หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

บุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นบุญที่ประกอบด้วยปัญญา มันยกระดับจากบุญขึ้นมาเป็นกุศล เป็นเครื่องชำระล้างกิเลสได้ บุญมันก็ดีเหมือนกัน แต่เป็นกุศลดีกว่า กุศลแปลว่าฉลาด คือมันประกอบด้วยปัญญา ทำบุญที่ประกอบด้วยปัญญา คือ เราทำบุญเพื่อลดละกิเลสตัวเอง มันเป็นบุญใหญ่ ถ้าทำบุญโดยหวังผลตอบแทน ก็เป็นบุญที่น้อยหน่อย งานหลักสำคัญของเราชาวพุทธเราจริงๆ ไม่ใช่งานทำบุญหรอก แต่เป็นงานลดละกิเลส นี่คืองานหลักของเรา ... บุญหรือบาปมันอยู่ที่ใจเราเป็นตัวตัดสิน ไม่ใช่อยู่ที่คนอื่นหรอก ยิ่งเราทำบุญเพื่อลดละกิเลส มีวัตถุประสงค์อย่างนี้ มันจะพัฒนาขึ้นเป็นกุศล ลดละกิเลสได้ มันใหญ่กว่าบุญเยอะเลย บุญทำให้เราเวียนว่ายตายเกิด ไปในภพภูมิที่มีความสุข แต่กุศลจะทำให้เราพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 4 ตุลาคม 2563 ไฟล์ 631004 ซีดีแผ่นที่ 87

เราทำกรรมฐานสักอย่างหนึ่ง พอจิตหลงคิดรู้ทัน ที่จริงไม่เฉพาะหลงคิดหรอก จิตหลงไปทำอย่างอื่นแล้วรู้ทัน ก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่หลงคิด เลยมุ่งมาที่หลงคิด อย่างจิตโกรธ รู้ว่าโกรธ ทันทีที่รู้ว่าโกรธ จิตผู้รู้ก็เกิดแล้ว หลงไปคิด รู้ว่าหลงไปคิด จิตหลงคิดดับ จิตผู้รู้ก็เกิดขึ้นมา ตรงที่มันมีจิตเป็นผู้รู้แล้ว ฝึกไปเรื่อย ๆ อย่ารักษามันนะ เพียงแต่ว่าให้มันเกิดบ่อย ๆ อย่ารักษาจิตผู้รู้ไว้ ถ้าเราจงใจรักษาจะเครียด จะเพ่ง เราคอยรู้ทันเท่านั้น จิตหลงแล้วรู้ ๆ ฝึกไปเรื่อย ๆ ต่อไปจิตจะตั้งมั่น เด่นดวงขึ้นมาเอง เหมือนๆ อยู่ได้นาน ที่จริงก็คือจิตรู้เกิดแล้วก็ดับ ๆ แต่มันเกิดดับต่อเนื่องกัน เป็นจิตรู้ยาวขึ้นมา เพราะฉะนั้น ถ้าเราไม่ได้ฝึก มีจิตรู้แวบเดียว แล้วก็จิตหลงอีกยาวเลย นาน ๆ มีจิตรู้ทีหนึ่ง อย่างนั้นเจริญปัญญาไม่ได้ กำลังไม่พอ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 3 ตุลาคม 2563 ไฟล์ 631003 ซีดีแผ่นที่ 87

สภาวธรรมทั้งรูปธรรม-นามธรรมทั้งหลาย แต่ละตัวๆ มีลักษณะเฉพาะ มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว ทำให้สามารถแยกได้ ว่าตัวนี้กับตัวนี้เป็นคนละตัวกัน โลภกับโกรธนั้นคนละตัว สุขกับทุกข์มันคนละตัวกัน ดีกับชั่วก็คนละตัว กายกับใจก็คนละตัว ดิน น้ำ ไฟ ลมก็เป็นคนละตัวกัน แต่ละตัว เราแยกได้ แต่แค่นี้ยังไม่พ้นทุกข์หรอก แค่เห็นลักษณะเฉพาะตัวของสภาวธรรมแต่ละตัว ยังไม่สามารถทำให้เราพ้นทุกข์ได้ เราจะพ้นทุกข์ได้ ถ้าเราเห็นลักษณะร่วมของสภาวธรรมทุกๆ ตัว หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 27 กันยายน 2563 ไฟล์ 630927 ซีดีแผ่นที่ 87

จุดเริ่มต้นของการปฏิบัติ เราไปดูได้จากธรรมเทศนากัณฑ์แรกของพระพุทธเจ้า ท่านสอนหลักของการปฏิบัติไว้หมดเลย เริ่มต้นท่านบอกว่า "มีสิ่งอยู่สองสิ่งที่บรรพชิตไม่ควรส้องเสพ" เป็นภาษาโบราณ ทีนี้พวกเรายังไม่ใช่บรรพชิต เราเป็นฆราวาส เราเป็นนักปฏิบัติ มันก็มีสองสิ่ง อันเดียวกันที่เราไม่ควรส้องเสพ ไม่ควรทำอันหนึ่งคือกามสุขัลลิกานุโยค การปล่อยใจปล่อยกายตามกิเลสไปเรื่อย วันๆ ก็เฮฮาปาร์ตี้ไปเรื่อย เที่ยวเล่นเที่ยวคุยไม่ได้เรื่อง อันที่สอง เรียกว่าอัตตกิลมถานุโยค สิ่งที่ให้ทำก็คืออริยมรรคมีองค์แปด อยู่ในทางสายกลางที่ไม่สุดโต่งไปสองฝั่งนั้น... เวลาภาวนา อย่าผิดสองอย่างนั้นก่อน แล้วลงมือทำกรรมฐานไป มีความเพียร เช่น หายใจเข้าพุทหายใจออกโธไป แต่ไม่ได้ทำเพื่อเอาความสงบ ไม่ได้ทำเพื่อเอาความสุข ไม่ได้ทำเพื่อเอาความดี ทำเป็นเครื่องรู้เครื่องอยู่ของจิตเท่านั้นเอง พยายามฝึกตัวเองทุกวันๆ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 26 กันยายน 2563 ไฟล์ 630926 ซีดีแผ่นที่ 87

อย่างบริบทสิ่งแวดล้อมทั้งหลายมันเปลี่ยน แต่เนื้อแท้ของธรรมะไม่เปลี่ยน เราภาวนาจนเข้าถึงแก่นของธรรมะแล้ว เราจะมองเห็นความเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ว่ามันธรรมดา ไม่ใช่ของอัศจรรย์อะไร แต่มันเป็นของธรรมดาเป็นอย่างนี้ เพราะฉะนั้นเราไม่ต้องต่อต้านการเปลี่ยนแปลง เพราะต้านไม่ไหว ในขณะเดียวกันเราก็ไม่ตื่นตระหนกกับความเปลี่ยนแปลง เพราะเรารู้ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้มันธรรมดา -- หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 20 กันยายน 2563 ไฟล์ 630920 ซีดีแผ่นที่ 87