Ze wist als bakvis erg goed wat ze wou: een gezin met vier kinderen. Dat draaide even anders uit. Ze was 27 toen ze koos voor een religieus leven. Mieke Kerckhof trad in bij de congregatie van de Zusters van de Bermhertigheid Jesu in Brugge. Ze was pastoraal werker in een psychiatrisch ziekenhuis, studeerde ziekenhuiswetenschappen en bio-ethiek. In juli 2012 verkozen haar medezusters Mieke Kerckhof tot algemeen overste van de congregatie. Mieke Kerckhof maakt graag deel uit van een groep, maar was nooit een tafelspringer. Met oordelen is ze zeer voorzichtig, omdat je daarvoor eerst in andermans schoenen moet kunnen staan. Eén van de belangrijkste woorden in haar leven is, Augustinus achterna, genieten. Ik praat met haar over haar levensweg, over zelfdoding en euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden, over hoop en wanhoop en over Augustinus uit wiens vaatje ze graag tapt.