‘Wat mijn drijfveren zijn? Dat vraag ik me eigenlijk nooit af.’ Na enig nadenken: ‘Onze Lieve Heer. Heel kort is dat uiteindelijk wel waar het bij mij om draait. Maar ik handel als ik zie dat er wat moet gebeuren en ik dat kan. Dat gaat min of meer vanzelf. Terwijl ik eigenlijk een verlegen jongen ben. Nog steeds ben ik niet iemand die graag naar voren stapt zo van: ‘kijkt mij eens’. Verontwaardiging speelt zeker een rol als ik iets meemaak en denk: maar we weten toch met zijn allen wel beter? Dan heb ik moeite om te zwijgen. Niet omdat ik van strijd houd, in tegendeel, ik ben van het samenwerken, maar ik ga die niet uit de weg als het moet. Als ik iets vind, dan zeg ik wat vind. En dan vind ik het ook leuk om dat goed te zeggen. Erik Borgman die terugblik op zijn loopbaan als hoogleraar theologie van de religie. Elsbeth gaat in gesprek met hem.