ข้อความทวิตจาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ประหยัดอดออมให้เหมือนเราเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย และลงทุนในสินทรัพย์ที่สร้างผลตอบแทนในระยะยาวเหมือนเราเป็นคนมองโลกในแง่ดี"

- หากเราเริ่มต้นที่จะอดออมเงิน ไม่ว่าจะเป็นฝึกที่จะแยกกระเป๋ากิน ใช้ และเก็บเพื่อเกษียณ เราก็จะมีความสุขมากขึ้น

- หัดมองโลกในแง่ร้ายเอาไว้บ้าง เช่น ถ้าเราไม่มีเงินใช้รักษาตอนเจ็บป่วยจะทำอย่างไร หรือว่าถ้าเราต้องการใช้เงินกรณีฉุกเฉินเรามีสำรองเงินส่วนนี้ไว้ไหม

- แต่ในการลงทุนนั้นเราต้องมองแบบแง่ดีเอาไว้ด้วย เช่น ถ้าเราลงทุนในสินทรัพย์ที่เรารู้จัก และมีข้อมูลมันมากพอแล้ว เราก็ต้องเชื่อมั่นว่าอนาคตมันจะดีขึ้น

- บริบทของมุมมองสำคัญมากต่อการตัดสินใจ ทัศนคติต่อการเงินของเราก็ย่อมส่งผลต่ออนาคตของเราสืบไป สังเกตตัวเองว่าชีวิตประจำวันเราใส่ใจเรื่องการเงินแค่ไหน

- ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการออมเงินหรือว่าการลงทุน มันจะเป็นส่วนต่อขยายสำหรับการเงินของเราอย่างหาที่สุดมิได้ ฝึกฝนตั้งแต่ตอนนี้ ยิ่งเริ่มเร็วยิ่งรู้เร็ว อิสรภาพทางการเงินก็อยู่แค่เอื้อม

หนังสือ Life Force: How New Breakthroughs in Precision Medicine Can Transform the Quality of Your Life & Those You Love ของ Tony Robbins

- สุขภาพเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยเฉพาะสุขภาพใจที่เราควรจะให้ความสำคัญมากที่สุดเพราะมันส่งผลต่อร่างกาย

- โรคมะเร็งน้อยลงกว่าสมัยก่อน แต่ก็เพิ่มอัตราเร่งที่สูงกว่าสมัยก่อนเช่นกัน เราจึงต้องสังเกตร่างกายตัวเองทุกวัน

- อย่าลืมวางแผนการกิน การนอน และการใช้ชีวิต เพราะถึงแม้การวางแผนจะดูวุ่นวายในช่วงเริ่มต้น แต่มันทำให้ชีวิตสุขสมบูรณ์

- มีหลายคนที่ไม่เคยออกกำลังกาย หรือว่าประมาทในการใช้ชีวิตว่า ไม่จำเป็นต้องออกแรงไปกับร่างกายนี้ แต่หารู้ไม่ว่าการออกกำลังกายคือสิ่งสำคัญมาก

- โรคอ้วน และโรคเบาหวานก็ยังเป็นเรื่องกวนใจสำหรับคนที่ชอบกินของหวานเป็นประจำ รวมไปถึงระบบเผาผลาญของร่างกายที่จะถดถอยลงไปทุกวัน

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ ขอคำปรึกษาและคำแนะนำค่ะ พอดีว่าเราคบกับแฟนกันมาประมาณ 10 เดือนแล้วค่ะ ขออนุญาตเล่าแบบแบ่งการกระทำเป็นสองฝ่ายนะคะ คือทางฝ่ายเราระหว่าง 1-6 เดือนที่คบกันมา เราได้พาแฟนไปเจอหรือแนะนำกับคนที่สนิทบ้าง ถ้าคนไหนไม่สนิทแต่บังเอิญเจอกัน ก็จะแนะนำปกติว่าคนนี้คือแฟนเรานะ พอเข้าเดือนที่ 7 เราก็พาแฟนไปรู้จักกับครอบครัว ส่วนแม่และพ่อก็โอเคไม่ติดอะไร ส่วนอีกฝ่ายก็มีแค่พาไปแนะนำกับกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันประมาณ 6-7 คน ส่วนเพื่อนของเขาที่ไม่สนิท หรือคนรู้จักที่บังเอิญมาเจอเรา เขาจะแนะนำว่าเราเป็นน้องทุกครั้งเลยค่ะ จนมันทำให้เรารู้สึกน้อยใจว่าทำไมเขาไม่ยอมให้เกียรติเรา เลยทำให้ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยมาก พอเราถามว่า ถ้าเราแนะนำเขาว่าเป็นพี่บ้างล่ะ เขาจะรู้สึกยังไงบ้าง โอเคไหม เขาก็ตอบกลับมาว่า ก็แล้วแต่เรา ว่าเราอยากจะแนะนำให้คนอื่นรู้จักเขาในสถานะอะไร เขาบอกเราว่าเมื่อถึงเวลาก็บอกเองแหละ แต่เราก็ถามต่อไปว่าแล้วเมื่อไหร่จะบอกสถานะให้ชัดเจน กำหนดวันได้ไหม แล้วต้องรออีกนานแค่ไหน เราเลยอยากปรึกษาว่า เราร้องขอมากเกินไปไหม เรารู้สึกแย่มาก เพราะส่วนตัวเราอยากแนะนำตลอดเวลาว่าเขาคือแฟน ส่วนมุมของเราคือ เราคิดว่าเมื่อคบหากันแล้ว การแนะนำให้คนอื่นรู้จักในฐานะแฟน เป็นเรื่องที่ต้องทำจริง ๆ เพราะถือว่ามันคือการให้เกียรติกันค่ะ แล้วการที่เราคิดแบบนี้มันคือการที่คิดมากไปไหมคะ แล้วควรมีวิธีแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไงดีคะ

- ถ้าเรารู้สึกไม่ดีกับการที่แฟนเราไม่ยอมบอกสถานะกับคนอื่นก็ให้เราเผื่อใจไว้ว่า แฟนเราเขาอาจจะไม่รู้สึกอะไรมาก

- บางคนก็ต้องรอให้มั่นใจก่อนแล้วค่อยบอกคนอื่น เพราะไม่อยากตอบคำถามว่าทำไมเลิกคุยกันแล้ว มันแล้วแต่คนเลยเรื่องนี้

- การให้เกียรติกันเป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์ซึ่งแต่ละคนรับรู้การให้เกียรติกันและกันต่างมุมมองกัน เราจึงต้องสนทนากัน

- ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน และความรักก็นิยามแตกต่างกันในแต่ละปัจเจกชนให้เราต้องเผื่อใจเอาไว้ด้วย ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม

- ทั้งนี้ ความพร้อมของแต่ละคนต่างกัน บางคนอาจจะเน้นที่ความรู้สึกบางคนอาจจะเน้นไปที่เวลา มันจึงต้องหาตรงกลางร่วมกันตลอด

ข้อความทวิตจาก Yuval Noah Harari ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดที่สามารถจัดการในการปรับตัว ที่จะให้เข้ากับสภาวการณ์ได้รวดเร็วเท่ากับโฮโมเซเปี้ยนส์ วาฬนั้นแตกต่างกับเซเปี้ยนส์ตรงที่มันไม่สามารถวิวัฒนาการร่างกายมันเพื่อที่จะเปลี่ยนน่านน้ำของทะเล แต่มนุษย์ประดิษฐ์เครื่องมือเพื่อสิ่งนี้"

- เรือคือสิ่งประดิษฐ์ที่สัตว์อื่นไม่สามารถทำได้ และอีกหลายนวัตกรรมของมนุษย์ที่สร้างมันขึ้นมา

- การแก้ไขปัญหาของมนุษย์นั้นเริ่มถึงจุดอิ่มตัว เพียงเพราะในความเป็นจริงแล้ว มนุษย์ต้องการเพียงแค่ปัจจัยสี่ในการดำรงชีวิต

- ถึงแม้ว่าเราจะเป็นมนุษย์ที่ชาญฉลาด แต่เราก็มักจะแพ้ภัยตัวเองอยู่เสมอ ซึ่งต่างจากสัตว์อื่นที่มักจะแพ้สัตว์ที่แข็งแกร่งกว่า

- การปรับตัวเป็นสิ่งเดียวที่มนุษย์ทำได้ยอดเยี่ยมเหนือสัตว์อื่น รวมไปถึงความคิดสร้างสรรค์ก็เป็นตัวที่ทำให้เรามีระบบระเบียบมากขึ้น

- ทั้งนี้ การเรียนรู้ว่าเราเกิดมาเป็นมนุษย์ มันคือการตระหนักรู้ว่าเราควรทำสิ่งใดมากที่สุดใน ณ วันนี้ ไม่เพิกเฉยต่อชีวิตแต่ให้เข้าใจชีวิตให้มาก

หนังสือ The Prosperity Paradox: How Innovation Can Lift Nations Out of Poverty ของ Clayton M. Christensen, Efosa Ojomo and Karen Dillon

- เมื่อนักการจัดการระดับโลกได้มารังสรรค์การเรียนรู้เรื่องของนวัตกรรมจะสามารถยกระดับชีวิตขึ้นมาได้หรือไม่

- ตลาดรับรู้ว่าการลงทุนเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญต่อภาคเศรษฐกิจ แต่ในความเป็นจริงแล้วเราจะลงทุนไม่ได้ถ้าไม่มีสินค้าหรือบริการ

- ทวีปแอฟริกาหลายประเทศกำลังประสบปัญหาเรื่องการคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ แต่แน่นอนว่าการเห็นประเทศเกิดใหม่ก็ย่อมมีนิมิตหมายที่ดีเช่นกัน

- ถ้าหากว่าเราต้องการให้ทุกประเทศมีความมั่งคั่ง สิ่งนั้นย่อมเกิดความโกลาหลต่อระบบการเงิน เพราะระบบทุนนิยมออกแบบมาเพื่อมีประเทศที่ร่ำรวยและยากจนเสมอ

- ทั้งนี้ การจะจัดระบบใหม่ให้ประเทศที่ยากจนกลับมาร่ำรวยได้ อาจจะมีหนทางเพียงทางเดียวนั่นคือการคิดริเริ่มในการสร้างสิ่งที่มาแก้ปัญหาให้กับคนทั่วโลก ซึ่งสิ่งนี้เป็นโจทย์ที่ยากตลอดมา

มีคนมาปรึกษาว่า คืออยากรู้ว่าพ่อแม่บ้านไหนบ้างที่ชอบบงการชีวิตลูก ๆ บอกซ้ายต้องซ้าย บอกขวาต้องขวา ถ้าไม่ได้ดังใจก็บอกว่าอกตัญญู ใช้ชีวิตมาเหนื่อยมาก อย่างตอนนี้ทำงานกิจการต่อจากที่บ้าน พอไม่ถูกใจก็เอาเรื่องสมบัติเงินทองมาพูด ตอนนี้อยากไปหางานทำเองแล้ว เคยเป็นลูกจ้างมายังไม่เหนื่อยขนาดนี้เลย

- ปัญหาของแต่ละครอบครัวต่างกัน บางคนชอบใช้ความเผด็จการ หรือบางคนชอบใช้ธรรมาธิปไตย

- การจัดการของแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมของแต่ละคน ว่าเขาเข้าใจ ตีความ และตระหนักต่อสิ่งใดที่สุด

- การขู่เรื่องจะไม่ให้มรดกเป็นกันหลายครอบครัวมาก โดยส่วนมากคือคนที่ขู่มักจะคิดว่าเงินคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตสิ่งเดียว

- ลองหาโอกาสตัวเองให้ได้พิสูจน์ตัวเองต่อไป ถ้าคิดว่ามันมีทางอื่นให้เราเดินก็ลองดูก็ได้ไม่เสียหายอะไร แต่การปะทะกับพ่อแม่จึงไม่สมควร

- ทั้งนี้ ฝึกฝนทักษะต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นการหาเงินหาทอง หาอาชีพการงานที่ตอบโจทย์ที่สุด เพราะไม่มีอะไรดีที่สุดจนกว่าเราจะมีประสบการณ์

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ถ้าเราสามารถเป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้ทั้งหมด เราจะไม่ถูกควบคุมจากสิ่งใดอีก"

- ปัญหาของคนส่วนใหญ่คือเรามักจะโดนควบคุมจากสิ่งที่เราไม่ชอบและไม่พอใจ แต่เราก็ไม่เคยที่จะพยายามควบคุมตัวเองเลย

- การที่จะควบคุมตัวเองได้นั้น เราก็แค่เพียงฝึกฝนใจให้มันเป็นไปตามสิ่งที่เราเลือกสรร โดยจะต้องค่อย ๆ ฝึกฝนอย่างช้า ๆ ด้วย

- ความสุขในชีวิตจะเนื่องด้วยมาจากปัญหาที่เราพบเจอในแต่ละวัน เพียงเพราะเราควบคุมปัญหาให้อยู่ในกรอบแคบตามความปราถนาของเราเอง

- ใครที่กำลังคิดว่าการควบคุมตัวเองเป็นสิ่งที่ยากอย่างยิ่ง ความเข้าใจนั้นไม่ใช่ความเข้าใจที่ผิดอะไร เพียงแต่เราแค่ต้องยอมรับว่าเราจะควบคุมตัวเองไปเพื่อสิ่งใด

- วันนี้คือวันแรกของการเริ่มต้นเปลี่ยนวิถีชีวิต ปรับความคิดทัศนคติใหม่ทั้งหมด ลองเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างหนึ่ง เช่น ออกกำลังกาย อ่านหนังสือ หรือว่าเปลี่ยนนิสัยที่ก่อเกิดผลเสียในระยะยาว

หนังสือ Unscripted: Life, Liberty, and the Pursuit of Entrepreneurship ของ M.J. DeMarco

- การใช้ชีวิตจากแบบแผนหรือที่เรียกว่าสคริปต์นั้น ไม่สามารถใช้ได้ในยุคปัจจุบันนี้อีกต่อไป

- แล้วสิ่งที่เราจะทำตามแบบแผนนั้นจะเป็นไปด้วยดีมากน้อยเพียงใด แต่ในแง่มุมของผู้ประกอบการนั้นจึงเป็นเหมือนเรื่องขายฝัน

- ถ้าเราอยากจะใช้ชีวิตให้ดีมากกว่าคนอื่น เราก็ต้องทำสิ่งที่แตกต่างมากกว่าคนอื่น นั่นคือสิ่งที่ต้องทำ มันเป็นเพียงทางเดียวเท่านั้น

- ทางเดิม ๆ ก็คือทางเดิม ๆ เพราะการเปลี่ยนแปลงให้เป็นสิ่งใหม่ จำเป็นต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมาก นั่นคือหนทางที่ยากแต่งดงาม

- ทั้งนี้ คนทุกคนจะมีวิถีทางของชีวิตที่แตกต่างกันไป มันจึงไม่ใช่คำตอบของทุกชีวิต นั่นจึงเป็นโอกาสของชีวิตว่าเราแตกต่างมันจึงเกิดความหลากหลายขึ้น

มีคนมาปรึกษาว่า ตอนนี้อายุ 24 ปี มีปัญหากับทางบ้าน เรื่องเงินทองค่ะ ทุก ๆ เดือนตอนเวลาเงินเดือนเราออกตั้งแต่ทำงานมาคือต้องให้ที่บ้านเดือนละ 5,000 บาท ทำแบบนี้มาเรื่อย ๆ มา 1-2 ปีแล้ว ทางบ้านก็มีหนี้สินอยู่ก้อนหนึ่งประมาณ 70,000 กว่าบาทค่ะ ส่วนตัวเราเองก็มีกู้ซื้อบ้านตัวเองไปแล้ว ก็ตั้งใจจะเอาเงินส่วนที่เหลือจากการซื้อบ้านมาให้ทางบ้านปิดหนี้สินที่คงค้างไว้ แต่สรุปแล้วไม่เหลือเงินจากการซื้อบ้านเลย เราก็เลยบอกกับที่บ้านว่าจะไม่ได้ให้เงินแล้วนะ เพราะต้องเอามาจ่ายค่าบ้านของตัวเองเหมือนกัน ส่วนหนี้ตัวนั้นจะหาทางช่วยเอามาใช้หนี้ให้ ตอนนี้ก็คืองงว่าเงินที่เราเอาให้ไปเขาทุก ๆ เดือนมันไม่ทำให้หนี้ลดลงเลยเหรอ โทรหากันคุยกันก็มีแต่ให้หาเงินให้ มีอยู่มาวันหนึ่งก็โทรมาบอกกับเราว่าให้รีบหาเงินให้หน่อย จะเอาตอนนี้เลยซึ่งมันก็เป็นเงินจำนวนไม่น้อย แต่เราก็บอกว่าเราหาให้ไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าจะหาให้จากไหน ที่ไหน เพราะเงินที่เรามีตอนนี้ก็ต้องเอาไปจ่ายหนี้ครั้งก่อน ๆ ที่ยืมมาให้เหมือนกัน เขาก็ตัดบทกับเราว่า มันผิดที่เรากู้ซื้อบ้าน บอกว่าเราไม่ช่วยแล้วก็บอกว่าเราผิดอีก แล้วเราก็เสนอไปว่าเราจะขายของทุกอย่างเพื่อเอาเงินไปให้ แถมให้เงินเท่าไรก็ไม่พอ หนี้สินมันไม่ลดลงเลย เราแค่อยากรู้ว่าเราผิดมากใช่ไหม ที่ต้องการอยากจะมาใช้ชีวิตของตัวเอง พยายามหาทางออกให้กับทางบ้านมาตลอด แต่มันก็ต้องใช้เวลา แต่เขาก็ไม่เข้าใจสิ่งที่เราทำ เราก็อธิบายไปทั้งหมดแล้วแต่ก็ไม่ฟังเราเลย เดี๋ยวก็ให้เราหาเงินมาให้แล้วต้องเอาตอนนี้เท่านั้น พอไม่ให้ก็เหมือนจะว่าแบบตัดเราออกจากครอบครัวไปเลย เพราะไม่ได้ส่งเงินไปให้ แล้วโทษเราตลอดว่าไม่ช่วยเหลือ อยากรู้ว่าต้องวางตัวยังไงต่อไปดีคะ

- เราต้องแยกแยะระหว่างเราทำดีที่สุด กับเราทำตามความคาดหวังของอีกคน ซึ่งมันไม่มีวันบรรจบกันได้จริง

- เมื่อความคาดหวังของอีกคนหนึ่งมีมากกว่า การกระทำของเราแน่นอนว่าการกระทำของเราย่อมไม่มีผลพวงที่ดีขึ้นมาได้เลย

- การทำหน้าที่ลูกที่ดีคือการตอบแทนพระคุณ ตามฐานะที่เราพึงมีเท่านั้น อย่าเตี้ยอุ้มค่อมหรือว่าอย่าฝืนโดยใช่เหตุ เพราะไม่เช่นนั้นจะมีการเงินที่พังพินาศกันหมด

- สังเกตตัวเองให้มาก ๆ เราทำหน้าที่ดีที่สุดไปแล้ว หลังจากนี้เราก็แค่ทำอะไรให้กับตัวเราเองบ้าง อย่าสนใจคำพูดของคนอื่นถึงแม้เขาจะเป็นคนในครอบครัวเราก็ตาม

- รู้จักตัวเองว่าเราคือใคร และเราสามารถทำอะไรได้บ้าง บางคนเข้าคำพังเพยที่ว่ามือไม่พายเอาเท้าราน้ำ ที่ไม่ยอมช่วยให้กำลังใจเราด้วยแถมยังมาว่าซ้ำเติมเราอีก

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การยืดหยุ่นต่อความอุตสาหะจะเป็นทักษะ ที่สร้างให้เรามีมุมมองที่เป็นบวกต่อเหตุการณ์ที่เป็นลบเสมอ"

- ถ้าเราไม่มีความยืดหยุ่นในการใช้ชีวิตเราก็จะไม่สามารถยืนหยัดต่อสู้กับอุปสรรคใด ๆ ได้อย่างดีเยี่ยมเลย

- บางทีเราก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปในสิ่งที่เราไม่เคยได้รับรู้มัน

- เมื่อเราประสบเหตุการณ์ที่เลวร้ายในชีวิต มันมีสองทางเลือกนั่นคือ เราจะคิดในแง่ดีกับมันหรือว่าเราจะมองมันในแง่ลบ

- แน่นอนการมองโลกในแง่ดี ก็ต้องปรับให้เข้ากันกับความจริงเสมอ เราต้องเรียนรู้ความแตกต่างไม่ใช่เรียนรู้จากสิ่งที่เราอยากให้มันเป็นไป

- ความจริงเป็นสิ่งเดียวที่เราต้องนำไปปรับใช้ให้ได้ ถ้าเราไม่ปรับใช้ตามความจริง มันจะส่งผลให้เราเพิกเฉยต่ออนาคตที่เราไม่สามารถคาดการณ์มันได้เลย