Ons is verbondsouers, ons het belowe dat ons ons kinders sal opvoed en laat opvoed in en met die Woord van die Here. Is ons regtig getrou aan daardie roeping?

Ouers is nie volmaak nie, ver daarvan. Tog, midde ons gebrokenheid sien kinders die egte soeke na die wil van die Here en ʼn lewe wat in toewyding aan Hom geleef word.

Neem jouself dit voor: “Dit was die laaste vermorste wakkerlê wat ek gehad het. Ek gaan dit as ʼn  gawe benut en myself in die Here verlustig”.

Hande ophef is ʼn gebede en aanbiddingshouding. Dit is ʼn simbool van oorgee, prysgee en opgee met eie pogings, slimmighede en menslike wysheid.

“U troue liefde is meer werd as die lewe; daarom sal ek U prys.” – Psalms 63:4

Voltooi byvoorbeeld hierdie sin: “Wanneer ek die erediens bywoon beleef ek...”

Vertrou die Here. Raak bewus van God, Immanuel, die Een wat ons nooit sal begewe en nooit sal verlaat nie. Hy is ʼn persoonlike God, derhalwe die uitspraak, “my God”.

Dit is vandag Vrydag. Miskien wil jy jou vryheid gaan vier tydens eerskomende Sondag se erediens. Miskien wil jy volgende week as ʼn vry mens tegemoet gaan, jou ware identiteit omhels en die man, vrou en kind wees wat God bedoel het jy moet wees.

Staan op uit jou doodsbestaan en lewe!

Vra die Here om jou te help. Ontdek die ware jy, voor die tyd daarvoor verby is.