หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

วิธีเจริญสติก็คือหัดอ่านสภาวธรรม คอยรู้สึกในตัวสภาวธรรมไปเรื่อยๆ อย่างรู้สึกในตัวร่างกาย ร่างกายมันหายใจ รู้สึก ร่างกายยืนเดินนั่งนอน รู้สึก ร่างกายเคลื่อนไหว ร่างกายหยุดนิ่ง รู้สึก คอยรู้สึกไป... เฝ้ารู้เฝ้าดูไป ต่อไปก็ล้างความเห็นผิด กายนี้ใจนี้ไม่ใช่ตัวเราของเรา เหมือนหุ่นยนต์ตัวหนึ่งเท่านั้นเอง การปฏิบัติธรรมมันไม่ได้ลึกลับอะไรเลย คอยรู้สึกตัวไว้ แล้วก็รู้สึกกายรู้ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 25 มกราคม 2563 ไฟล์ 630125A ซีดีแผ่นที่ 85

การทำกรรมฐานอย่าเปลี่ยนบ่อย เราใช้เครื่องอยู่อะไรก็ใช้อันนั้น ถ้าเราเปลี่ยนบ่อย สมมุติว่าตื่นมา เราก็พุทโธๆ เดี๋ยวหนึ่งพอใจเริ่มฟุ้งซ่าน เอ้า ไปหายใจอีกแล้ว หายใจสักพักนึง อึดอัด ไปเดินอีกแล้ว เปลี่ยนตลอดเวลา มันจะจับหลักไม่ได้ คือมันจะไม่ได้จิต ถ้าเราจะพุทโธ ก็พุทโธให้เด็ดเดี่ยวลงไป พุทโธไปแล้วใจสงบ ก็รู้ พุทโธแล้วใจฟุ้งซ่าน ก็รู้ พุทโธแล้วมีความสุข ก็รู้ พุทโธแล้วมีความทุกข์ ก็รู้ เราถึงจะเห็นความเปลี่ยนแปลงของใจ แต่ถ้าเราจับจด เปลี่ยนอารมณ์กรรมฐานเรื่อยๆ ใจที่เปลี่ยนแปลง เราจะดูไม่ออกว่ามันเปลี่ยนเพราะอะไร -- หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 24 มกราคม 2563 ไฟล์ 630124 ซีดีแผ่นที่ 85

การชักบังสุกุลไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อ เพียงแต่ว่าเราเข้าใจถึงแก่นของมันหรือไม่ ถ้าเข้าใจถึงแก่นของมัน เราจะรู้เลย ไม่ใช่เรื่องงมงายแล้ว เป็นการสอนศีล สมาธิ ปัญญา แล้วก็ทาน ถ้าเรียงลำดับก็คือ มีทาน มีศีล มีสมาธิ มีปัญญา ทั้งหมดนี้ลงเหลือในเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง คนโบราณไม่ธรรมดาหรอก เขาเก่งนะ เขาสามารถประยุกต์เอาธรรมะทั้งหลายแหล่ที่เราจะต้องประพฤติปฏิบัติ เอามาสอนเราลงในเวลาครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง สิ่งที่เราจะได้ ขั้นต่ำก็คือได้กำลังใจ ขั้นกลางก็คือเราได้สมาธิ ทำพิธี ทำด้วยใจที่สงบ ด้วยใจที่ตั้งมั่น จะได้สมาธิขึ้นมา -- หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 21 มกราคม 2563 ไฟล์ 630121 ซีดีแผ่นที่ 85

เคยเห็นเขาฝึกหมาไหม โยนอันนี้ไป แล้วก็วิ่งไปคาบ พอโยนไปทางนี้ มันก็วิ่งอีก พวกเราที่ผ่านมา ฝึกจิตตัวเองเหมือนที่เขาฝึกหมาเลย วิ่งตะครุบๆ ไปเรื่อย พอปล่อยอันนี้ ก็ตะครุบอันนั้น จิตเราเป็นอย่างนั้นจริงๆ ไม่ได้แกล้งว่า ถ้าเราไม่ฝึก จิตมันก็ตะครุบไปอย่างนั้น ไม่รู้เรื่องเลย ตอนที่จิตไล่ตะครุบ จิตหลงไหม - หลง หลงเนืองๆ ไปสู่ภูมิอะไร - สู่ภพอะไรเดรัจฉาน เพราะอย่างนั้น ที่เปรียบเหมือนหมานี่ไม่ผิดหรอก หลวงปู่มั่นท่านก็เคยด่า ท่านเทศน์ดุเดือด พระองค์ไหน จิตกระโดดตะครุบอารมณ์ มีอะไรก็ตะครุบๆ ท่านบอกทำตัวเหมือนหมาบ้างับไม้ค้อน ภาษาอีสาน ใครเอาไม้โยนไปทางไหน มันก็วิ่งไปงับ เราเป็นนักปฏิบัติ เราไม่ใช่เป็นหมาบ้า ใจเราเป็นหมาบ้าขึ้นมา เรารู้ทันไว้ ค่อยๆ ฝึกมัน จนมันเคยชิน หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 19 มกราคม 2563 ไฟล์ 630119B ซีดีแผ่นที่ 85

เวลาโทสะเกิด มันดูง่าย ราคะเกิด ดูยากกว่า โมหะเกิด ดูยากที่สุด หลง ดูยากที่สุด อย่างที่หลวงพ่อชอบสอนเรา หลงแล้วรู้ๆ ดูของที่ยากๆ เรียนตัวนี้ได้ ตัวอื่นง่ายหมดเลย ต้องหลงก่อนถึงจะโลภ ต้องหลงก่อนถึงจะโกรธได้ แล้วระหว่างที่โลภ ระหว่างที่โกรธ ก็ยังหลงอยู่ ถ้าเมื่อไรไม่หลง ความโลภ-ความโกรธก็จะหายไปด้วย... เพราะอย่างนั้น ตัวหลงนี่ตัวหัวโจก หลวงพ่อถึงพยายามสอน หลงแล้วรู้ๆ หัดดูสภาวะหลงไว้ อีกหน่อยสติเกิดเร็ว หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 19 มกราคม 2563 ไฟล์ 630119A ซีดีแผ่นที่ 85

เดี๋ยวนี้หลวงพ่อตรวจการบ้านน้อยลง ถ้าพวกเราสงสัย ก็ไปเปิดยูทูปที่หลวงพ่อเทศน์ไว้ ที่เขาถามกัน มันก็คือคำถามเดิม เวลาผิด ก็ผิดซ้ำซากเหมือนๆ กัน ไม่เผลอ ก็เพ่ง มีแค่นี้ อีกอย่างหนึ่งที่ผิด ก็คือเรื่องนิมิต พวกเราไม่ค่อยมี เพราะไม่ค่อยมีสมาธิ อีกอันหนึ่งที่ผิด ก็คือเรื่องวิปัสสนูปกิเลส อันนี้พวกเรามี เราทำวิปัสสนา สมาธิไม่พอก็เกิดวิปัสสนูปกิเลส ผิดอยู่ 2-3 ตัวเท่านั้นเอง จุดแรกก็คือ เผลอกับเพ่ง ไม่เผลอ ไม่เพ่ง ก็มีจิตตั้งมั่น เสร็จแล้วพอลงมือปฏิบัติ จิตไปเพ่งอารมณ์ แล้วก็เกิดนิมิต ก็จะหลงนิมิต ถ้าทำวิปัสสนาแล้วสมาธิไม่พอ จะเกิดวิปัสสนูปกิเลส หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 18 มกราคม 2563 ไฟล์ 630118B ซีดีแผ่นที่ 85

การภาวนาเบื้องต้นเลย หัดรู้จักสภาวธรรมให้ได้ สิ่งที่เรียกว่าสภาวธรรมก็มีรูปธรรม นามธรรม สภาวธรรมอีกอันหนึ่งคือตัวนิพพาน ถ้าแยกละเอียดออกไป ตัวนามธรรมก็แยกได้ 2 ส่วน จิตกับเจตสิก นิพพานยกไว้ พวกเราไม่เห็น สิ่งที่เราเห็นก็คือรูปธรรม นามธรรม หรือจิต เจตสิก รูป 3 อย่างนี้จะสอนไตรลักษณ์เรา สิ่งอื่นจะไม่สอนไตรลักษณ์เรา -- หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 18 มกราคม 2563 ไฟล์ 630118A ซีดีแผ่นที่ 85

การปฏิบัติต้องมีทิศทาง ปฏิบัติส่งเดชไม่ได้ ปฏิบัติมีทิศทาง คือ รู้ว่าปฏิบัติอะไร ปฏิบัติเพื่ออะไร ปฏิบัติอย่างไร แล้วก็ลงมือปฏิบัติ อย่างเราจะทำสมถะ ทำเพื่อให้จิตได้พักผ่อน ได้มีเรี่ยวมีแรง ไม่ได้ทำให้เกิดปัญญา จะทำอย่างไร น้อมจิตไปอยู่ในอารมณ์อันเดียวอย่างต่อเนื่อง แล้วก็ลงมือทำ เดี๋ยวมันก็ได้ จะเจริญปัญญา มีจิตเป็นคนดู เห็นกายมันทำงาน เห็นจิตมันทำงาน มันก็จะได้ความจริง -- หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 12 มกราคม 2563 ไฟล์ 630112B ซีดีแผ่นที่ 85

รู้ตัวอยู่เฉยๆ เป็นสมถะ พอรู้ตัวได้แล้ว ต้องเดินปัญญา จะดูกาย ก็ดูไป ดูกายก็แนะนำ 3 บรรพ อานาปานสติ อิริยาบถ สัมปชัญญะ 3 ตัว... หรือดูเวทนา แนะนำให้ดูเวทนาทางใจ จิตตานุปัสสนา แนะนำให้ดูกิเลสที่แรงที่สุดของเรา จับคู่กัน ราคะแรง ก็ใช้ราคะกับไม่มีราคะ โทสะแรง ก็ใช้โทสะกับไม่มีโทสะ ใจชอบเผลอ รู้ตัวเก่ง รู้ตัวแล้วก็เผลอ รู้แล้วก็เผลอ แนะนำให้ใช้จิตมีโมหะ กับจิตไม่มีโมหะ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 12 มกราคม 2563 ไฟล์ 630112A ซีดีแผ่นที่ 85

เมื่อเรามีสติ อกุศลไม่มี ความรู้สึกว่าเป็นตัวตน ไม่ได้มีตลอดเวลา มันมีตอนเราขาดสติ ถ้าทรงฌานอยู่ จิตมีสติอยู่ มีสมาธินิ่งอยู่ทั้งวันก็ไม่เป็นไร เวลาจิตมันทรงสมาธิเข้าไป มันก็ไม่มีตัวตน เพราะอย่างนั้นอย่าไปติดอยู่ในสมาธิ ถ้าจะวัดใจตัวเอง ออกมาเป็นคนธรรมดา แล้วดูว่ามีกิเลสอะไรไหม ถึงจะเห็น เมื่อเช้าสอนเรื่องปฏิบัติ ตอนนี้สอนการตรวจสอบผลการปฏิบัติของตัวเอง ไม่ต้องมาถามหลวงพ่อ ว่าหนูได้โสดาฯ หรือยัง หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 11 มกราคม 2563 ไฟล์ 630111B ซีดีแผ่นที่ 85