Sign up to save your podcasts
Or
Share Ganj e Hozour Programs
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Ganj e Hozour Programs
By Parviz ShahbaziTechnology
Ganj e Hozour Programs episodes
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #378برنامه شماره ۳۷۸ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی(PDF) ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۷۶شد جادوی حرام و حق ز جادوی بری بر تو حرام نیست که محبوب ساحریمیبند و می‌گشا که همین است جادویمیبخش و می‌ربا که همین است داوریدریا بدیده‌ایم که در وی گهر بوددریا درون گوهر کی کرد باوریسحر حلال آمد بگشاد پر و بالافسانه گشت بابل و دستان سامریهمیان زر نهاده و معیوب میخردای عاشقان کی دید که شد ماه مشتریامروز می‌گزید ز بازار اسپ اواسپان پشت ریش و یدک‌های لاغریگفتم که اسب مرده چنین راه کی بردگفتا که راه ما نتوان شد به لمتریکشتی شکسته باید در آبگیر خضرکشتی چو نشکنی تو نه کشتی که لنگریدنیا چو قنطره‌ست گذر کن چو پا شکستبا پای ناشکسته از این پول نگذریزیرا رجوع ضد قدوم است و عکس او استفرمان ارجعی را منیوش سرسریمولوی، مثنوی، دفتر چهارم، سطر ۳۱۸۹ای برادر دانک شه‌زاده تویدر جهان کهنه زاده از نویکابلی جادو این دنیاست کوکرد مردان را اسیر رنگ و بوچون در افکندت دریغ آلوده روذدم به دم می‌خوان و می‌دم قل اعوذتا رهی زین جادوی و زین قلقاستعاذت خواه از رب الفلقزان نبی دنیات را سحاره خواندکو به افسون خلق را در چه نشاندهین فسون گرم دارد گنده پیرکرده شاهان را دم گرمش اسیردر درون سینه نفاثات اوستعقدههای سحر را اثبات اوستساحرهٔ دنیا قوی دانا زنیستحل سحر او به پای عامه نیستور گشادی عقد او را عقلهاانبیا را کی فرستادی خداهین طلب کن خوش‌دمی عقدهگشارازدان یفعل الله ما یشاهمچو ماهی بسته است او به شستشاه زاده ماند سالی و تو شصتشصت سال از شست او در محنتینه خوشی نه بر طریق سنتیفاسقی بدبخت نه دنیات خوبنه رهیده از وبال و از ذنوبنفخ او این عقده‌ها را سخت کردپس طلب کن نفخهٔ خلاق فردتا نفخت فیه من روحی تراوا رهاند زین و گوید برتر آجز به نفخ حق نسوزد نفخ سحرنفخ قهرست این و آن دم نفح مهرمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۹۸ندای ارجعی بشنو به آب زندگی بگرودرآ در آب و خوش می‌رو به آب و گل چه میپاییبه جان و دل شدی جایی که نی جان ماند و نی دلبه پای خود شدی جایی که آن جا دست میخاییز خورشید ازل زر شو به زر غیر کمتر روکه عشق زر کند زردت اگر چه سیم سیماییمولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر ۵۶۶پنبه اندر گوش حس دون کنیدبند حس از چشم خود بیرون کنیدپنبهٔ آن گوش سر گوش سرستتا نگردد این کر آن باطن کرستبیحس و بی‌گوش و بی‌فکرت شویدتا خطاب ارجعی را بشنوید2 hr 49 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #377برنامه شماره ۳۷۷ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی(PDF) ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۵۶۵ای دشمن روزه و نمازموی عمر و سعادت درازمهر پرده که ساختم دریدیبگذشت از آنک پرده سازمای من چو زمین و تو بهاریپیدا شده از تو جمله رازمچون صید شدم چگونه پرمچون مات توام دگر چه بازمپروانه من چو سوخت بر شمعدیگر ز چه باشد احترازمنزدیکتری به من ز عقلمپس سوی تو من چگونه یازمبگداز مرا که جمله قندمگر من فسرم وگر گدازمیک بارگی از وفا مشو دستیک بار دگر ببین نیازمیک بار دگر مرا فسون خوانوز روح مسیح کن طرازمبر قنطره بست باج دارماز بهر عبور ده جوازمخاموش که گفت حاجتش نیستدر گفتن خویش یاوه تازمخاموش که عاقبت مرا کارمحمود بود چو من ایازممولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر ۱۸۵۷آن ایاز از زیرکی انگیختهپوستین و چارقش آویختهمیرود هر روز در حجرهٔ خلاچارقت اینست منگر درعلاشاه را گفتند او را حجرهایستاندر آنجا زر و سیم و خمرهایستراه می‌ندهد کسی را اندروبسته می‌دارد همیشه آن در اوشاه فرمود ای عجب آن بنده راچیست خود پنهان و پوشیده ز ماپس اشارت کرد میری را که رونیمشب بگشای و اندر حجره شوهر چه یابی مر ترا یغماش کنسر او را بر ندیمان فاش کنبا چنین اکرام و لطف بیعدداز لئیمی سیم و زر پنهان کندمینماید او وفا و عشق و جوشوانگه او گندم‌نمای جوفروشهر که اندر عشق یابد زندگیکفر باشد پیش او جز بندگینیمشب آن میر با سی معتمددر گشاد حجرهٔ او رای زدمشعله بر کرده چندین پهلوانجانب حجره روانه شادمانکه امر سلطانست بر حجره زنیمهر یکی همیان زر در کش کنیمآن یکی می‌گفت هی چه جای زراز عقیق و لعل گوی و از گهرخاص خاص مخزن سلطان ویستبلک اکنون شاه را خود جان ویستچه محل دارد به پیش این عشیقلعل و یاقوت و زمرد یا عقیقشاه را بر وی نبودی بد گمانتسخری می‌کرد بهر امتحانپاک می‌دانستش از هر غش و غلباز از وهمش همی‌لرزید دلکه مبادا کین بود خسته شودمن نخواهم که برو خجلت روداین نکردست او و گر کرد او رواستهر چه خواهد گو بکن محبوب ماستهر چه محبوبم کند من کردهاماو منم من او چه گر در پردهامباز گفتی دور از آن خو و خصالاین چنین تخلیط ژاژست و خیالاز ایاز این خود محالست و بعیدکو یکی دریاست قعرش ناپدیدهفت دریا اندرو یک قطرهایجملهٔ هستی ز موجش چکره‌ای2 hr 57 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #376برنامه شماره ۳۷۶ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی(PDF) ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۹۷۰دیده‌ها شب فراز باید کردروز شد دیده باز باید کردترک ما هر طرف که مرکب راندآن طرف ترک تاز باید کردمطبخ جان به سوی بیسوییستپوز آن سو دراز باید کردچون چنین کان زر پدید آمدخویش را جمله گاز باید کردجامه عمر را ز آب حیاتچون خضر خوش طراز باید کردچون غیورست آن نبات حیاتزین شکر احتراز باید کردچون چنین نازنین به خانه ماستوقت نازست ناز باید کردبا گل و خار ساختن مردیستمرد را ساز ساز باید کردقبله روی او چو پیدا شدکعبهها را نماز باید کردسجدههایی که آن سری باشدپیش آن سرفراز باید کردپیش آن عشق عاقبت محمودخویشتن را ایاز باید کردچون حقیقت نهفته در خمشیستترک گفت مجاز باید کردمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۷۳۰اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنندکره تند فلک را هر سحرگه زین کنندچون بتازند آسمان هفتمین میدان شودچون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنندماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیستگلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کننددوزخ آشامان جنت بخش روز رستخیزحاکمند و نی دعا دانند و نه نفرین کننداز لطافت کوه‌ها را در هوا رقصان کنندوز حلاوت بحرها را چون شکر شیرین کنندجسمها را جان کنند و جان جاویدان کنندسنگها را کان لعل و کفرها را دین کنندمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۵۱۹گذشتم بر گذرگاهی بدیدم پاسبانی رانشسته بر سر بامی که برتر ز آسمانستیکلاه پاسبانانه قبای پاسبانانهولیک از های های او دو عالم در امانستیبه دست دیدبان او یکی آیینه‌ای شش سوکه حال شش جهت یک یک در آیینه بیانستیچو من دزدی بدم رهبر طمع کردم بدان گوهربرآوردم یکی شکلی که بیرون از گمانستیز هر سویی که گردیدم نشانه تیر او دیدمز هر شش سو برون رفتم که آن ره بینشانستیهمه سوها ز بی‌سو شد نشان از بی‌نشان آمدچو آمد راه واگشتن ز آینده نهانستیچو زان شش پرده تاری برون رفتم به عیاریز نور پاسبان دیدم که او شاه جهانستیچو باغ حسن شه دیدم حقیقت شد بدانستمکه هم شه باغبانستی و هم شه باغ جانستیاز او گر سنگسار آیی تو شیشه عشق را مشکنازیرا رونق نقدت ز سنگ امتحانستیز شاهان پاسبانی خود ظریف و طرفه میآیدچنان خود را خلق کرده که نشناسی که آنستیلباس جسم پوشیده که کمتر کسوه آن استسخن در حرف آورده که آن دونتر زبانستیبه گل اندوده خورشیدی میان خاک ناهیدیدرون دلق جمشیدی که گنج خاکدانستیکمال لطف داند شد کمال نقص را چارهکه قعر دوزخ ار خواهی به از صدر جنانستیمولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر ۴۲۹ور حسد گیرد ترا در ره گلودر حسد ابلیس را باشد غلوکو ز آدم ننگ دارد از حسدبا سعادت جنگ دارد از حسدعقبهای زین صعب‌تر در راه نیستای خنک آنکش حسد همراه نیستاین جسد خانهٔ حسد آمد بداناز حسد آلوده باشد خاندانگر جسد خانهٔ حسد باشد ولیکآن جسد را پاک کرد الله نیکطهرا بیتی بیان پاکیستگنج نورست ار طلسمش خاکیستمولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر ۳۴۵۷اسم خواندی رو مسمی را بجومه به بالا دان نه اندر آب جوگر ز نام و حرف خواهی بگذریپاک کن خود را ز خود هین یکسریمولوی، مثنوی، دفتر ششم، سطر ۳۶۳۳هر کجاتان دل کشد عازم شویدفی امان الله دست افشان رویدغیر آن یک قلعه نامش هشرباتنگ آرد بر کله‌داران قباالله الله زان دز ذات الصوردور باشید و بترسید از خطررو و پشت برجهاش و سقف و پستجمله تمثال و نگار و صورتستمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر ۱۷۳۳این جهان را که بصورت قایمستگفت پیغامبر که حلم نایمستاز ره تقلید تو کردی قبولسالکان این دیده پیدا بی رسولروز در خوابی مگو کین خواب نیستسایه فرعست اصل جز مهتاب نیست2 hr 42 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #375برنامه شماره ۳۷۵ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی(PDF) ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۷۲۴همه جمال تو بینم چو چشم باز کنمهمه شراب تو نوشم چو لب فراز کنمحرام دارم با مردمان سخن گفتنو چون حدیث تو آید سخن دراز کنمهزار گونه بلنگم به هر رهم که برندرهی که آن به سوی تو است ترک تاز کنماگر به دست من آید چو خضر آب حیاتز خاک کوی تو آن آب را طراز کنمز خارخار غم تو چو خارچین گردمز نرگس و گل صدبرگ احتراز کنمز آفتاب و ز مهتاب بگذرد نورمچو روی خود به شهنشاه دلنواز کنمچو پر و بال برآرم ز شوق چون بهرامبه مسجد فلک هفتمین نماز کنمهمه سعادت بینم چو سوی نحس رومهمه حقیقت گردد اگر مجاز کنممرا و قوم مرا عاقبت شود محمودچو خویش را پی محمود خود ایاز کنمچو آفتاب شوم آتش و ز گرمی دلچو ذره‌ها همه را مست و عشقباز کنمپریر عشق مرا گفت من همه نازمهمه نیاز شو آن لحظه‌ای که ناز کنمچو ناز را بگذاری همه نیاز شویمن از برای تو خود را همه نیاز کنمخموش باش زمانی بساز با خمشیکه تا برای سماع تو چنگ ساز کنممولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر ۴۷۷آن سگی می‌مرد و گریان آن عرباشک می‌بارید و می‌گفت ای کربسایلی بگذشت و گفت این گریه چیستنوحه و زاری تو از بهر کیستگفت در ملکم سگی بد نیکخونک همی‌میرد میان راه اوروز صیادم بد و شب پاسبانتیزچشم و صیدگیر و دزدرانگفت رنجش چیست زخمی خورده استگفت جوع الکلب زارش کرده استگفت صبری کن برین رنج و حرضصابران را فضل حق بخشد عوضبعد از آن گفتش کای سالار حرچیست اندر دستت این انبان پرگفت نان و زاد و لوت دوش منمیکشانم بهر تقویت بدنگفت چون ندهی بدان سگ نان و زادگفت تا این حد ندارم مهر و داددست ناید بی‌درم در راه نانلیک هست آب دو دیده رایگانگفت خاکت بر سر ای پر باد مشککه لب نان پیش تو بهتر ز اشکاشک خونست و به غم آبی شدهمینیرزد خاک خون بیهدهکل خود را خوار کرد او چون بلیسپارهٔ این کل نباشد جز خسیسمن غلام آنک نفروشد وجودجز بدان سلطان با افضال و جودچون بگرید آسمان گریان شودچون بنالد چرخ یا رب خوان شودمن غلام آن مس همتپرستکو به غیر کیمیا نارد شکستدست اشکسته برآور در دعاسوی اشکسته پرد فضل خداگر رهایی بایدت زین چاه تنگای برادر رو بر آذر بیدرنگمکر حق را بین و مکر خود بهلای ز مکرش مکر مکاران خجلچونک مکرت شد فنای مکر رببرگشایی یک کمینی بوالعجبکه کمینهٔ آن کمین باشد بقاتا ابد اندر عروج و ارتقا2 hr 20 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #374برنامه شماره ۳۷۴ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازی(PDF) ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۰۵۷یار شو و یار بین دل شو و دلدار بیندر پی سرو روان چشمه و گلزار بینبرجه و کاهل مباش در ره عیش و معاشپیشکشی کن قماش رونق تجار بینجمله تجار ما اهل دل و انبیاهمره این کاروان خالق غفار بینآمد محمود باز بر در حجره ایازعشق گزین عشقباز دولت بسیار بینخاک ایازم که او هست چو من عشق خوعشق شود عشق جو دلبر عیار بینسنت نیکو است این چارق با پوستینقبله کنش بهر شکر باقی از ایثار بینساعت رنج و بلا چارق بین میشویبیمرضی خویش را خسته و بیمار بینچارق ما نطفه دان خون رحم پوستینگوهر عقل و بصر از شه بیدار بینگوهر پیشین بنه تا کندت میر دهکهنه ده و نو ستان دانه ده انبار بینتا نگری در زمین هیچ نبینی فلکیک دمه خود را مبین خلعت دیدار بیناین سخن درنثار هم به سخن ده سپارپس تو ز هر جزو خویش نکته و گفتار بینمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر ۱۹۵۰پیش‌وا ابلیس بود این راه راکو شکار آمد شبیکهٔ جاه رامال چون مارست و آن جاه اژدهاسایهٔ مردان زمرد این دو رازان زمرد مار را دیده جهدکور گردد مار و ره‌رو وا رهدچون برین ره خار بنهاد آن رئیسهر که خست او گفته لعنت بر بلیسیعنی این غم بر من از غدر ویستغدر را آن مقتدا سابقپیستبعد ازو خود قرن بر قرن آمدندجملگان بر سنت او پا زدندهر که بنهد سنت بد ای فتاتا در افتد بعد او خلق از عمیجمع گردد بر وی آن جمله بزهکو سری بودست و ایشان دمغزهلیک آدم چارق و آن پوستینپیش می‌آورد که هستم ز طینچون ایاز آن چارقش مورود بودلاجرم او عاقبت محمود بودهست مطلق کارساز نیستیستکارگاه هست‌کن جز نیست چیستمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر ۲۱۳۶گر ز دلق و پوستین بگذشتمیکی چنین تخم ملامت کشتمی؟مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر ۳۳۵۱سِرِ چارُق را بیان کن ای ایازپیش چارق چیستت چندین نیاز؟2 hr 26 min
More shows like Ganj e Hozour Programs
BPLUS بی‌پلاس پادکست فارسی خلاصه کتاب
7,892 Listeners
طنزپردازی | tanzpardazi
1,159 Listeners
جافکری | Jafekri
123 Listeners
پادکست رخ
2,993 Listeners
MovarekhPodcast احمدهاشمی
45 Listeners
زندگی مایندفول با مدیتیشن | مراقبه‌ی فارسی
346 Listeners
این نقطه
2,117 Listeners