وقوع چهار قتل به فاصله کمتر از ۲۰ روز در ابتدای پاییز ۷۷ در تهران، طوفانی سیاسی را در فضای پرالتهاب آن دوره ایجاد کرد که بسیاری معتقدند آثار و پیامدهایش تا امروز باقی است. وزارت اطلاعات ایران حدود یک ماه بعد با صدور اطلاعیه‌ای بی‌سابقه، مسئولیت قتل پروانه و داریوش فروهر، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده را پذیرفت. وزارت اطلاعات با ابراز تاسف شدید از این قتل‌ها اعلام کرد گروهی از کارکنانش که آنان را «همکاران مسئولیت ناشناس، کج‌اندیش و خودسر» خوانده بود، دست به این اقدام زده‌اند؛ اقدامی که وزارت اطلاعات آن را جنایتکارانه توصیف کرد.