Illugi Jökulsson heldur áfram að glugga í frásagnir Benjamíns Sigvaldasonar af hinum örsnauðu á Norðausturlandi á 19. öld. Magnaðar, sorglegar sögur um hungur og fátækt en alltaf reynir fólk að bera sig vel. Nú segir af Ólínu Ólafsdóttur. Hún var alþýðukona og sem betur fer voru þá þeir tímar að henni og Benjamín fannst báðum ástæða til að segja sögu hennar, ekki síður en „stórmennanna“ sem báru sig hrossalega um sveitir.