
Sign up to save your podcasts
Or


Als dertienjarig meisje woonde journalist Nicole Terborg bij haar tante Sonja, nadat haar moeder haar gezin had verlaten om haar dromen na te jagen. Ze was een kweekje: een informeel pleegkind, iets wat binnen de Surinaamse traditie heel normaal is. Zo vanzelfsprekend zelfs dat er nooit vragen over werden gesteld. Op de vraag waarom zij als enige van de drie kinderen ergens anders moest wonen, kreeg Nicole dan ook nooit antwoord. Er werd niet over gesproken. Pas veel later durfde ze dat patroon te doorbreken. „Voor het eerst stelde ik vragen, die ik nooit eerder durfde te stellen.”
„Toen voelde het dubbel: ik was trots op mijn moeder die als eerste zwarte cabaretière deuren openbrak, maar ik was ook eenzaam." Nu ziet ze de kracht van deze informele pleegzorg: „We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden. Weet je hoeveel het zou schelen als we in Nederland meer voor elkaars kinderen zouden zorgen? Er zouden minder scheidingen zijn als we meer zouden leunen op die uitgebreide familie." Ze mist dat nu. „We zouden wat minder individualistisch moeten zijn.”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar [email protected].
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie en productie: Merel van Waalwijk van Doorn
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Foto: NRC
Het interview is ook op YouTube te bekijken.
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.
By NRC4.8
66 ratings
Als dertienjarig meisje woonde journalist Nicole Terborg bij haar tante Sonja, nadat haar moeder haar gezin had verlaten om haar dromen na te jagen. Ze was een kweekje: een informeel pleegkind, iets wat binnen de Surinaamse traditie heel normaal is. Zo vanzelfsprekend zelfs dat er nooit vragen over werden gesteld. Op de vraag waarom zij als enige van de drie kinderen ergens anders moest wonen, kreeg Nicole dan ook nooit antwoord. Er werd niet over gesproken. Pas veel later durfde ze dat patroon te doorbreken. „Voor het eerst stelde ik vragen, die ik nooit eerder durfde te stellen.”
„Toen voelde het dubbel: ik was trots op mijn moeder die als eerste zwarte cabaretière deuren openbrak, maar ik was ook eenzaam." Nu ziet ze de kracht van deze informele pleegzorg: „We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden. Weet je hoeveel het zou schelen als we in Nederland meer voor elkaars kinderen zouden zorgen? Er zouden minder scheidingen zijn als we meer zouden leunen op die uitgebreide familie." Ze mist dat nu. „We zouden wat minder individualistisch moeten zijn.”
Heeft u vragen, suggesties of ideeën over onze journalistiek? Mail dan naar [email protected].
Presentatie: Pieter van der Wielen
Redactie en productie: Merel van Waalwijk van Doorn
Mixage: Audiochef
Muziek: Rufus van Baardwijk
Foto: NRC
Het interview is ook op YouTube te bekijken.
Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.

31 Listeners

43 Listeners

30 Listeners

143 Listeners

66 Listeners

3 Listeners

61 Listeners

76 Listeners

31 Listeners

31 Listeners

148 Listeners

295 Listeners

106 Listeners

10 Listeners

1 Listeners

20 Listeners

4 Listeners

2 Listeners

4 Listeners

43 Listeners

13 Listeners

8 Listeners

0 Listeners

0 Listeners

0 Listeners

0 Listeners

15 Listeners

0 Listeners

2 Listeners

31 Listeners

0 Listeners

18 Listeners