Als u hun namen online zoekt, dan krijgt u behalve voor bijna-Nobelprijswinnaar Zuster Jeanne De Vos geen resultaten. Op het internet bestaan ze niet. In het echte leven bestaan ze des te meer. Ze zijn de Samaritanen van hun tijd, beoefenaars van barmhartigheid, ze beleven het evangelie meer dan dat ze het lezen, rigoureus en oprecht, ze zijn er voor anderen, nauwelijks voor zichzelf, aan bezit hechten ze geen belang, onbaatzuchtigheid is een leefregel, hun liefdevolle bekommernis betreft de meest verdrukten, ze dringen niets of, ook hun geloof niet, in, hoofdzaak zijn ze er, aanwezig, luisterend en reiken ze een hand die wegleidt uit miserie, onvoorwaardelijk, met graagte. De zusters van de jacht: ze worden uitgestuurd naar verre plekken. En het hart van de mensen was bij hen.

En nu, in deze voorlaatste aflevering, zijn we bij Zuster Lieve Van de Wiele gearriveerd. Een mens zou denken: missioneringswerk in de Verenigde Staten? Kom nu. Maar zo ziet zuster Lieve Van de Wiele dat niet. Ze kreeg lang geleden Texas en later North Carolina en New York in de schoot geworpen. En dat was een goede zaak. Ze kwam terecht in achterbuurten waar zwarten vierderangsburgers zijn en waar de herinnering aan de slavernij van weleer wel zeer dichtbij komt.

We maken ook kennis met Zuster Noëlla Declercq, afkomstig van Roeselare en uitgestuurd naar Congo.