Bernard Hammelburg | BNR

Het einde van het tijdperk Obama is nabij. Morgen wordt Donald Trump officieel ingezworen. Wat onthouden we van acht jaar Obama?

En opnieuw zijn ze erin getuind. Opnieuw hebben ruim 2.500 politici, miljardairs, oligarchen, zweverige orakels, schnabbelende professoren en een stuk of wat staatshoofden met teveel vrije tijd de uitnodiging aanvaard om naar Davos te komen.

Gisteren nam Amerika afscheid van een tijdperk van dromerige vergezichten, poëtische toespraken en het naïeve beeld van de wat de burger is - een kleurenblinde patriot die tegenstellingen omarmt en gelooft in het goede in de mens. Gisteren nam Barack Obama, met een laatste toespraak in Chicago, afscheid als president.

Als emotie en persoonlijke opvatting je meer overtuigen dan feiten, heet dat tegenwoordig post-truth. De Oxford Dictionaries koos dat tot woord van het jaar 2017. In gewoon Nederlands: de leugen regeert.

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg is verbaasd over Kerry's harde woorden richting Israël in zijn speech voor de VN. 'Zo kennen we de man helemaal niet. Al snap ik zijn boosheid zeer goed.'

Wij journalisten zijn een beetje zondagskinderen. We kunnen bijvoorbeeld Kamerleden interviewen, of ministers. Wij zijn het geweten van de natie, wij houden toezicht op de macht. Tenminste, dat vinden wij journalisten. En omdat die Kamerleden en ministers hun politieke boodschap met het volk willen delen, staan ze de journalisten gaarne te woord. Althans, zo wás het.

Donald Trump blijft de gemoederen beheersen, vanwege de vrees dat hij de grote inspirator is voor een Europese ruk naar rechts. Als Trumpostan mogelijk is, dan krijgen we vast ook Eurostan. Alleen: dat land ís er al, en het heet Polen.

Principes of een supervette deal? Miljarden binnenharken en duizenden banen redden, of laten lopen? Boeing krijgt een kolossale order uit Iran. Maar Donald Trump wil de ontspanningspolitiek met Iran terugdraaien, en dan ga je geen jumbos verkopen aan een jumbo-vijand. Kortom: Trump moet met de billen bloot.

Zullen we eens stoppen om ons elke keer in een stuip te gooien als er ergens verkiezingen worden gehouden?

Leuk, hoor, die zestig jaar oude autos, verveloze vergane glorie-villas, gatenkaaswegen, Monopoly-geld voor vreemdelingen, rumba-dansende inboorlingen en al die verhalen over perfecte gezondheidszorg. Massas toeristen gaan er nog snel heen, want anders zijn we te laat en is het oude Cuba verdwenen. Apies kijken in Castros schrikbewind zoiets.