Í þessum þætti fjallaði umsjónarmaður um danska kennarann Sophus Tromholt sem kom til Íslands 1883 í því skyni að „skapa“ norðurljós. Koma hans vakti heilmikla athygli og sjálfur skrifaði hann skemmtilega ferðasögu um vist sína á Íslandi og ferð sína á Esju til að koma upp tækjum sínum.

Á árunum 1807-1814 var styrjöld millum Breta og Dana sem lýsti sér ekki síst í að Bretar bönnuðu siglingar Dana um Atlantshaf, sem hafði í för með sér mikinn vöruskort og vandræði á Íslandi. Illugi les úr lítt þekktum minningum tveggja dándimanna sem voru börn að aldri á þessum tíma og upplifðu skortinn á sjálfum sér. Einnig lýsa þeir hlutskipti vinnufólks, fiskveiðum, líkkistum, matargerð, niðursetningum og fleiru. Þessi tími í blábyrjun 19. aldar er minna þekktur en seinni áratugir aldarinnar.

Í þættinum las umsjónarmaður svolítið úr Endurminningum Friðriks Guðmundssonar (1861-1936) sem fæddist á Norðausturlandi, flutti til Ameríku en missti sjónina og skrifaði þá sjálfsævisögu sína á ritvél. Í síðari hluta þáttarins var sagt frá óvenjulegu lífshlaupi dóttur Friðriks, Laufeyjar, sem varð landstjórafrú í hinum Hollensku Austur-Indíum á árunum fyrir seinni heimsstyrjöld.

Í þessum þætti las umsjónarmaður úr frásögn Tómasar Sæmundssonar Fjölnismanns af ferð hans frá Róm tll Napólí vorið 1833.

Í þessum þætti er lesið úr blaðagreinum Halldórs Laxness, Kristjáns Albertssonar og Guðrúnar Lárusdóttur frá 1924-1925 sem fjalla einkum um rithöfundahæfileika Halldórs og þá aðkallandi spurningu hvort hann „stýri montnasta penna á Íslandi“.