เด็กน้อยสองคน หลงทางเข้าไปในเหมืองแร่เก่า ด้วยความมืดทำให้เด็กหลงทาง แล้วจู่ๆตัวก็ลอยและพุ่งออกไปจากปล่องภูเขาไป เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งทั้งสองพบว่าตัวเองอยู่บนหาดทรายที่เต็มไปด้วยสิ่งของต่างๆหล่นอยู่มากมาย ทั้งคู่นั้นตกลงไปที่ "เกาะแห่งเวลาที่เสียไป" เกาะแห่งนี้เป้นที่รวมของสิ่งของต่างๆที่เรามาทำหายเป็นประจำ เช่น ร่ม พวกกุญแจ นอกจากสิ่งของแล้ว คนและสัตว์ที่หลงทาง ก็มารวมกันอยู่ที่เกาะแห่งนี้ด้วยเช่นกัน เวลาบนเกาะนี้ผ่านไปอย่างเชื่องช้าเพราะที่เกาะแห่งนี้ เวลามาจากบนโลกที่เหล่าคนขี้เกียจนั่งเฉยๆและปล่อยเวลาเหล่านี้ทิ้งไป 

เด็กส่วนใหญ่ชอบที่จะอยู่บนเกาะนี้เพราะมีเวลามากมายให้ใช้ไปกับการเล่น การนอน โดยไม่มีพ่อแม่มาบอกให้ไปทำนู่นนี่ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เด็กๆต้องกลับโลกไปเพื่อทำภาระกิจสำคัญ ก็คือการไปสอนให้คนบนโลกรู้จักกับ "ศิลปะแห่งการอยู่เฉยๆ" ที่เป็นช่วงเวลาผู้คนจะได้หยุดวิ่งตามความเร่งรีบของทุนนิยม และนั่งลงเงียบๆคุยกับตัวเองว่าเป้าหมายในชีวิตที่แท้จริงของเราคืออะไร