"ทัศนะของพระพุทธศาสนาต่อเรื่องเหนือสามัญวิสัย" || พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย บทที่ ๒๐ เรื่องเหนือสามัญวิสัย อิทธิปาฏิหาริย์ และเทวดา || สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต) || จากต้นฉบับ ไฟล์pdf ของวัดญาณเวศกวัน ซึ่งระบุว่าพิมพ์ครั้งที่ ๕๕
เรื่องเหนือสามัญวิสัย คือเรื่องที่รู้จักหรือทำไม่ได้ ด้วยประสาทสัมผัสหรือด้วยประสบการณ์ธรรมดาสามัญ ในบทนี้พูดถึงเรื่องฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เทวดาหรือเทพเจ้าต่างๆ ซึ่งรวมไปถึงอำนาจดลบันดาล ของขลัง วัตถุมงคล หรือที่เรียกกันว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของคนทั่วไป ว่าควรเชื่อแค่ไหน และปฏิบัติต่อสิ่งเหล่านี้อย่างไร ให้เกิดประโยชน์มากที่สุดต่อตนเองและสังคม ไม่ว่าจะเชื่อว่ามีจริงหรือไม่ก็ตาม
ทัศนคติของพุทธในเรื่องเหนือสามัญวิสัย
อิทธิปาฏิหาริย์ คืออะไร-แค่ไหน?
ปาฏิหาริย์ไม่ใช่แค่ฤทธิ์ แต่มีถึง ๓ อย่าง
พระพุทธเจ้าทรงรังเกียจ-สรรเสริญชนิดใด
อิทธิฤทธิ์ชนิดอริยะ-อนารยะ
โทษแก่ปุถุชน ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องฤทธิ์
เปรียบเทียบฐานะมนุษย์กับเทวดา
ความสัมพันธ์กับเทวดาที่ควรเลิก
สัมพันธ์กับเทวดาแบบพุทธที่ถูกต้อง
วิธีปฏิบัติที่ถูกต้องต่อสิ่งเหนือสามัญวิสัย
อิทธิปาฏิหาริย์ในคัมภีร์ : เรื่องของพระอินทร์ : สัจจกิริยา ทางออกสำหรับผู้ยังหวังอำนาจดลบันดาล : พระพุทธ เป็นมนุษย์ หรือเทวดา (คุณลักษณะแห่งศักยภาพของมนุษย์ ที่อยู่สูงสุดเหนือเทวดาทั้งปวง)
(เรื่องนี้เคยอัดเสียงไว้นานแล้ว จากที่ท่านแยกมาพิมพ์เป็นหนังสือต่างหาก ก่อนทำพุทธธรรมจริงจังตั้งแต่เริ่มต้น คุณภาพอุปกรณ์และระบบการอัดจึงต่างกันมาก จึงจัดทำใหม่ เพื่อให้เนื้อเสียงเป็นแบบเดียวกัน เพื่อการฟังที่ต่อเนื่องไม่สะดุด และดีต่อการเผยแพร่ในระยะยาว และจัดทำแบบแยกตอนเป็นวิดีโอเพิ่มเติม เพื่อเลือกฟังหัวข้อที่สนใจ หรือฟังทบทวนได้ง่ายขึ้นนะครับ)
วิไลวรรณ กุลเพิ่มทวีรัชต์
การให้ธรรม ชนะการให้ทั้งปวง