«Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση κομμουνιστών – όπως το πλαστογράφησαν οι ίδιοι κι όπως το απέδωσε η επίσημη ιστορία των φαντασμάτων. Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που βλέπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα, από σφαίρες που ρίξαν δοσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης. Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη υποστήριξη του νεαρού τότε κράτους, είχανε ένα εχθρό: την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας. Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πιστέψαν στην απελευθέρωση, αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στο ίδιο δικαστή, στα ίδια ανάλγητα αρμόδια πρόσωπα που αντιμετώπιζαν πριν λίγα κιόλας χρόνο, όταν ακόμη υπήρχαν Γερμανοί. Και θέλησαν, πριν αποκλειστούν στη γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν κραυγάζοντας για τελευταία φορά. Κι ύστερα να σωπάσουν – σαράντα χρόνια τώρα (σαράντα χρόνια τα περιέχω μέσα μου και τα δουλεύω για να τα πω κάποια φορά).

Όχι, η εθνική αντίσταση δεν ήταν έργο των κομουνιστών ούτε των εξ Αιγύπτου εθνικοφρόνων. Ανάμεσα στους δυο αυτούς μοιραίους πόλους βρίσκεται μια Ελλάδα που ονειρεύεται και άπειρες φορές προδομένη τραυματίζεται θανάσιμα. Και τότες ξεσπά – δεν έχει σημασία κάτω από ποια σημαία. Και είτε νικά είτε νικιέται εκφράζει απελπισία κι αγανάκτηση».

Η ιστορικός του ΑΠΘ Βασιλική Λάζου ,στο στούντιο του militaire channel, αφηγείται την ιστορία των Δεκεμβριανών 1944, όπως έγινε και όχι όπως κάποιοι θέλουν να μας την παρουσιάσουν.

Η Βασιλική Λάζου είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ στη Μ. Βρετανία, με αντικείμενο την προφορική και τη συγκριτική ιστορία. Υποστήριξε τη διδακτορική της διατριβή το 2010 στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Από το 2012 έως το 2015 ήταν μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αντικείμενο την ανάπτυξη καινοτόμων διαδραστικών περιβαλλόντων για τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης για το Μουσείο της Πόλης του Βόλου.

Έχει λάβει μέρος σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα για την περίοδο 1940-1949 σε συλλογικούς τόμους, σε επιστημονικά περιοδικά και τον Τύπο. Διατέλεσε επιμελήτρια των ιστορικών εντύπων των εφημερίδων Ελευθεροτυπία, Ελεύθερος Τύπος, Επενδυτής και Documento. Υπήρξε μέλος της οργανωτικής και επιστημονικής επιτροπής των εκδηλώσεων “Η Αθήνα ελεύθερη. 12 Οκτωβρίου 1944” και επί σειρά ετών μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ). Εργάστηκε 15 χρόνια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τη διετία 2015-2017 στον Τομέα Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου.

Στο επίκεντρο των ερευνητικών ενδιαφερόντων της βρίσκονται όψεις της Κατοχής και του ελληνικού εμφυλίου πολέμου στις πόλεις, όπως η απονομή της δικαιοσύνης, το ζήτημα των εσωτερικών προσφύγων και οι δημόσιες τελετές. Μέσα από την ερευνητική της εργασία έχει αξιοποιήσει ανεξερεύνητο έως τότε αρχειακό υλικό, κυρίως στρατιωτικά και δικαστικά αρχεία.

Είναι συγγραφέας της μονογραφίας «Η επιβολή του κράτους. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Λαμία, 1945-1949» που κυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Ταξιδευτής και συνεπιμελήτρια του συλλογικού τόμου «Κατοχική βία 1939-1945. Η ελληνική και ευρωπαϊκή εμπειρία», εκδόσεις Ασίνη 2016.