม เชื่อกฎของกรรม เพราะกรรมเมื่อส่งผลเราต้องยอมรับสภาพความเป็นจริง เมื่อเราเชื่อกฎแห่งกรรมแล้วเราจะไม่ทุกข์ร้อนอะไร เมื่อเราประสบความลำบากก็คิดได้ว่าเป็นกรรมเก่าที่เรากระทำไว้เท่านั้น เช่น โรคภัยไข้เจ็บหรือต่างๆ

4. ไม่แสวงบุญนอกพระพุทธศาสนา นี่คือหน้าที่ชาวพุทธ คือการกระทำของชาวพุทธที่ดี

5. บำเพ็ญบุญเฉพาะในพระพุทธศาสนาเท่านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ดีที่ต้องปฏิบัติของชาวพุทธ"

"ชาวพุทธมีหน้าที่ประพฤติ ปฏิบัติธรรมอย่างไรให้เข้าถึงธรรมภายใน?

ถ้าพระบวชเข้ามาแล้วตั้งใจปฏิบัติตามที่ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างเคร่งครัด เชื่อได้ว่าธรรมภายในอยู่ไม่ไกล  แต่ที่เรายังประพฤติกันไม่ได้หรือความตั้งใจจริงในการปฏิบัติของพระภิกษุที่เข้ามาบวช คือ ไม่ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระวิปัสสนาอย่างเคร่งครัด

เพราะถ้าเราทำตามคำสั่งสอนแล้วทุกคนก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรมได้ด้วยกันทุกคน ซึ่งทั้งหมดนี้ก็เป็นแนวทางในการประพฤฟติปฏิบัติตนให้ถูกทาง ในช่วงเข้าพรรษานี้ เพื่อเป็นกำลังในในการเข้าถึงธรรมภายในเพื่อเป็นพระแท้

"จตุปาริสุทธิศีล หรือศีล 4

"หัวใจพระพุทธศาสนา

หลักมัชฌิมาปฏิปทานี้ สามารถนำมาใช้ได้กับกิจกรรมทุกประเภทของมนุษย์ในชีวิตประจำวัน โดยมีความมุ่งหมายเพื่อแก้ปัญหา กำจัดทุกข์เพื่อช่วยให้มนุษย์บรรลุความดีงาม ซึ่งการปฏิบัติดีและปฏิบัติชอบนั้น มนุษย์ต้องเข้าใจในจุดหมายของตนเอง ซึ่งนับเป็นการกระทำด้วยปัญญา หรือมีสัมมาทิฏฐิ"

"เสาหลักก็หมายความว่าที่ยึดมั่น เวลาที่เราเข้าที่คับขันนี่มันต้องมีสิ่งที่ยึดมั่น ถ้าไม่มีสิ่งที่ยึดมั่นแล้วมันจะทรงตัวไม่อยู่ เรานับถือพระพุทธศาสนาแล้วเราจะมีคนถามเราว่าเรานับถือพระพุทธศาสนาเรานับถืออะไรเป็นหลักเสาหลักก็คือ ข้อ ๑ ได้แก่พระพุทธเจ้า ข้อ ๒ ก็ได้แก่พระธรรม ข้อ ๓ ก็ได้แก่พระสงฆ์ ทั้ง ๓ ข้อนี้ถือว่าเป็นหลักประกันว่าเราได้นับถือพระพุทธศาสนา"

"กระบวนการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจาก ‘การเรียนรู้’ เพราะความรู้จะช่วยให้เกิด ‘ความเชื่อ’ หรือความศรัทธาในศักยภาพของตนเอง จากนั้นความเชื่อจะช่วยให้เกิดเป็น ‘แรงจูงใจ’ ใฝ่กระทำ”

"ธรรมะคือหน้าที่ แต่ก็ยังรักความหมาย ธรรมะ หมายถึงทุกสิ่ง ท่านอาจารย์พุทธทาส ขอแยกออกเป็น 4 ความหมาย

1. ธรรมะคือตัวธรรมชาติทั้งหลาย ธรรมชาติทั้งหลายก็เป็นธรรมะ เป็นทั้งรูปธรรม นามธรรม

2. ธรรมะคือกฎธรรมชาติ เพราะในตัวของธรรมชาติ ย่อมมีกฎของธรรมชาติประจำอยู่ ถ้าจะเรียกด้วยถ้อยคำที่ใช้กันอยู่โดยมาก ก็คือสัจจะ สัจธรรมะ

3. เมื่อมีกฎบังคับอยู่เหนือชีวิต ก็เกิดหน้าที่ที่จะต้องทำให้ถูกตามกฎของธรรมชาติ สรุปความหมายที่ 3 จึงได้แก่หน้าที่ตามกฎของธรรมชาติ

4. คือผลจากหน้าที่ หน้าที่คือปฏิบัติธรรม ผลของการปฏิบัติ หรือปฏิเวธธรรม รู้สึกว่ามีความหมายดี มีขอบเขตดี

ความหมายของธรรมะทั้ง 4 มีลักษณะเป็นวิทยาศาสตร์ ศาสดาทุกศาสนา สอนเรื่องหน้าที่ที่มนุษย์จะต้องทำ"

 "มีวาระพระบาลีที่มาในสุวรรณสามชาดก ว่า

ผู้เลี้ยงดูบิดามารดาโดยธรรม นักปราชญ์ย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้ บุคคลนั้นละจากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมบันเทิงอยู่ในสุคติโลกสวรรค์"

"ปฎิสนธิจิต คือ จิตที่นำเกิดในภพชาติใหม่ทันทีที่หมดอายุขัย (ยกเว้นแต่พระอรหันต์) มีอยู่ ๑๙ ดวง พาไปเกิดในภพภูมิต่างๆ ๓๑ ภูมิ