Café Weltschmerz

Tongue-in-cheek voorzitter Brenno de Winter geeft in uniform, tekst uit uitleg bij het eerste officiële rapport: 'De schade van e-mail'. Daarnaast blikt De Winter vooruit naar het komende onderzoek over een datalek.

Het partijkartel staat op instorten. We weten niet wanneer, maar er zijn grote bewegingen waarneembaar.

Al honderd jaar worden we geregeerd door drie politieke stromingen: de Christen-democraten, die tot 1994 aaneengesloten aan de macht waren, de liberalen en de sociaal democraten. Dertig jaar geleden hadden deze partijen nog 90% van de kamerzetels, inmiddels zijn deze nog slechts met 36% vertegenwoordigd in de Tweede kamer. Daarnaast zijn er ook weinig gemeenten in Nederland waar deze drie partijen nog een meerderheid vormen.

Met 36% van de stemmen vorm je strikt genomen niet de macht in Nederland. Niets anders is momenteel waar. De drie partijen PvdA, CDA, en VVD hebben dankzij de inrichting van ons staatsbestel nog steeds de greep op de politiek-bestuurlijke functies. Burgemeesters en wethouders, de commissarissen van de koningin en de leden van de Staten-Generaal worden niet democratisch gekozen. Zij allen worden tussen de partijen zelf in goed onderling overleg gekozen en door de koning benoemd. Terwijl bij de laatste verkiezing slechts 36% van de traditionele partijen de macht gegund werd, komen ca. 90% van de burgemeesters uit de drie partijen.

Met het spectaculair verdwijnen van de volksgunst wordt de verdeling van deze functies onhoudbaar. De teloorgang van de machtspartijen is pijnlijk zichtbaar en vraagt om het aantreden van een andere nieuwe bestuurselite op een manier die beter recht doet aan onze democratische principes

Het partijkartel staat op instorten. We weten niet wanneer, maar er zijn grote bewegingen waarneembaar.

Al honderd jaar worden we geregeerd door drie politieke stromingen: de Christen-democraten, die tot 1994 aaneengesloten aan de macht waren, de liberalen en de sociaal democraten. Dertig jaar geleden hadden deze partijen nog 90% van de kamerzetels, inmiddels zijn deze nog slechts met 36% vertegenwoordigd in de Tweede kamer. Daarnaast zijn er ook weinig gemeenten in Nederland waar deze drie partijen nog een meerderheid vormen.

Met 36% van de stemmen vorm je strikt genomen niet de macht in Nederland. Niets anders is momenteel waar. De drie partijen PvdA, CDA, en VVD hebben dankzij de inrichting van ons staatsbestel nog steeds de greep op de politiek-bestuurlijke functies. Burgemeesters en wethouders, de commissarissen van de koningin en de leden van de Staten-Generaal worden niet democratisch gekozen. Zij allen worden tussen de partijen zelf in goed onderling overleg gekozen en door de koning benoemd. Terwijl bij de laatste verkiezing slechts 36% van de traditionele partijen de macht gegund werd, komen ca. 90% van de burgemeesters uit de drie partijen.

Met het spectaculair verdwijnen van de volksgunst wordt de verdeling van deze functies onhoudbaar. De teloorgang van de machtspartijen is pijnlijk zichtbaar en vraagt om het aantreden van een andere nieuwe bestuurselite op een manier die beter recht doet aan onze democratische principes

De tweede column van Harry Starren over de zorg. Na de GGZ: om gèk van te worden:

Zonder problemen geen vooruitgang: E-Health als perspectief.

Problemen zijn uitdagingen die ons verder brengen. Kleine problemen nopen tot verbeteringen, grote problemen creëren innovatie. E-Health is zo’n innovatie.

De derde column (volgende week) gaat over de vier windrichtingen waarin de oplossingen te vinden zijn

Marijn Poels werkte een jaar lang aan de opvolger van zijn controversiële klimaat- en energiefilm ‘The Uncertainty Has Settled’. De titel van zijn tweede 90 minuten durende film is Paradogma en is inmiddels vanaf oktober in geselecteerde bioscopen te zien tijdens de Europese tour.

Poels liet zich voor zijn nieuwste documentaire inspireren door de consequenties die hij ervoer na het uitbrengen van het eerste deel ‘The Uncertainty Has Settled’. Daarin stelt hij kritische vragen over de klimaatwetenschap en het energiebeleid zonder daaraan zijn mening te koppelen. Hij werd hiervoor zowel geprezen als verketterd.

Paradogma

Wie zich kritisch uitspreekt of slechts vragen stelt over bepaalde vraagstukken wordt al snel weggezet als verdacht of gevaarlijk. Waarom eigenlijk? Poels gaat in Paradogma op zoek naar antwoorden achter dit fenomeen dat het debat lijkt te verstikken en het volk lijkt te verdelen in links, rechts, goed of slecht.

Hoe vrij en liberaal is het westen eigenlijk en moeten we andere perspectieven negeren of juist omarmen? Een kritische en persoonlijke reis langs oeroude tribale conflicten in een nieuwe tijd waarin wereldbeelden met elkaar botsen, en het vrije woord steeds verder onder druk lijkt te staan.

Paradogma is het tweede deel in een geplande trilogie.

Marijn Poels werkte een jaar lang aan de opvolger van zijn controversiële klimaat- en energiefilm ‘The Uncertainty Has Settled’. De titel van zijn tweede 90 minuten durende film is Paradogma en is inmiddels vanaf oktober in geselecteerde bioscopen te zien tijdens de Europese tour.

Poels liet zich voor zijn nieuwste documentaire inspireren door de consequenties die hij ervoer na het uitbrengen van het eerste deel ‘The Uncertainty Has Settled’. Daarin stelt hij kritische vragen over de klimaatwetenschap en het energiebeleid zonder daaraan zijn mening te koppelen. Hij werd hiervoor zowel geprezen als verketterd.

Paradogma

Wie zich kritisch uitspreekt of slechts vragen stelt over bepaalde vraagstukken wordt al snel weggezet als verdacht of gevaarlijk. Waarom eigenlijk? Poels gaat in Paradogma op zoek naar antwoorden achter dit fenomeen dat het debat lijkt te verstikken en het volk lijkt te verdelen in links, rechts, goed of slecht.

Hoe vrij en liberaal is het westen eigenlijk en moeten we andere perspectieven negeren of juist omarmen? Een kritische en persoonlijke reis langs oeroude tribale conflicten in een nieuwe tijd waarin wereldbeelden met elkaar botsen, en het vrije woord steeds verder onder druk lijkt te staan.

Paradogma is het tweede deel in een geplande trilogie.

De tweede column van Harry Starren over de zorg. Na de GGZ: om gèk van te worden:

Zonder problemen geen vooruitgang: E-Health als perspectief.

Problemen zijn uitdagingen die ons verder brengen. Kleine problemen nopen tot verbeteringen, grote problemen creëren innovatie. E-Health is zo’n innovatie.

De derde column (volgende week) gaat over de vier windrichtingen waarin de oplossingen te vinden zijn

Scoll down for English.

Klokkenluider advocaat Naomi Colvin praat met Rico Brouwer over de situatie van Assange, over klokkenluidersbescherming en wat de gebeurtenissen van afgelopen week betekenen als je vooruitkijkt. Ze is in Straatsburg, waar de nieuwe richtlijn gisteren werd aangenomen. Naomi heeft het in het gesprek over de Britse klokkenluider Lauri Love, wiens uitlevering aan de VS met succes werd aangevochten en voorkomen.

Op 11 april 2019 werd Julian Assange in de Ecuadoriaanse ambassade gearresteerd waar hij eerder politiek asiel had gekregen. Hij loopt nu het risico op uitlevering aan de Verenigde Staten. Kort daarop nam het Europees Parlement de nieuwe klokkenluidersbeschermingsrichtlijn aan, waar afgelopen jaren aan was gewerkt.

Scoll down for English.

Klokkenluider advocaat Naomi Colvin praat met Rico Brouwer over de situatie van Assange, over klokkenluidersbescherming en wat de gebeurtenissen van afgelopen week betekenen als je vooruitkijkt. Ze is in Straatsburg, waar de nieuwe richtlijn gisteren werd aangenomen. Naomi heeft het in het gesprek over de Britse klokkenluider Lauri Love, wiens uitlevering aan de VS met succes werd aangevochten en voorkomen.

Op 11 april 2019 werd Julian Assange in de Ecuadoriaanse ambassade gearresteerd waar hij eerder politiek asiel had gekregen. Hij loopt nu het risico op uitlevering aan de Verenigde Staten. Kort daarop nam het Europees Parlement de nieuwe klokkenluidersbeschermingsrichtlijn aan, waar afgelopen jaren aan was gewerkt.

Nederland zou in de Palestijnse kwestie wat duidelijker en krachtiger stelling moeten nemen. Meer op de lijn van het internationaal recht voor de mensenrechten.

The Rights Forum overlegt met o.a. de politiek maar probeert daarnaast ook de kerken beter betrokken te krijgen bij de problematiek. Ook de kerken blijven te afzijdig. ‘Je hoort ze niet over de gebeurtenissen in de Gaza. Een oorverdovende stilte die wij onacceptabel vinden’.