naTemat.pl

W najnowszym odcinku "ALLEGRO MA NON TROPPO" gościem Jacka Pałasińskiego była Hanna Gronkiewicz-Waltz. – Jak patrzę na Warszawę, to jestem po prostu szczęśliwa – oceniła była prezydent stolicy. O Warszawie, o roli kobiet w polityce, o członkostwie w Platformie Obywatelskiej i o wielu innych wątkach z niemal 30-letniej działalności publicznej Hanny Gronkiewicz-Waltz posłuchacie w naszym podcaście. 

Jej życie wypełnione jest anegdotami w różnych odcieniach. Potrafi rozbawić historyjkami o tym, jak była bodyguardem kolekcjonera diamentów, ale nie omija też tych trudniejszych momentów. Na szczęście potrafi o nich mówić tak, że daje nadzieję. Gościem kolejnego odcinka podcastu Talk Slow jest Katarzyna Grochola.  Katarzyna Grochola od czterech lat jest w szczęśliwym związku ze Stanisławem Bartosikiem, który zresztą został jej mężem. Nawiązując do nomenklatury fabularnej, chciałoby się powiedzieć, że ta historia zakończyła się happy endem. Ale byłoby to nieporozumienie. Bo to przecież dopiero początek. Podczas ostatniej rocznicy któryś z przyjaciół spytał, ile Rubikonów mają już za sobą. „A co to Rubikon?” – zapytał Stanisław. I jest to chyba najlepsza recenzja tego dojrzałego związku.  Ale nie tylko o miłości rozmawiamy! Choć oczywiście ten wątek gorąco Wam polecam, bo jest inspirujący i wlewa w serce otuchę i nadzieję. Katarzyna Grochola opowiedziała również o tym, jak czytać znaki, których - jak sama twierdzi - mamy dookoła siebie całe mnóstwo oraz jakie znaki zdarza jej się otrzymywać. A także podpowiada, jak budować siebie w oparciu o… siebie. Opowiadając o ćwiczeniu, które pomaga wyjść z roli, do której jesteśmy przywiązani, by posmakować czegoś nowego.  Na koniec naszej rozmowy przygotowałam „Wesołą podróż w czasie”, czyli przegląd anegdot z życia Katarzyny Grocholi, które pisarka dla nas komentuje. Dowiecie się m.in. jakie książki zdarzyło jej się ukraść z biblioteki na Woli, po co przewoziła 90kg kamieni samolotem i dlaczego w wieku 17 lat uciekła z domu.

Jacek Pałasiński w naszym wideopodcaście "Allegro ma non troppo" tym razem wyjątkowo wybrał się poza nasze studio, żeby przeprowadzić rozmowę z kolejną wybitną osobą, a mianowicie, siostrą Małgorzatą Chmielewską. Poruszył z nią wiele tematów, od świętości i pomocy bliźnim po obecną władzę. I to ten ostatni wątek z pewnością nie spodoba się lokatorom budynku przy Nowogrodzkiej.

Minął zaledwie rok od debiutu Vanessy Aleksander na wielkim ekranie, a przed aktorką już otwierają się kolejne drzwi do kariery. Polka nie tylko rozpoczęła współpracę z agencją zza oceanu, ale pracuje też nad rolą do amerykańskiej produkcji. Jesteśmy świadkami narodzin międzynarodowej gwiazdy?

Psycholog Wiktoria Dróżka opowiada o tym, w jaki sposób rodzicie powinni odrobić ważną lekcję o bezpieczeństwie. Jak nauczyć dziecko, że musi zachować ostrożność, a jednocześnie go nie wystraszyć? Podkreśla też, że sama rozmowa nie wystarczy. Naszym zadaniem jest nauczenie dzieci konkretnych zachowań np. na wypadek zgubienia się. To szczególnie ważne przed zbliżającym się wakacyjnym okresem. Sprawdź, co zrobić, żeby nie zadziałał efekt samotności w tłumie.

W najnowszym odcinku "ALLEGRO MA NON TROPPO", czyli godziny z Jackiem, gościem był dziennikarz Grzegorz Gauden, autor przejmującej książki "Lwów. Kres iluzji: opowieść o pogromie listopadowym 1918". O tej właśnie publikacji porozmawiał z nim prowadzący Jacek Pałasiński. – Pogrom ludności żydowskiej we Lwowie był dokonany polskimi rękoma, przez Polaków – opowiada rozmówca.  O pierwszych dniach polskiej władzy nad Lwowem i o pogromach, które zaczęły się prawie że natychmiast po zdobyciu lwowskiego ratusza, porozmawiał z Grzegorzem Gaudenem dziennikarz Jacek Pałasiński. – To jest książka napisana o polskiej historii. Ten pogrom został natychmiast wyparty z obiegu publicznego przez polskie władze – mówi w podcaście autor książki "Lwów. Kres iluzji: opowieść o pogromie listopadowych w 1918".  – Piszę o kresach różnych iluzji. W tej książce jest na przykład kres iluzji asymilatorów żydowskich. Ludzi, którzy mówili: my jesteśmy Polakami, my jesteśmy Żydami. Oni otrzymali od polskiego społeczeństwa jasną odpowiedź – to jest wykluczone. I to była odpowiedź zakomunikowana za pomocą bagnetów, strzelania, szabli, podpalania ich domów i gwałcenia kobiet – wyjaśnia Gauden.  - Sama zbrodnia została dokonana przez Wojsko Polskie, przez polskich obrońców Lwowa i przez mieszkańców Lwowa. Ukraińcy siedzieli pochowani w domach ze strachu, że ich to może spotkać. Przecież wojska lwowskie właśnie wyszły z Lwowa. I się okazało, że ci żołnierze nie będą do nich strzelać, tylko pójdą do dzielnicy żydowskiej, aby odegrać się na Żydach za tę urojoną zdradę, aby zrealizować obsesyjną antysemicką wizję świata, że Żydów trzeba poniżyć, czyli odżydzić Lwów - mówi dziennikarz.

Zapraszam Marcina Kostrzyńskiego do pierwszego odcinka „Talk Slow” z dwóch powodów. Po pierwsze: chcę, żebyśmy z jego pomocą wszyscy na chwilę przenieśli się w uspokajający świat przyrody i zwierząt. A po drugie: odkąd usłyszałam, że planuje wyprawę na wyspę Vancouver, gdzie chce nagrać Wielką Stopę, nie mogę przestać o tym myśleć.  "Mam plan i mam doświadczenie. Wiem, jak to zrobić! Gdy widzę filmy na Discovery czy w innych telewizjach, pokazujące ludzi, którzy próbują Wielką Stopę znaleźć, to sobie myślę: Boże, oni robią wszystko, żeby tej Stopy nie znaleźć" - mówi w "Talk Slow" Kostrzyński.  Polski dziennikarz, którego kanał "Marcin z Lasu" subskrybuje 69 tys. osób jest już zaprawiony w tego typu bojach. Od lat rejestruje zwierzęta w ich naturalnym środowisku, nie naruszając ich przestrzeni i zasad panujących w lesie. To zresztą relacja wzajemnego szacunku, bo Marcin od lat mieszka w lesie i jest zwierzętom świetnie znany. Ma drewnianą chatę, która dla wielu zwierząt stała się już leśną stołówką i miejscem, w którym mogą liczyć na wsparcie. Jak na tę przyjaźń zapracował? O tym m.in. w podcaście.  O czym jeszcze rozmawiamy? O tym, jak zwierzęta reagowały na Marcina, gdy przyjmował chemioterapię. Czy zdarza mu się płakać z bezsilności nad losem zwierząt zabijanych przez polskich myśliwych i kłusowników? Ale też o poczuciu humoru wśród zwierząt, ich duchowości i rytuałach. O porodach! A także o tym, jak fałszowano sceny filmu „Królestwo”.

Pierwszy był Stefan W. Jego zmasakrowane, zakrwawione nagie zwłoki, ze skrępowanymi nogami, znaleziono po paru dniach od morderstwa. Zostały przygniecione meblościanką. Ostatni - Kazimierz P., który miał złamany i właściwie rozszarpany nos, liczne rany głowy od ciosów zadanych od tyłu. W sumie ofiar było siedem. Wszyscy zostali zabici w trakcie aktu seksualnego albo tuż po nim.   Kryptonim "Partner" Do pierwszej z serii zbrodni doszło we wrześniu 1988 r. Sprawca działał z różną częstotliwością. Najczęściej narzędziem zbrodni był kuchenny nóż, choć niektóre z jego ofiar zmarły w wyniku uduszenia. Mordował czasem raz na parę miesięcy, czasem co półtora roku. Ostatniej, siódmej zbrodni dokonał w lipcu 1993 r.  Wszystko działo się w Łodzi, w różnych częściach miasta. Tylko do piątego morderstwa doszło we wsi pod Łodzią. Wtedy też policjanci zdecydowali się połączyć dochodzenia dotyczące wszystkich poprzednich zabójstw, nadając sprawie kryptonim "Partner".  Co łączy te sprawy przede wszystkim? To, że każda z ofiar seryjnego mordercy - Stefan W., Jacek C., Bogdan J., Andrzej S., Jakub M., Jan D. i Kazimierz K. - to homoseksualista. Wszyscy ci mężczyźni spotykali się na tak zwanych pikietach, głównie w okolicach dworca PKP Łódź Fabryczna, obok publicznych szaletów. Tam wyszukiwano chętnych na przygodny seks. Do zbrodni jednak nie dochodziło na pikiecie. Mężczyźni ci ginęli w swoich mieszkaniach, do których sami zaprosili swego oprawcę.  Podejrzany potrafił nawiązać kontakt z przedstawicielami tej samej płci, więc zapewne starał się sprawiać pozytywne wrażenie jako potencjalny kochanek, tak aby być atrakcyjnym dla swoich ofiar. Prawdopodobne jest to, iż działał według określonego scenariusza, aby nie wzbudzić podejrzeń odnośnie do swoich rzeczywistych zamiarów. Kluczowa zmiana zachowania następowała w trakcie lub po stosunku seksualnym – wówczas sprawca tracił kontrolę nad racjonalnością swoich odruchów, które zostały wyparta przez silne ładunki emocjonalne w postaci agresji i przemocy, o czym świadczą obrażenia ujawnione na zwłokach denatów. fragment pracy naukowej Tomasza Berdzika poświęconej sprawie pod kryptonimem "Partner". Sprawca uprawiał seks ze swoją ofiarą, po czym mordował - albo w trakcie stosunku, albo tuż po nim. Z mieszkania zawsze ginęły cenne rzeczy: telewizory, magnetowidy, skórzane kurtki czy pieniądze. Jak on z tym wszystkim wychodził niezauważony? To pozostaje zagadką.  Najwięcej śladów po sobie sprawca pozostawił po siódmym zabójstwie. Z ofiarą, 62-letnim Kazimierzem K., zabójcę zapoznał niejaki Skowroński, który wcześniej spędził z zabójcą wieczór, a potem razem byli na imieninach znajomej. Zabójca powiedział świadkowi, że ma 26 lat, że mieszka przy Rzgowskiej z matką, że pracuje w zakładach przemysłu bawełnianego Eskimo przy Piotrkowskiej i że ma na imię Roman. Później to wszystko sprawdzano i nic się nie zgadzało, więc jasne jest, że wszelkie te dane były zmyślone. Ale odtąd umownie poszukiwanego nazywano już "Romanem".  Policyjne dochodzenie zakończyło się jednak niczym. Potem pod lupę sprawę wzięło Archiwum X i też brak danych o przełomie. Dlaczego? Co mogło się stać ze sprawcą? Jakimi motywami się kierował? Gościem odcinka jest Tomasz Berdzik, prawnik, autor pracy naukowej zatytułowanej "Analiza modus operandi i próba ustalenia motywacji sprawcy na podstawie studium przypadku niewyjaśnionych zbrodni z Łodzi – kryptonim 'Partner'".

Tydzień po odejściu z Platformy Obywatelskiej europosłanka Róża Thun odpowiada internautom. - Nie, nie złożę mandatu - mówi członkini Europejskiej Partii Ludowej. Thun tłumaczy, dlaczego wystąpiła z PO i zdradza, za co ceni Szymona Hołownię.  Z podcastu poliTYka z Różą Thun dowiesz się: - Czy Donald Tusk skontaktował się z nią po jej odejściu z PO; - Dlaczego uważa, że kopalnia Turów powinna wstrzymać wydobycie węgla; - Czy przejdzie do Polski 2050 Szymona Hołowni.

"Nie będę oddawać hołdu żołnierzom wyklętym, którzy mordowali całe wioski" – powiedziała doktor Agnieszka Morawińska, z którą w kolejnym odcinku swojego podcastu z serii "ALLEGRO MA NON TROPPO, czyli godzina z Jackiem", rozmawia dziennikarz Jacek Pałasiński. Nie zabrakło gorzkiego podsumowania bieżącej sytuacji związanej chociażby z kulturą i sztuką, w nawiązaniu do ruchów wysłanników obozu rządzącego.  W dziesiątym już odcinku autorskiego podcastu "ALLEGRO MA NON TROPPO, czyli godzina z Jackiem" rozmówczynią dziennikarza Jacka Pałasińskiego była doktor Agnieszka Morawińska - polska historyczka i krytyczka sztuki, była wiceminister kultury i sztuki oraz ambasadorka RP w Australii, ex-dyrektorka Zachęty Narodowej Galerii Sztuki i Muzeum Narodowego w Warszawie.  "Jest to dla mnie moment wzruszający dlatego, że Pani Morawińska była tą osobą, która wywarła na moje życie bardzo istotny wpływ. Była moją wykładowczynią historii sztuki. Na pierwszy semestrze postawiła mi piątkę, mówiąc 'Ty się naoglądałeś tych obrazków" – rozpoczął sentymentalnie prowadzący, podkreślając, że właśnie Morawińskiej zawdzięcza umiejętność właściwego patrzenia na sztukę.  Dziennikarz nie omieszkał poruszyć tematu związanego z byłym stanowiskiem doktor, która do 2018 roku piastowała fotel dyrektorki Muzeum Narodowego w Warszawie, przypominając jej samodzielną decyzję o poddaniu się dymisji.  "Jest bardzo trudno działać, jeżeli ma się zawiązane ręce. Miałam wrażenie, że ponieważ miałam na trzy lata jeszcze podpisany kontrakt, który upływał pół roku po moim odejściu, że może, jeżeli ja odejdę, bo widocznie jestem kością w gardle, to muzeum zyska. Ministerstwo i pan profesor Gliński przyjął zasadę wymiany kadr w praktycznie wszystkich instytucjach. Mam przypuszczenia, że były to osoby, które politycznie się opowiedziały się po właściwej stronie" – tak między innymi tłumaczyła swoją decyzję związaną z odejściem.  Agnieszka Morawińska przede wszystkim zdradziła Pałasińskiemu kulisy niełatwej pracy na stanowisku dyrektorki muzeum. Nie brakowało solidnej dawki wyjaśnień, jak działają polskie władze, które według historyczki, mają w nosie dobro polskiej kultury i sztuki, zasłaniając się fałszywie jaskrawymi, narodowościowymi podbudkami. Aby posłuchać o innych palących kwestiach, wysłuchajcie ich rozmowę do końca.