In 2009 ging het niet om enkele duizenden demonstranten, maar om miljoenen, en de opstand van de zogenoemde Groene Beweging duurde maanden. Toen maakten wij de fout te denken dat de oppositie onze steun zocht en ons gedachtegoed deelde. Maar hun protest was niet pro-Amerika, of pro-Europa, het was anti-ayatollah. Sterker nog: de oppositieleider destijds, Hoessein Mousavi, was de eerste negen jaar na de Iraanse revolutie premier, en bleef altijd fel antiwesters. Het regime maakte dankbaar misbruik van onze luidruchtige sympathie voor de Groene Beweging, door erop los te gaan met de beschuldiging dat natuurlijk de Amerikaans-Israëlisch-Britse driehoek achter de opstand zat. Wij maakten een historische fout door het regime de hakbijl aan te reiken. En zo zit een stel hoogbejaarde, corrupte geestelijken, met middeleeuwse opvattingen, nog steeds aan de knoppen.

In een situatie die een beetje op die van 2009 lijkt, moet je dus je lesje hebben geleerd. Niet, dus. Trump, die twittert dat dictaturen niet eeuwig blijven en er in kapitalen aan toevoegt: TIJD VOOR VERANDERING, legt de bal comfortabel voor de voeten van de van de ayatollahs. Bibi Netanyahu, die de demonstranten moedig en dapper noemt, brengt hen juist een dolkstoot toe. Zie je wel, zeggen de ayatollahs, allemaal het werk van de CIA, MI6 en Mossad.

Wat dan wel? Iran deskundige Karim Sadjadpour zegt tegen CNN: In 1979 verwachtten de Iraniërs een revolutie zonder democratie, nu willen ze democratie zonder revolutie. Als buitenlands leider moet je heel voorzichtig zijn en misschien even geen commentaar geven. En als je al vindt dat je iets moet zeggen, wijs de Iraanse president dan op zijn eigen uitspraak: het volk heeft vrijheid van demonstratie en meningsuiting. Zo luidde de reactie van de EU, met, bevestigt een woordvoerder aan BNR, de steun van Nederland. Natuurlijk hebben de demonstranten gelijk. We kunnen voor ze duimen. Maar onze bondgenoten zijn ze niet.

See omnystudio.com/listener for privacy information.