Militaire.gr

Στην Ελλάδα δεν χρειαζόμασταν τον πόλεμο στο Ιράν για να θυμηθούμε το θέμα της προπαγάνδας. Ζούμε σε μια χώρα που ειδικά τα τελευταία χρόνια κυβερνάται με βασικό εργαλείο την προπαγάνδα…Ωστόσο έχει ενδιαφέρον να δούμε πως και στον πόλεμο του Ιράν , η προπαγάνδα λειτουργεί με τρόπο μεθοδικό και επίμονο, με στόχο να αιτιολογηθεί ακόμη και να δικαιολογηθεί η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση.Ο Βασίλης Λιόσης , εκπαιδευτικός και συγγραφέας που έχει ασχοληθεί με το θέμα προπαγάνδα, μας εξηγεί πως λειτουργούν οι μηχανισμοί της, επικεντρώνοντας στις ΗΠΑ και στις μεθόδους που έχουν χρησιμοποιήσει και χρησιμοποιούν για να «επενδύσουν» με μανδύα νομιμοφάνειας τις στρατιωτικές τους επιθέσεις σε άλλες χώρες.Η αμερικανική και ισραηλινή προπαγάνδα έχουν πολλές διόδους για να δράσουν και στην Ελλάδα.Ο κ. Βασίλης Λιόσης εξηγεί στο militaire news τη λειτουργία των μηχανισμών προπαγάνδας:«Προπαγάνδα και πόλεμος είναι δύο έννοιες αδιαχώριστες. Παρά το γεγονός ότι έχει σημασία η πηγή της προπαγάνδας, η προπαγάνδα φαίνεται τα τελευταία χρόνια να έχει αποκτήσει μια αρνητική φόρτιση. Ταυτίζεται με την παραγωγή ψευδών ειδήσεων, με την απόκρυψη αληθινών γεγονότων, με την υπερδιόγκωση πλευρών της πραγματικότητας, με την κατασκευή μυθευμάτων που έχουν στρατηγικό στόχο τον στιγματισμό του αντίπαλου. Η προπαγάνδα στοχεύει στο να κάμψει το ηθικό του εχθρού και να δημιουργήσει ηθική ανάταση στον λαό της χώρας από την οποία εκπορεύεται το προπαγανδιστικό υλικό. Το ζήτημα της ψυχολογίας και της ηθικής υπεροχής ενός λαού είναι εξαιρετικά κρίσιμο, ειδικά σε περίοδο πολέμου.Η προπαγάνδα μπορεί να σχετίζεται με τους λόγους για τους οποίους εισβάλλει μια χώρα σε μια άλλη, με τις πολεμικές νίκες ή ήττες, με την κατάσταση του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου κ.λπ..Το θέμα της προπαγάνδας ουδόλως είναι ακαδημαϊκό κι αυτό για δύο λόγους: πρώτον, η προπαγάνδα έχει αποτελέσματα ως ένα βαθμό και δεύτερον, στα ελληνικά ΜΜΕ με αφορμή τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στο Ιράν, ένας εσμός διπλωματών, στρατιωτικών, διεθνολόγων, δημοσιογράφων και πολιτικών αναπαράγει ανερυθρίαστα ό,τι πλασάρεται από την αμερικανική και ισραηλινή προπαγάνδα. Θα έλεγε κανείς ότι έχουν «επιμορφωθεί» απευθείας από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και Ισραήλ. Άλλωστε τα διεθνή δίκτυα ειδήσεων, από τα οποία αντλούνται πληροφορίες, είναι απολύτως ελεγχόμενα και επιτελούν βασικό ρόλο στην προπαγάνδιση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.»

Ο ιρανικός πολιτισμός , πολιτισμός 3.000 χρόνων , απειλήθηκε με αφανισμό από τον πρόεδρο-καουμπόϊ Ντόναλντ Τραμπ . Προφανώς δεν έχει μεγάλη σχέση με το τι σημαίνει πολιτισμός…Ο αφανισμός …αναβλήθηκε και είναι προφανές ότι αρχαίοι πολιτισμοί όπως ο ιρανικός και ο ελληνικός δεν μπορούν να αφανιστούν από κανέναν Ντόναλντ Τραμπ…Η σχέση ελληνικού και ιρανικού πολιτισμού είναι μακρά, βαθιά και αδιαμφισβήτητη… Γι’ αυτό΄και προκαλεί εντύπωση και ερωτήματα η στάση που έχει επιλέξει να τηρήσει η Ελλάδα στην πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή…Ο Γιάγκος Ανδρεάδης, βαθύς γνώστης του ιρανικού πολιτισμού και της σχέσης του με τον ελληνικό, άνθρωπος που έχει «περπατήσει» το Ιράν , υπενθυμίζει σε όλους μας και ειδικά σε όσους έχουν την ευθύνη των αποφάσεων για τη χώρα, ότι μπορεί να «ανήκομεν εις τη Δύση», αλλά «ο Βυζαντινός Δικέφαλος Αετός κοιτούσε και προς την Ανατολή»! Κι αυτό δυστυχώς φαίνεται ότι έχουμε ξεχάσει.Ο Γιάγκος Ανδρεάδης σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρουσίασε τη διατριβή του με θέμα Ο Διόνυσος και η μανία στην Αντιγόνη του Σοφοκλή στην Ecole des Hautes Etudes στη Γαλλία υπό τη διεύθυνση του Jean Pierre Vernant και του Pierre Vidal Naquet. Ερευνά, μεταφράζει και σκηνοθετεί έργα του αρχαίου ελληνικού δράματος και ασχολείται ερευνητικά και δημιουργικά με το θέατρο, τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική, έχοντας παρουσιάσει τρεις εκθέσεις.Δίδαξε Αρχαία Γράμματα, Δημιουργική Γραφή, Θέατρο και Πολιτισμό στο Πάντειο, του οποίου είναι Ομότιμος Καθηγητής και σε άλλα πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, Ιστορία και Δραματολογία στην Ανωτέρα Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου διαδέχθηκε τον Τάσο Λιγνάδη, Ελληνική Γλώσσα και Πολιτισμό στο Jawaharlal Nehrou University στο Δελχί, όπου εγκαινίασε την πρώτη ελληνική έδρα στην Ασία, και επίσης αρχαία τραγωδία στην Κεντρική Ακαδημία Δράματος στο Πεκίνο, όπου σκηνοθέτησε με Κινέζους ηθοποιούς την παράσταση Ο Κύκλος του Οιδίποδα, που κατόπιν επαναλήφθηκε από μικτό ελληνοκινεζικό θίασο στην Αθήνα και στους Δελφούς. Επί δεκαετίες διηύθυνε το Κέντρο Κλασσικού Δράματος του Παντείου Πανεπιστημίου, που ίδρυσε σε συνεργασία με τον Μίνωα Βολανάκη.

Η ιστορία μας πεταμένη στα σκουπίδια…Διασώστες της ρακοσυλλέκτες που προσπαθούν να επιβιώσουν και σωτήρες της πολίτες που επιμένουν να παλεύουν για να κρατήσουν ζωντανή την ιστορία αλλά και τις μνήμες των οικογενειών τους, που έζησαν σε δύσκολες, επικίνδυνες ,άγριες εποχές! Τότε που οι εχθροί τους έσφαζαν και οι «δικοί» τους εδώ στη μητέρα πατρίδα δεν τους επέτρεπαν να κάνουν ούτε μνημόσυνο για τους νεκρούς τους!Στο Χαλάνδρι μια ομάδα ενεργών πολιτών με όλη τη σημασία της λέξης, έχουν δημιουργήσει τον Σύνδεσμο Μικρασιατών-Κωνσταντινουπολιτών με το όνομα «ΟΙ ΡΙΖΕΣ»! Κι αυτές τις ρίζες προσπαθούν να διασώσουν «κυνηγώντας» διαρκώς ότι μπορεί να εντοπιστεί από την πολυτάραχη ελληνική ιστορία. Ξεκίνησαν με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης και τώρα πια συγκεντρώνουν ότι στοιχείο-ντοκουμέντο εντοπίζουν ,συνήθως λίγο πριν τον οριστικό χαμό του! Πολύτιμοι συνεργάτες τους, όπως προαναφέραμε οι ρακοσυλλέκτες, αφού οι «νεοέλληνες» σε πολλές περιπτώσεις προτιμούν να πετάνε στα σκουπίδια ιστορικά διαμάντια που βρίσκονται στα χέρια τους, για να «αδειάσουν το σπίτι»! Ο Νίκος Καραμπουρνιώτης, λιμενικός που συμμετέχει στη πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας , μιλά στο militaire channel για όσα απίστευτα ιστορικά ντοκουμέντα έχουν σώσει. Κάποια μας τα δείχνει κατά τη διάρκεια της συνέντευξης στο στούντιο του militaire channel. Οι άνθρωποι του συνδέσμου «ΟΙ ΡΙΖΕΣ» έχουν μετατραπεί σε ακούραστους «ανιχνευτές» της ιστορίας σε μια χώρα που φαίνεται ότι δνε σέβεται την ιστορία της όπως θα έπρεπε. Όπως δεν σεβάστηκε κι εκείνους τους πρόσφυγες που ένα χρόνο μετά από το 1922 ,θέλησαν να κάνουν ένα μνημόσυνο στην Αθήνα για όσους έχασαν στις σφαγές της Μικράς Ασίας. Το ελληνικό κράτος του 1923 διέλυσε το μνημόσυνο με την «αιτιολογία» ότι υπήρχε κίνδυνος «να διαταραχθούν οι σχέσεις με τη γειτονική χώρα». Είναι ένα μνημόσυνο που εκκρεμμεί εδώ κι έναν αιώνα…Ο Νίκος Καραμπουρνιώτης αποκαλύπτει ότι στα χέρια του συνδέσμου «ΟΙ ΡΙΖΕΣ» βρσίσκονται και φωτογραφίες ντοκουμέντο που έχουν να κάνουν με την εκτέλεση των 200 αγωνιστών στην Καισαριανή. Πρόκειται για φωτογραφίες των Γερμανών που συμμετείχαν στις εκτελέσεις και δείχνουν τι έκαναν αμέσως μετά απ΄ αυτές.

Δ. Κυριακούδης: Οι «200» της Καισαριανής έφυγαν με το κεφάλι ψηλάΟι φωτογραφίες που απεικονίζουν τους 200 κομμουνιστές να οδηγούνται στην εκτέλεση από τους ναζί, συγκίνησαν την ελληνική κοινωνία και ξαναζωντάνεψαν τη συζήτηση για ένα διαφορετικό αξιακό πλαίσιο ιδεών που στη βάση του έχει τον άνθρωπο. Και αυτό είναι που εμπνέει ακόμη και σήμερα. Η ιστορία των «200» έμεινε άσβηστη μέσα από τις διηγήσεις, τις ιστορίες, τα ακούσματα και μαρτυρίες των συγγενών και των συναγωνιστών τους. Μέσα από αυτό που λέγεται συλλογική μνήμη.Ο Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη που εκτελέστηκε την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, μιλά στο Militaire.gr για το πως ένιωσε βλέποντας τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής, όταν αυτές ήρθαν στη δημοσιότητα. Οπως είπε, αυτές οι φωτογραφίες «μας μετέφεραν από μια μυθική, σχεδόν μεταφυσική κατάσταση σε μια πραγματικότητα. Αυτοί οι 200, για τους οποίους τόσα πολλά έχουν ειπωθεί, ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά μας». Πρόσθεσε επίσης ότι οι φωτογραφίες δίνουν απάντηση στην ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, που αποτελεί επίσημη πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεών της.Σε έναν παραλληλισμό του «τότε με το τώρα», ανέφερε πως τότε ήταν ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, για μια άλλη κοινωνία. Και όπως ανέδειξε, σήμερα, το «τώρα» «έγινε ρατσισμός και ξενοφοβία. Έγινε η Πύλος με τους 650 νεκρούς αγνοούμενους, έγινε η Χίος, έγινε τα Τέμπη, έγινε η Γάζα με τους 70-80.000 νεκρούς, εκ των οποίων 20.000 παιδιά. Έγινε η Κούβα που προσπαθούν να τη στραγγαλίσουν». Και συνέχισε λέγοντας πως «αυτές είναι οι πραγματικές προκλήσεις του σήμερα. Αυτός είναι ο ανεκπλήρωτος αγώνας, ο οποίος μας καλεί με κάποιο τρόπο να τον εκπληρώσουμε. Αν υπάρχει ένα μήνυμα το οποίο έρχεται από αυτές τις φωτογραφίες και το εμβληματικό του γεγονότος της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής είναι αυτό, το μήνυμα ότι πρέπει να αντισταθούμε. Αυτοί οι άνθρωποι φύγανε με ψηλά το κεφάλι γιατί ήταν σίγουροι ότι έδωσαν τη ζωή τους για το Κόμμα τους, για τους ίδιους τους εαυτούς, για τις οικογένειές τους, όντας σίγουροι ότι η σκυτάλη θα περάσει στους επόμενους».

Η επιλεκτικά ευαίσθητη Δύση , αυτή που ενδιαφέρεται για προστασία δικαιωμάτων και ελευθεριών ανάλογα με το που «βγαίνει χρήμα», έχει ξεχάσει να ασχοληθεί με τις σφαγές και τις διώξεις των χριστιανών στη Συρία. Εκεί που εγκατέστησαν στην εξουσία τον μέχρι πρότινος καταζητούμενο και κατηγορούμενο για τρομοκρατία Τζολάνι. Στη Δύση περιλαμβάνεται και η Ελλάδα που θα έπρεπε κανονικά να πρωτοστατεί στην προστασία των ελληνορθόδοξων πληθυσμών. Κι όμως στη Συρία η ελληνική κυβέρνηση είναι προκλητικά απούσα! «Τι θα μπορούσε να είχε κάνει», θα αναρωτηθούν κάποιοι… Ο Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης παρουσιάζει το ισχυρότατο ελληνικό οπλοστάσιο που ο κ. Μητσοτάκης για ακόμη μια φορά δεν περιέργως δεν χρησιμοποιεί.

Η ιστορία μας μέσα από τις νότες…Ο Στέλιος Ελληνιάδης , δημοσιογράφος που έχει αφιερώσει την καριέρα του στη μουσική και ειδικά στην ελληνική μουσική , μιλά για τη σημασία της στη γέννηση του νέου κράτους ,μετά από την Επανάσταση.Παρακολουθώντας την ανάλυση του Στέλιου Ελληνιάδη είναι εκπληκτικά τα όσα μαθαίνουμε για τη σημασία που είχε -κι έχει- η μουσική στην πορεία της ιστορίας μας. Η ανάλυση ξεκινά από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και φθάνει μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Θα ακολουθήσουν κι άλλες εκπομπές γι΄ αυτό το θέμα, πάντα με καλεσμένο τον Στέλιο Ελληνιάδη.

«Αν ο Χριστός εμφανιζόταν σήμερα , θα τον πήγαιναν σε ψυχιατρείο»! Ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος , δημοσιογράφος που ασχολείται επί δεκαετίες με τις θρησκείες και τις Εκκλησίες, μιλά για τον Ιησού , αποκαλύπτοντας τις ιστορικές αναφορές που υπάρχουν για το πρόσωπο του. Καταρρίπτει μύθους και αποκαλύπτει ιστορικά στοιχεία που δεν τα γνωρίζουμε. Ακόμη και για πρόσωπα που ήταν δίπλα του και για τα οποία, όπως φαίνεται έχουμε τελείως στρεβλή εικόνα.Μιλά για όσα είπε ο Χριστός αλλά φαίνεται ότι «το ιερατείο ποτέ δεν κατάλαβε». Η πολυτέλεια, η χλιδή δεν ήταν σ’ αυτά που είπε ο Χριστός… Γιατί όπως λέει ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος ο Χριστός «ήταν και άναρχος επαναστάτης».

Πολιτική και ηθική… Οι φάκελοι Έπστάϊν και η μεγάλη εικόνα που αποκαλύπτουν για όλους μας αλλά κυρίως για την εξουσία. Διαχειριστές της οποίας είναι όπως αποδεικνύεται άνθρωποι επικίνδυνοι.Ο ομότιμος καθηγητής Ηθικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας του ΑΠΘ Διονύσης Δρόσος σε μια εξαιρετική ανάγνωση των φακέλων Επστάϊν, μακριά από τη σκανδαλοθηρία και κατ’ ευθείαν στην ουσία. Εκεί όπου φαίνεται οι διαδρομή του Επστάϊν, οι σχέσεις του με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, οι επαφές του με τους ισχυρούς του κόσμου που διακρίνονται για τις ρατσιστικές τους απόψεις. Κάποιοι θέλουν να αναπαράγονται μόνο οι ευφυείς άνθρωποι και κάποιοι άλλοι επιμένουν ότι ο πληθυσμός της γης πρέπει να ελεγχθεί. Προτείνουν και τους τρόπους… Μεταξύ αυτών των υψηλών φίλων βρίσκεται σε περίοπτη θέση και ο Τραμπ.Η ατιμωρησία τους ,όταν αποκαλύπτονται όσα κάνουν συγκλονιστική. Όπως συγκλονιστική είναι και ο τρόπος που αντιμετωπίζουν πλέον οι κοινωνίες όλα αυτά τα απίστευτα που αποκαλύπτονται. Γιατί;Ο κ. Διονύσης Δρόσος με την ανάλυση του εξηγεί γιατί η υπόθεση Επστάϊν είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα σκάνδαλο εκμετάλλευσης ανθρώπων, που και αυτό από μόνο του είναι συγκλονιστικό. Μας δείχνει τις προεκτάσεις και εξηγεί γιατί κάποιοι είτε νιώθουμε ανήμποροι να αντιδράσουμε, είτε δεν θέλουμε να αντιδράσουμε. Όλα αυτά όπως λέει τα έχουμε ξαναζήσει σε περιόδους πτώσης μεγάλων αυτοκρατοριών. Ίσως βρισκόμαστε σε μια παρόμοια ιστορική φάση. Σε μια φάση που οι κοινωνίες πρώτα απ' όλα πρέπει να καταλάβουν ότι «Ανάσταση χωρίς μαρτύριο δεν μπορεί να υπάρξει».

Σε πολλά σημεία του πλανήτη, ακόμη κι εκεί που ίσως δεν ζουν χριστιανοί, η Μεγάλη Παρασκευή ,διαρκεί 365 ημέρες το χρόνο…Η Γάζα είναι σίγουρα αυτή η γωνιά του πλανήτη που σ’ ΄όποιον Θεό κι αν πιστεύει κάποιος δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί ο άνθρωπος επιμένει να αποδεικνύει ότι είναι το πιο επικίνδυνο ζώο…Η Γάζα την οποία κακά τα ψέματα έχουμε αρχίσει να την ξεχνάμε… Όπως και πριν την ισοπέδωση της από το Ισραήλ, απλά διαβάζουμε κάθε μέρα τον αριθμό των νεκρών Παλαιστινίων ,σαν να μην πρόκειται για ανθρώπους.Όχι όλοι… Υπάρχουν άνθρωποι που αν και έχουν μια «στρωμένη ζωή» δεν διστάζουν να πάνε εθελοντικά στη Γάζα και να προσφέρουν τη γνώση ,την εμπειρία τους και πάνω απ΄ όλα την ανθρωπιά τους.Ένας απ’ αυτούς είναι ο Χρίστος Γεωργάλας, Εξειδικευμένος Χειρουργός Χειρουργικής Βάσης Κρανίου, Κεφαλής και Τραχήλου. Πήγε για έναν μήνα στη Γάζα και δεν ήταν η πρώτη φορά που το έκανε. Με ότι μέσα είχαν απομείνει στο νοσοκομείο προσπαθούσε επί ένα μήνα να σώσει ανθρώπινες ζωές. Η εμπειρία του αποτυπώνεται σε ένα βιβλίο, με πολλές φωτογραφίες. «Ημερολόγιο Γάζας- Ιατρική εν μέσω Γενοκτονίας», ο τίτλος του. Όπως γράφει δεν πήγε στην Γάζα επειδή λυπάται τους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν εκεί. Τους θαυμάζει…Ο Χρίστος Γεωργάλας στο στούντιο του militaire channel μιλά για όσα συνάντησε στην ισοπεδωμένη Γάζα: αξιοπρέπεια, δύναμη και θέληση για ζωή. Αυτά τα τρία μαζί καθιστούν τους Παλαιστίνιους ανίκητους…

Νύχτα 10ης προς 11ης Απριλίου 1826…Μεσολόγγι, η Έξοδος… Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι…Οι προδομένοι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι που σε πείσμα όλων των εχθρών αλλά και εκείνων που αντί να τους βοηθήσουν τους πρόδωσαν , νίκησαν… Αυτές τις ημέρες πέριξ της επετείου, όπου επίσημοι πάνε κι έρχονται στο Μεσολόγγι και κάνουν τις γνωστές δηλώσεις, με το γνωστό φανφαρόνικο τρόπο, δεν θα ακούσετε λέξη για το Προδομένο Μεσολόγγι…Ευτυχώς έγραψε γι’ αυτό ο Σπύρος Αλεξίου. Εκπαιδευτικός στο επάγγελμα το οποίο και τιμά και με το εκπληκτικό βιβλίο που έγραψε για Προδομένο Μεσολόγγι.Ποιοι και γιατί το πρόδωσαν; Και γιατί παρόλα αυτά γράφει ότι οι προδομένοι νίκησαν;Τι κρινόταν στο Μεσολόγγι; Το βιβλίο απαντά σε όλα αλλά κυρίως σε ένα απαντά κατηγορηματικά:Η εγκατάλειψη των αγωνιστών ήταν συνειδητή επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης και μάλιστα σε μια εποχή που υπήρχαν τεράστιες οικονομικές δυνατότητες λόγω των δανείων. Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» προδόθηκαν από αυτούς που είχαν χρέος να τους στηρίξουν. Ας υπενθυμίσουμε τα λόγια του Ιμπραήμ: «Σαν το χιόνι του βουνού θα λιώναμε αν το Μεσολόγγι είχε τροφές για 15 ημέρες ακόμη». Δεν είχε όμως...