‘Alleen zijn is een vorm van behaaglijkheid’, vond Drs. P. Toch onderhield hij tot op hoge leeftijd bijzondere contacten. Maartje Duin woonde als student bij de plezierdichter om de hoek, toen ze hem een keer op straat aansprak. Het sonnet dat ze over die ontmoeting schreef, vormde het begin van een jarenlange vriendschap. Aan de hand van opnames van hun laatste gesprekken blikt Maartje Duin terug op de rol die Drs. P in haar leven speelde. En in deze uitzending aflevering 27 van Toendra.