Tο επεισόδιο εξετάζει, μία προβληματική όψη της μητρότητας, την καταβροχθιστική μητέρα και τις συνέπειες αυτής στον ψυχισμό του παιδιού και αργότερα του ενηλίκου. Η καταβροχθιστική μητέρα αντιπροσωπεύει μία σκοτεινή πλευρά της μητρότητας που προκύπτει από υπερεπάρκεια φροντίδας και όχι από έλλειψη . Μέσα από την έννοια της «αρκετά καλής μητέρας» δείχνεται πως η υγιής ανάπτυξη απαιτεί σταδιακή απόσυρση της μητρικής παντοδυναμίας ώστε να αναδυθεί η αυτονομία του παιδιού. Η καταβροχθιστική μητέρα, μετατρέπει την αγάπη σε ψυχική κατανάλωση, βλέποντας το παιδί ως προέκταση του εαυτού της. Η δυναμική της καταβροχθιστικής μητέρας συμβολίζεται μέσω της Καλυψούς, όπου η φροντίδα γίνεται αιχμαλωσία.