Άκου Μάνα

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Η αρρώστια ενός συγγενή, της μαμάς, του μπαμπά. Λέμε την αλήθεια κατά λέξη; για παράδειγμα «Ο παππούς/ο μπαμπάς πέθανε»; ή ωραιοποιούμε την κατάσταση με τα γνωστά «έφυγε/πήγε στον ουρανό κι έγινε αστέρι/σε βλέπει από ψηλά»; Όσο μικρότερο το παιδί, τόσο πιο μεγάλο το ερώτημα. Όσο πιο μεγάλο το παιδί, τόσο πιο ευαίσθητη η διαχείριση. Τι νιώθει ένα παιδί όταν μαθαίνει πως η μαμά είναι άρρωστη; Πώς αντιλαμβάνεται το πένθος και τι απαντήσεις πρέπει να του δώσουμε;

Μια συζήτηση με την ψυχολόγο/ψυχοθεραπεύτρια Φραντζέσκα Καραγιάννη.

My baby shot me down λέει το τραγουδάκι, μακριά μας (βλ. Αμερική) συμβαίνει πολύ πιο συχνά απ' ό,τι αντέχουμε να ακούμε ότι συμβαίνει (σιχαμένη οπλοκατοχή) και όποια μάνα/πατέρας δεν έχει μπει σε προβληματισμό για το αν τα όπλα είναι τελικά σωστό παιχνίδι για τα παιδιά, να μην σηκώσει το χέρι του, δεν συμφωνούμε. Το δίλημμα μεγάλο, οι απόψεις διίστανται και τη λύση δίνει ψύχραιμα η ψυχολόγος/ψυχοθεραπεύτρια Νέλλη Θεοδοσίου.

Παιδικά τραγούδια ύμνος στην πατριαρχία. Στίχοι για παιδικά αυτάκια που στάζουν βία, ρατσισμό και προκατάληψη. Παιδιά τι γίνεται με τα παιδικά τραγούδια, έχετε συνειδητοποιήσει τι βάζουμε τα μωρά να τραγουδάνε;

Εννοείται πως αυτή τη διαπίστωση δεν την είχα κάνει ποτέ μέχρι που έγινα μάνα και έπιασα τον εαυτό μου να νιώθει άβολα με όσα ακούει ο μικρός. Φουλ στα στερεότυπα το ρεπερτόριο. Ποιος περνάει καλά με τον στίχο «να δούμε ποιος ποιος ποιος θα φαγωθεί»;

Οι Νταντάδες της Γειτονιάς είναι μία νέα μορφή babysitting που έχει στόχο να κρατήσει τη γυναίκα που είναι νέα μητέρα στη δουλειά της και να απομακρύνει το δίλημμα καριέρα ή οικογένεια. Η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Δημογραφικής Πολιτικής και Οικογένειας, Μαρία Συρεγγέλα, μας μιλάει γι' αυτό με λεπτομέρειες. Ποιοι δικαιούνται το πρόγραμμα, πότε θα ξεκινήσει, ποιες/ποιοι μπορούν να γίνουν νταντάδες; Bonus extra μερικά πολύ καλά νέα σχετικά με τις άδειες πατρότητας που ίσως δεν ξέρεις.

Ένα podcast για τη φοβερή και τρομερή περίοδο της εφηβείας. Τι παθαίνει το παιδί στην εφηβεία και τι δεν πρέπει να (του) κάνεις σαν γονιός; Ας θυμηθούμε λιγο όλες κι όλοι πόσο φοβερά είχαμε περάσει ως έφηβες κι έφηβοι. δεν ξερω για εσας προσωπικά χαμός είχε γίνει.

Πειραματισμοί, παραβατικές συμπεριφορές και αντίδραση, αντίδραση, αντίδραση. Πώς διαχειρίζεσαι ένα παιδί που μεταλλάσσεται λόγω εφηβείας; Έπιασες το παιδί να καπνίζει, να πίνει, να κάνει bullying. Πώς αντιδράς; Μια ψύχραιμη κουβέντα για άγρια νιάτα με την ψυχολόγο/ψυχοθεραπεύτρια, Φραντζέσκα Καραγιάννη.

Σε κάποιες προηγμένες χώρες το να μην γεννάς στο μαιευτήριο αλλά στο σπίτι σου, μέσα σε μία πισίνα, δεν είναι και το πιο περίεργο πράγμα στον κόσμο. Στην Ελλάδα παραμένει. Ωστόσο, οι γυναίκες που επιλέγουν να γεννούν στο σπίτι σημειώνουν αύξηση, λόγω πανδημίας. Η Ειρήνη Αβραμίδου είναι μαία και συγκεκριμένα, μία από τις δύο μαίες που ίδρυσαν το Midwives, έναν χώρο ενημέρωσης, προετοιμασίας και υποστήριξης όλης της οικογένειας για τον ερχομό ενός παιδιού. Μεταξύ άλλων, μαζί με τη συνάδελφό της βοηθούν τις γυναίκες να γεννούν στο σπίτι. To έκανε και η ίδια το 2018.

Μετράμε αντίστροφα για το άνοιγμα των σχολείων, τα πιο μικρά έχουν ήδη μπει σε κλίμα παιδικού σταθμού, οπότε η φράση «μαμά δεν θέλω να πάω σχολείο», κάπου, κάπως ακούγεται σε αρκετά σπίτια, είτε μία στο τόσο, είτε συστηματικά.

Ειδικά τα μικρότερα ή ακόμα και εκείνα που αλλάζουν σχολικό περιβάλλον, ξεκινούν το γυμνάσιο ή αλλάζουν λύκειο, είναι πολύ πιθανό να έχουν ένα άγχος παραπάνω.

Δεν είναι μόνο τα Στρουμφάκια που λένε μάθημα ανάθεμα. Για τη σχολική άρνηση ή τη σχολική φοβία- που δεν αφορά μόνο τα πρωτάκια αλλά και μεγαλύτερα παιδιά- και τους τρόπους αντιμετώπισής τους κάναμε μια κουβέντα που βοηθάει πολύ τους γονείς με την ψυχολόγο/ψυχοθεραπεύτρια, Φραντζέσκα Καραγιάννη.

Ένα podcast για υψηλούς τόνους. Γλυκές παιδικές τσιρίδες. Ουρλιαχτά από μικρά γλυκά λαρύγγια. Φωνές που αντί να χαμηλώνουν, δυναμώνουν ανεξέλεγκτα. Ένα παιδί που φωνάζει, που τσιρίζει, που ουρλιάζει. Με την προτροπή «μην φωνάζεις», χαμπάρι δεν παίρνει. Γιατί αρέσει στα μικρά να προκαλούν με τις φωνές τους και κυρίως πώς σταματάνε να φωνάζουν; Πού έχουν τα παιδιά το κουμπί του volume; Απαντά η ψυχολόγος/ψυχοθεραπεύτρια, Νέλλη Θεοδοσίου.

Λέγεται εκπαίδευση τουαλέτας. Μεγάλο βήμα ζωή και του παιδιού αλλά και των γονιών του. Για το πώς λέμε αντίο πάνα και καλωσορίζουμε μια για πάντα το βρακάκι, το γιογιό, την τουαλέτα και όλα τα συναφή, συζητάμε με τον πολύ έμπειρο παιδίατρο Μάριο Ανδρέου. Αν είσαι από τους γονείς που αυτό το «αντίο πάνα» σού δημιουργεί άγχος, θα σου πω αυτό που λέω κι εγώ στον εαυτό μου για το συγκεκριμένο θέμα: αποκλείεται να μην βγάλει το παιδί την πάνα κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα 'ρθει η ώρα του. Το θέμα είναι να γίνει στο σωστό timing, με όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη ώστε να μην επιβαρύνουν το παιδί οι απογοητεύσεις. Το τι είναι σωστό και τι όχι, εξηγεί ο παιδίατρος. Πάτα το play.

Σε αυτό το Άκου Μανα θα ξορκίσουμε τις φοβίες των παιδιών. Μπορεί να είναι φόβος για το σκοτάδι, τον μπαμπούλα, ίσως για τα ζώα, για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο ή έναν θόρυβο. Κάποιοι αναπτύσσονται σε πολύ μικρή ηλικία και άλλοι μεγαλώνοντας. Άλλοι φεύγουν κι άλλοι μένουν για πάντα. Μερικοί είναι αναμενόμενοι κι άλλοι σχεδόν αδικαιολόγητοι. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή ένα παιδάκι που έκανα παρέα φοβόταν τα χοντρά μακαρόνια.

Απαντήσεις για παντός τύπου παιδικούς φόβους και ενήλικη διαχείριση από την ψυχολόγο/ψυχοθεραπεύτρια, Φραντζέσκα Καραγιάννη