Þegar upp koma ritdeilur manna og trölla á milli í athugasemdakerfum netmiðla er því jafnan varpað fram að "kommentakerfin logi". Úr slíkum logum getur oft orðið mikið bál og á síðustu misserum hafa stjórnendur téðra netmiðla stundum tekið upp á því að slökkva eldana áður - og stundum eftir - að illa fer með því að loka fyrir athugasemdir á ákveðnar fréttir. Það gerðist til að mynda á á föstudag, þegar nokkrir lesendur fóru jákvæðum orðum um hryðjuverkaárás hægri öfgamanns á mosku í Christchurch, Nýja Sjálandi, við fréttir á vef Vísis. Hvers vegna að vera með kommentakerfi þegar virkir í athugasemdum eru þekktastir fyrir gegndarlausan rasisma, hómófóbíu og fordóma þar fram eftir götunum? Bera fréttamiðlar ábyrgð á orðum lesenda sinna? Þarf samfélagið að vera meðvitað um sjónarmið fólks á jaðrinum eða á að slökkva á tröllunum? Tinni Sveinsson, vefþróunarstjóri Vísis og Lára Ómarsdóttir, fréttamaður Ríkissjónvarpsins, stíga um borð í Lestina og ræða málið. Árið 1922 gaf Jón Thoroddsen út fyrstu íslensku bókina sem eingöngu hafði að geyma prósaljóð. Bókin nefnist Flugur og skipar sérstakan sess í íslenskri bókmenntasögu. Höfundurinn andaðist í Kaupmannahöfn tveimur árum eftir útkomu bókarinnar, aðeins tuttugu og sex ára gamall, en við hann voru bundnar miklar vonir, bæði á sviði skáldskapar og stjórnmála. Nú er útlit fyrir að Flugurnar séu á leið út fyrir landsteinana, tæpum hundrað árum eftir að Jón Thoroddsen sleppti þeim lausum í bók sinni. Rithöfundarnir Guðmundur Andri Thorsson og Ármann Jakobsson rifja upp þetta heillandi verk í Lestinni í dag. Hugtakið hauntology eða vofufræði er stundum notað til að greina stöðu vestrænnar menningar í dag. Vofufræðin lýsir söknuði eftir framtíð sem kom aldrei, þökk sé nýfrjálshyggjunni og síðkapítalismanum. Við erum sem sagt stödd í menningarlegri blindgötu, þar sem aldrei er hægt að búa til neitt alveg nýtt. Þórður Ingi Jónsson fjallar í dag um þetta flókna hugtak út frá tónlist og poppmenningu samtímans. Og bandaríska sjónvarpsþáttaröðin The Passage er miðlungsgóð aðlögun á fantagóðum bókum en standa eigi að síður ágætlega fyrir sínu sem ferskt innlegg í vampíruþáttaflóruna. Áslaug Torfadóttir fjallar um þættina í Lestinni í dag.