Van Tegenwoordig heet iedereen Sorry maakten actrices Tina Maerevoet en Leen Diependaele in 2020 een theaterbewerking. De pandemie zorgde ervoor dat er drie speelperiodes waren, met ruim zestig voorstellingen, verspreid over twee jaar. In het stuk speelde Tina Maerevoet de rol van Bianca en Leen Diependaele de dubbelrol van Bianca’s moeder en Billie King.
De begintune van de soap ‘Hier bij ons’ liep als rode draad door de voorstelling.

Laat je weten wat je vindt?

Op uitnodiging van het Arboretum Kalmthout (BE) schreef ik Pauze. Je kunt het gedicht lezen in de Gloriëtte, het kleine paviljoen in de Witte Tuin van het Arboretum. En hier kun je het gedicht beluisteren (en even pauze nemen).

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

Naar aanleiding van mijn veertigste schrijversverjaardag in 2023 sprokkelde ik zeven kleine verhalen bij elkaar, zeven ervaringen die weergeven hoe mijn ideeën over het schrijven en lezen zijn geëvolueerd. Deze serie heet relativerend: ‘Zeven min of meer toegankelijke en niet erg literaire verhalen over literaire kwaliteit en toegankelijkheid’.

Laat je weten wat je vindt?

In de rubriek ‘Het Klassieke Hart’ in het door Hans Smit gepresenteerde programma De Klassieken op Radio 4 — dat nu NPO Klassiek heet — leidde de gast een week lang elke dag kort een favoriet in. Ik mocht de luisteraar in de week van 20 april 2015 enthousiast maken. Op maandag koos ik voor ‘Che beltà, che leggiadria’ uit La finta giardinera van Wolfgang Amadeus Mozart, gebracht door Topi Lehtipuu en het Freiburger Barockorchester o.l.v. Rene Jacobs. Als je de hele uitvoering wil horen, kan dat via deze link.

Laat je weten wat je vindt?