Friendtalkative Podcast

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "กุญแจของการมีชีวิตที่ดีก็คือการที่เราไม่เอาอะไรมากมายไปกว่านี้เยอะ ให้ความใส่ใจเกี่ยวกับความน้อยนิดของมัน และสนใจเกี่ยวกับอะไรที่มันจริงและมีความสำคัญ ณ ตอนนี้จริง ๆ ด้วย"

- ปัญหาของชีวิตส่วนใหญ่ก็คือ เราไม่รู้ว่าอะไรที่สำคัญจริง ๆ สำหรับเรา

- แล้วถ้าหากว่าเราสามารถทำให้มันดีขึ้นได้จริง เราก็จะสามารถเรียนรู้ปัญหาได้เยอะขึ้น

- ความมากมายไม่ได้แปลว่ามันดีกว่าความน้อยนิด มันอยู่ที่เราใช้มันจริงว่า เราใช้ไปเท่าใด

- รับรู้และเรียนรู้ให้ได้ว่า ชีวิตสอนอะไรกับเรา แล้วเราจะสังเกตอะไรได้จากสิ่งเหล่านั้นบ้าง

- ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่ทุกคนอยากเป็น แต่ไม่ใช่ทุกคนจะได้เป็น สำรวจตัวเองแล้วเลือกวิถีทางของชีวิตให้ดี

หนังสือ Can't Hurt Me: Master Your Mind and Defy the Odds ของ David Goggins

- เมื่อชีวิตมาบอกกับเราว่า ไม่มีอะไรทำร้ายเราได้ นอกจากตัวของเราเอง

- การที่จะควบคุมกายหรือใจนั้น จำเป็นจะต้องสังเกตให้ได้ว่าเราจะควบคุมมันไปยังทิศทางใด

- ปมปัญหาในวัยเด็กเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต แต่มันจะงอกไปทางใดทางหนึ่งแน่นอน

- เรียนรู้ให้ได้ว่า การจะฝึกฝนอะไรบางสิ่งบางอย่างจะต้องมีคำว่าสมดุลอยู่ในนั้น บางตัวอย่างการทำตามทั้งหมดอาจจะเกิดผลเสีย

- อ่านหนังสือเล่มนี้อย่างไรให้ได้ผลลัพธ์ทางบวกมากที่สุดก็คือ อ่านอย่างมีสติ และใช้วิจารณญาณด้วยว่าเราไหวแค่ไหน

มีคนมาปรึกษาว่า ขอระบายจากใจลูกคนเล็กนะคะ เราเป็นลูกสาวคนเดียว และเป็นคนสุดท้องของบ้าน เรามีพี่ชายทั้งหมด 4 คนแต่ไม่ได้สนิทกัน เราถูกเลี้ยงจากลุงกับป้า ก็คือเขาเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของพ่อ เนื่องจากพ่อแม่มีลูกเยอะ และทางบ้านก็อยู่ห่างไกลความเจริญ พ่อเราเป็นคนขยัน แต่ขี้กลัว ขี้เกรงใจ ไม่มีภาวะผู้นำ จะให้แม่เป็นผู้นำไปเสียทุกเรื่อง แต่ก็พังทุกเรื่องเช่นกัน แม่เป็นคนใช้เงินเก่ง อารมณ์หุนหันพลันแล่น ด่าแรง ๆ บางทีก็ชอบขว้างปาข้าวของใส่เวลาโมโห แล้วก็มีปัญหาเรื่องการเงินกับพ่อแม่ ส่วนใหญ่จะเป็นกับแม่ค่ะ เราบอกพ่อว่า พ่อจะมีบ้านอยู่ มีข้าวกิน ไม่อดอยาก ส่วนแม่ก็ยังอยู่กับพ่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราก็ให้เงินใช้ตามสมควร ไม่มากมาย เพราะเราเองก็ต้องสร้างชีวิตให้มั่นคง พอให้มากแม่ก็ชอบใช้หมด แล้วมาขโมยของพ่ออีก เราต้องให้แยกกันตลอด แถมเราก็ต้องให้ป้าด้วยค่ะ รักป้ามากเสียใจที่ลุงจากไปเร็ว วันที่แม่เราที่อายุ 70 ปีกว่ากลับไปเล่นพนันอีก เอาสร้อยทองที่ซื้อไปขาย ตั้งแต่แรก ๆ ที่ให้เลย และพยายามมาขอเงินญาติแถมก็มาขอเงินเราด้วย แบบไม่รู้สึกผิดอะไร ล่าสุดก็ไม่มีใครให้แม่แล้ว แต่ก็ไม่เข้าใจว่าแม่มีจิตสำนึกว่าต้องรู้สึกผิดบ้างไหม ทำไมเขาไม่รู้สึกผิดอะไรเลย ทำเหมือนเดิม แม้อายุมากขึ้นก็ไม่ช่วยอะไร เราก็แค่ทำหน้าที่ลูก ไม่อยากให้เขาลำบากมากเกินไป แต่ก็ตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องหนี้สินอีกเด็ดขาด ขอบคุณนะคะที่อ่านจบ แค่อยากบอกว่าบางทีพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าผู้ที่เลี้ยงดูด้วยความรักค่ะ

- คำคมในเรื่องนี้ก็คือ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าผู้ที่เลี้ยงดูด้วยความรัก

- เมื่อชีวิตมาสอนเราว่า ไม่มีใครได้ทุกอย่าง การที่เราคิดได้ คิดเป็น และรู้อยู่ อยู่เป็นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

- ป้ากับลุงอาจจะสอนเรามาดีก็ได้ รวมไปถึงเราเองอาจจะเป็นคนที่รักดีก็ได้เช่นกัน 

- ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คงน่าจะเป็นเรื่องการเงิน หนี้สิน และความรับผิดชอบ แถมเราเองเป็นลูกก็ทำหน้าที่ต่อไป

- ความยากลำบากมากที่สุดในชีวิตก็คือ เราถูกสอนว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเป็นเปรียบเสมือนพระอรหันต์ของบ้าน แต่ความจริงอาจจะเป็นคนที่เลี้ยงดูเราเสียมากกว่า

ข้อความโพสต์จาก Ray Dalio ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ฉันมักจะเห็นผู้คนมักจะมีความเห็นที่ผิดและการตัดสินใจที่ผิดตาม แม้ว่ามันจะคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ในอดีตก็ตามแต่ รวมไปถึงว่าเขาก็มักจะแก้ปัญหาอย่างไร้เหตุผลและก็มีภัยคุกคามต่อไป ฉันใช้ความคิดว่าพวกเขาเหล่านั้นจะหลีกเลี่ยงความเสี่ยงใหญ่ได้ เมื่อเขาเห็นจุดบอดของตนเอง แต่ว่านั่นอาจจะไม่ใช่คำตอบทั้งหมด มันมีเฉพาะบางคนเท่านั้นที่ฉันเคยได้ยินมาว่า เขาคนนั้นถอนตัวกับเหตุการณ์ที่เขาไม่สามารถให้ความเห็นได้อย่างดีเยี่ยม สำหรับเฉพาะพื้นที่ที่เจาะจงดังกล่าว จงอย่าพนันกับคนที่เขาปกป้องตัวเอง แล้วปกป้องเขาเหล่านั้นอีกแรงหนึ่ง หรือว่าดีกว่านั้น นำเขาไปในบริบทที่เป็นไปไม่ได้ เพื่อให้เขาสร้างการตัดสินใจที่เขาไม่ควรสร้างมัน"

- ไม่คาดหวังให้ผู้คนที่รับรู้และทดแทนจุดบอดของตนเอง

- น้อยคนมากที่จะมีคนที่รู้จุดบอดของตนเองอย่างแจ่มแจ้ง

- การนำผู้คนไปอยู่ในจุดที่เป็นไปไม่ได้ ก็มักจะเห็นจุดบอดที่ชัดเจนที่สุด

- แล้วหากว่าจำเป็นก็ไม่ควรผลักดันเขาไปในจุดที่ไม่ใช่นานเกินไป เพียงแค่ทดสอบเฉย ๆ พอ

- บางคนอาจจะเจอในจุดที่ไม่ใช่แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงไม่ใช่ บางสิ่งอาจจะต้องใช้เวลาเป็นตัวพิสูจน์

หนังสือ Misbelief: What Makes Rational People Believe Irrational Things ของ Dan Ariely

- การเชื่ออะไรยาก ๆ มันอยู่ที่พฤติกรรมของมนุษย์ทุกคน

- แต่การที่คิดว่าเรามีเหตุผลแบบนั้นไม่ใช่เลย เพราะทุกคนมักจะมีอคติร่วมเสมอ

- มันจะมีบางชุดความคิดที่เรายึดถือมัน นั่นจึงเป็นที่มาของความเชื่อต่าง ๆ ในโลกใบนี้

- แต่เทคโนโลยีในอนาคต จะทำให้เรายิ่งเชื่ออะไรยากขึ้น จนถึงขั้นเราไม่เชื่อในสิ่งใดอย่างแท้จริง

- ความคิดที่เกิดขึ้นมา มันเกิดจากการเลือกทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่มีใครจูงความคิดเราได้นอกจากตัวเราเอง

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่โดนนอกใจ แล้วผ่านเหตุการณ์นั้นมาแล้ว จะรับมือจัดการอารมณ์กับความรู้สึกของตัวเองอย่างไรได้บ้างคะ ตอนหลับตาแล้วนึกภาพตามมันเหมือนว่าเขารักคนอื่นไปแล้ว อยู่กับคนอื่น มีอะไรกันกับคนใหม่ของเขา เราคิดว่าเราเดินออกจากชีวิตเขาได้ค่ะ แต่ความรู้สึกส่วนนี้มันชอบผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ในหัวตลอด ว่าถึงตอนนั้นมันจะเจ็บปวดแค่ไหน เคยผ่านความรู้สึกแบบนั้นมา แต่นานมากแล้ว แถมมันกำลังจะเกิดขึ้นอีก อยากได้ทัศนคติดี ๆ หน่อยค่ะ

- ปัญหาของการนอกใจ มีในทุกยุคทุกสมัย ไม่ใช่ว่ามันคือเรื่องใหม่

- แต่ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรา ย่อมเป็นเรื่องใหม่สำหรับเราเสมอ

- ผ่านไปให้ได้ ท่องไว้แบบนี้เลย แน่นอนว่าการรักใครมันทรมาน ถ้าหากเรารักคนไม่เป็น

- รักคือการให้ รักคือความเข้าใจ และรักคือการปล่อยเขาไปถ้าวันนึงเขาไม่มีใจให้กับเรา

- รักตัวเองให้มากที่สุด รักตัวเองไม่ใช่การเห็นแก่ตัว แต่มันคือการโอบกอดตัวเองได้ในวันที่ใจเราปวดร้าวที่สุด

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงเป็นหลักในการปรับตัวตามธรรมชาติ เพื่อจะสร้างให้การกระทำครั้งถัดไปดีเยี่ยมมากยิ่งขึ้น"

- ธรรมชาติเป็นสิ่งที่เราต้องน้อมนำให้เข้าใจ ยอมรับและตระหนักรู้

- ไม่มีทางที่เราจะสร้างชีวิตให้ดีได้ ถ้าหากว่าเราไม่เข้าใจคำว่าทิศทางลม

- จังหวะเป็นแม่บทของทุกสรรพสิ่ง เรื่องราวของชีวิตมาสอนเราว่ามันเป็นเพียงแค่นั้นเอง

- ทุกอย่างเกิดแต่เหตุ และดับไปเพราะเหตุ ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นเลยนอกจากเหตุ ๆ นั้น

- การกระทำครั้งถัดไปจะขึ้นอยู่กับการกระทำของเราในอดีตว่า มีทีท่าอย่างไรต่อไป

หนังสือ Same as Ever: A Guide to What Never Changes ของ Morgan Housel

- โลกนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นตามธรรมชาติ

- มีแต่ใจเรานั้นที่พยายามดึงรั้งโลกใบนี้ให้อยู่กับเรา โดยที่เราไม่รู้ว่าความสุขมันอยู่ที่ใด

- การลงทุนก็คงไม่ต่างกับธรรมชาติ มันคือสิ่งเดียวกันที่แยกออกจากกันไม่ได้

- ผู้ที่รู้จักธรรมจะรู้จักตน และผู้ที่รู้จักตนจะสามารถเอาชนะใจตนเองได้

- หนังสือหลายเล่มอาจจะเป็นหนังสือที่ดี แต่หนังสือที่ยอดเยี่ยมมีอยู่ไม่กี่เล่มบนโลกใบนี้ หนังสือเล่มนี้ทำหน้าที่นั้น

มีคนมาปรึกษาว่า การที่เรานัดแฟนเก่าไปทานข้าวในฐานะพี่น้องมันจะดูน่าเกลียดไหมคะ

- การกระทำบางอย่างที่บริสุทธิ์ใจแบบตามการกระทำ การกระทำนั้นเป็นเจตนาที่ดี

- บางครั้งเราต้องถามตัวเองก่อนว่า ความรู้สึกของเราคือยังไง ไปเพราะอะไร สนทนากันเรื่องอะไรบ้าง

- สำรวจตัวเองว่าเรามีแฟนใหม่รึยัง รวมไปถึงเรื่องราวต่าง ๆ ของชีวิตมันเหมาะสมไหม แฟนเก่าเขามีแฟนใหม่ไหมแบบนี้

- สังเกตความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายอยู่เนือง ๆ ไม่เอาคำว่าแค่ทานข้าวมาเป็นข้ออ้างในการนัดเจอกัน

- ทุกเรื่องถ้าบริสุทธิ์ใจจริง ๆ ปรับสถานะกันได้ทั้งสองฝ่าย มันก็เป็นโอกาสของการสร้างมิตรภาพที่ดี

ข้อความโพสต์จาก Mark Minervini ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ในชีวิตของการเทรดนั้น คุณจำเป็นจะต้องพบเจอความผิดพลาด การเทรดมันทำให้คุณสูญเสีย ความกลัวในการสูญเสียนั้นเปรียบเสมือนผีเสื้อก่อนที่คุณจะเจอกับแรงกดดัน เป้าหมายของคุณก็คือ ไม่ได้กำจัดผีเสื้อ แต่จัดเรียงผีเสื้อให้มันเป็นอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นนั่นเอง"

- ความสุขของการเทรดก็คือการได้กำไร แต่ในความเป็นจริงแล้วความสุขคือการสร้างให้เป็นระเบียบ

- ไม่ใช่ทุกปัญหาจะนำมาซึ่งความเข้าใจในชีวิต เพียงแต่เราก็ต้องน้อมนำให้มันเป็นความเข้าใจด้วย

- ผีเสื้อคือสิ่งที่เน้นย้ำว่าเราจะต้องประสบปัญหาอย่างแน่นอน เราหนีผีเสื้อไม่ได้แต่เราทำให้มันสวยงามได้

- ปัญหาคือสิ่งที่จะอยู่คู่กับทุกอาชีพ ไม่เว้นอาชีพใดสักอาชีพเดียว จงนำสรรพสิ่งมาปรับใช้กับอาชีพของเรา

- การเทรดไม่ใช่จู่ ๆ จะประสบความสำเร็จเลย มันยากที่จะทำให้มันดีได้ เรียนรู้ให้ได้ว่าแต่ละคนมีวิถีทางต่างกัน