Deze keer geen 'echte' podcast maar een meditatie. Het is het einde van een bewogen jaar (2020) en de 'fijne dagen' wensen vliegen je om de oren. Eerlijk gezegd heb ik er altijd een beetje moeite mee. Niet om mensen iets goeds toe te wensen, maar wel met het verplichte karakter er van. Liever neem ik de tijd om echt te luisteren en er echt voor mensen te zijn. Niet omdat het moet, maar omdat ik het wil. Dat betekent niet dat ik er altijd voor iedereen ben, ook daar maak ik keuzes in vanuit mijn gevoel. Het mooie van deze meditatie is dat je op een hele eenvoudige manier er kunt zijn voor mensen. Je wenst ze vanuit je hart goede dingen toe, en dat komt aan, ook al spreek je het niet naar ze uit. Sterker nog, dit is een hele mooie manier van mensen het goede toe te wensen. Je doet het niet om zelf gezien te worden of waardering te krijgen, maar omdat je oog voor iemand hebt.