در هفته‌ای که گذشت، پانزده فعال فرهنگی سیاسی در ایران و خارج از کشور با صدور بیانیه‌ای اعلام کردند کارنامه چهاردهه حاکمیت جمهوری اسلامی، حاکی از اصلاح‌ناپذیری این نظام سیاسی است. به اعتقاد آنان، جمهوری اسلامی با انسداد کلیه طرق نظارت قانونی و اصلاح مسالمت‌آمیز امور، به مانع اصلی پیشرفت و رهایی ملت ایران تبدیل شده‌ است. امضاکنندگان این بیانیه گفته‌اند با تکیه بر حق تعیین سرنوشت ملت‌ها، خواهان برگزاری رفراندومی تحت نظارت سازمان ملل متحد هستند برای تعیین نوع حکومت آینده. بیش از نیمی از امضاکنندگان این بیانیه در ایران زندگی می‌کنند: نسرین ستوده، جعفر پناهی، ابوالفضل قدیانی، محمد سیف‌زاده، حشمت‌الله طبرزدی، محمد ملکی و محمد نوری‌زاد بارها در گذشته بازداشت شده‌اند و سال ها در زندان بوده‌اند و نرگس محمدی، دیگر امضاکننده این بیانیه هم کانون در زندان به سر می‌برد. در خارج از کشور نیز شیرین عبادی، پیام اخوان، محسن سازگارا، حسن شریعتمداری، محسن کدیور، کاظم کردوانی و محسن مخملباف این بیانیه را امضا کرده‌اند. در این برنامه به بررسی دلایل خواست رفراندم و بحث درباره چند و چون آن پرداخته و پرسیده‌ایم آیا نظام جمهوری اسلامی اصلاح‌ناپذیر است و برگزاری رفراندم آزاد، ضروری و ممکن؟

مهمانان برنامه: