Yapmak zorunda kalınırsa, nasıl yapılmalı?
Çaresizlik insanlara şaşırtıcı şeyler yaptırabiliyor.Veronica Roth
Maalesef soru bilmediğimiz yerden geldi. COVID-19 tüm dünyada hızla yayılmaya devam ederken, tıp camiası hastalığı tanıyıp tedavi edebilmenin yollarını aramakta. Ancak vaka sayısındaki hızlı artış birçok ülkede sağlıkta arz-talep dengesinin bozulmasına ve sistemin çökmesine neden oldu. Yoğun bakım ve mekanik ventilatör ihtiyacı olan hasta sayısının giderek artması, çaresiz kalan hekimleri şimdiye kadar hiç görmediğimiz, duymadığımız yaratıcı çözümler bulmaya yönlendirdi. Öyle ki, bir ventilatör ile birden fazla hasta solutulmaya başlandı. Bu konuyla ilgili "Life in the Fastline" FOAM sitesinde Dr. Simran Kaur Matta'nın yazısını okuyunca sizlerle paylaşmak istedim. “Shared ventilation” olarak tanımlanan bu tekniği “ortak ventilasyon” olarak Türkçeleştirmenin uygun olacağını düşündüm; belki anestezistler daha uygun bir terim bulurlar. Peki, umarım gerek kalmaz ama yapmak zorunda kalırsak ortak ventilasyon nasıl yapılır ondan bahsedelim1.
Editörün Notu: Aşağıda okuyacağınız bilgilerin oldukça zor bir afet döneminde kullanılmak zorunda kalabileceğimiz önerilerden oluştuğunu unutmamak gerekiyor. Bu yazı bildiğimiz kanıt değerlendirmelerinden geçmemiş bir yöntemin en akıllıca nasıl uygulanabileceğine dair önerilerden oluşmaktadır.
Ventilatör modu
Ortak ventilasyonun en önemli dezavantajı, ventilatörde
tetiklenmeyi engellemek için, hastaların sedatize ve paralize edilmelerinin
gerekliliğidir. Bu önemlidir çünkü diğer türlü bir hasta takipneik olduğunda,
diğer hastaların da hiperventile olmasına neden olacaktır. Dolayısıyla bu
durumu engellemek için hastalar uygun şekilde sedatize ve paralize edilip, sürekli
zorunlu ventilasyon (CMV mod) yaptırılmalı ve tetik eşiği arttırılmalıdır.
Basınç kontrollü ventilasyon (PC-CMV) modu ortak
ventilasyon için en pratik moddur çünkü klinisyene ortalama hava yolu basıncı
ve sürücü basıncı kontrol etme imkanı sağlar. Basınç hedefli ters oranlı
ventilasyon (PCV-IRV) modu oksijenlendirilmesi zor olan hastalarda, inspirasyon
(I) süresini uzatarak, kapalı akciğer ünitelerini açmak ve oksijenasyonu
iyileştirmek amaçlı kullanılabilir. Zaman döngülü bir moddur ve ekspiriyum (E)
süresi kısa tutularak I/E oranı arttırılmaya çalışılır. Bu mod ekspiriyum fazı
uzun olan obstruktif akciğer hastaları için uygun değildir.
Hacim kontrollü ventilasyon (VC-CMV) modunun ana
dezavantajı ise hastaların akciğer mekaniğine bağımlı olmasıdır. Diğer bir
deyişle bir ventilatöre bağlı iki hasta düşünürsek, hastalardan akciğeri daha
az etkilenmiş, kompliyansı korunmuş olan gelen tidal volümün %50’sinden
fazlasını almış olacaktır. Bu dinamik bir süreçtir ve bir hastanın akciğer
kompliyansındaki değişiklik diğer hastanın akciğerine giden hava miktarını
etkiler. Öte yandan PC-CMV modda hastaların durumu birbirini bağlamaz; eğer
hastanın akciğer mekaniği değişiyor ise bu hastaya gelen hacmi etkiler, ancak
basınç sabit olduğundan diğer hastaya giden hacim etkilenmez.
Benzer şekilde yapılan test modellerde endotrakeal tüpte
bir tıkanıklığın PC-CMV modda diğer taraftaki test akciğerde havalanmayı
etkilemediği gösterilmiştir. VC-CMV modda ise devrelerden birinde tıkanıklık
olduğunda, açık devrede volüm sapmaları gösterilmiştir.
Uzun lafın kısası ortak ventilasyon yapmanız gerekirse en mantıklı mod PC-CMV gibi görünüyor diyebiliriz. Ancak bunun da bazı artefakları var tabii!
Ortak ventilasyonda, ventilatör devreleri farklı hastalara paralel olarak bağlanır ve PC-CMV modda her iki devrede basınç aynı kalır; devrel...