Café Weltschmerz

Een gesprek over het gedrag en welzijn van dieren. Wat gebeurd er in het brein van het dier? Wat is de motivatie van een legkip en wat ervaren koeien bij het geven van melk? Waarom gaan dieren elkaar bijten?

Dieren willen iets doen en niet de hele dag elkaar aanstaren of dwangmatig heen en weer lopen in een kooi, stelt Lesley Ann Moffat.

Moffat is wetenschapper, publicist en oprichter/bestuurder van Eyes on Animals, een internationale dierenwelzijnsorganisatie. http://www.eyesonanimals.com

Een gesprek over het gedrag en welzijn van dieren. Wat gebeurd er in het brein van het dier? Wat is de motivatie van een legkip en wat ervaren koeien bij het geven van melk? Waarom gaan dieren elkaar bijten?

Dieren willen iets doen en niet de hele dag elkaar aanstaren of dwangmatig heen en weer lopen in een kooi, stelt Lesley Ann Moffat.

Moffat is wetenschapper, publicist en oprichter/bestuurder van Eyes on Animals, een internationale dierenwelzijnsorganisatie. http://www.eyesonanimals.com

De eerste column van Harry Starren gaat over de GGZ met haar ziekmakende regels, wegkijk mechanismes en afschuif protocollen. Een dolgedraaid Kafkaiaans systeem.

Waar de problemen groot zijn worden ze behendig klein gemaakt en waar het klein is opgeblazen tot onbehandelbare proporties. De GGZ maakt ziek!

Harry Starren is schrijver, publicist, spreker, opiniemaker en moderator. Hij studeerde geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Utrecht en politicologie/bestuurskunde aan de Universiteit van Amsterdam.

Starren was onder meer werkzaam als wetenschappelijk onderzoeker, universitair docent en directeur van een onderzoeks- en adviesbureau en was directeur van het PAO Bedrijfs- en Bestuurswetenschappen te Utrecht. Tot mei 2012 was Starren algemeen directeur van De Baak Management Centrum gelieerd aan VNO-NCW.

Thans is hij als Federatievoorzitter verbonden aan de Nederlandse Creatieve Industrie en is Harry Starren directeur van Ithaca International, gevestigd in Amsterdam en Nice.

Naast zijn managementfunctie is hij actief als trainer, docent en adviseur, met name op het gebied van het management van professionele organisaties. Starren was presentator van het Teleac/NOT programma ‘Grootmeesters in Management’. Van zijn hand verscheen een boek onder gelijknamige titel. Inmiddels heeft Starren een tweede boek gepubliceerd, `De 21 geboden van modern leiderschap', dat hij samen schreef met T. van de Kerkhof.

De eerste column van Harry Starren gaat over de GGZ met haar ziekmakende regels, wegkijk mechanismes en afschuif protocollen. Een dolgedraaid Kafkaiaans systeem.

Waar de problemen groot zijn worden ze behendig klein gemaakt en waar het klein is opgeblazen tot onbehandelbare proporties. De GGZ maakt ziek!

Harry Starren is schrijver, publicist, spreker, opiniemaker en moderator. Hij studeerde geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Utrecht en politicologie/bestuurskunde aan de Universiteit van Amsterdam.

Starren was onder meer werkzaam als wetenschappelijk onderzoeker, universitair docent en directeur van een onderzoeks- en adviesbureau en was directeur van het PAO Bedrijfs- en Bestuurswetenschappen te Utrecht. Tot mei 2012 was Starren algemeen directeur van De Baak Management Centrum gelieerd aan VNO-NCW.

Thans is hij als Federatievoorzitter verbonden aan de Nederlandse Creatieve Industrie en is Harry Starren directeur van Ithaca International, gevestigd in Amsterdam en Nice.

Naast zijn managementfunctie is hij actief als trainer, docent en adviseur, met name op het gebied van het management van professionele organisaties. Starren was presentator van het Teleac/NOT programma ‘Grootmeesters in Management’. Van zijn hand verscheen een boek onder gelijknamige titel. Inmiddels heeft Starren een tweede boek gepubliceerd, `De 21 geboden van modern leiderschap', dat hij samen schreef met T. van de Kerkhof.

De eerste column van Harry Starren gaat over de GGZ met haar ziekmakende regels, wegkijk mechanismes en afschuif protocollen. Een dolgedraaid Kafkaiaans systeem.

Waar de problemen groot zijn worden ze behendig klein gemaakt en waar het klein is opgeblazen tot onbehandelbare proporties. De GGZ maakt ziek!

Harry Starren is schrijver, publicist, spreker, opiniemaker en moderator. Hij studeerde geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Utrecht en politicologie/bestuurskunde aan de Universiteit van Amsterdam.

Starren was onder meer werkzaam als wetenschappelijk onderzoeker, universitair docent en directeur van een onderzoeks- en adviesbureau en was directeur van het PAO Bedrijfs- en Bestuurswetenschappen te Utrecht. Tot mei 2012 was Starren algemeen directeur van De Baak Management Centrum gelieerd aan VNO-NCW.

Thans is hij als Federatievoorzitter verbonden aan de Nederlandse Creatieve Industrie en is Harry Starren directeur van Ithaca International, gevestigd in Amsterdam en Nice.

Naast zijn managementfunctie is hij actief als trainer, docent en adviseur, met name op het gebied van het management van professionele organisaties. Starren was presentator van het Teleac/NOT programma ‘Grootmeesters in Management’. Van zijn hand verscheen een boek onder gelijknamige titel. Inmiddels heeft Starren een tweede boek gepubliceerd, `De 21 geboden van modern leiderschap', dat hij samen schreef met T. van de Kerkhof.

The Hague Invasion Act en de spanning rond het Internationaal Strafhof.

De Verenigde Staten dreigt sinds 2002 met ingrijpen tegen het Internationaal Strafhof in Den Haag. Eric van de Beek heeft onderzoek gedaan naar de realiteitszin van deze ‘The Hague Invasion Act’.

Het Internationaal Strafhof (International Criminal Court/Cour Pénale Internationale, ICC/CPI) is een permanent hof voor het vervolgen van personen die verdacht worden van genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden zoals deze zijn omschreven in het statuut. De VS heeft samen met Israël het ICC nooit willen erkennen.

Na de bekendmaking van deze ‘Act’, was Nederland in rep en roer. Grote verontwaardiging over deze wet tegen een bevriende natie die Amerika het recht geeft een bevriend land aan te vallen. Nadien is het vooral stil gebleven.

Washington is bezorgd dat het hof mogelijke oorlogsmisdaden door Amerikanen in Afghanistan gaat onderzoeken. Als dat gebeurt zal de VS ingrijpen.

Elk moment kan nu bekend worden gemaakt of de hoofdaanklaagster van het Hof een strafrechtelijk dat onderzoek gaat instellen.

The Hague Invasion Act en de spanning rond het Internationaal Strafhof.

De Verenigde Staten dreigt sinds 2002 met ingrijpen tegen het Internationaal Strafhof in Den Haag. Eric van de Beek heeft onderzoek gedaan naar de realiteitszin van deze ‘The Hague Invasion Act’.

Het Internationaal Strafhof (International Criminal Court/Cour Pénale Internationale, ICC/CPI) is een permanent hof voor het vervolgen van personen die verdacht worden van genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden zoals deze zijn omschreven in het statuut. De VS heeft samen met Israël het ICC nooit willen erkennen.

Na de bekendmaking van deze ‘Act’, was Nederland in rep en roer. Grote verontwaardiging over deze wet tegen een bevriende natie die Amerika het recht geeft een bevriend land aan te vallen. Nadien is het vooral stil gebleven.

Washington is bezorgd dat het hof mogelijke oorlogsmisdaden door Amerikanen in Afghanistan gaat onderzoeken. Als dat gebeurt zal de VS ingrijpen.

Elk moment kan nu bekend worden gemaakt of de hoofdaanklaagster van het Hof een strafrechtelijk dat onderzoek gaat instellen.

Documentairemaker Ton van Zantvoort maakte een docu over een van de laatste schaapherders van Nederland. Een indringend portret over de vereenzaming van een oud beroep in de nieuwe tijd.

Tien jaar geleden leerde Ton van Zantvoort, schaapherder Stijn kennen. Een idealistische, opgewekte, relaxte man. Stijn is een van de laatst overgebleven, traditioneel werkende schaapherders in Nederland. Met zijn schapen en drie honden doorkruist hij natuurgebieden en landerijen, waarbij de kudde, grazend het land op milieuvriendelijke wijze bewerkt. 

Maar van de romantiek en rust van dit eeuwenoude beroep is nu weinig overgebleven. Aanbestedingen worden steeds ingewikkelder en opdrachten lastiger binnen te halen, omdat grote bedrijven, goedkope Oost-Europese herders en slimme machines het qua kosten makkelijk van Stijn winnen. 

Documentairemaker Ton van Zantvoort maakte een docu over een van de laatste schaapherders van Nederland. Een indringend portret over de vereenzaming van een oud beroep in de nieuwe tijd.

Tien jaar geleden leerde Ton van Zantvoort, schaapherder Stijn kennen. Een idealistische, opgewekte, relaxte man. Stijn is een van de laatst overgebleven, traditioneel werkende schaapherders in Nederland. Met zijn schapen en drie honden doorkruist hij natuurgebieden en landerijen, waarbij de kudde, grazend het land op milieuvriendelijke wijze bewerkt. 

Maar van de romantiek en rust van dit eeuwenoude beroep is nu weinig overgebleven. Aanbestedingen worden steeds ingewikkelder en opdrachten lastiger binnen te halen, omdat grote bedrijven, goedkope Oost-Europese herders en slimme machines het qua kosten makkelijk van Stijn winnen. 

Documentairemaker Ton van Zantvoort maakte een docu over een van de laatste schaapherders van Nederland. Een indringend portret over de vereenzaming van een oud beroep in de nieuwe tijd.

Tien jaar geleden leerde Ton van Zantvoort, schaapherder Stijn kennen. Een idealistische, opgewekte, relaxte man. Stijn is een van de laatst overgebleven, traditioneel werkende schaapherders in Nederland. Met zijn schapen en drie honden doorkruist hij natuurgebieden en landerijen, waarbij de kudde, grazend het land op milieuvriendelijke wijze bewerkt. 

Maar van de romantiek en rust van dit eeuwenoude beroep is nu weinig overgebleven. Aanbestedingen worden steeds ingewikkelder en opdrachten lastiger binnen te halen, omdat grote bedrijven, goedkope Oost-Europese herders en slimme machines het qua kosten makkelijk van Stijn winnen.