Γουόκι Τόκι Podcast

Η Αγγλία φοβήθηκε τον Messi. Το Πλαίσιο φοβήθηκε εμένα.

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά Παρασκευή και ξεκινάνε από μπάλα: Αγγλία, Αργεντινή, Messi, αλλαγές που φαίνονται λάθος από το καφενείο και έναν προπονητή που είδε το πράγμα να στραβώνει αλλά δεν το μάζεψε. Από εκεί η βόλτα πάει στο άλλο μεγάλο ντέρμπι της ημέρας: ο Μανώλης μπαίνει στο Πλαίσιο σαν ναυαγός για powerbank και κάπως γίνεται άνθρωπος που πρέπει να τον προσέχεις.

Στο ενδιάμεσο χωράνε δρόμοι που ανοίγουν και ξανανοίγουν, οπτικές ίνες, ΔΕΗ, έργα που κανείς δεν θα παρέδιδε στο σπίτι του, νερά που αναβλύζουν από τον δρόμο, αποδείξεις για σαλάτες, σύριγγες σε φαρμακείο, Ψινάκης, Πατσίνο, Νταϊάν Κίτον, και στο τέλος Epstein, Watergate, λεφτά, εξουσία και η απορία αν έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ το αδιανόητο που δεν μας κουνιέται τίποτα.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

00:00 Παρασκευή και τελικός

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Πώς γίνεται να κερατώσεις τη Σακίρα;

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά Κυριακή, με κεμπάπ ακόμα στο σύστημα, γενέθλια Ραφαέλας και μια αποστολή που πάει να διευρύνει το κοινό: πώς γίνεται να κερατώσεις τη Σακίρα; Από τη Σακίρα και τον Piqué μέχρι το “θέλω να νιώσω ότι ακόμα μετράω”, η κουβέντα πιάνει απιστία, αυτοεπιβεβαίωση, ναρκισσισμό, κρίση μέσης ηλικίας, σχέσεις που γίνονται βιτρίνα και ανθρώπους που παντρεύονται ενώ το metric τους είναι ακόμα το body count.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Δεν σε βρίζω εγώ. Η Λίτσα Πατέρα σε βρίζει.

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά Παρασκευή, ζητάνε κάτι εύθυμο και φυσικά ξεκινάνε από θάνατο, Θεό, ηλεκτρικά ποδήλατα και την Οδύσσεια του Nolan. Από εκεί η βόλτα ανοίγει σε House of the Dragon, Game of Thrones βιβλία που δεν τελειώνουν ποτέ, Martin που ίσως φοβάται το ίδιο του το τέλος, κατασκοπικές σειρές, φυσικοθεραπεία και την πιο σοβαρή θεωρία της ημέρας: δεν σε βρίζει ο άλλος, η Λίτσα Πατέρα σε βρίζει.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στην πίστη, στην εξομολόγηση, στον Παΐσιο στο γραφείο του γιατρού, στον Θεό ως κουβέρτα πάνω από το άγνωστο, στον Tom Cruise, στον Eddie Murphy, στον James Brown που θάβει λεφτά στο χωράφι, στους ανθρώπους που ακούν μουσική για όλους μας χωρίς να τους το ζητήσουμε, στην Παπαρίζου, στη Βανδή, στη Βίσση, στον αυτοθαυμασμό, στην Jodie Foster, στη Scully και σε ένα ακόμα περπάτημα που ξεκίνησε απλό και πήγε όπου ήθελε.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

00:00 Παρασκευή, Θεός και ποδήλατα

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Ομόρφυνες; Ή είναι τα 500ευρα στην τσέπη σου;

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και ξεκινάνε από Trump, φάουλ, ποδόσφαιρο, FIFA και την παλιά καλή απορία: όταν ο ισχυρός το κάνει μπροστά σου, ντρέπεται ή απλώς ξέρει ότι θα συνεχίσεις να βλέπεις; Από εκεί η βόλτα ανοίγει σε Αμερική, Steve Jobs, iPhone, soft power, The Post, media που κάποτε έβγαζαν πράγματα στη φόρα και media που σήμερα μπορεί να σου πουν ότι το μαχαίρι επιτέθηκε στον άνθρωπο.

Μετά η κουβέντα πάει στα χοντρά: δισεκατομμυριούχοι, Musk, εταιρείες που δεν μοιάζουν πια με εταιρείες αλλά με προσωπικές αυτοκρατορίες, λεφτά που κάνουν τον πιο άχαρο άνθρωπο “χαρισματικό”, Τζόκερ που σε κάνει ξαφνικά μάγκα, διακοπές που έγιναν εμπειρίες προς πώληση, παιδιά που χάνουν αυτό που εμείς θυμόμαστε ως καλοκαίρι, μισθοί, αξία, επιχείρηση, εργοδότες, εργαζόμενοι, συνθήκες εργασίας και το HR που μάλλον δεν μπορεί να ξέρει όσα ξέρει αυτός που είναι μέσα στο τμήμα.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

00:00 Trump, φάουλ και ποδόσφαιρο

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Αγράμματος το 2026 (με πτυχίο)

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και ξεκινάνε από το αιώνιο μπέρδεμα της μέρας, πριν πέσει η κουβέντα στον νέο αναλφαβητισμό: όχι αυτόν που δεν ξέρει γράμματα, αλλά αυτόν που δεν καταλαβαίνει τεχνολογία, AI, mail, deepfake, Wi-Fi, internet και τα βασικά που πλέον χρειάζονται για να μη σε δουλεύει ο πρώτος φαρσέρ με ένα Gmail. Από εκεί η βόλτα πάει σε πολιτικούς, συμβούλους ασφαλείας, ψηφιακή παιδεία, Huawei, TikTok, Αμερικάνους που θέλουν τα κομβικά σημεία υπό έλεγχο, YouTube, VPN και το ερώτημα αν μπορείς να μιλάς για AI σε μια χώρα που ακόμα μπερδεύει το Α με το Β.

Μετά το επεισόδιο στρίβει απότομα σε Steve McQueen, Faye Dunaway και The Thomas Crown Affair, πριν ανοίξει μια δεύτερη μεγάλη κουβέντα για το αν πρέπει να πιάνεις τον άλλον όταν πάει να σου παίξει μπαλίτσα, πότε δεν πρέπει να πέφτεις στο επίπεδό του, γιατί οι γυναίκες συχνά το χειρίζονται καλύτερα, τι γίνεται όταν ο συναισθηματικός άνθρωπος δεν βλέπει μπροστά του, πώς μιμείσαι τον θυμό του άλλου για να τον ηρεμήσεις, και γιατί ίσως το μόνο πράγμα που σε χώρισε από το να γίνεις serial killer είναι ότι δεν έχεις μονοκατοικία.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

00:00 Intro και τι μέρα είναι

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Νέο Γουόκι Τόκι. Το σουβλάκι δεν είναι δικό σου πια. Από ζύγισμα, πενιρλί, δώρα και τουρίστες στον Πειραιά, μέχρι σουβλάκια, e-food, πλατφόρμες, πελατεία που δεν σου ανήκει, AI, Suno, κουπόνια, δουλειά, διατροφή και Περηφάνια και Προκατάληψη.

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Δεν σε πειράζει το Pride. Κάτι άλλο φοβάσαι.

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και ξεκινάνε από το πόσο αστείο είναι να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κανονικούς αθλητές. Τεντόγλου, Γκάλης, Αντετοκούνμπο, Άιβερσον, λεφτά, σώματα, προπόνηση, διαχείριση, προπονητές που πρέπει να κάνουν κουμάντο σε παιδιά-σταρ, Ferguson, Cantona και όλο το χάος του “ποιος είναι πραγματικά άλφα”.

Μετά όμως η βόλτα ανοίγει αλλού: Britney Spears, Fox News, υποκρισία, ομοφοβία, πουριτανοί, συντηρητικοί, ρατσιστές και η θεωρία ότι όλους αυτούς τους ενώνει ο φόβος. Από το Pride και την αμηχανία απέναντι στο ξένο, μέχρι το “Μολών Λαβέ” στο μανίκι, τον Ίλον Μασκ, τον Steve Jobs και τη λατρεία του μεγιστάνα που του συγχωρούνται όλα επειδή “κάτι έφτιαξε”.

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Ηλίθιος με Η κεφαλαίο στο μανίκι.

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και πιάνουν πάλι το νήμα από φροντιστήρια, αγγλικά, Πανελλήνιες και το αιώνιο ελληνικό “να πάρει το παιδί ένα χαρτί”. Μόνο που η κουβέντα ξεφεύγει γρήγορα από το σχολείο και πάει στο πιο άβολο ερώτημα: όταν κάποιος έχει γνώση, πληροφορία και ικανότητα, σε καθοδηγεί ή σε χειραγωγεί; Και αν δεν είμαστε όλοι για όλα, ποιος το λέει χωρίς να γίνει αμέσως ελιτιστής;

Από εκεί ανοίγει όλο το γνώριμο χάος: δουλειές που ζητάνε πτυχία χωρίς να τα χρειάζονται, essential workers, Χάμετ και Unforgiven, έξυπνοι, ηλίθιοι και νορμάλ, ρατσισμός, φόβος ανωτερότητας, Άρεντ, Νάζι, βαριά κείμενα, ταλέντο που βγαίνει αβίαστα, ευτυχία που τη χαλάει η ίδια η φαντασίωση, AI singularity, μηχανές που ίσως δεν χρειάζεται καν να μας επιτεθούν, ρομπότ που κακώς προσπαθούν να μοιάσουν με ανθρώπους, και στο τέλος η κλασική ελπίδα ότι κάποτε θα εμφανιστεί έστω μία ακροάτρια.

Περπατάμε, μιλάμε, ξεθυμαίνουμε.

Chapters:

00:00 Intro και τι μέρα είναι

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Ντρέπεσαι για το παιδί σου;

Σήμερα στο Γουόκι Τόκι Podcast, ο Μανώλης και ο Αλέκος περπατάνε στον Πειραιά και ξεκινάνε από μια ιστορία με 13χρονους, δυναμιτάκια, λεφτά και δικηγόρους, πριν πέσει η κουβέντα στο φροντιστήριο. Από εκεί ανοίγει το μεγάλο ελληνικό κουτί: Πανελλήνιες, ιδιαίτερα, γονείς που πληρώνουν για να κρύψουν ότι το παιδί δεν είναι για αυτόν τον δρόμο, μανάδες που θέλουν “επιστήμονες”, παιδιά που σπρώχνονται στο πανεπιστήμιο χωρίς να ξέρει κανείς αν το θέλουν ή αν τους πάει, και όλη αυτή η ντροπή γύρω από τις τέχνες, τις δουλειές με τα χέρια και το “να γίνει κάτι καλύτερο”.

Chapters:

00:00 Intro, δυναμιτάκια και δικηγόροι

03:44 Τι γίνεται με τα φροντιστήρια;

09:03 Δεν χρειάζεται όλοι να πάνε πανεπιστήμιο

12:04 Μανάδες, παιδιά και η ντροπή

16:05 Πτυχία χωρίς δουλειές

18:01 Παιδιά-ηθοποιοί και αμερικάνικα όνειρα

21:02 Να φύγει το παιδί στα 18

23:00 Σπίτια, συντάξεις και επαγγελματικά ταμεία

29:59 Το καλάθι του νοικοκύρη σε εφαρμογή

35:00 Δεν υπάρχει δημοσιογραφία στην Ελλάδα

39:00 Σειρές, Chaser και καψιμί

42:02 Διαπίστευμα και κλείσιμο

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.

Δεν μας ακούει ΚΑΜΙΑ γυναίκα. Και φταίμε.

Άκουσες κάτι και είπες «τι μαλακίες λένε αυτοί»; Έλα στο Facebook και πες μας πού. Αν έχεις δίκιο, θα το παραδεχτούμε. Ο ένας μας, τουλάχιστον.