Pantopia

[...]

Μικρή και κρυφή είναι η πόρτα που οδηγεί προς τα μέσα, και η είσοδος φράσσεται από αμέτρητες προκαταλήψεις, λανθασμένες εικασίες και φόβους. Πάντα κάποιος επιθυμεί να ακούσει για μεγάλα πολιτικά και οικονομικά σχέδια, αυτά ακριβώς που έχουν οδηγήσει κάθε έθνος σε τέλμα. Επομένως, ακούγεται τραγελαφικό όταν κάποιος μιλάει για κρυφές πόρτες, για όνειρα και για έναν εσωτερικό κόσμο. Τι σχέση έχει αυτός ο ανούσιος ιδεαλισμός με τα γιγαντιαία οικονομικά προγράμματα, με τα λεγόμενα προβλήματα της πραγματικότητας;

[...]

Ο απλός άνθρωπος δύσκολα μπορεί να αντιληφθεί πόσο πολύ η κλίση, η διάθεση και οι αποφάσεις του επηρεάζονται από τις σκοτεινές δυνάμεις του ψυχισμού του και πόσο επικίνδυνες ή χρήσιμες μπορεί να είναι στη διαμόρφωση του πεπρωμένου του. Η συνειδητότητα του νου μας μοιάζει με έναν ηθοποιό που έχει ξεχάσει ότι παίζει έναν ρόλο. Όταν όμως το έργο φτάνει στο τέλος του, πρέπει να θυμηθεί τη δική του υποκειμενική πραγματικότητα, γιατί δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να ζει ως Ιούλιος Καίσαρας ή ως Οθέλλος, αλλά μόνο ως ο εαυτός του, από τον οποίο έχει αποξενωθεί από μια πρόσκαιρη επιτήδευση της συνείδησης. Πρέπει να γνωρίζει και πάλι ότι ήταν απλώς μια φιγούρα στη σκηνή που έπαιζε ένα έργο του Σαίξπηρ και ότι στο παρασκήνιο υπήρχε ένας παραγωγός καθώς και ένας σκηνοθέτης που, όπως πάντα, θα έχει κάτι πολύ σημαντικό να πει για το παίξιμό του.

"Το νόημα της ψυχολογίας για τον σύγχρονο άνθρωπο" του Καρλ Γιουνγκ (1931)

Ανακάλυψα θα πει το βρήκα μέσα μου. Μέσα σου θα τα βρεις και συ όλα. Είναι θαμμένα κάτω από τις ρουτίνες και την έλλειψη χρόνου για τον εαυτό σου. Με τον εαυτό σου. Ο Εαυτός είναι ένα επίπεδο όπου όλοι έχουμε πρόσβαση σε όλη τη γνώση, μεσω της αίσθησης της αλήθειας. Δεν μιλάω για την αλήθεια από βιβλία, την αλήθεια των ειδικών. Ούτε για την αλήθεια του δόγματος.

Για να βγει το 'υγρό πυρ' της αλήθειας πρέπει να βυθιστείς. Να βυθιστείς στον εαυτό σου. Να βυθίζεσαι καθημερινά. Τρία μεγάλα στρώματα κλείνουν μέσα τους βαθιά την βαθιά και συγκινητική αλήθεια. Το πρώτο στρώμα είναι τα μυστικά και τα ψέματα. Μέχρι εκεί φτάνει η συνείδηση του ανθρώπου. Εάν τα κοιτάξεις και τα ξεθάψεις, και τα βγάλεις στο φως θα τα ξεπεράσεις. Κάτω από αυτά θα βρεις ένα στρώμα από ψευδαισθήσεις κι αυταπάτες. Εάν ασχοληθείς με αυτά με ειλικρίνεια. Εάν αντλήσεις την δύναμη και την κάνεις θάρρος για αλήθεια, εάν και πάλι προσπαθήσεις να εκφράσεις τι νιώθεις σε άλλο άνθρωπο. Σε αυτούς που τους αφορά, τότε σιγά-σιγά θα εισέρθεις ακόμα πιο βαθιά. Το τρίτο υποσυνείδητο στρώμα είναι προκαταλήψεις και εικασίες -γνώμες, απόψεις, πιστεύω, δόγματα, υποθέσεις. Εάν αντέξεις να ασχοληθείς και με αυτά με όλη σου την ειλικρίνεια θα αντλήσεις τη δύναμη να εκφράσεις πλήρως το αδιανόητα προφανές που υπάρχει μέσα σου. Όμως σε κάθε στρώμα, κάθε εύρημα πρέπει να ξεθάβεται, να βγαίνει στην επιφάνεια και να μένει εκεί. Η αντίληψη εκεί κάτω γίνεται συνοδητότητα μέσα από την ειλικρίνεια και την έκφραση.

Αυτήν την θεραπεία έχω ανακαλύψει εγώ. Και μέσα από αυτή έχω δει πως ουσιαστικά δεν υπάρχει άλλη θεραπεία.

Και επειδή οι πολλοί δεν μπαίνουν στη διαδικασία της ριζικής ειλικρίνειας δεν βλέπουν πότε την αλήθεια. Παρά μόνο μέσα από ανακαλύψεις κάποιων άλλων.

Υπενθυμίζουμε, ότι η Αμερική έχει ανακαλυφθεί τον 15 αιώνα και η κατάκτησή της έχει ολοκληρωθεί. Μαζί με την εφεύρεση της τυπογραφίας, τη μεταρρύθμιση του χριστιανικού δόγματος, τη μετάφραση σε κατανοητή κοινή γλώσσα, μετά τη Πόρθηση και Πτώση της Κωνσταντινουπόλεως.

Αυτό που δεν έχει κατακτηθεί ακόμα είναι ο Εαυτός. Ο δικός σου, ο δικός μου, ο δικός του, ο δικός της, του Καθενός. Θα μπορούσαμε να πούμε πως μετά την απαξίωση του Κανένα μένει τώρα να ανακαλυφθεί ο Καθένας. Στον Καθένα δεν υπάρχει συνωστισμός, δόγμα, ακατανόητη σκέψη, φασισμός, ολιγαρχία, καταπάτηση δικαιωμάτων, αδικία, εκμετάλλευση. Κάθε πτώση την ακολουθεί κυβίσθηση και ανόρθωση. Το αντίδοτο στη Κρίση του Κανένα είναι η μεταστροφή στον Εαυτό του Καθενός. Η πρώτη αρχή είναι η Ειλικρίνεια μεταφερόμενη σε μετάφραση στην καθομιλουμένη, μεταρρύθμιση στα δεδομένα και μετεξέλιξη στο τώρα προς μεταμόρφωση της Κρίσης, τη μετάλλαξη του Κανένα στο Καθένα.

Γράφει μια κοπέλα:

Φοβούνται την αγάπη επειδή δημιουργεί έναν κόσμο που δεν μπορούν να ελέγξουν.

George Orwell, 1984

Σκέφτομαι και απαντώ:

Και τι με μέλει εμένανε τι θέλουν και δεν θέλουν κάποιοι άλλοι για τη δικιά μου ζωή. Αυτοί τη φτιάχνουν; Περιμένω "Αυτοί" να μου την φτιάξουν; όχι! Θα πάρω άδεια από "αυτούς" που φοβούνται την αγάπη για να φροντίζω να γίνομαι καλύτερος κάθε μέρα; όχι!

Και στη τελική ποιος είναι αυτός ο κύριος; ο μεσσίας μου; Μα είπαμε πως καταργήθηκαν οι σωτήρες. Ε, καταργούνται και οι ψευδοπροφήτες του σκότους. Όλα είναι στο νου, την καρδιά και στα χεράκια μας. Επαναστάτες δεν χρειάστηκε να γίνουμε για να στηθεί αυτή η χώρα. Και τώρα τι είμαστε; χαϊβάνια;

Και κλείνω,

Καλή χρονιά, με το νου και τη καρδιά μας ανοιχτά, από τα χεράκια μας φέτος. Κι θα βγει πολύ φως!

🙏

"Είμαστε όμως αναγκασμένοι να ζούμε μαζί με άλλους που ζουν μες στα σκοτάδια τους", μου λέει.

Αφού φωτίσουμε πρώτα τα δικά μας σκοτάδια με καθαρές σκέψεις και ήρεμη καρδιά και ρίξουμε φως στο δικό μας Σπήλαιο, θα πάει και στους γύρω μας. Εάν υπάρχει ένας άνθρωπος γύρω μας που αναγνωρίζεται και έχει επιτυχία είναι γιατί χτυπάει το μπαλάκι τόσο καλά που το επιστρέφει στον άλλο για να κάνει την επόμενη κίνησή. Οι μπαλιές που μας στέλνει ζωή είναι πάντα μέσα από κάποιο κοντινό μας πρόσωπο, ουσιαστικά τους συμπαίκτες μας. Δεν έρχεται έξω από το γήπεδο. Και οι μπαλιές μόνο στα πιτσιρίκια για να μάθουν το παιχνίδι είναι στρωτές, σε μας οι μπαλιές είναι φάλτσα και βολέ. Έτσι που αναγκαζόμαστε να γίνουμε όλο και καλύτεροι για να προχωρήσουμε και μεις και το πρωτάθλημα.

Υπάρχουν οι αθλητές που παίρνουν και δίνουν τις μπαλιές και όλοι τους θαυμάζουν, το ακροατήριο, οι θεατές, το κοινό που παρακολουθεί και τα ζει όλα από μακρυά και τα παράσιτα στον ήχο που κρίνοντας αναλύουν τα πάντα. Επιλογή μας είναι σε ποια μερίδα θα ανήκουμε. Στο χέρι μας είναι να αλλάζουμε ρόλο και να φωτιστούμε. Αυτό το κατάλαβα κάποτε και από τότε προσπαθώ να το εκμεταλλευτώ κάθε χρονιά, κάθε της μήνα, κάθε μέρα με κάθε μπαλιά, από τότε που τις έτρωγα μόνο στα μούτρα. Αυτά σκέφτομαι και για φέτος, μέρες που είναι.

Ανάμεσα στη γκρίνια και την ατολμία υπάρχει ένα τεντωμένο σκοινί που αξίζει να περπατήσω γιατί θα με πάει απέναντι.

(Στην ατραπό της αρετής δεν υπάρχει δρόμος -In via virtuti nulla est via)

Καλά Χριστούγεννα, χαρούμενη Μεταμόρφωση και μια Ευτυχισμένη Νέα Ζωή σε όλους!

Κι όμως είναι στα χέρια μας, στα πόδια μας, στη λεκάνη μας και στην καρδιά μας -περισσότερο απ' ό,τι ίσως ήδη γνωρίζουμε ή πιστεύουμε. Το να το ανακαλύψουμε είναι η ουσία της εξάσκησης στο #Budo και φυσικά το πνεύμα του #Aikido.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, μέσω των πολεμικών συνθηκών και της ενάρετης στάσης, είναι εξαιρετικά ευρύς, αντανακλώντας το μεγάλο σχέδιο του κρυμμένου και του φανερού κόσμου. Ένας πολεμιστής, αυτός που προκαλεί τον εαυτό του και την αλήθεια της πραγματικότητας με την ειλικρινή έκφραση του εαυτού του -και όχι με το να λέει ψέματα στον εαυτό του- είναι ένα ζωντανό ιερό του θείου, αυτός που υπηρετεί αυτόν τον μεγάλο σκοπό της βήμα προς βήμα αυτο-μεταμόρφωσης. Ο μόνος τρόπος για να μετασχηματιστεί ένα σύμπαν σε παντοπία.

Καλή μεταμόρφωση!

ΥΓ. Οτιδήποτε πολύτιμο επιδιώκει κανείς σε αυτό το επίπεδο που βρισκόμαστε προσελκύει υπάρχοντα αρνητικά στοιχεία και αρχικά "δημιουργεί" έναν αντίπαλο. Πρέπει να αποφασίσεις να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου και να πλοηγηθείς σε κάθε μάχη σωστά. Αυτή η σταθερή αντίθεση είναι η "βαρύτητα" που είναι αφενός αρνητική για την ανάπτυξη και αφετέρου ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξή μας. Καθώς ορίζει τον άξονα και τον προσανατολισμό πάνω στον οποίο διατηρείται η ισορροπία και την δύναμη αντιεπιρρεπούς αυτορύθμισης -πιεζοηλεκτρομαγνητική / antifragility- για την αυθεντική και πηγαία έκφραση.

Όπως σκεφτόσουν έτσι έγινε η ζωή σου

☝️όπως σκέφτεσαι, έτσι θα γίνει.

Αλήθεια, υπάρχει μια αχνή φιλοσοφία πίσω από κάθε συμπεριφορά μας, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, το συνειδητοποιούμε, είτε όχι. Αυτή η φιλοσοφία γεννάει τη νοοτροπία μας. Μια νοοτροπία γίνεται στάση ζωής. Η στάση που καθορίζει τον τρόπο που βαδίζουμε στη ζωή.

Ο ΤΡΌΠΟΣ ΖΩΉΣ ΜΑΣ ΓΕΝΝΆΕΙ ΤΗ ΖΩΉ ΠΟΥ ΈΧΟΥΜΕ.

Αν αλλάξουν κάποια πράγματα στον τρόπο ζωής μας, γεννιέται μια άλλη ζωή. Αν αλλάξει η στάση μας, αυτή η αλλαγή μεταφέρεται και στον τρόπο ζωής. Όποιος γέρνει όταν στέκεται, γέρνει κι όταν περπατάει. Όποιος στραβά πατάει, στραβά προχωράει.

Αν δεν υπάρξει η συνειδητοποίηση πως καθετί χρειάζεται προϋποθέσεις, των οποίων είναι συνέπεια, πως ανταποκρίνεται στη στάση και στη συμπεριφορά, κι εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία ανάλογα, πώς μπορεί να ισορροπήσει ο βίος στη τεντωμένη χορδή της ζωής; Το μυαλό είναι η κρυστάλλινη σφαίρα της σκέψης. Ο χάρτης της σκέψης είναι η φιλοσοφία της. Ό,τι κι αν ακούς, διαβάζεις ή σου έχουν πει, τα συμπεράσματα θα τα βγάλεις εσύ. Αυτό είναι το πρόβλημα με το μυαλό που ψάχνει εδώ και κει για ωραία λόγια, βιβλία κι αποφθέγματα. Είναι σαν τα ωραία ρούχα. Τα έχεις, και δεν τα φοράς. Τα φοράς και δεν σου πάνε, γιατί δεν εκφράζουν αυτό που νιώθεις πραγματικά. Τα βάζεις στην άκρη μετά από λίγο, τα δίνεις ή τα πετάς.

Δεν μπορείς να περιμένεις τις αλλαγές που επιθυμείς επειδή τις βρίσκεις ωραίες. Η ζωή πάντα εκφράζει αυτό που σταθερά νιώθεις, αυτό που τελικά είσαι εσύ. Αυτό αλλάζει μόνο με την συνειδητοποίηση. Η συνειδητοποίηση έρχεται ή με σύγκρουση και πόνο ή με προσοχή. Ή προσοχή έρχεται με συγκέντρωση. Η συγκέντρωση θέλει κίνητρο. Το κίνητρο βρίσκεται στην χαρά της αλήθειας. Η δύναμη που γεννάει και αναθρέφει τον κύκλο της δημιουργίας αναπτύσσεται με την πράξη της ειλικρίνειας. Ισχύει και το αντίθετο. Γιαυτό αυτά τα δύο τελικά ταυτίζονται. Ο δρόμος είναι ένας, προς την Ελευθερία. Ο τρόπος είναι ένας, η Αρετή. In via virtuti nulla est via. Η αρετή είναι μία, η Ειλικρίνεια. Η αρχή είναι μία, πως τα πάντα συνδέονται. Η Τύχη είναι τα πάντα.

Εις Ευτυχίαν λοιπόν!

Η ζωντανή διαφορετικότητα του καθενός, που ουσιαστικά είναι η αλήθεια του κι ας είναι ατελής.

Ξέρεις τι, φίλε μου,

η ζωή μου, το κεφάλι μου, οι συνθήκες, η καρδιά και η ψυχή μου,

οι κινήσεις,

μα τα λάθη μου!

μου χάραξαν ακριβώς αυτό το δρόμο που πατάω,

οποιαδήποτε άλλη άποψη,

για το θεό σου!,

εγώ καταλαβαίνω

σίγουρα είναι θέα κι άποψη

της δικής σου προοπτικής.

Ο Δρόμος σου, καταλαβαίνω.

Εγώ οφείλω να εκφράζω την δικιά μου αλήθεια

για κάτι νεαρά παιδιά, σαν τον Θανάση, που θα χαιρόντουσαν να τους δείξει κανείς τον συντονισμό από χέρι και πόδι για να βγουν από εκείνες τις πολύ οδυνηρές κακοτοπιές που έπεσα,

να είχαν κάποιον δίπλα τους να ακούσουν αυτά που λέω.

Σε αυτά τα νέα παιδιά

οποιασδήποτε ηλικίας,

που βρίσκονται εκεί όπου βρισκόμουν, μιλάω,

όχι σε όλους.

Κι έτσι αναγκάζομαι να διεισδύω βαθύτερα στο Χορομαχητική μου Τέχνη.

🙏

Δεν πιστεύω σε μονοκαλλιέργειες, ούτε για τα λουλούδια ούτε για το καλό του κήπου,

γι αυτό και δεν πιστεύω στη μια εκδοχή ομορφιάς και ουσίας των πραγμάτων.

Για μένα η ζωή είναι μουσική, παρότι δεν χάραξα τον δρόμο τον δικό σου. Παίζω όμως τον εαυτό και την ψυχή μου,

όμως κι εμένα μου μιλάει το Μεγαλύτερο.

Κανείς δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του χωρίς της συνέπειες της Παραφωνίας.

Είναι σίγουρο.

Εγώ είμαι η φωνή κι η πένα.

Δεν μεσολαβεί τίποτα πέρα από τη δικιά του Σκέψη και το δικό του Χέρι. Δεν ήταν ποτέ στο χέρι μου.

Έχει πολλές χορδές και όργανα η Συμπαντική μελωδία.

Είμαι μονάχα μια φευγαλέα νότα και στιγμή στη Μεγάλη Συμφωνία.

Αυτό είναι άλλωστε για μένα το μεγαλείο της Παντοπίας.

Ο άπλετος χώρος που υπάρχει για σένα και για μένα.

Αφού ασχοληθείς, μελετήσεις και βρεις τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στη συνειδητή ή μη φιλοσοφία σου, κοσμοθεωρία σου, και στη νοοτροπία, στη νοοτροπία και τη συμπεριφορά, στη συμπεριφορά και στο τρόπο ζωής, στο τρόπο ζωής και στη ζωή σου κάνε τα επιλογή. Αφού όμως πρώτα βεβαιωθείς πως είναι όντως έτσι. Κοίτα γύρω σου και κοίτα τη ζωή σου ψύχραιμα. Αφού βεβαιωθείς πως ΟΛΑ βρίσκονται μέσα σε αυτά τα μαθηματικά της ζωής, πιάσε σχεδίασε, στόχευσε, και με συνέπεια κι επαναλήψεις σε κάθε ευκαιρία φτιάξε τη δικιά σου ζωή!

Τι χρειάζεται;

Συγκέντρωση, πρόθεση, και μια ποιότητα συναισθήματος, αυτό που λέμε καλή διάθεση.

Όλα αυτά θα πάρουν το χρόνο τους γιατί κανείς δεν ζει μόνος του και ο παλιός του εαυτός έχει μάθει να αντιστέκεται σε αλλαγές. Γι αυτό και δεν μπορούσε ποτέ να προσαρμόζεται εύκολα. Θα αρχίσει να αλλάζει ο χαρακτήρας που αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα. Θα αρχίσει να αλλάζει η ψυχολογία που διαχειρίζεται τα πάντα μέσα κι έξω. Με παρατήρηση και μελέτη και εξάσκηση θα σχεδιαστεί και θα φτιαχτεί μια νέα προσωπικότητα που σκέφτεται, νιώθει και συμπεριφέρεται όπως ο πρωταγωνιστής στην ταινία που σκηνοθετείς εσύ, έχεις όλη την ευθύνη παραγωγής όπου παίζεις τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το τρικ είναι από μέσα προς τα έξω να φτιάχνεις τη ζωή σου. Φτιάξε την με αφετηρία την ζωή που έχεις. Φτιάχνε την κάθε μέρα λίγο λίγο ώστε να μην σε εξουθενώνει η προσπάθεια. Φτιάχνε την έξυπνα, ώστε να βλέπεις τις μικρές επιτυχίες που παράγεις. Δίνε σημασία στην υψηλότερη ευφυΐα σου, στην πιο βαθιά διαίσθηση. Και στην αγάπη ότι όλοι οι άλλοι γύρω σου απλά ώρες ώρες δεν ξέρουν τι λένε και τι κάνουν. Αρκεί να ξέρεις εσύ. Το συμφέρον τους και αυτό που κάνει καλό σε όλους δεν είναι στην φιλτραρισμένη τους αντίληψη το ίδιο πράγμα. Μιλάμε βέβαια για 'Ιώβεια' υπομονή.

Αυτά είναι τα κόλπα της ζωής. Μην την αφήνεις στη τύχη. Μην εμπιστεύεσαι το αύριο που είναι ίδιο με το σήμερα. Γι αυτό μην την αφήνεις στον παλιό σου εαυτό να την κυβερνάει. Εάν δεν σε ικανοποιεί, εάν σε δυσαρεστεί η ζωή που σου έδωσε το κουμάντο αυτό μέχρι τώρα, άλλαξε παιχνίδι ή άλλαξε το παιχνίδι σου! Και θα σου αλλάξει η ζωή.

Αλλά αφού το μελετήσεις καλά.

Οι συχνότητες του μυαλού μας κυμαίνονται όπως λέγεται από συνήθως βήτα προς τα πάνω σε γάμμα, ή κάτω σε άλφα σε καταστάσεις εγρήγορσης, σε θήτα κατά τον διαλογισμό, σε βαθιά χαλάρωση ή στα όνειρα και δέλτα κύρια κατά τον ύπνο. Σε βήτα κατάσταση νιώθει και φέρεται σαν τυπικό ...ανθρωποειδές. Μια χαρακτηριστική ιδιότητα του απαίδευτου, μη εξανθρωπισμένου νου είναι η ζήλια. Ζηλεύει γιατί το μυαλό του μετράει και συγκρίνει τα πάντα γύρω του, το 90% της ημέρας.

Τέλος πάντων μετράει και συγκρίνει πολύ.

Γι αυτό οι μεν έβαλαν όλοι τα ίδια ρούχα, έφτιαξαν τα ίδια σπίτια, έμειναν στα ίδια σπίτια, έκαναν όλοι τα ίδια για να μην εξάπτουν τη ζήλια τους και να μην φαγώνονται. Το ανήγαγαν σε πολιτικό σύστημα, να ασκείται καταπίεση επιβάλλοντας την αξία της ειρήνης. Ενώ οι δε, οι απέναντί τους, έκαναν τη ζήλια και τη σύγκριση κοινωνικό παιχνίδι για να καρπωθούν τις δραστηριότητες. Γεννήθηκε ο καπιταλισμός, η υπερπαραγωγή και -κατανάλωση, ακραίες συμπεριφορές, υπερθέαμα, υπερπροσοχή, πνευματικός παροξυσμός κι αδυναμία συγκέντρωσης. Οξύνθηκαν η βία, η ενοχή και το έγκλημα. Αλλά έβγαλαν τα ήμερα knockout. Αναπτύχθηκε Πάρκινσον και άνοια και σήμερα ο κόσμος νοσηλεύεται.