Pantopia

Ο θυμός, η γκρίνια, η αγανάκτηση, κατάρες, ευχές και προσευχές δεν είναι η δράση και η συμπεριφορά που αρμόζουν σε συνειδητά πλήρως αναπτυγμένα ανθρώπινα όντα. Η ζωή μας δεν προορίζεται για μια μοναχική, στυγνή ή ανάπηρη εμπειρία επιβίωσης. Ευτυχία, επιτυχία, χαρά, εμπειρία, αγάπη, φιλία, γάμος, κοινότητα, εταιρεία, συναυλία, συνέργεια, συνεργασία, χώρα και οργανισμός, … οργασμός, όλα τα ωραία βασίζονται σε μορφές στενών σχέσεων μεταξύ διαφορετικών ανθρώπων που συνεισφέρει ο ένας στην ανάπτυξη του άλλου, που συνεργάζονται κι αλληλοσυμπληρώνονται. Στη συνεισφορά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν λέμε στον άλλο τι γίνεται ή τι δεν γίνεται στη ζωή του άλλου επειδή ίσως εμείς δεν τολμήσαμε ή δεν τολμήσαμε αρκετά. Καλύτερα είναι δίνουμε παρακάτω ό,τι κατέχουμε, ό,τι γνωρίζουμε καλά. Νομίζω μια πλατφόρμα, ένας χάρτης με την εμπειρική γνώση της γενιάς μας θα έκανε θραύση στους νέους. Η ζωή μας δεν είναι αποκλειστικά δική μας. Από τη γέννηση μέχρι το θάνατο είμαστε πνευματικά και συναισθηματικά δεμένοι με άλλους. Μαζί δημιουργούμε τον κόσμο και το μέλλον μας.

Τις προάλλες είχα γενέθλια, έκλεισα τα 53. Είναι πέντε χρόνια τώρα που ζω στην Αθήνα μετά τα 30 χρόνια στο Βερολίνο και στις Γερμανίες. Αυτά τα πέντε χρόνια διαδέχτηκαν ένα εξάμηνο πολιτιστικό σοκ στη Κρήτη, στο τόπο όπου γεννήθηκα, λόγω της ριζικής αλλαγής περιβάλλοντος αλλά και νοοτροπίας ανάμεσα σε Βερολίνο και Χανιά. Εκεί συνειδητοποίησα τι θα πει ολική επαναφορά. Συμπεριλαμβάνει την αλλαγή περιβαλλοντολογικής αντίληψης και φιλοσοφίας —νοοτροπία, συμπεριφορά, την έκφραση της νοοτροπίας προς τα έξω, και τις συνήθειες του τ(ρ)όπου ζωής. Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να οφείλεται είτε σε μια ακούσια σύγκρουση με την κουλτούρα μιας θεμελιωδώς διαφορετικής νοοτροπίας, προϊόν διαφορετικών συνθηκών και διαφορετικής ιστορικής διαδρομής, είτε σε εκούσια ανάπτυξη της φιλοσοφίας του τρόπου ζωής, μέσα από συνειδητές αποφάσεις και ενέργειες με βάση μεταρρυθμίσεις στις οργανικές αρχές.

Όταν γύρισα έπαθα πολιτιστικό σοκ από την απότομη και μεγάλη αλλαγή στο τρόπο σκέψης και στο τρόπο ζωής ανάμεσα στους δύο τόπους. Στα 17 μου ήμουν πολύ μικρός και άπειρος για να γνωρίζω την “Ελληνική νοοτροπία”. Εγώ ήξερα βασικά μόνο τους γονείς μου και την αδερφή μου στο σπίτι. Δεν είχα εργαστεί ποτέ, δεν είχα ακόμα κάνει σχέση (ναι, υπήρχαν και τέτοιοι καιροί, not so long ago). Στην Γερμανία έμεινα όλα τα χρόνια, χωρίς να το συνειδητοποιήσω, με την εντύπωση πως εγώ ΕΙΜΑΙ ο “Έλληνας”, ό,τι νιώθω και ό,τι πιστεύω ΕΙΝΑΙ η Ελλάδα. Τις διαφορές με άλλα παιδιά από Ελλάδα τις απέδιδα σε κακή απόδοση της ελληνικότητας ή κακές επιδόσεις. Είχα τη νοοτροπία του στίβου. Ο καθένας στο κουλουάρ του, παράλληλοι βίοι, όποιος φτάσει πρώτος έχει δίκιο. Βασικά ό,τι έμαθα από πρακτική κοινωνιολογία το αντιλήφθηκα μέσα από τις σπουδές, τους θεσμούς, τις προσωπικές και εργασιακές σχέσεις στο Βερολίνο. Την Ελλάδα την έβλεπα μόνο το καλοκαίρι κυρίως τον αύγουστο, άδεια Αθήνα –δεν καταλαβαίνω γιατί γκρινιάζουν όλοι– και τα ωραιότερα νησιά και νερά της Ευρώπης. Είμαι πολύ ευγνώμων τελικά για τις συνθήκες και τις συγκυρίες της ζωής μου, επειδή με οδήγησαν να συνειδητοποιήσω το βασικό μοτίβο σε κάθε σενάριο που διαμορφώνει την νοοτροπία, που εκφράζεται στη συμπεριφορά μας, και καταλήγει στη ζωή που κάνουμε. Η νοοτροπία είναι κάτι που καλλιεργείται από πολύ νωρίς παρά τη θέλησή μας και είναι η πρώτη πράξη του τυπικού δράματος κάθε βίου. Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός, δεν τον έβλεπα πολύ, δεν παίξαμε μαζί, και άλλαξα πέντε σχολεία σε 7 πόλεις της Ελλάδας πρίν τελιώσω το λύκειο. Το αποκαλώ τρυφερά το προσωπικό δράμα να-μην-σε-ρωτάει-κανείς-σε-ποιο-περιβάλλον-και-οικογένεια-θες-να-γεννηθείς. Το πρώτο μέρος λοιπόν δεν το επιλέγουμε. Μας παρέχει όμως πετυχημένα μοτίβα και στρατηγικές επιβίωσης αλλά και τα απαραίτητα προβλήματα για να αναγκαστούμε να γίνουμε εξπέρ και οι μαιτρ της ζωής μας εμείς.

Το βασικό χαρακτηριστικό στο πρώτο στάδιο της δικιάς μου ζωής, ήταν η συνεχής αλλαγή περιβάλλοντος που μου στέρησε την τυποποίηση...

Το μόνο πράγμα που τελικά βοηθάει σε πολυδιάστατες καταστάσεις όπως είναι στη πολιτική, στο κοινωνικό έργο, στη φιλία, στο γάμο, στο να είσαι γονιός, δημοσιογράφος ή συγγραφέας είναι η αλήθεια. Διότι η αλήθεια είναι η πραγματικότητα που συγκεράζει και εξισσοροπεί τα πάντα μέσα μας, και αντικατοπτρίζεται έξω μας. Εάν το κατανοήσουμε αυτό, δεν είναι δύσκολο να δούμε πως οι αρετές όλες ανάγονται σε μία. Την ειλικρίνεια. Και πως η ψυχική ενέργεια του καθενός εκφράζεται όλη στο θάρρος του να εκφράζει την αλήθεια. Δεν μπορεί όμως κάνεις να ξεκινήσει ξαφνικά να λέει την αλήθεια ή να υποστηρίζει την αλήθεια όταν η αλήθεια έρχεται σε σύγκρουση με τη μικρή ή τη μεγάλη του κατεργαριά. Θα του κατέστρεφε όλο του το εσωτερικό οικοδόμημα. Υπάρχουν πολύ ισχυρές δυνάμεις μέσα σε κάθε προσωπικότητα που αντιστέκονται και αντιτάσονται με πείσμα και καρτεργαριά στην έκθεση του εαυτού στην αλήθεια. Υπάρχει ένα αβυσσαλέο χάσμα ενοχών ανάμεσα στον εαυτό μας και στο πολιτιστικό οικοδόμημα θεμελιωμένο στον φόβο και στην έλλειψη επάρκειας. Εξωτερικά η αλήθεια εκθέτει την εικονική πραγματικότητα γι αυτό και απειλεί να σου καταστρέψει το κύρος στην εικονική σου ζωή. Αυτοί που σε βλέπουν και σε δικάζουν καθημερινά είναι οι συνάδελφοι κατεργαρέοι. Γι αυτό και η αλήθεια είναι η μόνη βασική αρετή και εκδήλωση της πνευματικής διάστασης που συνοψίζεται στην αγάπη, σ' αυτό που κάνει καλό στη ψυχή. Έχει τεράστια μεταμορφωτική ενέργεια. Οδηγεί στην απελευθέρωση. Με μια πιο προσεκτική ματιά ισοδυναμεί με τη θέωση, τη λύτρωση, την αυτοπραγμάτωση ή τη Μεγάλη Νίκη.

Η αλήθεια δεν είναι καθώς πρέπει, είναι τόσο επαναστατική που μέσα από την ειλικρίνεια μόνο σαν τρόπος ζωής να υπάρχει μπορεί. Σίγουρα αυτό προσπάθησαν να πουν με πολλά λόγια, με τελετουργικά, εντολές κι αλληγορίες οι ανά το κόσμο φωτισμένες θρησκείες.

Τώρα είμαστε στο πνευματικό μεταίχμιο που μπορούμε να διατυπώσουμε την αλήθεια χωρίς περιστροφές και να την θέσουμε σε κοινή θέα χωρίς μυστικισμό. Που κάνει τα σημαντικά πράγματα αμφίσημα, που αφήνει χώρο για εικασίες και προπαγάνδα. Που αξιώνει όμως τον άνθρωπο με τα ζωώδη ένστικτα, δεσμεύοντας τις ορμές του με ενοχικές πεποιθήσεις, να αναπτύξει το αυτόβουλο για υπέρβαση. Να ενεργοποιήσει την εξελικτική διαδικασία αυτοποίησης, αυτοδυναμίας κι αυτενέργειας. Είναι αυτά τα κενά και οι αδυναμίες του ανθρώπου ο ανεξερεύνητος τόπος εξέλιξης για ένα νέο τύπο πολιτισμού που αμυδρά αναδύεται πέρα από αυτό το λυκαυγές που διανύουμε. Είναι η αναβάθμιση της πολιτιστικής μήτρας μαζικής στερεοτυποποίησης σε Παντοπία.

Όταν θέλουμε κάτι καινούργιο να γίνει, κάτι που δεν έχουμε ξανακάνει ποτέ ή κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ, τότε αυτή η διαδικασία είναι μια γέννα. Για να γεννηθεί το καινούργιο πρέπει να γίνει μια σύλληψη.

Πιστεύεις πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό;

Το επιθυμείς, το θες;

Γιατί το θες;

Αυτό που θα βγει θα πρέπει να συμβαδίζει με τις αξίες σου.

Πρόσεξες πόσο πολύ θες κάτι πολύτιμο;

Πως είσαι διατεθειμένος να κάνεις θυσίες για να απελευθερώσεις χρόνο για φροντίδα και την ενέργεια της αφοσίωσης.

Θα θυσιάσεις κάποιες συνήθειες, κάποιες ανούσιες ψευτοπεριπέτειες και ψευτοαπολαύσεις για να αφοσιωθείς σε αυτό που θες να γεννηθεί, να γίνει;

Όταν είσαι συγκεντρωμένος θα σου έρθει η ιδέα. Διατηρώντας την συγκέντρωση θα μπορέσεις να σκεφτείς και να συλλάβεις πλήρως την ιδέα. Θα πρέπει να κάνεις υπομονή και να αντέξεις την περίοδο κύησης που απαιτεί παρατεταμένη συγκέντρωση και φέρνει τις πρώτες μάχες με τους φόβους σου και τις ανασφάλειες στο προσκήνιο.

Θα μείνεις συνδεδεμένος με την ιδέα σου για να πάρει τα θρεπτικά συστατικά και να ολοκληρωθεί ο σχηματισμός του οργανισμού που την ενσαρκώνει;

Για να μπορέσει να βγει στο κόσμο έχοντας όλα τα όργανα και τις λειτουργίες για να επιβιώσει, να τρέφεται, να κινείται, να αναπτύσσεται, να μεγαλώνει, να εκφράζεται και να μαθαίνει, να αγαπήσει αυτό το κόσμο και να αγαπηθεί.

Να γίνει η ιδέα σου γόνιμη.

Καθετί καινούργιο ξεκινάει με μια ιδέα που μας κυριεύει. Συμμορφώνεται με τις αξίες μας και αρχίζουμε μαζί το Ταξίδι. Ένα ταξίδι που χαρακτηρίζεται από μικρά και μεγάλα προβλήματα, τους προσωπικούς μας άθλους. Για να αποκαλυφθούν οι αρχές και να καλλιεργηθούν οι αρετές που θα το υπηρετήσουν. Μια ιδέα που μας κυριεύει θέλει να την υπηρετήσουμε για να αποκτήσει σάρκα και οστά και να γίνει πραγματικότητα στην υπηρεσία της ζωής και της εξέλιξης. Για να καλυφθούν κάποια κενά στο χάρτη, να διορθωθούν λάθος διαδρομές, να ανακαλυφθούν καινούργιες πιο αξιόλογες διαδρομές μέσα από νέα αξιοθέατα, νέους δρόμους, μέσα από νέους κήπους, νέα πάρκα και νέα λιμάνια, που συνδέουν αυτούς εδώ τους τόπους με τόπους μακρινούς. Ή για να επεκταθεί ο χάρτης του ανθρώπινου θαύματος με δραστηριότητες και δυνατότητες που στο προηγούμενο στάδιό του ο άνθρωπος δεν φαντάζονταν καν ότι υπάρχουν. Αυτό είναι το θαύμα με τα στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης. Μοιάζει με οικοδόμημα. Έχει πολλά δωμάτια ο κάθε όροφος, όπου ο καθένας βλέπει ένα κομμάτι από την πραγματικότητα και μόνο όλοι μαζί έχουν πανοραμική θέα. Αυτός είναι ένας ο πολιτισμός. Αλλά υπάρχουν τα πνευματικά σκαλιά για να ανέβει ο άνθρωπος πάτωμα και μέσα από τα διάφορα δωμάτια να αναπτύξει ανώτερο πολιτισμό. Ώσπου να χαρτογραφήσει και πάλι ότι χωράει ο πνευματικός του ορίζοντας. Ένα τέτοιο οικοδόμημα είναι σαν μια ανάποδη πυραμίδα. Χαμηλά είναι η αντίληψη πολύ περιορισμένη, αλλά όσο ανεβαίνεις πιο ψηλά ο ορίζοντας της αντίληψης διευρύνεται και η εικόνα της πραγματικότητας όλο και περισσότερα ανεξήγητα φαινόμενα και μυστήρια αποκαλύπτει. Έτσι αυξάνεται η διάσταση κι η έννοια του χωροχρόνου αποκτά νόημα. Χρειάστηκε να εξαντληθεί όλος ο χωροχρόνος, κι ο άνθρωπος να υπηρετήσει όλες τις ιδέες που μπορούσε να συλλάβει στο επίπεδο που βρίσκεται για να ωριμάσει σταδιακά και να ανέλθει επίπεδο, διαστάσεις και ιδέες. Εμείς συλλαμβάνουμε τις ιδέες όταν είμαστε ακέραιοι κι έτοιμοι, αυτές όμως μας πλημμυρίζουν και μας κυριεύουν. Τις υπηρετούμε μέσα από την προσφορά μας στο σύνολο κι αυτή η διαδικασία μας εξευγενίζει και μας προετοιμάζει για το επόμενο επίπεδο. Τότε μόνο είμαστε ευαίσθητοι για να συλλάβουμε ιδέες πιο λεπτές, υψηλότερης συχνότητας. Είμαστε όντα που θρεφόμαστε με αντίληψη και παράγουμε έκφραση. Με αυτό το τρόπο αναπτυσσόμαστε πνευματικά. Αυτή η πτυχή της ανθρώπινης ζωής είναι μια άυλη διάσταση που δεν έχουμε ενσωματώσει πλήρως στη καθημερινότητα. Όταν μπαίνουμε απότομα σε αυτή τη διάσταση το υλικό μας σώμα δεν αντέχει την απότομη διεύρυνση αντίληψης. Δεν έχει χρόνο το νευρικό μας σύστημα, να επινοήσει νόημα ζωής με τα δεσμά και τους περιορισμούς της ύλης και αποδρά

Όταν δεν έχεις πλήρη επίγνωση της ταυτότητάς σου, της αξίας σου, όταν δεν έχεις ασφαλή αυτογνωσία με ό,τι σημαίνει και συνεπάγεται αυτό, όταν δεν ξέρεις πως λειτουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις, οριζόντια και κάθετα, όταν η ζωή σου δεν έχει σκοπό και αυτό που κάνεις νόημα,

ΤΟΤΕ και μόνο τότε, είναι δυνατόν να περάσει κάποιος τυχάρπαστος και να σου λέει ποιος είσαι, να επηρεάζει ή να καθορίζει το παρόν σου, πράγμα που καθορίζει το μέλλον σου και αύριο μεθαύριο το παρελθόν σου.

Πες μου, ποιος είναι ο ήρωας στη ζωή σου;

ποιος είναι ο δράκος τότε;

αν όχι οτιδήποτε εισχωρεί στο μυαλό σου και σου λέει ποιος είσαι, τι να κάνεις, πως να ζεις, και καθορίζει την φιλοσοφία και την ζωή σου.

Ξεκαθάρισε το σενάριο, τη σκηνοθεσία και την παραγωγή του έργου σου και τον ρόλο σου.

Πολιτισμός και κουλτούρα είναι αυτό που καλλιεργεί μια νοοτροπία, γεννάει συμπεριφορά, αντικατοπτρίζεται στο τρόπο ζωής ή life style και φυσικά καθορίζει τη ζωή και τις εμπειρίες του καθενός αλλά και συλλογικά μέσα από κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές ομάδες, φυλές, έθνη• κάθε είδους οργανώσεις και κοινότητες.

Έχουμε φαινομενικά δύο ανεξάρτητες διαστάσεις του νου αλλά και διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Από τη μία τον εξελικτικά νεότερο νου, που απέκτησε συνείδηση του εαυτού του, τον συνειδητό νου που χρησιμοποιεί εμπειρίες, μνήμες με φαντασία και δημιουργικότητα ή κανόνες λογικής, όταν υπάρχει αυτή η εκπαίδευση. Κοστίζει όμως πολλή ενέργεια στον οργανισμό να ενεργοποιεί τον συνειδητό νου, διότι αυτός διασταυρώνει διαρκώς όλες τις σκέψεις ως προς την συνάφεια με τον αυτοπροσδιορισμό, την ετεροπροσδιορισμένη, επίκτητη ταυτότητα ή κάποιο ρόλο λόγω οικογενειακών και κοινωνικών συμβάσεων. Κοστίζει πολλή ενέργεια και είναι αργή, όταν δεν βασίζεται σε αρχές, η συνειδητή λήψη αποφάσεων.

Από την άλλη τον ασυνείδητο νου που είναι μια ιεραρχική οργάνωση, ένα δίκτυο πεποιθήσεων από εγγεγραμμένες εντυπώσεις που έχουν γίνει από 0 χρονών μέχρι σήμερα. Οι πρώτες εγγραφές εντυπώσεων δεν επιτρέπουν εύκολα σε νεότερες να τις σβήσουν και να αλλάξουν τον προγραμματισμό, όπως συνήθειες, ρουτίνες συμπεριφοράς και χαρακτήρα, εκτός και εάν βρισκόμαστε σε πολύ έντονη ή φορτισμένη κατάσταση ή μέσα από πολλές επαναλήψεις.

Γι αυτό και κατά το περίπου 95% του χρόνου ο εγκέφαλος λειτουργεί στον αυτόματο ασυνείδητο πιλότο. Οι άνθρωποι που ξεπερνούν το ποσοστό αυτό σε κάποιο βαθμό εξελίσσονται αναπτυξιακά. Φυσιολογικά αυτό αντικατοπτρίζεται και στις δραστηριότητες και στο έργο τους.

Τι είναι λοιπόν ένα "λάθος" σε αυτά τα πλαίσια;

Ο καθένας μας κάνει πότε-πότε κάτι που δεν πάει καλά και φέρνει ανεπιθύμητα ή δυσάρεστα αποτελέσματα. Αυτό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε. Αλλά το να αντιστέκεται ή να αρνείται κανείς ξανά και ξανά να μάθει και να αλλάξει τακτική, οπότε να κάνει τα ίδια και τα ίδια αυτό είναι όντως ΛΑΘΟΣ.

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Μουσική: christo stoligas

Η ζωή σου θα είναι η αντανάκλαση της προσωπικότητάς σου. Σχεδίασε λοιπόν τη δική σου προσωπικότητα. Πώς θα το κάνεις αυτό; Σμιλεύοντας τον χαρακτήρα σου. Καθημερινά. Η προσωπικότητά σου είναι το πεπρωμένο του χαρακτήρα σου. Όλοι ξεκινούν τη ζωή τους με ένα φορτίο άσχημων πραγμάτων. Ο καθένας. Αυτό κάνει τον καθένα να νιώθει ανασφάλεια. Και βέβαια. Όλοι. Εκτός αν είσαι ψυχοπαθής. Δεν είναι μόνο η αυτοαμφισβήτηση, είσαι πεπεισμένος ότι δεν μπορείς να κάνεις όλα όσα επιθυμείς, φιλοδοξείς, ή είσαι υποχρεωμένος να κάνεις στη ζωή, προκειμένου να τη κάνεις δική σου. Καλώς ήρθες σ'ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Φτιάξε ένα σχέδιο και άρχισε να εξαλείφεις μία προς μία όλες τις αδυναμίες σου και τα άσχημα πράγματα σχετικά με σένα. Σε παρακαλώ, μην αισθάνεσαι ένοχος γι' αυτό. Απλά άρχισε να περπατάς τη διαδρομή από το προσεγμένο σχέδιό σου. Απόλαυσε όμως και ό,τι σου φέρνει η διαδρομή. Να σκέφτεσαι σαν τον άνθρωπο που θέλεις να γίνεις, να μιλάς σαν τον άνθρωπο που θέλεις να γίνεις. Επικεντρώσου σε αυτό που επιθυμείς να γίνεις. Μην κοιτάς πίσω. Συμπεριφέρσου σαν τον άνθρωπο που επιθυμείς να γίνεις κάθε ελεύθερο λεπτό της ζωής σου. Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Τουλάχιστον δεν έχεις καμία δικαιολογία. Η ζωή θα φροντίσει τα υπόλοιπα. Η ζωή θα σου πετάξει κάθε δύσκολη μπαλιά που μπορείς να φανταστείς, θα μπλοκάρει τις δικές σου κινήσεις, που σου στείλει πολλές φορές κουρασμένους και απρόσεκτους συμπαίκτες μέχρι να γίνεις πρωταθλητής. Αλλά ξεκίνησε με μικρά πράγματα, και ξεκίνησε σήμερα. Κάνε αυτό που λες! Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο. Αυτό που λέω είναι ότι θα έχεις την πιο καταπληκτική ζωή που μπορείς να φανταστείς. Και μια ζωή που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει. Γιατί εσύ γεννήθηκες μέσα σε αυτή την δυνατότητα. Είναι το δικό σου παιχνίδι, παίχτο!

Πάνω στη βιασύνη μας να κάνουμε πράγματα, πολλές φορές κάνουμε παρορμητικές απερισκεψίες, και το πληρώνουμε. Πρέπει πρώτα να ζυγίζεις τα πράγματα, να τα αναλύεις, να βλέπεις τι χρειάζονται, τι τους κάνει καλό, τι δεν τους κάνει καλό. Πρέπει να βρεις τα συστατικά και μια καλή συνταγή. Όμως όταν έχουμε να κάνουμε με πολύ σοβαρές αποφάσεις, και επιλογές στις οποίες δεσμευόμαστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, και με πολλή προσωπική εργασία, πράγμα που θα έχει σημαντικές συνέπειες στη ζωή μας, το "πώς" δεν αρκεί. Θα μας στοιχίσει ακριβά το να προσπεράσουμε το "γιατί", όπως παρατηρεί κι ο συγγραφέας και ομιλητής παρακίνησης Simon Sinek. Λέει κι αυτός, Βρες το δικό σου Γιατί μέσα στο βιβλίο του [-Βρείτε το Δικό σας Γιατί /εκδόσεις Κλειδάριθμος, -αποτελεί συνέχεια του Ξεκινήστε από το Γιατί]. Θεωρεί ότι πριν ξεκινήσουμε οτιδήποτε, ένα καινούργιο πρότζεκτ, μια νέα δουλειά, μια σχέση, πρέπει να έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας τον λόγο που το κάνουμε. Όπως λέει, αυτό είναι το κλειδί για να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές μας σε κάθε πτυχή της ζωής μας. 

Δοκίμασε λοιπόν αυτό το παιχνίδι με έναν στενό φίλο. Μην το κάνεις με τον ή την σύζυγό σου, αν δεν είσαι σίγουρη ότι αυτή παραμένει να είναι η συνειδητή σου επιλογή. Ούτε να το κάνεις με ένα μέλος της οικογένειας, γιατί μπορεί να σε έχει συνηθίσει χωρίς να σε εκτιμά πραγματικά, και ίσως να απογοητευτείς.

Ρώτησε καλύτερα εκείνον το κολλητό σου φίλο, με το οποίο σου αρέσει ακόμα να περνάς την ώρα σου 'γιατί είναι φίλος ή φίλη σου;' Επανέλαβε την απάντησή του ή της, αλλά συνέχισε να ρωτάς "γιατί;". Συνέχισε να επαναλαμβάνεις την απάντησή του φίλου σου με ένα 'γιατί;' μέχρι που θα ανατριχιάσεις. Εκεί θα ξέρεις τι είναι αυτό που τελικά σε αγγίζει. Είναι το ίδιο το οποίο ο καλύτερος φίλο σου εκτιμά πραγματικά σε σένα.

Όταν έχεις βρει το ΓΙΑΤΙ σου, έχεις συνειδητοποιήσει τις αυθεντικές σου αξίες, έχεις το κοινό κριτήριο σε κάθε συναισθηματική σου ανταπόκριση σε κάθε περίσταση της ζωής. Γι' αυτό έγινες όπως έγινες, έκανες ό,τι έκανες και είσαι αυτό που είσαι, αν δεν έχεις προδώσει τον εαυτό σου. Αν τυχαίνει να μην έχεις κίνητρο τον τελευταίο καιρό, αυτό συμβαίνει επειδή δεν εμπιστεύεσαι πια αρκετά το γιατί σου. Αυτό σημαίνει ότι έφτασες σε αυτό το σημείο με μια, λίγο πολύ, χλιαρή στάση. Ίσως καμιά φορά νιώθεις κάποιο πρόσκαιρο ενθουσιασμό ή παρόρμηση, που με τη πρώτη δυσκολία σκάει σου τσιχλόφουσκα. Και η ζωή σου κυλάει συνήθως ούτε ζεστή, ούτε κρύο. Ή μια ζέστη και μια κρύο. Αλλά δεν μπορείς να προχωρήσεις έτσι παραπέρα. Τώρα, που ξέρεις τι σε κάνει να ανατριχιάζεις, πράξε με συνέπεια σύμφωνα με τις γνήσιες αξίες σου, κατέγραψε τις αρχές σου, σταμάτα να σκέφτεσαι σε κάθε κατάσταση, λες και κάθε νέα περίπτωση είναι μια διαφορετική περίπτωση. Δεν είναι. Εξοικονόμησε χρόνο και ενέργεια, προχώρησε με τα σχέδιά σου που βασίζονται στις αρχές σου. Μην παρασύρεσαι. Ακολούθησε το όνειρό σου και θα είσαι ευτυχισμένη γιατί είσαι περήφανη για τον εαυτό σου. Και γιατί νιώθεις όλο και πιο επιτυχημένη, λόγω της αποδοτικής σου αποτελεσματικότητας των αρχών σου, που συνδέουν ό,τι κάνεις με τις αξίες σου. Που προκαλούν στο σώμα σου ανατριχίλα, γιατί με ό,τι κάνεις νιώθεις ενθουσιασμό ή συγκίνηση.

Ή ... μείνε μια ζωή ανικανοποίητη υπάλληλος.

Όλοι θέλουν στη σύγχρονη εποχή να βγάλουν λεφτά για να λύσουν τα προβλήματά τους. Πως βγάζουμε λεφτά; Συμμετέχουμε στην οικονομία! Πως; Προσθέτοντας αξία στην αγορά, η οποία λέγεται και πραγματικότητα, και είναι ο υλικός κόσμος με τα προϊόντα ή αγαθά και τις υπηρεσίες του. Προσθέτουμε αξία προσφέροντας αξιόλογα πράγματα, πολύτιμα πράγματα, χρήσιμα πράγματα, νεωτερισμούς,... Με δυο λόγια προσφέρουμε ποιότητα. Τι σχέση έχει αυτό με μας; Η προσφορά μας στην αγορά, στην οικονομία, στον κόσμο, στη κοινωνία σχετίζεται με την δικιά μας ανάπτυξη. Ένα μωρό δεν μπορεί να συμμετέχει στο παιχνίδι αυτό. Δεν έχει ακόμα τα προσόντα για το παιχνίδι αυτό. Κάθε φάση της ζωής έχει τις δικές της ιδιότητες και δυνατότητες για κάποιο παιχνίδι του κόσμου. Υπάρχουν πολλά παιχνίδια. Γι αυτό πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο για να μάθουν πράγματα, να προετοιμαστούν, για να προχωρήσουν αργότερα στην ανάπτυξή τους, μέχρι να αποφασίσουν σε ποιο παιχνίδι, με ποιες ιδιότητες και ποιο ρόλο θα ξεκινήσουν την πορεία προσφοράς τους στη κοινωνία. Όσο αναπτύσσεται κανείς, τόσο καλύτερα καταλαβαίνει τον εαυτό του, τόσο καλύτερα διαχειρίζεται τον εαυτό του για να μάθει πράγματα, να αποκτήσει ικανότητες, να μάθει να μαθαίνει, να μάθει να βάζει στόχους που μπορεί να τους πετυχαίνει, για να ανακαλύψει τι μπορεί να αναλάβει να προσφέρει στη κοινωνία... Για να σηκώσει το χέρι ψηλά, όχι δειλά αλλά με θάρρος και τόλμη και επίγνωση των συνθηκών, να σηκωθεί όρθιος και να πει:

Παρών! 🙋🏻Έχω κάτι να σας πω, έχω κάτι να σας δείξω, έχω κάτι να προσφέρω κι εγώ.

Δεν χρειάζεται κανείς να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Μπορείς να προσφέρεις μόνο ό,τι έχεις. Έχεις μόνο ό,τι έχεις δημιουργήσει με αυτογνωσία, ανάπτυξη και συνεχή αυτοβελτίωση. Είμαστε ουσιαστικά αυτοποίητοι. Κανένας δεν μπορεί να μας φτιάξει ή να μας χαλάσει εάν δεν το επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι. Όσο δελεαστικός ή τρομακτικός και εάν είναι ο πειρασμός ότι άλλοι ελέγχουν τη ζωή μας. Γι αυτό τα μωρά και τα μικρά παιδιά χρειάζονται φροντίδα. Δεν είναι έτοιμα, δεν είναι ώριμα να μπουν σε κανένα παιχνίδι. Μην βιάζεσαι να φτάσεις πουθενά. Είναι σαν να βιάζεσαι να ωριμάσεις. Δεν υπάρχει τέλος στην ωριμότητα, μέχρι να φύγεις από δω. Υπάρχει μόνο η μεγάλη διαδρομή. Το Ταξίδι που λένε άλλοι. Κάνε το ευχάριστο και απολαυστικό. Αυτό θα σου χαρίζει πάντα υγεία. Ό,τι πάει σωστά, είναι υγιές, πάει μακρυά. Ό,τι πάει μακριά, μπορεί να πάει παντού. Μπορεί να πάει όπου θέλει αρκεί να πάρει τον σωστό δρόμο. Μην επιμένεις σε λάθος δρόμο. Εάν πήρες λάθος δρόμο, ρώτα, και βρες το σωστό δρόμο.

Το ειλικρινές, κρυμμένο, μυστικό, ανείπωτο αφήγημά μας είναι η "αλήθεια" που διαμορφώνει το πεπρωμένο μας. Η επαναλαμβανόμενη εξιστόρηση των γεγονότων που πιστεύουμε ότι οδήγησαν στη δυστυχία μας μπορεί μόνο να παρατείνει αυτή τη δυστυχία.

Ανακάλυψε την ελευθερία σου, αφηγούμενη όλη σου τη ζωή με καινούργιες λέξεις, μέχρι να δεις ότι αυτός είναι ο χρόνος που σε σημάδεψε και σε διαμόρφωσε, σου έδωσε ερεθίσματα, προβληματισμούς και πόνο, ώστε να γίνεις η ειδικός που είσαι σήμερα σε όλα τα προβλήματα που γνώρισες και ξεπέρασες, αν τα ξεπέρασες ή είσαι στο δρόμο για να τα ξεπεράσεις. Κατάλαβε ότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται η Θεία Χάρη, η ευλογία του Θείου στην ανθρώπινη φύση και η δυνατότητα για μια ζωή με νόημα.

1η ΑΡΧΗ

Το να γνωρίζεις ποια στοιχήματα δεν πρέπει να βάλεις, που δεν πρέπει να ποντάρεις είναι εξίσου σημαντικό με το να γνωρίζεις ποιο στοίχημα αξίζει να βάλεις, που αξίζει να ποντάρεις.

Μπορείς να βελτιώσεις σημαντικά την αυτοπεποίθησή σου αν βάζεις μόνο τα στοιχήματα που αξίζουν γιατί θα αποφέρουν σημαντικά και πιστεύεις πως μπορείς να τα κερδίσεις, διότι θα χρειαστεί να επενδύσεις ενέργεια, χρόνο, και να πάρεις ενδεχομένως δύσκολες ή επώδυνες αποφάσεις και να τις τηρήσεις με συνέπεια. Όλα αυτά θα μπορείς να τα κάνεις μόνο όταν έχεις ήδη κάνει τα προηγούμενα βήματα.

2η ΑΡΧΗ

Οι καλύτερες επιλογές είναι αυτές που έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από μειονεκτήματα, όχι αυτές που δεν έχουν καθόλου μειονεκτήματα.

Προσοχή με όσους διαφωνούν με κάτι όποτε μπορούν να βρουν κάτι, οποιοδήποτε λάθος χωρίς να ζυγίζουν τα συν και τα πλην. Τέτοιοι άνθρωποι τείνουν να μην μπορούν να παίρνουν αποφάσεις, να μην δεσμεύονται με ότι κάνουν, και στα πρώτα δύσκολα να τα παρατάνε.

3η ΑΡΧΗ

Είναι φύσει αδύνατο εμείς οι ίδιοι να γνωρίζουμε ήδη τα πάντα, να μπορούμε τα πάντα, να κάνουμε τα πάντα σωστά, να μην κάνουμε τίποτα λάθος, να μην νομίζουμε πράγματα που είναι λάθος, να μην πιστεύουμε πράγματα που δεν ισχύουν, να μην κάνουμε κάποια πράγματα ή να σκεφτόμαστε με λάθος τρόπο. Οπότε όταν είμαστε εμείς αυτοί που κάνουν κάτι στραβά, δεν πρέπει να μας απορρίψουμε, ακόμα και εάν μας απορρίψουν άλλοι, ούτε να μας τιμωρήσουμε, ακόμα κι αν μας τιμωρήσουν άλλοι. Είμαστε η εξαίρεση σε κάθε κανόνα τακτικής με λάθος, στραβούς ή ακόμα και τοξικούς ανθρώπους. Εμείς πρέπει να θέλουμε να ανακαλύπτουμε όλα μας τα στραβά, μόνο και μόνο και να τα διορθώσουμε. Γιαυτό πρέπει να παρακολουθούμε ανθρώπους που ξέρουν τι κάνουν. Και όχι τόσο ανθρώπους που προς το παρόν τους έχουν έρθει όλα βολικά. Αλλά αντίθετα αυτούς που στα δύσκολα φαίνονται.