Paulus' boodschap in de Bijbel lijkt helder: een mens wordt niet gered door de wet na te leven, maar door geloof in Jezus. Het draait om geloof - zo is de gedachte.
Maar wat als er in de Bijbel een brief staat die precies het tegenovergestelde lijkt te beweren? Die brief is er: Jakobus. Een citaat: 'Broeders en zusters, wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden?' Of deze tekst, uit dezelfde brief: 'Een mens wordt rechtvaardig verklaard om wat hij doet, en niet alleen om zijn geloof.'
Een regelrechte clash, lijkt het. Hoe zit dat? Spreekt Jakobus Paulus tegen – of begrijpen we één van de twee niet goed? Waar gaat de brief van Jakobus eigenlijk over? En waarom werd deze brief door mensen als Maarten Luther ten onrechte aan de kant geschoven?