หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

เรื่องของสมาธิเป็นเรื่องใหญ่ เพราะสมาธิเป็นเหตุใกล้ให้เกิดปัญญา คือถ้าเรามีสมาธิที่ถูกต้อง โอกาสที่จะเกิดปัญญา คือการเห็นความจริงของกาย ของใจ ถึงจะเกิดขึ้นได้ ถ้าสมาธิไม่ถูก ก็ไม่สามารถจะเห็นความจริงของร่างกาย จิตใจได้ ปัญญาจะไม่เกิด สมาธินั้น จะว่าไปมันก็เป็นของที่มีโดยธรรมชาติ เป็นธรรมชาติ ธรรมดาอันหนึ่ง ถ้าเมื่อไรเรารู้สภาวะธรรมที่กำลังปรากฏ รู้ได้ถูกต้อง รู้เป็นปัจจุบัน สมาธิก็จะเกิดขึ้นเอง -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 17 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620717 ซีดีแผ่นที่ 83

สิ่งที่อยู่เหนือโลกมีอยู่ เป็นความสุขที่เป็นอมตะธาตุ อมตะธรรม ภาวนาถึงวันหนึ่งเราจะสัมผัส วันนี้ยังอยู่ไกล แต่เดินเข้าไปทุกวัน ปฏิบัติทุกวัน มันก็ใกล้เข้าไปเรื่อยๆ ถ้าท้อใจว่า มรรคผลนิพพานอยู่ไกลเหลือเกิน มันก็จะไกลตลอดไป มันไกลก็ช่างมัน เราอยู่กับปัจจุบันไป มีสติรู้กายรู้ใจกับปัจจุบันไป มันก็ใกล้เข้าไปเรื่อยๆ ถึงจุดหนึ่ง มันก็เข้าไปถึงจนได้ -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620716C ซีดีแผ่นที่ 83

ภาวนาไม่ได้มีอะไรยากเลย ง่าย วิปัสสนา มีกิริยาตัวเดียว คือเห็นตามความเป็นจริง กิริยาเห็น มีตัวเดียวเอง ถ้าทำอะไรไปเกินจากการเห็น ก็ผิดแล้ว บางคนใช้คำว่าดู หรือคำว่ารู้ อันไหนเกินจากรู้ ก็ผิดแล้ว ที่จริงคือการเห็นสภาวะ -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620716B ซีดีแผ่นที่ 83

"มีสองสิ่ง ที่ผู้ปฏิบัติไม่ควรทำ อันหนึ่ง คือลืมกายลืมใจ อันที่สอง บังคับกายบังคับใจ กามสุขัลลิกานุโยค ลืมกายลืมใจตัวเอง มัวแต่เพลินในรูป ในเสียง ในกลิ่น ในรส ในสัมผัส เพลินไปในความคิด อัตตกิลมถานุโยค ทำตัวเองให้ลำบาก บังคับกาย บังคับใจ" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620716A ซีดีแผ่นที่ 83

ก่อนที่เราจะลงมือปฏิบัติทางจิตใจ เราต้องระวังความคิดของตัวเองก่อน ความคิดเป็นจุดตั้งต้น ทำให้เกิดมโนกรรม เกิดวจีกรรม การพูด เกิด การกระทำทางกาย เรียกกายกรรม มันเริ่มมาจากการคิดทั้งหมด เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าถึงเน้นลงมา มีทฤษฎีที่ถูกต้องแล้ว รู้แนวทางปฏิบัติแล้ว ถัดจากนั้น คือ ระวังเรื่องความคิดของตัวเอง -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 15 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620715 ซีดีแผ่นที่ 82

สมาธิที่ถูกต้อง เรียกว่าสัมมาสมาธิ เป็นเหตุใกล้ให้เกิดปัญญา มีปัญญา ถึงจะเห็นทันกิเลส ถ้าไม่มีปัญญา ไม่เห็นกิเลส อย่างเรามีสติ เรารักษาใจ ว่างนิ่งอยู่เฉยๆ กิเลสไม่โผล่ให้ดู เราก็รู้สึกว่าไม่มีกิเลส ที่จริงไม่ใช่ ทำผิดอยู่ ถ้าครูบาอาจารย์เตือน สะกิด ต้องรีบเฉลียวใจเลย ว่าต้องมีอะไรพลาดแล้ว ไม่อย่างนั้นครูบาอาจารย์จะพูดทำไม -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 14 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620714B ซีดีแผ่นที่ 82

ถ้าเราภาวนาถูกต้อง มันเป็นไปเพื่อลดละกิเลส เราจะลดละกิเลสได้ ต้องเห็นกายตามความเป็นจริง ต้องเห็นใจตามความเป็นจริง พอเห็นตามความเป็นจริงแล้ว มันจะเบื่อหน่าย คลายความยึดถือ แล้วก็หลุดพ้น หลุดพ้นแล้ว ก็จะรู้ว่าหลุดพ้นแล้ว นี่เป็นเส้นทางที่เราจะต้องฝึกกัน เพราะฉะนั้น จุดสำคัญที่สุดที่จะต้องฝึกให้ได้ ก็คือการเห็นกายเห็นใจ ตามความเป็นจริง การเห็นกายเห็นใจ ตามความเป็นจริงนั้น มีศัพท์เฉพาะ เรียกว่าวิปัสสนากรรมฐาน -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 14 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620714A ซีดีแผ่นที่ 82

อย่าเชื่อง่าย อย่าพึ่งคนอื่น ธรรมะของพระพุทธเจ้าเป็นธรรมะที่ต้องพึ่งตนเอง ใช้สติใช้ปัญญา ใช้เหตุใช้ผล ไม่ใช่ใช้ความเชื่อ ใครมาบอกเราว่าทำอย่างนั้นดี ทำอย่างนี้ดี ต้องวัดด้วยตัวเอง ว่ามันดีจริงหรือไม่ดี ไม่ใช่หลับหูหลับตาเชื่อไปเรื่อยๆ ... เราชาวพุทธต้องมีเหตุมีผล ไม่ใช่เชื่องมงาย ความงมงายเป็นศัตรู พระโสดาบันละความงมงายได้ ถ้าเราอยากเป็นพระโสดาบัน ก็อย่างมงาย ค่อยๆ ลด ค่อยๆ ละไป อะไรที่ไม่สมเหตุสมผล อย่าไปเชื่อ ต้องช่วยตัวเองให้ได้ สังเกตไป -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 13 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620713B ซีดีแผ่นที่ 82

แทนที่เราจะไปดูของข้างนอก ย้อนกลับเข้ามา ดูใจตัวเอง เหมือนดูละคร เราก็จะเห็นเลยว่า ความรู้สึกทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในใจเรา เป็นของชั่วคราว ความรู้สึกทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในใจเรา เป็นของที่ควบคุมไม่ได้ บังคับไม่ได้ เฝ้ารู้ เฝ้าดูไปเรื่อยๆ ต่อไปปัญญามันจะเกิด มันจะรู้ว่าทุกอย่างชั่วคราว สุขก็ชั่วคราว ทุกข์ก็ชั่วคราว ดีหรือชั่วก็ชั่วคราว พอมันเห็นความจริงอย่างนี้ ใจมันจะเป็นกลาง มันจะไม่กระเพื่อมขึ้น กระเพื่อมลง -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 13 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620713A ซีดีแผ่นที่ 82

ขันธ์ 5 คือรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ย่อลงมาก็คือ รูปธรรมกับนามธรรม ที่รวมกันขึ้นมาเป็นตัวเรา ตัวนี้คือตัวทุกข์ แต่พวกเราไม่เคยเห็นว่าตัวนี้เป็นตัวทุกข์ เราเห็นว่าร่างกายนี้ทุกข์บ้าง สุขบ้าง เราไม่ได้เห็นว่าร่างกายคือทุกข์ ทุกข์มาก กับทุกข์น้อย เราไม่เห็น แต่เห็นว่าร่างกายนี้เป็นทุกข์บ้าง เป็นสุขบ้าง เราไม่เห็นว่าจิตใจคือตัวทุกข์ แต่เราเห็นว่าจิตใจนี้ทุกข์บ้าง สุขบ้าง มันถึงเวียนว่ายตายเกิดไม่เลิก อวิชชายังอยู่ เรียกว่าไม่รู้ทุกข์ เมื่อภาวนาไปถึงจุดหนึ่ง จะเข้าใจ หัวโจก คือตัวจิตผู้รู้ จิตต้นกำเนิดนี้เอง -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 7 กรกฎาคม 2562 ไฟล์ 620707B ซีดีแผ่นที่ 82