ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "หากคุณมีความสบายใจที่จะล้มเหลว มันจะทำให้คุณรู้สึกกล้าเผชิญหน้ากับความกลัว แล้วมันจะมีส่วนร่วมโดยไม่ตัดสิน และรักโดยไม่มีเงื่อนไข"

- ความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ ถ้าเราใช้ความล้มเหลวให้เกิดประโยชน์สูงที่สุด

- ความกลัวเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ซึ่งเราไม่สามารถหลีกเลี่ยงความกลัวไปได้เลย

- เมื่อเราไม่ตัดสิน เราจะมีความรักใคร่ต่อสิ่งนั้น ไม่ว่ามันจะเป็นปัญหาหรือแก้ปัญหาก็ตามแต่

- ความรู้สึกลึก ๆ ในเบื้องลึกของจิตใจไม่สามารถชี้วัดอะไรได้มาก นอกเสียจากมันคือจิตสำนึกที่นำทางเรา

- เมื่อความล้มเหลวปรากฏเด่นชัดขึ้น เราจึงต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติต่อความล้มเหลวนั้น ๆ เสมอ

หนังสือ The Misbehavior of Markets: A Fractal View of Financial Turbulence ของ Benoit Mandelbrot and Richard L. Hudson

- พฤติกรรมของมนุษย์นั้นเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงของความคิด จะส่งผลต่อคำพูดและการกระทำสืบไป

- ซึ่งความสมมาตรของเรขาคณิตก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ของรูปแบบสมการของตลาดได้เช่นกัน เช่น การต่อเนื่องของสิ่งที่ส่งต่อไม่สืบเนื่องจากสิ่งเดิมเสมอไป

- แล้วความเป็นจริงของการสุ่มเดินก็ย่อมมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน แต่แค่รูปแบบต่าง ๆ ย่อมเปลี่ยนไปตามช่วงเวลานั้น ๆ การเดินแบบสุ่มจึงเป็นหลักการที่ค่อนข้างตายตัว

- เศรษฐศาสตร์ในยุคใหม่ก็จึงเป็นตัวตอบโจทย์ในรูปแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพียงแค่สิ่งเดียวที่อธิบายกฎของตลาดได้นั่นก็คือ ความผันผวนจะนำมาซึ่งความโกลาหล

- เหมือนว่าแง่มุมในทุกแง่มุมจะบ่งชี้ไปยังจุดที่เรียกว่า ภาวะมวลรวมของผู้คน เมื่อคนหนึ่งคนทำ อีกหลายคนจะทำตาม มันจะเป็นการกระทำที่ค่อนข้างไร้เหตุผลแต่มีน้ำหนักในยุคอนาคตมาก

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีครับ ผมสงสัยว่าเป็นเรื่องปกติไหมที่ครอบครัวไม่มีอะไรให้ และตอนนี้ก็ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ด้วย แล้วเรื่องแต่งงานต้องแต่งงานตอนอายุเท่าไร รวมถึงผู้ชายมีเงินแต่งตอนไหนเหรอครับ ปัจจุบันผมอายุ 29 ปี รายได้ก็กลาง ๆ เกิน 40,000 บาทมาเล็กน้อย คิดว่าเกินค่าเฉลี่ยถ้าไม่นับพวกวิชาชีพ หรือ อาชีพ Information Technology (IT) ณ ปัจจุบันนี้ผมมีแม่แค่คนเดียวที่ต้องเลี้ยงดู เพราะแกไม่มีรายได้เข้ามาเลย ซึ่งผมก็ให้ประมาณ 6,000 บาทต่อเดือน แต่พอคำนวณเงินเหลือแล้วเหมือนตัวเองก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย นอกจากหนี้สินทั้ง ๆ ที่ผมก็คิดว่าตัวเองไม่ได้ใช้อะไรสิ้นเปลืองแต่ก็แทบไม่มีเหลือเก็บ ผมคำนวณรายจ่ายที่ผมมีปัจจุบันแล้วก็ ประมาณ 34,000 บาท ส่วนหนี้ก็ต้องจ่ายค่าผ่อนคอนโด 12,000 บาท ค่าส่วนกลาง 1,000 บาท ค่าข้าวอาหารเฉลี่ย 7,500 บาท ค่าไฟประมาณ 1,500-2,000 บาท ของใช้ส่วนตัว 1,500 บาท ประกัน 1,000 บาท และงบพัฒนาตัวเอง 1,000 บาท ขนาดผมเป็นคนโสด ไม่ได้เที่ยว ไม่กินเบียร์ ไม่เล่นการพนัน และไม่ได้ผ่อนรถเลยนะ ยังแทบไม่มีเหลือเก็บ เลยสงสัยว่าคนที่รายได้ต่ำกว่า 40,000 บาท เขามีเงินไปดูแลแฟน และมีสินสอดไปสู่ขอแฟนได้ยังไงครับ หรือตั้งตัวได้เมื่อไหร่กัน เห็นว่าสินสอดให้กันทีก็หลักแสน ค่าจัดงานก็หลักแสน ขอบคุณครับ

- สิ่งแรกที่เราต้องปรับปรุงแก้ไขก่อนเลยนั่นคือ ทัศนคติต่อการเงินว่ามีเงินแล้วค่อยแต่ง หรือว่าต้องมีเท่าไรถึงสู่ขอฝ่ายหญิงได้ เพราะบางครอบครัวไม่ได้มีอะไรให้เลยก็มีอยู่เยอะ

- ถ้าลองคำนวณ ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 34,000 บาทต่อเดือน ถ้าเงินเหลือสุทธิอยู่ที่ 6,000 บาทต่อเดือนแล้วก็ถือว่ามีสภาพคล่องที่สูงอยู่

- แต่ถ้าสมมุติว่าเหตุการณ์จริงจำเป็นจะต้องใช้เงินสูง ให้ระบุรายจ่ายคงที่ และรายจ่ายผันแปรให้ได้ละเอียดที่สุดแล้วปรับแก้รายจ่ายผันแปรก่อนอันดับแรก

- เรื่องการแต่งงานหรือว่ามีแฟนเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่งการวางแผนทางการเงินเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่เราก็จะต้องดูฐานะทางการเงินประกอบของแฟนเราเข้าด้วยเสมอ

- ทั้งนี้ การจะมีเงินเก็บหรือเงินออมได้นั้น เราจะต้องมีวินัยที่สูงกว่านี้ ถ้าเรามีงบพัฒนาตัวเอง มีคอนโด และยังไม่มีรถ ลองเปลี่ยนเป็นออมเงินสัก 3-5% ต่อเดือนดูแทนก็ได้

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจว่า ถ้าเราเพิ่มประสิทธิผลในอะไรที่ไม่มีประสิทธิภาพแล้ว มันเหมือนว่าจะเป็นการไปเพิ่มมูลค่าเพียงครั้งคราวและเสมือนเป็นกลยุทธ์ ให้ลองช่างมันดูบ้าง"

- บางครั้งการเพิ่มมูลค่าหรือว่าการสร้างกลยุทธ์อาจจะไม่จำเป็นตลอดเวลา เราต้องรู้จักช่างมันบ้าง

- หากเราเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบางสิ่ง รวมไปถึงให้ธรรมชาติจัดสรรในสิ่งที่ควรจะเป็น มันจะดียิ่งขึ้นตามมา

- ชีวิตไม่มีอะไรจะชี้วัดได้เลยว่า เราจะต้องมีประสิทธิผลกับเรื่องที่เราทำตลอดเวลา บางเรื่องไม่ต้องมีมันก็ได้

- โลกใบนี้มีสิ่งต่าง ๆ มากมายที่เราต้องเรียนรู้ และบางทีโลกก็เหวี่ยงเราไปในสิ่งที่เราไม่สามารถตอบได้ทั้งหมด

- หากเราเข้าใจชีวิตตามประสบการณ์ที่มันผ่านเข้ามายังชีวิต เราจะตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญที่สุด ว่ามันอาจจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

หนังสือ How to Not Die Alone: The Surprising Science That Will Help You Find Love ของ Logan Ury

- ไม่ใช่ทุกคนที่เกิดมาจะมีคู่กันทุกคน แต่คนที่มีคู่เขาทำอย่างไร และจริง ๆ แล้วเราต้องมีคู่ครองจริงไหม

- ธรรมชาติได้ออกแบบมาให้เราใช้ชีวิตแบบมีเพื่อน พี่น้อง และครอบครัวอยู่เป็นปกติ แต่ยุคสมัยกำลังปรับเปลี่ยนวิถีเชิงกว้าง

- ความจริงเป็นสิ่งที่เราจะไม่อยากหาคู่ครอง เพราะว่าความจริงมันค่อนข้างเป็นเรื่องเครียด และเต็มไปด้วยภาระรับผิดชอบเต็มไปหมด

- ความอยากมีผลต่อการมีคู่ครอง เหมือนว่าเราต้องรักษาสมดุลระหว่างอยากมีแฟนกับไม่อยากมีแฟนอย่างละเท่า ๆ กัน แล้วลองลดความคาดหวังของฝ่ายตรงข้ามลง

- แน่นอนว่ามีผู้คนมากมายกำลังอธิบายตัวเองในระดับพอสมควร แต่เขาสามารถพูดถึงเรื่องแฟนเก่าได้มากกว่าตัวเขาเอง ก็เพราะว่าเขามีสิ่งที่ไม่สามารถก้าวข้ามผ่านเรื่องราวเหล่านั้นได้

มีคนมาปรึกษาว่า ถ้าผิดใจกับเพื่อนร่วมงาน แต่เขาอายุมากกว่าเรา ทำงานมาก่อนเรา แต่เป็นลูกน้องเรา มันจะพอมีวิธีที่ทำให้กลับมาสนิทเหมือนเดิมได้ไหม เหตุมันเกิดจากการที่เราเตือนเขาที่ออกไปไหนมาไหนไม่มาบอกกันเลย เราที่เป็นหัวหน้าก็ต้องดูแลด้วยแต่เขากลับงอนไม่พูดด้วยมา 3 วันแล้ว

- เมื่อเราไม่สามารถควบคุมสิ่งที่ควรควบคุมได้ เราอาจจะต้องหาหนทางเพิ่มเติมมากขึ้น แน่นอนว่าทุกบริบทต้องปรับตัว

- หัวหน้าก็มีความคล้ายคลึงกันกับพ่อแม่ ที่บางทีเรากำลังมีลูกแล้วเราควรจะปล่อยหรือบังคับลูกเราอย่างไรดี ซึ่งไม่มีหลักการตายตัวเช่นกัน

- แต่ละคนก็คือแต่ละหนึ่ง ถ้ามีความเข้าใจต่อสิ่งหนึ่งก็ไม่ได้แปลว่าเราจะมีความเข้าใจต่ออีกสิ่งหนึ่งเสมอ

- เรียนรู้จักอัตตาตัวตนของแต่ละคน และนิสัยใจคอด้วยว่า แต่ละคนนั้นเป็นคนนิสัยอย่างไร วิธีการเข้าหาก็ย่อมแตกต่างกันไป

- ทั้งนี้ คำว่าหัวหน้า ลูกน้อง หรือว่าบริบทอื่น ๆ ก็เป็นเพียงแค่ตำแหน่งที่เราเข้าไปสวมบทบาท ทำหน้าที่ของแต่ละหน้าที่ให้ดีที่สุด ทุกอย่างจะออกมาดีเอง

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เหตุการณ์ที่มีความหมายต่อชีวิตเราจริง ๆ มันไม่ได้อยู่ในปฏิทินหรือว่าสิ่งที่ต้องทำเลย"

- หากว่าเหตุการณ์ที่มีความหมาย มักจะเกิดจากความรู้สึกมากกว่าเหตุผล เหมือนกับเวลาเราชอบใครมักจะไม่ค่อยมีเหตุผล

- การใช้ชีวิตหลัก ๆ ตามเหตุผลย่อมดีกว่า แต่ส่วนย่อยหรือว่าส่วนประกอบรองลงมาก็ควรใช้ความรู้สึกนำทางด้วยเช่นกัน

- ปัญหาของความหมายในชีวิตก็คือ เราอาจจะกำหนดมันชัดเกินไป หากเราทำให้มันหลวม ๆ เผื่อเอาสิ่งอื่นมาแทนที่ได้บ้างก็จะดีกว่า

- สิ่งที่อยู่ในปฏิทิน หรือว่าสิ่งที่ต้องทำมันก็จะเป็นหน้าที่ของเราเสียมากกว่า แล้วพอเราต้องทำ มันจะไม่เกิดความอยากทำ มันจะทำให้ขาดความสุขไป

- ทั้งนี้ มนุษย์ทุกคนต้องการที่จะเลือก เราทุกคนชื่นชอบในการตัดสินใจเลือกเอง ถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งเดียวกันกับที่คนอื่นเลือกมา แต่เราก็คงปรารถนาที่จะเลือกเองอยู่ดี

หนังสือ The Power of Creative Destruction: Economic Upheaval and the Wealth of Nations ของ Philippe Aghion, Celine Antonin and Simon Bunel

- เมื่อเศรษฐศาสตร์เป็นสิ่งที่เราต้องศึกษา ไม่ว่าจะเป็นแง่มุมของสังคม การเงิน หรือว่าการลงทุนก็ตามแต่

- ตลาดของโลกใบนี้ประกอบไปด้วย การเก็งกำไร และการนำมาซึ่งการแก้ไขปัญหา ทั้งสองสิ่งนี้ขับเคลื่อนมาตลอดเวลา

- ระบบทุนนิยมก็จึงเป็นกระแสหลักของ การใช้สิ่งนี้เป็นจุดยืนที่จะรุดหน้าไปยังอนาคต แต่มันก็เริ่มถูกปรับเปลี่ยนไปตามคนบางกลุ่ม

- แล้วการใช้คำว่าตลาดเสรีนั้น ก็อาจจะไม่ใช่ตลาดที่เสรีจริง ๆ เพราะการแข่งขันที่ไม่เท่าเทียมกัน ระบบทุนจึงเน้นการใช้ทุนเป็นหลัก

- ทั้งนี้ นักเศรษฐศาสตร์ที่มาจากประเทศฝรั่งเศสก็เริ่มมีแนวโน้มที่ได้รับความนิยมสูงขึ้น ด้วยความที่ทวีปยุโรปเป็นทวีปที่มีประวัติมายาวนาน

มีคนมาปรึกษาว่า คนที่มีพ่อแม่แต่เหมือนไม่มี คนที่เจอแบบนี้จะสู้ชีวิตกันยังไงคะ ตั้งแต่อายุ 18 ปีเป็นต้นมา ก็กลายเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร แบบหันไปทางไหนก็มืดแปดด้านไปหมด ตอนนี้เหนื่อยมากจนรู้สึกว่าสู้ชีวิตต่อไปไม่ไหว พอจะมีคำแนะนำให้ไหมคะ

- ถ้าเราเจอบททดสอบในเรื่องการขอความช่วยเหลือ เราก็ต้องตั้งคำถามใหม่ว่าทรัพยากรที่เรามีในตอนนี้เพียงพอต่ออะไรบ้าง

- วันใดที่เราไม่มีใครช่วยเหลือเลย แม้แต่คนเดียวก็จงอย่าลืมว่าตัวเรายังมีเรา เพราะสิ่งที่สำคัญสุดไม่ใช่คนอื่นแต่เป็นตัวเราเอง

- หากตัวเราเองสิ้นหวัง ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครช่วยเหลืออีกต่อไป เพราะด่านสุดท้ายที่เราต้องสู้ให้ได้นั่นก็คือจิตใจที่เราต้องตั้งมั่น

- ความสุขในชีวิตไม่ได้เนื่องด้วยการมีครอบครัวที่อบอุ่นเพียงปัจจัยเดียว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นส่วนที่เป็นรากฐานของจิตใจ แต่เราก็ต้องปรับตัวตามไป

- ทั้งนี้ ปัญหาทางด้านการเงินก็เป็นส่วนที่ยากในการเผชิญหน้า แต่อย่างน้อยที่สุดเราก็ต้องพยายามให้ถึงที่สุด หนทางก็จะปรากฏขึ้นมาเอง

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้นมาแล้ว อย่าให้มันสถิตอยู่กับเราตลอดไป"

- ปัญหาในชีวิตมันเข้ามาเพื่อย้ำเตือนว่า เราจะไม่สามารถเรียนรู้ถึงสิ่งตรงหน้าได้ ถ้าเราไม่เรียนรู้มัน

- หากเราเรียนรู้ต่อปัญหานั้น ๆ แล้ว เราก็ต้องพยายามแก้ไขปัญหานั้นให้ถูกวิธี นั่นก็คือการแก้ปัญหาที่เหตุของปัญหานั้น

- ผลลัพธ์ในชีวิตจะขึ้นอยู่กับ เหตุ เพราะผลที่ถูกต้องนำมาซึ่งเหตุที่ถูกต้องเท่านั้น เราจึงต้องระมัดระวังการกระทำของเราให้มาก

- โลกใบนี้เต็มไปด้วยคำถามอันมากมายที่รอเราค้นหาคำตอบ สิ่งใดอยู่กับเราแปลว่าสิ่งนั้นคือสิ่งที่เราต้องสะสาง

- ทั้งนี้ ความผิดพลาดเป็นเพียงส่วนต่อขยายของอนาคต เราจะรับมือกับปัญหาด้วยท่าทีอย่างไรนั้นมันขึ้นอยู่กับทักษะและประสบการณ์