Σημειώσεις επεισοδίου (show notes)

Απομαγνητοφώνηση

[0:16] Γεια σας και καλώς ήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο του Easy Greek podcast, του podcast που σας μαθαίνει ελληνικά με απλούς, καθημερινούς διαλόγους. Είμαι ο Δημήτρης και είμαι με την...

[0:28] Μαρία-Ελένη.

[0:31] Αγαπητή Μαρία-Ελένη σήμερα γιορτάζεις, έτσι δεν είναι;

[0:34] Ναι, το σήμερα βέβαια δεν είναι η Πέμπτη που θα το ακούσετε εσεις, είναι σήμερα Σάββατο 21 Μαΐου.

[0:40] Δεν είναι σίγουρο ότι θα το ακούσουνε την Πέμπτη, Μαριλού, μπορεί να το ακούσουνε σε τρία χρόνια από τώρα.

[0:44] ΟΚ, λοιπόν, όποτε και να το ακούσετε δεν θα είναι συγχρονισμένο μ' αυτό που συμβαίνει αλλά ναι, σήμερα 21 Μαΐου γιορτάζει το δεύτερο όνομά μου, το Ελένη, που έχει χαθεί κάπου μέσα στο Μαριλού. (Ναι) Γι' αυτό έκανα κι αυτή την εισαγωγή.

[1:01] Και είμαστε λίγο βιαστηκούληδες γιατί μόλις γυρίσαμε από άλλη μία εκδρομούλα μικρή που ήθελε να κάνουμε η Μαριλού για να γιορτάσουμε τη γιορτή της. Αυτή τη φορά πήγαμε στην Ύδρα και στις Σπέτσες. Χτες μείναμε στις Σπέτσες και διανυκτερεύσαμε εκεί και μετά, σήμερα, πήγαμε στην Ύδρα και μείναμε για λίγες ώρες και νομίζω περάσαμε ωραία, ε τι λες;

[1:23] Ναι, ήταν πολύ ωραία και τώρα ναι, έχουμε όντως περιορισμένο χρόνο, οπότε το podcast ίσως βγει λίγο πιο μικρό γιατί σε λίγο θα έρθουν οι καλεσμένοι για τη γιορτή, Δημήτρη, οπότε μπορεί να ακουστεί κι ένα κουδούνι ενδιάμεσα.

[1:37] Ναι. Η πίεση του χρόνου μέσα στην καθημερινότητά της ζωής μας, αυτό είναι η αυθεντικότητα του Easy Greek.

[1:45] Ισχύει.

[1:47] Όπως σας αρέσει. Είμαι ακόμα λίγο εκνευρισμένος γιατί επειδή βιαζόμασταν και συνεχίζουμε να βιαζόμαστε, πήραμε ένα ταξί από το λιμάνι για να έρθουμε στο σπίτι, στον Πειραιά μένουμε και στον Πειραιά είναι και το λιμάνι, οπότε θεωρητικά δεν θα 'πρεπε να πληρώσουμε τόσα πολλά για ταξί, αλλά πήραμε το ταξί και η πρώτη κόκκινη σημαία του ταξιτζή ήταν ότι δεν έριξε τη σημαία που λέμε το ταξί, δηλαδή δεν άνοιξε το ταξίμετρο και το παρατήρησα αυτό και ήμουνα, «Μμ, δεν μ' αρέσει αυτό που συμβαίνει εδώ», αλλά δεν είπα τίποτα και τέλος πάντων φτάσαμε στον προορισμό μας έξω απ' το σπίτι μας και λες και το ήξερε ο ταξιτζής άνοιξε την πόρτα στη Μαριλού για να βγει η Μαριλού και μου λέει... και τον ρωτάω, «Πόσα σου οφείλουμε;», «Τέσσερα ευρώ». (Πω πω παιδιά, ναι) και του λέω, «Ε, λίγο πολλά δεν είναι;» και μου λέει «Τέσσερα ευρώ είναι από το λιμάνι». Και ξέρουμε φυσικά ότι αυτό ισχύει μόνο άμα πάρεις το ταξί από πιάτσα, έτσι δεν είναι, Μαριλού;

[2:53] Καλέ δεν ισχύει, αυτά είναι βλακείες, κλέβουνε ασύστολα και εμάς που μένουμε εδώ αλλά και τους τουρίστες και τους ταξιδιώτες ένα παραπάνω.

[3:02] Θα είναι κομμάτι από τα πράγματα που πρέπει να...

[3:04] Να προσέχετε και να μην κάνετε.

[3:07] Τα πράγματα που πρέπει να μην κάνετε στην Ελλάδα, αυτό το επεισόδιο (Ναι, ναι, ναι) που θέλουμε να κάνουμε στο κανάλι το οποίο αναβάλλουμε συνεχώς. Τέλος πάντων, η Μαριλού πάντα τσακώνεται με τους ταξιτζήδες για τέτοια θέματα, για τις πονηριές τους, εγώ από την άλλη δεν τσακώνομαι ποτέ και νιώθω λίγο χαζός, ότι με κοροϊδεύουνε και με εκμεταλλεύονται.

[3:25] Μα το κατάλαβε, ήρθε και μου άνοιξε την πόρτα απ' την αριστερή πλευρά που δεν επιτρέπεται, με έβγαλε από το ταξί και έμεινε μέσα ο Δημήτρης και του πήρε τα παραπάνω λεφτά. Ναι, τέλος πάντων, εγώ θα έκανα...

[3:36] Εσύ, δηλαδή, πόση ώρα θα καθόσουνα για να του δώσεις (Πάρα πολύ) 50 λεπτά λιγότερα;

[3:40] Μέχρι να έρθει η αστυνομία άμα δεν μου τα 'δινε τα 80 λεπτά. Αλήθεια, δεν με πειράζει τόσο το ότι είναι 80 λεπτά, ΟΚ, είναι τέλος πάντων όλη αυτή η κοροϊδία. Αχ ναι, συμβαίνουν αυτά, όμως, δεν πειράζει. Μη στεναχωριέσαι, Δημήτρη.

[3:55] Ναι. Απλά ήτανε... Μου χαλάει πάντα τη διάθεση αυτό, γιατί νιώθω χαζός, νιώθω ότι είμαι πολύ καλός.