Πέρασαν 50 χρόνια και ο κίνδυνος να «παραγραφούν» τα τουρκικά εγκλήματα είναι μεγάλος…

Έχουμε την αίσθηση ότι τα εγκλήματα πολέμου των Τούρκων δεν έτυχαν της ίδιας προσοχής από τη διεθνή κοινότητα σε σχέση με άλλες δραματικές περιπτώσεις. Η ευθύνη ελληνικών και κυπριακών κυβερνήσεων για τη σταδιακή επικράτηση της λήθης είναι μεγάλη…

Όμως υπάρχουν ακόμη ευτυχώς σημαντικοί άνθρωποι που έχουν παρακολουθήσει το Κυπριακό πολύ πριν οι Τούρκοι κάνουν την εισβολή. Ένας απ΄ αυτούς είναι ο πολύπειρος δημοσιογράφος Τάσος Παπαδόπουλος. Αποτέλεσμα έρευνας δεκαετιών το εξαιρετικό του βιβλίο «Όταν η Κύπρος εάλω» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Ένα βιβλίο αντίδοτο σε όσους θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την Κύπρο και όσα συνέβησαν εκεί. Αρκεί το απόσπασμα που επελέγη για το οπισθόφυλλο του βιβλίου για να καταλάβει οποιοσδήποτε ότι το περιεχόμενο του συγκλονίζει:

«H κορύφωση του δράματος της Μαρίας Σταύρου: «Ύστερα από 4-5 ώρες είδαμε να μπαίνουνε μέσα στην περιοχή που είμαστε τα Ηνωμένα Έθνη και ο τούρκικος στρατός… Κάποια Αγγλίδα μού είχε πει, “εσάς δεν μπορώ να σας σώσω, θα σώσω το παιδί. Κάντε του ένα κολάρο με το όνομα του και που να το παραδώσω”. Έκοψα ένα κολάρο και έγραψα “Νίκη Σταύρου, ετών τόσο, θα το παραδώσετε στον Πάτροκλο Σταύρου εκεί ή αν οτιδήποτε γίνει στην Κύπρο, στους γονείς μου, στην Αθήνα”. Την ώρα που της φόρεσα το κολάρο της κόρης μου, κατάλαβα ότι αυτή η Αγγλίδα ήταν πάρα πολύ ζωηρή και σκέφτηκα ότι αν μου πάρει το παιδί θα το πετάξει ή το κρατήσει εκείνη και δεν θα το δώσει. Είπα: “Δεν το δίνω το παιδί, θα παλέψω μέχρι τέλους, το πολύ πολύ να σκοτωθεί μαζί μου”. Το κρατούσα. Κρατούσα το παιδί και ο Αυστριακός μου είπε: “Δεν σε συμφέρει, είναι αυτοί Αυστριακοί και τους μίλησα, από τα ΗΕ”. Μου είπαν: “Είναι κατάσπαρτα πτώματα οι δρόμοι με σκοτωμένους Έλληνες… τα τανκς περνούν από πάνω. Προσπάθησε να φύγεις με τους Άγγλους”… Μας μοίρασαν… έμεινα εγώ μόνη και νιώθω πίσω μου ένα χέρι, ένα σπρώξιμο προς τους Άγγλους, ήταν ο Αυστριακός και μου λέει: “Πήγαινε εκεί”. Τον κοιτώ… και μου λέει: “Μην το συζητάς, πήγαινε εκεί”. Τρέχω εγώ με το παιδί, μπροστά από εμένα δύο Αγγλίδες, θυμάμαι ήταν δύο αδερφές και τη λέγανε Aγκάθα τη μια. Όπως έτρεχα εγώ, από τον φόβο των ελικοπτέρων, άρχισε να κλαίει το μωρό. Γυρίζει και με βλέπει αυτή, η Αγγλίδα, χιμάει επάνω μου και αρχίζει να φωνάζει: “She is Greek, she is Greek”, και μου ρίχνει κάτι… Πάω να ανέβω και χιμάει η Αγγλίδα. Σηκώνεται και όπως είχα βάλει τα χέρια μου να ανέβω, μου τράβαγε τα χέρια για να με πετάξει έξω. Άρχισε να φωνάζει η Αγγλίδα: “She is Greek… she is Cypriot”».

Ο δημοσιογράφος Τάσος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά. Από φοιτητής ασχολήθηκε με την τηλεόραση, που ξεκινούσε τότε τα πρώτα της βήματα στην Ελλάδα. Εργάστηκε στην ΕΡΤ αμέσως μετά τη μεταπολίτευση σε θέση ευθύνης, ως Διευθυντής Προγράμματος. Συνέχισε στον Τύπο στην εφημερίδα Μεσημβρινή. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εφημερίδα 24 Ώρες και αμέσως μετά ανέλαβε ιδρυτικός διευθυντής στο ραδιόφωνο Σκάι 100,4. Ακολούθως μεταπήδησε στην υπό ίδρυση ιδιωτική τηλεόραση του Mega. Εργάστηκε για τη δημιουργία ενός νέου ραδιοφωνικού σταθμού του ΡΙΚ, το Τρίτο Πρόγραμμα. Ανέλαβε τη διεύθυνση του Αθήνα 8,84 και στη συνέχεια, του Alter 5. Στην Κύπρο εργάστηκε ως διευθυντής στον ραδιοφωνικό σταθμό Άστρα και ως Διευθυντής Ειδήσεων στον ΑΝΤ1 Κύπρου. Τέλος, υπήρξε ιδρυτικός διευθυντής του Kontra Channel. Σε ολόκληρη τη διαδρομή του παρακολούθησε τις εξελίξεις γύρω από το Κυπριακό από την εισβολή και εντεύθεν. Έκανε πολλές συνεντεύξεις στην Κύπρο από πρόσωπα που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στα δραματικά γεγονότα και ήταν από τους πρώτους που έκαναν ρεπορτάζ στα κατεχόμενα εδάφη.