Café Weltschmerz

Hoe het systeem van sociale woningbouw is ontspoord. De sociale woningbouw is ontspoord. Nadat de woningcorporaties in de jaren negentig werden geprivatiseerd en zich mochten gaan storten op commercieel vastgoed ging er veel fout. Stedenbouwkundige Rob van der Bijl in gesprek met projectontwikkelaar Eric Amory.

Begin jaren 90  is neoliberalisering als nieuw paradigma voor de organisatie van de woningcorporaties omarmd. Amory beschouwt de belangrijkste ontwikkelingen sindsdien. Corporaties zijn zeer succesvol geweest, maar uiteindelijk is er ook veel misgegaan. Wanneer in 2008 de economische crisis toeslaat pakken boven de sociale woningbouwsector zich donkere wolken samen. Maar pas met het aantrede als Minister voor Wonen van VVD-er Stef Blok wordt vanaf einde 2012 met enkele forse, onverantwoorde ingrepen het bouwwerk ondermijnd en onttakeld dat ooit stond voor de unieke ‘volkshuisvesting’ in Nederland. Vele maatregelen – zoals de vermaledijde verhuurdersheffing en de onrechtvaardige begrenzing van sociale huur – treffen een sector die nog maar met moeite het systeem van sociale woningbouw in de lucht kan houden.

 

Het vraaggesprek maakt onderdeel van een reeks van Rob van der Bijl over inhoud, organisatie en veranderingen binnen de publieke voorzieningen in Nederland, zoals de sociale woningbouw en het onderwijs. Geen van deze sectoren is de afgelopen jaren ontsnapt aan funeste neoliberalisering.

Hoe het systeem van sociale woningbouw is ontspoord. De sociale woningbouw is ontspoord. Nadat de woningcorporaties in de jaren negentig werden geprivatiseerd en zich mochten gaan storten op commercieel vastgoed ging er veel fout. Stedenbouwkundige Rob van der Bijl in gesprek met projectontwikkelaar Eric Amory.

Begin jaren 90  is neoliberalisering als nieuw paradigma voor de organisatie van de woningcorporaties omarmd. Amory beschouwt de belangrijkste ontwikkelingen sindsdien. Corporaties zijn zeer succesvol geweest, maar uiteindelijk is er ook veel misgegaan. Wanneer in 2008 de economische crisis toeslaat pakken boven de sociale woningbouwsector zich donkere wolken samen. Maar pas met het aantrede als Minister voor Wonen van VVD-er Stef Blok wordt vanaf einde 2012 met enkele forse, onverantwoorde ingrepen het bouwwerk ondermijnd en onttakeld dat ooit stond voor de unieke ‘volkshuisvesting’ in Nederland. Vele maatregelen – zoals de vermaledijde verhuurdersheffing en de onrechtvaardige begrenzing van sociale huur – treffen een sector die nog maar met moeite het systeem van sociale woningbouw in de lucht kan houden.

 

Het vraaggesprek maakt onderdeel van een reeks van Rob van der Bijl over inhoud, organisatie en veranderingen binnen de publieke voorzieningen in Nederland, zoals de sociale woningbouw en het onderwijs. Geen van deze sectoren is de afgelopen jaren ontsnapt aan funeste neoliberalisering.

Griet Vandermassen is een Vlaamse filosofe die zich sinds eind jaren negentig in de gender verschillen. ‘Mannen en vrouwen zijn zeer verschillend en vrouwen zouden dat meer moeten onderkennen.’

‘Feministen hebben het niet begrepen op biologie. Velen verzetten zich zelfs actief tegen een biologisch geïnformeerde kijk op de seksen. Het bewijs is overweldigend dat veel psychologische sekseverschillen niet alleen aan onze opvoeding en cultuur liggen. Ze zijn een voorspelbaar gevolg van vele miljoenen jaren evolutie door natuurlijke en seksuele selectie. Houden we daar niet beter rekening mee als we inzicht willen krijgen in de genderkloof op de arbeidsmarkt, de oorzaken van seksueel geweld en het ontstaan van patriarchale maatschappijen? En waarom dringt die kennis zo moeilijk door binnen het feminisme? ’

In deze grondige update van ‘Darwin voor dames’ verkent Griet Vandermassen het spanningsveld tussen het feminisme en de biologische wetenschappen. Wat zijn de recente ontwikkelingen? Staan feministen al meer open voor de evolutiepsychologie? Die discipline is de voorbije vijftien jaar sterk veranderd. Welk nieuw onderzoek verscheen er? Ze pleit voor een nieuw feminisme. De verwerping van seksisme is immers gebaseerd op morele principes, niet op de stelling dat mannen en vrouwen identiek zijn.

Griet Vandermassen is een Vlaamse filosofe die zich sinds eind jaren negentig in de gender verschillen. ‘Mannen en vrouwen zijn zeer verschillend en vrouwen zouden dat meer moeten onderkennen.’

‘Feministen hebben het niet begrepen op biologie. Velen verzetten zich zelfs actief tegen een biologisch geïnformeerde kijk op de seksen. Het bewijs is overweldigend dat veel psychologische sekseverschillen niet alleen aan onze opvoeding en cultuur liggen. Ze zijn een voorspelbaar gevolg van vele miljoenen jaren evolutie door natuurlijke en seksuele selectie. Houden we daar niet beter rekening mee als we inzicht willen krijgen in de genderkloof op de arbeidsmarkt, de oorzaken van seksueel geweld en het ontstaan van patriarchale maatschappijen? En waarom dringt die kennis zo moeilijk door binnen het feminisme? ’

In deze grondige update van ‘Darwin voor dames’ verkent Griet Vandermassen het spanningsveld tussen het feminisme en de biologische wetenschappen. Wat zijn de recente ontwikkelingen? Staan feministen al meer open voor de evolutiepsychologie? Die discipline is de voorbije vijftien jaar sterk veranderd. Welk nieuw onderzoek verscheen er? Ze pleit voor een nieuw feminisme. De verwerping van seksisme is immers gebaseerd op morele principes, niet op de stelling dat mannen en vrouwen identiek zijn.

Bouwkundig ingenieur Wico Valk, voorzitter van de Stichting ‪11 September‬, zet de onmogelijkheid uiteen dat de Twin Towers alleen door de brandende kerosine van twee verkeersvliegtuigen ineen zijn gestort. Zo mogelijk nog absurder was de ineenstorting van het derde gebouw, het WTC 7, een wolkenkrabber van 47 verdiepingen en 190 meter hoog. Zonder dat het door een vliegtuig was geraakt zakte het als het ware spontaan ineen. Volgens de eigenaar van het gebouw, Larry Silverstein, had hij die dag in overleg met de brandweer, besloten het gebouw te laten instorten door explosieven. Het probleem is alleen dat het plaatsen van die explosieven niet binnen enkele uren op 11 september 2001 konden zijn geïnstalleerd. In het officiële Amerikaanse onderzoek worden dit soort ongerijmdheden verzwegen. Desondanks weigert de westerse ‘vrije pers’ al achttien jaar een onderzoek te doen naar de ontelbare ongerijmdheden in het officiële complottheorie, waarbij 19 Arabieren onder de neus van de tenminste zeventien Amerikaanse inlichtingendiensten de grootste aanslag pleegden in de geschiedenis van de mensheid. Hierover spreekt Stan van Houcke met Wico Valk, die mede verantwoordelijk is voor de totstandkoming van het nieuwe nummer van De Andere Krant, die dit keer ‪9/11‬ als thema heeft.

Bouwkundig ingenieur Wico Valk, voorzitter van de Stichting ‪11 September‬, zet de onmogelijkheid uiteen dat de Twin Towers alleen door de brandende kerosine van twee verkeersvliegtuigen ineen zijn gestort. Zo mogelijk nog absurder was de ineenstorting van het derde gebouw, het WTC 7, een wolkenkrabber van 47 verdiepingen en 190 meter hoog. Zonder dat het door een vliegtuig was geraakt zakte het als het ware spontaan ineen. Volgens de eigenaar van het gebouw, Larry Silverstein, had hij die dag in overleg met de brandweer, besloten het gebouw te laten instorten door explosieven. Het probleem is alleen dat het plaatsen van die explosieven niet binnen enkele uren op 11 september 2001 konden zijn geïnstalleerd. In het officiële Amerikaanse onderzoek worden dit soort ongerijmdheden verzwegen. Desondanks weigert de westerse ‘vrije pers’ al achttien jaar een onderzoek te doen naar de ontelbare ongerijmdheden in het officiële complottheorie, waarbij 19 Arabieren onder de neus van de tenminste zeventien Amerikaanse inlichtingendiensten de grootste aanslag pleegden in de geschiedenis van de mensheid. Hierover spreekt Stan van Houcke met Wico Valk, die mede verantwoordelijk is voor de totstandkoming van het nieuwe nummer van De Andere Krant, die dit keer ‪9/11‬ als thema heeft.

Bülent Aydin is sociaal-democraat, leidinggevende bij de politie Den Haag en was vier jaar raadslid in Den Haag namens de Partij van de Arbeid. In de kern is sociaaldemocratie voor Aydin “het creëren van gelijke kansen, zodat kennis, inkomen en macht op een fatsoenlijke manier worden verdeeld”. Als kind uit een progressief gezin was het voor Aydin voor de hand liggend om lid te worden van de PvdA. Migranten verbinden zich volgens hem om sociaaleconomische belangen vaak aan progressieve partijen, hoewel dit niet hoeft te betekenen dat ze ook daadwerkelijk progressief zijn; ze kunnen ook sociaal-cultureel conservatief zijn.

Over vrouwenemancipatie, homoseksualiteit, rechten van minderheden en andere thema’s kan men in de praktijk andere standpunten hebben dan van een progressieve sociaaldemocratische partij als de PvdA verwacht kunnen worden. Kuzu en Ozturk, de oprichters van politieke partij DENK, zijn een voorbeeld van die paradox volgens Aydin. „Neem Kuzu en Öztürk. Die jongens hadden nooit in de partij mogen zitten – ze zijn geen echte sociaal-democraten,” zei Aydin in 2016 in NRC over de oprichters van DENK. Aydin: “Het is ook een vorm van emancipatie dat Turken en Marokkanen een eigen partij oprichten. Dat is in die zin een goede zaak”. Tegelijkertijd had de PvdA lange tijd ook boter op haar hoofd, zegt Aydin. Het kwam de partij electoraal gezien goed uit dat sociaal-cultureel conservatieven op de partij bleven stemmen. Dit om de macht te behouden; opportunisme dus.

Kaya en Aydin bespraken wat dit alles voor de politieke verhoudingen, maar ook voor Aydin als Turks-Nederlandse sociaaldemocratische politicus betekent. Kaya en Aydin spraken ook over de Partij van de Eenheid, het bredere populisme in de politiek, Thierry Baudet en een aantal thema´s die sociaal-cultureel conservatieven bezighouden.

Bülent Aydin is sociaal-democraat, leidinggevende bij de politie Den Haag en was vier jaar raadslid in Den Haag namens de Partij van de Arbeid. In de kern is sociaaldemocratie voor Aydin “het creëren van gelijke kansen, zodat kennis, inkomen en macht op een fatsoenlijke manier worden verdeeld”. Als kind uit een progressief gezin was het voor Aydin voor de hand liggend om lid te worden van de PvdA. Migranten verbinden zich volgens hem om sociaaleconomische belangen vaak aan progressieve partijen, hoewel dit niet hoeft te betekenen dat ze ook daadwerkelijk progressief zijn; ze kunnen ook sociaal-cultureel conservatief zijn.

Over vrouwenemancipatie, homoseksualiteit, rechten van minderheden en andere thema’s kan men in de praktijk andere standpunten hebben dan van een progressieve sociaaldemocratische partij als de PvdA verwacht kunnen worden. Kuzu en Ozturk, de oprichters van politieke partij DENK, zijn een voorbeeld van die paradox volgens Aydin. „Neem Kuzu en Öztürk. Die jongens hadden nooit in de partij mogen zitten – ze zijn geen echte sociaal-democraten,” zei Aydin in 2016 in NRC over de oprichters van DENK. Aydin: “Het is ook een vorm van emancipatie dat Turken en Marokkanen een eigen partij oprichten. Dat is in die zin een goede zaak”. Tegelijkertijd had de PvdA lange tijd ook boter op haar hoofd, zegt Aydin. Het kwam de partij electoraal gezien goed uit dat sociaal-cultureel conservatieven op de partij bleven stemmen. Dit om de macht te behouden; opportunisme dus.

Kaya en Aydin bespraken wat dit alles voor de politieke verhoudingen, maar ook voor Aydin als Turks-Nederlandse sociaaldemocratische politicus betekent. Kaya en Aydin spraken ook over de Partij van de Eenheid, het bredere populisme in de politiek, Thierry Baudet en een aantal thema´s die sociaal-cultureel conservatieven bezighouden.

Kees Spijker is directeur van de New School. Hij vertelt over zijn bijzondere hbo school en wat de menselijke maat voor studenten betekent.

The new School is een nog onbekende hbo onderwijsinstelling dat communicatie, creativiteit en ondernemen verbind. Jongeren worden persoonlijk begeleid en ondersteund in hun talentontwikkeling.

Kees Spijker is directeur van de New School. Hij vertelt over zijn bijzondere hbo school en wat de menselijke maat voor studenten betekent.

The new School is een nog onbekende hbo onderwijsinstelling dat communicatie, creativiteit en ondernemen verbind. Jongeren worden persoonlijk begeleid en ondersteund in hun talentontwikkeling.