Jesus sê leef onopgesmuk en braaf soos kinders.

Egskeiding is ʼn hartseer werklikheid. Enersyds moet ʼn mens verkennend en onderskeidend vra waarom so baie huwelike in stormagtige vaarwaters beland?

“Julle moet werklik sout wees en in vrede met mekaar lewe.”

Vir Jesus offer ʼn mens alles op. Een voet in die wêreld en een in die Koninkryk van God werk nie.

Eenheid en nederigheid is ʼn teken van geestelike volwassenheid. Strewe daarna.

Kindertjies word nadergeroep. Hulle is die belangrikste in die Koninkryk. Hulle is pretensieloos en vertrou onvoorwaardelik. Hulle is tevrede met wat hulle het en word nie deur wêreldse oorwegings op sleeptou geneem nie.

Die dood kan Hom nie vashou nie. Hy is sterker as die dood. Hy is die lewe.

Jesus hoor luister en gee om en vir die een wat glo kán alles.

Die dissipels maak kennis met geestelike begrippe en gebeure waarvoor hulle nie gereed is nie. Nou praat Jesus van die opstanding uit die dood. Die dissipels redeneer onder mekaar sê die teks. Wat kan dit tog beteken? Nog sy dood nog sy opstanding maak enige sin.

Wanneer God Homself op Sion openbaar is daar manifestasies in die natuur. Aardbewings, donderslae, flitse. Die oomblik is te groot. Die ganse werklikheid kom ʼn beweging.