Militaire.gr

Το σκάνδαλο Επστάϊν δεν είναι σκάνδαλο «κλειδαρότρυπας». Είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Η λεγόμενη «τάξη του Επστάϊν» αποτελείται από όλους εκείνους που αποτελούσαν τον «κύκλο» του, εντός του οποίου γινόταν ανατριχιαστικές συζητήσεις και σχέδια για το μέλλον μας.Ο ομότιμος καθηγητής Ηθικής της Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ Διονύσης Δρόσος, που είχε μιλήσει στο militaire news για τις πραγματικές διαστάσεις του σκανδάλου Επστάϊν, επανέρχεται και μας παρουσιάζει «την τάξη του Επστάϊν». Όλους αυτούς που και σήμερα βρίσκονται σε πολύ κρίσιμες θέσεις από τις οποίες μπορούν να καθορίσουν το μέλλον της ανθρωπότητας. Κι όπως θα διαπιστώσετε θα είναι ένα μέλλον ζοφερό για τον άνθρωπο αν κατορθώσουν να υλοποιήσουν τα σχέδια τους, που περιλαμβάνουν ακόμη και ευγονική! Ποιοι είναι και τι πιστεύουν; Ποιες είναι οι ακραίες απόψεις τους για την ανθρωπότητα, τις οποίες τις έχουν δημοσιοποιήσει μέσω «πρωτοποριακών» βιβλίων;Ο Διονύσης Δρόσος μας εξηγεί ότι η υπόθεση Επστάϊν ακόμη εξελίσσεται και μας απειλεί.

Το Ισραήλ θέλει να δείξει στην Τουρκία «ποιος κάνει κουμάντο στην περιοχή» και γι’ αυτό η σύγκρουση είναι πιθανή…Η Τουρκία θεωρεί ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως εργαλείο εναντίον της και αυτός είναι ο λόγος που έστειλε στο Μαξίμου τον επικεφαλής της ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, ο οποίος είδε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Ποιο ήταν το μήνυμα που μετέφερε;Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής αναλύει τα γεγονότα που μπορεί να εμπλέξουν ακόμη και σε πολεμική σύγκρουση Τουρκία-Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρο! Γεγονότα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ευκαιρία για την Ελλάδα και την Κύπρο. Αν είχαν άλλες ηγεσίες κι όχι τους κυρίους Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη, που δεν θέλουν να σκεφθούν καν να αδράξουν τις ευκαιρίες όπως εξηγεί ο κ. Αυφαντής.«Ο χρόνος πιέζει και η χώρα μπαίνει στη δίνη της ιστορίας… Όχι της σωστής πλευράς που έχει στο μυαλό του ο κ. Μητσοτάκης. Δυστυχώς ο ίδιος και οι συνεργάτες του είναι ολίγιστοι…Οι Τούρκοι έχουν καταφέρει να τρομοκρατήσουν μέσω του πολιτικού μας συστήματος ένα μέρος της κοινής γνώμης, με το γνωστό ερώτημα «τι θέλετε πόλεμο», λέει ο κ. Αυφαντής.Τι θα συμβεί αν επικρατήσει το σενάριο του συμβιβασμού μεταξύ Τουρκίας- Ισραήλ; «Η Ελλάδα θα πληρώσει τα έξοδα», λέει ο πρέσβυς ε.τ , αποδομώντας το κυβερνητικό αφήγημα που λέει ότι μαζί με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» αγοράσαμε και ασφάλεια. Εξηγεί ότι το Ισραήλ θα φροντίσει για τα δικά του συμφέροντα και είναι θέμα της ελληνικής ηγεσίας να μπορέσει να εκμεταλλευθεί συγκυρίες και γεγονότα και να ανατρέψει την κατάσταση ακόμη και στην Κύπρο. Ποια ηγεσία όμως; Αυτή που δεν τολμά ούτε να συζητήσει αυτά τα θέματα; Αυτή που προσπαθεί εβδομάδες τώρα να μας πείσει ότι το μόνο που έχει σημασία είναι το καλάθι της ΔΕΘ;

«Η Τουρκία πλέον δεν μας προκαλεί…Μας στέλνει τελεσίγραφα και ρευστοποιεί τις υποθήκες που είχε βάλει στο Αιγαίο εδώ και χρόνια…Εκμεταλλευόμενη την αδράνεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος… Η Τουρκία έχει ήδη σκίσει τη Συνθήκη της Λωζάνης…Όλα αυτά που στη Μέση Ανατολή φαίνεται ότι οδεύουμε προς την τελική αναμέτρηση, μετά τον Νοέμβριο, με την Τουρκία σαφώς αναβαθμισμένη».Ο κ. Αναστάσιος Λαυρέντζος σε μια ανάλυση των ελληνοτουρκικών αλλά και των γεωπολιτικών εξελίξεων που δεν μπορεί παρά να προκαλεί προβληματισμό αλλά και μεγάλες ανησυχίες. Το πολιτικό σύστημα δεν φαίνεται ούτε να προβληματίζεται ,ούτε να ανησυχεί αν και όπως φαίνεται βρισκόμαστε στο «και πέντε» δυσάρεστων εξελίξεων.«Η Τουρκία έχει ξεπεράσει πλέον κάθε όριο αφού πλέον θεσμοθετεί και νομοθετεί σε περιοχές που ανήκουν στην Ελλάδα με βάση το διεθνές δίκαιο! Αυτό είναι ένα έμμεσο τελεσίγραφο ,μια κήρυξη πολέμου! Κάνουν πλέον νομικές ενέργειες που εδώ στην Αθήνα λένε ότι δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα. Παράγουν αποτέλεσμα και αυτό φάνηκε και στη συμφωνία που κάναμε με την Αίγυπτο. Φάνηκε στην Κάσο όπου έχουμε φθάσει στο σημείο να ζητάμε από τους Γάλλους να μιλήσουν με την Τουρκία η οποία θέλει να ασκήσει κυριαρχία στο Αιγαίο», λέει ο κ. Λαυρέντζος. «Έχουμε μπει σε πολύ επικίνδυνη φάση των ελληνοτουρκικών…Ήδη οι Τούρκοι έχουν θέσει υποθήκες επί των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», προσθέτει.Με τον κ. Λαυρέντζο συζητάμε και για την τουρκική οικονομική εισβολή όχι μόνο στη Θράκη αλλά και στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου. Εκεί που όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της οικονομίας περνούν σε τουρκικά χέρια.

Το τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής δεν έχει κλείσει… Αυτές τις ημέρες το 1922 η Σμύρνη καίγονταν και οι Έλληνες σφάζονταν από τις ορδές του Κεμάλ…Η ιστορία πρέπει να μένει ζωντανή, αλλά στην Ελλάδα αυτό δεν είναι ο κανόνας. Στην Ελλάδα την πετάμε στα σκουπίδια. Κυριολεκτικά…Ο Νίκος Καραμπουρνιώτης, από τα πιο δραστήρια στελέχη του Συνδέσμου Μικρασιατών-Κωνσταντινουπολιτών με το όνομα «ΟΙ ΡΙΖΕΣ», στο στούντιο του militaire news για να μας δείξει τα νέα απίστευτα ντοκουμέντα που ανακάλυψαν από την ιστορία της Σμύρνης. Που τα βρήκαν; Να πωλούνται σε παζάρια…Από τα ντοκουμέντα που παρουσιάζει προκύπτει η καταπίεση κάτω από την οποία ζούσαν οι Έλληνες της Σμύρνης: «Λέγαμε τον Εθνικό Ύμνο στο σχολείο αλλά με μελωδία που έμοιαζε με τον βρετανικό για να μην μας καταλάβουν οι Τούρκοι», γράφουν σε ένα από τα ντοκουμέντα που παρουσιάζει.Τι έχουμε πάθει οι Έλληνες και δεν θέλουμε να έχουμε επαφή με την ιστορία μας; Γιατί έχουμε φθάσει στο σημείο να την πετάμε στα σκουπίδια;Ο Νίκος Καραμπουρνιώτης μιλά για τη «γενοκτονία της μνήμης».

Στο τέλος Αυγούστου του 1949,λήγει στρατιωτικά με την ολοκλήρωση της επιχείρησης «Πυρσός» από τον Ελληνικό Στρατό στον Γράμμο και το Βίτσι, ο Εμφύλιος Πόλεμος. Ήταν το τέλος της στρατιωτικής σύγκρουσης,γιατί ο Εμφύλιος Πόλεμος συνεχίστηκε. Και δυστυχώς κάποιες φορές διαπιστώνουμε ότι εντός της κοινωνίας μας ακόμη μας στοιχειώνει.Η ιστορικός του ΑΠΘ Βασιλική Λάζου μιλά για το τέλος της στρατιωτικής σύγκρουσης του Εμφυλίου, αλλά κυρίως για όσα ακολούθησαν.Χρειάστηκαν οι αμερικανικές βόμβες ναπάλμ για να κλείσει το στρατιωτικό κεφάλαιο του Εμφυλίου Πολέμου. Οι ΗΠΑ παρενέβησαν όχι μόνο στρατιωτικά για να τον τελειώσουν. Η στρατιωτική τους παρέμβαση βεβαίως ήταν καταλυτική…Τι ήταν η «λευκή τρομοκρατία» που οδήγησε πολύ κόσμο στο βουνό και στην ένταξη του στο Δημοκρατικό Στρατό; Γιατί αυτή η περίοδος αποσιωπάται συστηματικά; Ποια ήταν η θέση της Ελλάδας μετά από τον Εμφύλιο Πόλεμο; Ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας με μία ανιστόρητη δήλωση του υποστήριξε ότι η Ελλάδα …χρωστά την ελευθερία της στο ΝΑΤΟ! Προφανώς εννοούσε ότι μας έσωσε από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο»! Τι απαντά η κυρία Λάζου σ’ αυτή την άποψη ,η οποία εκφράστηκε και από ένα υποτίθεται «μετριοπαθή» στέλεχος της ΝΔ;

Ο Mιχάλης Mιχαήλ, δημοσιογράφος, ιστορικός ερευνητής (και συγγραφέας των βιβλίων «Ο Μαρξ και η Αρχαία Ελλάδα», «Διμέτωπος ο Αγών», «Έτσι Προδόθηκε η Κύπρος» καθώς και πολλών σχετικών μελετών), συνομιλεί εδώ με τον Κώστα Βέργο. Η πρόσφατη ιστορία της Κύπρου και τα μικρά και μεγάλα δράματα πριν και μετά το 1974, γνωστές αλλά και άγνωστες πτυχές του πολύπαθου νησιού. Ο Mιχάλης Mιχαήλ γεννήθηκε στον – σήμερα κατεχόμενο – Γερόλακκο της επαρχίας Λευκωσίας, το 1965. Μετά το πραξικόπημα και την εισβολή του 1974 ο εννιάχρονος Μιχάλης, προσφυγόπουλο – μαζί με άλλα χιλιάδες ασυνόδευτα παιδιά – μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να φιλοξενηθεί προσωρινά σε οικογένεια της Ηλείας. Το 1982 αποφοίτησε από το Λύκειο Κύκκου, στην Κύπρο, και μετά τη στρατιωτική του θητεία φοίτησε στην Ανώτατη Σχολή Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών στη Μόσχα. Εργάζεται στον ραδιοφωνικό σταθμό «Άστρα» και στον όμιλο ενημέρωσης «Διάλογος» καθώς και ως πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα «Χαραυγή».Στην παρούσα συνέντευξη ο Mιχάλης Mιχαήλ διηγείται – συναισθηματικά και βιωματικά αλλά και τεκμηριωμένα και ιστορικά – τις ημέρες του πραξικοπήματος του Ιουλίου του 1974 και της τουρκικής εισβολής, πέντε ημέρες μετά. Ποιοι ήταν τότε οι πολιτικά και στρατιωτικά δρώντες και εναντίον ποιών δρούσαν. Ποιος ο ρόλος τους και τι ακριβώς έλεγχε ο καθένας τους μέσα στο νησί; Γριβικοί εναντίον Μακαριακών εναντίον γεωργατζικών εναντίον ελλαδικής χούντας και όλοι (υποτίθεται) μαζί εναντίον της τουρκοκυπριακής ΤΜΤ και της Τουρκίας. Αλληλοσπαραγμός και αθρόες εκτελέσεις «προδοτών» που θα εκμεταλλεύονταν κατάλληλα οι διεθνείς δρώντες την κατάλληλη στιγμή. Πόσες οι απόπειρες δολοφονίας του Μακαρίου μέχρι το 1974; Μετείχε τελικά η ΕΟΚΑ Β’ στο μοιραίο πραξικόπημα του Ιουλίου του 1974 και πώς μετείχε; Ποια τα μυθεύματα και ποια η αλήθεια γύρω από το θέμα; Άγνωστες πτυχές του όλου δράματος, όπως οι μαζικοί βιασμοί ή τα χιλιάδες ασυνόδευτα προσφυγόπουλα από την κατακτημένη βόρεια Κύπρο στην Ελλάδα. Οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και η μαζική προσφυγιά, αλλά και ο μειούμενος πόθος της επιστροφής, από τις νέες γενιές. Ευχαριστούμε θερμά τον Κώστα Βέργο που μας εμπιστεύτηκε την εκπομπή του ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΑ.

Αύγουστος 1974…Μάχη της Λευκωσίας…Οι ορδές του Αττίλα προελαύνουν…Ένα τάγμα, το 336 αντιστέκεται…Μια ομάδα Αξιωματικών συγκεντρώνεται στα Φυλακισμένα Μνήματα…Είναι ο διοικητής Δημήτρης Αλευρομάγειρος και οι επικεφαλείς των λόχων…Μία υπόσχεση ,ένας όρκος με δύο λόγια μόνο…«Να μην ξεφτιλιστούμε»! Που σήμαινε «θα πέσουμε μέχρι ενός, δεν θα αιχμαλωτιστούμε, θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε». Νίκησαν με πολλούς νεκρούς. Ο διοικητής του ηρωϊκού τάγματος 336 , Αντιστράτηγος ε.α Δημήτρης Αλευρομάγειρος, στο στούντιο του militaire news, μιλά για εκείνες τις στιγμές της μάχης στην Λευκωσία. Στην Κύπρο που «η Ελλάδα την εγκατέλειψε». Μιλά για το τι είναι ηρωϊσμός, για τους νεκρούς μαχητές του που ποτέ δεν ξεχνά και νιώθει άσχημα που εκείνος έζησε.Άνθρωπος με βαθιά πολιτική σκέψη ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος μιλά για τη διαχρονική εγκατάλειψη της Κύπρου από την Ελλάδα, λέει μεγάλες αλήθειες και εξηγεί ότι η Κύπρος είναι το τελευταίο ανάχωμα της Ελλάδας έναντι στον τουρκικό κίνδυνο.Χαρακτηρίζει την απώλεια της μισής σχεδόν Κύπρου το 1974 καταστροφή ίσως και μεγαλύτερη από τη Μικρά Ασία.

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974;Τι έπαιξε ρόλο στην απόφαση του για να φθάσουμε στο «η Κύπρος κείται μακράν»;Τι συνέβη στο πολεμικό συμβούλιο το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου; Τι ζήτησαν Καραμανλής και Αβέρωφ; Τι απαντήσεις πήραν από τους στρατιωτικούς;Πως φθάσαμε στην απόφαση αποχώρησης από το ΝΑΤΟ και τι επιπτώσεις είχε στη συνέχεια στα ελληνοτουρκικά;Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία παρουσιάζει και το πρακτικό της συνεδρίασης του πολεμικού συμβουλίου της 14ης Αυγούστου 1974.

Επιδημία «ρωσοφοβίας» έχει πλήξει όλη την Ευρώπη! Η Ελλάδα έχει πληγεί στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας αλλά αντιστέκεται σε επίπεδο κοινής γνώμης, όπως έχουν δείξει και σχετικές δημοσκοπήσεις.Πως προέκυψε αυτή η ρωσοφοβία; Όχι δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ξεκινά πολύ παλαιότερα και ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου, μας εξηγεί πως, πότε, από ποιους και γιατί η Ευρώπη και όχι μόνο απέκτησε το φόβο προς τη Ρωσία. Υπήρξε οποιαδήποτε ιστορική στιγμή που η Ρωσία με επιθετικές της κινήσεις προκάλεσε αυτή τη φοβία; Απ’ ότι φαίνεται όχι. Τότε από που μας προέκυψε ,ειδικά στην Ευρώπη;

Η Μεγάλη Ιδέα που κατέληξε σε μεγάλο τραύμα που ακόμη και σήμερα 104 χρόνια μετά δεν έχει επουλωθεί. Τι ήταν η Μεγάλη Ιδέα και πως φθάσαμε στη Μικρασιατική Καταστροφή; Ένα βιβλίο που υπογράφει ο εκπαιδευτικός και ιστορικός Σπύρος Αλεξίου, μας δίνει τις απαντήσεις. Ο συγγραφέας στο στούντιο του militaire news για μια αναλυτική συζήτηση από την οποία αποκαλύπτονται πολλά που δεν γνωρίζουμε, γιατί κανείς δεν μας τα δίδαξε.Όπως σημειώνει ο συγγραφέας αφορμή για την ενασχόληση του με αυτή την ιστορική περίοδο «ήταν η συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή και οι ομοιότητες της περιόδου που ζούμε με αυτήν των παραμονών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η αγωνία να μην επαναληφθεί η τραγική συνέχεια. Διαχρονική αφορμή, η επαφή με την Ιστορία που διδάσκονται οι μαθητές και οι μαθήτριες στην τυπική Εκπαίδευση. Πρόκειται για μια περίοδο που συνειδητά αποσιωπάται, τα ελάχιστα στοιχεία παρουσιάζονται αποσπασματικά, με κραυγαλέες αντιφάσεις και στρεβλώσεις».Ποιες ήταν οι τρεις φάσεις της Μεγάλης Ιδέας και ποια τα πρόσωπα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε κάθε μία απ’ αυτές; Όσα εξιστορεί ο Σπύρος Αλεξίου σε πολλά σημεία τρομάζουν με την ομοιότητα που έχουν με γεγονότα που έχουμε ζήσει ξανά και ξανά σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Παθαίνουμε πολλά αλλά ποτέ δεν μαθαίνουμε τίποτα…