بر طبق تعاليم مسيح، اگر کسی می‌گوید نبی هستم، بايد به ميوه‌های زندگی‌اش نگاه کرد. درخت خوب ميوۀ خوب به بار می آورد و درخت فاسد ميوۀ بد.‏

مسیح خداوند فرمود، من راه هستم. خداوند نمی‌خواهد که ما فقط به او ارادت داشته باشيم و خود را مريد او بدانيم. بايد به عيسی مسيح، به‌عنوان خداوند و نجات‌دهندۀ شخصی خود ايمان آورده و اطاعتش کنيم.‏

اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنيد. دل‌های ما ايمانداران مسيحی بايد پاک و از گناه بدور باشد. اگر با ايمان و دل‌های پاک دعا کنيم، خداوند مطابق اراده‌اش دعای ما را مستجاب می‌کند.‏

مرواريدهای خود را جلوی خوکها نريزيد. مبادا آنها را زير پا لگدمال کنند و برگشته شما را بِدَرند. از انبيای دروغين برحذر باشيد که در لباس ميش به نزد شما می‌آيند، ولی در باطن گرگان درنده‌اند.‏

اگر شما در زندگی خود به خدای حقيقی که در مسيح ظاهر گرديد، بيش از هر کس و هر چيز اهمیّت دهید و خواست او را به‌عمل آوريد، او نیازهای شما را بر طبق اراده‌اش فراهم خواهد ساخت.‏

وقتی به مسيح خداوند، به‌عنوان نجات‌دهنده و مرگ و قيام او برای آمرزش گناهان و رستگاری، ايمان می‌آوريم، فرزند خدا می‌شويم و بايد او را اطاعت کنيم. پدر آسمانی، با امانت فرزندانش را هدايت می‌کند.‏

يک مسيحی لازم است در نام مسيح دعا کند تا از وسوسه‌ها دور بماند. اساس شهامت ما، شناخت ماهيت و صفات خداست. خدا، قادر مطلق است و ما می‌توانيم با اطمينان احتياجات‌مان را در دعا به او بگوييم.‏

طبق کلام خدا، کتاب ‌مقدس، نام عيسی بالاتر از جميع نامهاست و در هيچ کس جز او نجات نيست. پس نام عيسی مسيح خداوند را با فروتنی و رفتاری احترام‌آميز بر زبان آوريم.‏

ايمانداران راستين مسيحی، وقتی گرفتار نااميدی و يأس می‌شوند، بايد دعا کنند. در دعا، ما از خداوند توانايی و نيروی الهی می‌گيريم. دعا، قلب و افکار ما را برای شنیدن سخنان نیروبخش خدا می‌گشاید.‏

يک مسيحی بايد محبت داشته باشد و در عمل محبتش را نشان دهد که بتواند تأثير خوبی بر ديگران ‌بگذارد. در دعا از خدا بخواهيم که بتوانيم مانند مسيح نسبت به ديگران محبت داشته باشيم.‏