Politiek, bedrijfsleven en de media haalden massaal uit. Het ging immers om de grootste hack ooit. Onzin, zegt BNRs eigen internetgoeroe, Herbert Blankesteijn. Met een paar honderdduizend slachtoffers is WannaCry een kleine jongen vergeleken met diverse van de mailvirussen die aan het begin van de eeuw de wereld teisterden, ook als het om snelheid van verspreiding gaat.

Misschien werd het zon grote soap omdat overal bestaande beelden werden gekanteld. De Britse gezondheidsdienst is geen moderne parel, maar een relikwie die draait op veertien jaar oude computers. Rusland is kennelijk niet de lugubere aanvoerder van de cybermisdaad, maar doodgewoon slachtoffer, net als China en de rest van de wereld. Microsoft is geen baken van genialiteit, maar moet voortdurend lekken dichten in de oude fietsband die software heet. De ene versie software werkt beter dan de andere en de proeftuin, vol lekken, is de mensheid.

Dat is niet onze schuld, zegt Microsoft, maar die van de geniepige spionnen van de Amerikaanse NSA, die zulke lekken sneller opspoort dan wij en ze dan misbruikt om boeven en terroristen op te sporen. Maar hoe kan het dat de briljante koppen bij Microsoft worden afgetroefd door de hackers van de spionagedienst? Om dezelfde reden dat terroristen, oplichters en afpersers bijzonder slim zijn in het verzinnen van terrorisme, oplichterij en afpersing.

We kunnen natuurlijk een stapje terug doen. In de advocatuur en de medische wereld wordt nog steeds de fax gebruikt, omdat die veel moeilijker is te hacken. Of we kunnen eens zoeken of ze nog te koop zijn: enveloppen en postzegels. Zo niet, dan we zullen we van tijd tot tijd zon soap moeten ondergaan. Eén voordeel: het verbroedert, want Russen, Chinezen en Europeanen vinden elkaar in de gedeelde smart van het slachtofferschap.

See omnystudio.com/listener for privacy information.