
Sign up to save your podcasts
Or


Mabuting Balita | Pebrero 5, 2022 – Sabado
Sabado sa Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: MARCOS 6:30-34
Pagbalik ng mga apostol kay Hesus, isinalaysay nila sa kanya ang lahat ng nilang ginawa at itinuro. Sinabi naman ni niya sa kanila: ”Tayo na sa isang ilang na lugar para mapag-isa tayo at makapagpahinga kayo nang kaunti.” Sapagkat doo'y marami ang paroo't parito at hindi man lamang sila makakain. Kaya lumayo sila at namangka na sila-sila lang patungo sa ilang na lugar. Ngunit nakita silang umalis ng ilan at nabalitaan ito ng marami. Kaya nagtakbuhan sila mula sa kani-kanilang bayan at nauna pang dumating na lakad kaysa sa kanila. Pagdating ni Hesus sa pampang, nakita niya ang maraming taong nagkakatipon doon at naawa siya sa kanila sapagkat para silang mga tupang walang pastol. At nagsimula siyang magturo sa kanila nang matagal.
PAGNINILAY:
Sa tagpo ng Mabuting Balitang narinig natin, ipinadama ng Panginoong Hesus ang Kanyang pagiging Pastol sa mga tao. Tinipon Niya sila sa mainam na pastulan at doon pinakain nang sagana ang nagugutom sa Salita ng Panginoon. Pinuno Niya ng Makalangit na karunungan ang mga mangmang, at pinalakas ang loob ng mga nanghihina at nawawalan ng pag-asa. Tunay na nakapagbibigay buhay ang Salita ng Panginoon, sa katauhan ni Hesus at ang sino mang makarinig ng Kanyang Salita, ibig itong ulit-ulitin pa. Ito ang dahilan kung bakit marami ang hindi mapigilang sumunod sa Kanya. Sa katunayan, nang mabalitaan ng mga tao na pupunta si Hesus at ang Kanyang mga alagad sa ilang, nagpati-una pa sila kay Hesus para siguradong may lugar pa sila sa kanyang harapan. Kapanalig, gaano mo pinahahalagahan ang Salita ng Diyos? Naglalaan ka ba ng panahon araw-araw upang ito’y basahin, pagnilayan at gamitin sayong pagdarasal? Nangungusap sa atin ang Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang buhay na salita. Nagdudulot ito ng kaliwanagan sa ating kalituhan; inaaliw tayo nito sa panahon ng pagsubok at dalamhati; ginagabayan tayo nito sa tamang daan. Kaya sa mga pagkakataong pinanghihinaan tayo ng loob, nawawalan ng pag-asa, at gusto nang sumuko sa buhay, humugot tayo ng lakas at kaliwanagan ng puso at isip sa Salita ng Panginoon. Magdasal ng taimtim at ipagkatiwala sa Diyos lahat ng mga alalahaning hindi mo na kayang harapin at pasanin. Ito ang pagsuko na hinihingi sayo ng Panginoon – ang lubos-lubos at taos-pusong pagtitiwala na Siyang May Likha sa atin ang may ganap na kontrol sa ating buhay at pag-iral sa mundo. Manalig tayo sa Kanya!
- Sr. Lines Salazar, fsp | Daughters of St. Paul
PANALANGIN: Panginoon, dagdagan Mo po ang aking pananampalataya lalo na sa mga pagkakataong lugmok na ako sa kawalan ng pag-asa at gusto nang sumuko sa buhay. Nababatid ko po na hindi Mo ako susubukin nang higit sa aking makakaya; bagkus sa bawat pagsubok na pinapahintulutan Mong maranasan ko, may kaakibat na grasya upang malagpasan ko ito. Salamat po Sa’yong habag at awa. Amen
February 4, 2022 - Friday
4th Week in Ordinary Time
Gospel: Mk 6:14-29
14King Herod heard of Jesus for his name had become known. Some were saying, “John the baptizer has been raised from the dead; and for this reason these powers are at work in him.” 15But others said, “It is Elijah.” And others said, “It is a prophet, like one of the prophets of old.” 16But when Herod heard of it, he said, “John, whom I beheaded, has been raised.” 17For Herod himself had sent men who arrested John, bound him, and put him in prison on account of Herodias, his brother Philip’s wife, because Herod had married her. 18For John had been telling Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife.” 19And Herodias had a grudge against him, and wanted to kill him. But she could not, 20for Herod feared John, knowing that he was a righteous and holy man, and he protected him. When he heard him, he was greatly perplexed; and yet he liked to listen to him. 21 But an opportunity came when Herod on his birthday gave a banquet for his courtiers and officers and for the leaders of Galilee. 22When his daughter Herodias* came in and danced, she pleased Herod and his guests; and the king said to the girl, “Ask me for whatever you wish, and I will give it.” 23And he solemnly swore to her, “Whatever you ask me, I will give you, even half of my kingdom.” 24She went out and said to her mother, “What should I ask for?” She replied, “The head of John the baptizer.” 25Immediately she rushed back to the king and requested, “I want you to give me at once the head of John the Baptist on a platter.” 26The king was deeply grieved; yet out of regard for his oaths and for the guests, he did not want to refuse her. 27Immediately the king sent a soldier of the guard with orders to bring John’s head. He went and beheaded him in the prison, 28brought his head on a platter, and gave it to the girl. Then the girl gave it to her mother. 29When his disciples heard about it, they came and took his body, and laid it in a tomb.
The circumstances that lead to the beheading of John the Baptist appear senseless. But by their very senselessness, they unmask the manipulative works of those who fear the truth and whose only way to silence its voice is to kill its herald. John’s violent death in the hands of those who possess worldly powers but fear the truth, foreshadows the way the Messiah himself will meet his end. But the worldly powers deceive themselves in thinking that they can silence the truth. For the death of both the prophet-of-truth and Truth-in-person become the culmination and crowning glory of their mission. By dying, they unmask the deceptive agenda of those who resort to violence to silence the truth. But truth itself is indestructible, for it is of the essence of God.
Lord Jesus, grant us an unfailing commitment to you, who are Truth in person. Amen.
February 3, 2022 – Thursday
4th Week in Ordinary Time
Saint Blaise, bishop and martyr Saint Ansgar, bishop
Gospel: Mk 6:7-13
7 Jesus called the twelve and began to send them out two by two, and gave them authority over the unclean spirits. 8 He ordered them to take nothing for their journey except a staff; no bread, no bag, no money in their belts; 9 but to wear sandals and not to put on two tunics. 10He said to them, “Wherever you enter a house, stay there until you leave the place. 11If any place will not welcome you and they refuse to hear you, as you leave, shake off the dust that is on your feet as a testimony against them.” 12So they went out and proclaimed that all should repent. 13They cast out many demons, and anointed with oil many who were sick and cured them. Jesus sends out the Apostles in pairs because their missionary expedition is part of their formation to community living. No mission can be undertaken in isolation, for God, who is the origin of mission, is a community of persons. In mission, the pair assume the role of witnesses to each other’s proclamation, as well as support and source of encouragement in difficult times. Though working harmoniously is always a formidable challenge because of differences in temperaments and backgrounds, the relationship with the co-missionary becomes the training ground in the exercise of charity. Traveling light is not only to be understood in the material sense. It could also entail not accumulating psycho-emotional baggage on the way but focusing on the essentials of mission and letting those essentials iron out personal differences. Lord Jesus, may the exercise of mission be a privileged place for growing in holiness together with fellow missionaries and companions in the journey. Amen.
February 2, 2022 - Wednesday
4th Week in Ordinary Time
Presentation of the Lord
Gospel: Lk 2:22-40
22When the time came for their purification according to the law of Moses, they [Mary and Joseph] brought the child up to Jerusalem to present him to the Lord 23(as it is written in the law of the Lord, “Every firstborn male shall be designated as holy to the Lord”), 24and they offered a sacrifice according to what is stated in the law of the Lord, “a pair of turtledoves or two young pigeons.” 25Now there was a man in Jerusalem whose name was Simeon; this man was righteous and devout, looking forward to the consolation of Israel, and the Holy Spirit rested on him. 26It had been revealed to him by the Holy Spirit that he would not see death before he had seen the Lord’s Messiah. 27Guided by the Spirit, Simeon came into the temple; and when the parents brought in the child Jesus, to do for him what was customary under the law, 28Simeon took him in his arms and praised God, saying, 29“Master, now you are dismissing your servant in peace, according to your word; 30for my eyes have seen your salvation, 31which you have prepared in the presence of all peoples, 32a light for revelation to the Gentiles and for glory to your people Israel.” 33And the child’s father and mother were amazed at what was being said about him. 34Then Simeon blessed them and said to his mother Mary, “This child is destined for the falling and the rising of many in Israel, and to be a sign that will be opposed 35so that the inner thoughts of many will be revealed — and a sword will pierce your own soul too.” 36There was also a prophet, Anna the daughter of Phanuel, of the tribe of Asher. She was of a great age, having lived with her 4th husband for seven years after her marriage, then as a widow to the age of eighty-four. She never left the temple but worshiped there with fasting and prayer night and day. 38At that moment she came, and began to praise God and to speak about the child to all who were looking for the redemption of Jerusalem. 39When they had finished everything required by the law of the Lord, they returned to Galilee, to their own town of Nazareth. 40The child grew and became strong, filled with wisdom; and the favor of God was upon him.
Simeon’s reference to the child Jesus as a “sign that will be contradicted” echoes Old Testament prophecies about a stone that will become a stumbling block for Israel (Is 8:14- 15), a stone rejected by the builders that has become the cornerstone (Ps 118:22). Jesus is to cause division in Israel because reactions to him will reveal those who are truly aligned with the will of God and those who are not. Today, the radical values and lifestyle of Jesus are still a cause of division, revealing those who see them as a stumbling block, and thus reject them, and those who find them to be a stable rock on which to build their lives. Lord Jesus, in these confusing times of moral relativism, may you be the solid rock-foundation of our lives. Amen.
February 1, 2022 - Tuesday
4th Week in Ordinary Time
Gospel: Mk 5:21-43
21When Jesus had crossed again in the boat to the other side, a great crowd gathered around him; and he was by the sea. 22Then one of the leaders of the synagogue named Jairus came and, when he saw him, fell at his feet 23and begged him repeatedly, “My little daughter is at the point of death. Come and lay your hands on her, so that she may be made well, and live.” 24So he went with him. And a large crowd followed him and pressed in on him. 25Now there was a woman who had been suffering from hemorrhages for twelve years. 26She had endured much under many physicians, and had spent all that she had; and she was no better, but rather grew worse. 27She had heard about Jesus, and came up behind him in the crowd and touched his cloak, 28for she said, “If I but touch his clothes, I will be made well.” 29Immediately her hemorrhage stopped; and she felt in her body that she was healed of her disease. 30Immediately aware that power had gone forth from him, Jesus turned about in the crowd and said, “Who touched my clothes?” 31And his disciples said to him, “You see the crowd pressing in on you; how can you say, ‘Who touched me?’” 32He looked all around to see who had done it. 33But the woman, knowing what had happened to her, came in fear and trembling, fell down before him, and told him the whole truth. 34He said to her, “Daughter, your faith has made you well; go in peace, and be healed of your disease.” 35While he was still speaking, some people came from the leader’s house to say, “Your daughter is dead. Why trouble the teacher any further?” 36But overhearing what they said, Jesus said to the leader of the synagogue, “Do not fear, only believe.” 37He allowed no one to follow him except Peter, James, and John, the brother of James. 38When they came to the house of the leader of the synagogue, he saw a commotion, people weeping and wailing loudly. Presentation of the Lord 39When he had entered, he said to them, “Why do you make a commotion and weep? The child is not dead but sleeping.” 40And they laughed at him. Then he put them all outside, and took the child’s father and mother and those who were with him, and went in where the child was. 41He took her by the hand and said to her, “Talitha cum,” which means, “Little girl, get up!” 42And immediately the girl got up and began to walk about (she was twelve years of age). At this they were overcome with amazement. 43He strictly ordered them that no one should know this, and told them to give her something to eat.
For the Jews, blood signifies life when it courses through the veins and arteries of the body. But blood that escapes from the body signifies death and renders a person impure and untouchable. The hemorrhagic woman has to endure her condition not only as a physical malady, but also as a social stigma. She is virtually dead, just as Jairus’ young daughter is physically dead. Their common situation is highlighted by the mention of twelve years — a period that signifies fullness of time. Indeed, both of them experience fullness of time as Jesus comes into their situation, defying the socio-religious taboo by allowing an untouchable bleeding woman to touch him and then touching the untouchable dead body of Jairus’ daughter. Death, whether virtual or real, cannot endure the touch of the Author of life.
Lord Jesus, grant that we, too, may experience “fullness of time,” as you banish those dark forces that threaten to rob us of life. Amen.
Mabuting Balita | Pebrero 4, 2022 – Biyernes
Biyernes sa Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: MARCOS 6:14-29
Nabalitaan ni Haring Herodes ang tungkol kay Hesus sapagkat tumanyag na ang kanyang pangalan. May nagsasabing nabuhay si Juan Bautista mula sa mga patay kaya nagkakabisa sa kanya ang makalangit na kapangyarihan. Sinabi naman ng iba: “Si Elias ito,” “Ito ay isang propeta gaya ng mga ibang propeta noon.” Oo nga, Nang mabalitaan ito ni Herodes ay sinabi niya: “Nabuhay nga sa mga patay si Juan na pinapugutan ko ng ulo.” Si Herodes ang nagpahuli kay Juan, at ipinakadena ito sa kulungan dahil kay Herodias na asawa ng kanyang kapatid na si Felipe.Pinakasalan ni Herodes si Herodias at sinabi ni Juan kay Herodes: “Hindi ka puwedeng pumisan sa asawa ng iyong kapatid.” Talaga ngang matindi ang galit ni Herodias kay Juan at gusto niya itong patayin pero hindi niya magawa. Iginagalang nga ni Herodes si Juan dahil itinuturing niya itong mabuti at banal na tao, kaya pinanatili niya itong buhay. Nalilito siya matapos makinig kay Juan, gayunma'y gusto pa rin niya itong marinig. At nagkaroon ng pagkakataon sa kaarawan ni Herodes nang maghanda siya para sa kanyang mga opisyal, mga pinuno ng hukbo at mahahalagang tao ng Galilea. Pagpasok ng anak ni Herodias, nagsayaw ito at nasiyahan naman sa kanya si Herodes at lahat ng nasa handaan. Sinabi ng hari sa dalagita: “Ibibigay ko sa iyo ang anumang hingin mo” at sinumpaan pa niya ang pangakong ito. “Ibibigay ko sa iyo ang anumang hingin mo, kahit na ang kalahati ng aking kaharian.” Lumabas ang anak at tinanong ang kanyang ina: “Ano ang hihingin ko?” “Ang ulo ni Juan Bautista.” Agad niyang pinuntahan ang hari at sinabi: ”Gusto kong ibigay mo kaagad sa akin ang ulo ni Juan Bautistasa sa isang bandeha.” Nasaktan ang hari dahil sa sinumpaan niyang pangako sa harap ng mga bisita ngunit ayaw niyang tumanggi. Kaya inutos ng hari sa isa niyang guwardiya na dalhin ang ulo ni Juan. Pinugutan nito si Juan sa kulungan, inilagay sa isang bandeha ang kanyang ulo, ibinigay naman ito ng dalagita sa kanyang ina. Nag mabalitaan ito sa mga alagad ni Juan, dumating sila para kunin ang kanyang katawan at inilibing.
PAGNINILAY:
Naranasan mo na bang magalit dahil napuna ka dahil sa mali mong ginagawa? Si Herodes ay isang Hari. Dahil sa kanyang pagkamakapangyarihan, pinakasalan nya si Herodias na asawa ng kanyang kapatid. Hindi lingid sa kanyang kaalaman na ipinag-babawal sa batas ni Moises ang kanyang ginawa. Pero dahil sa kanyang pagnanasa sa asawa ng kanyang kapatid, ginamit nya ang kanyang kapangyarihan upang suwayin batas ng tao at higit sa lahat sa batas ng Dyos. Harap harapang tinutulan ni Juan Bautista ang kalapastanganan ni Herodes. Dahil dito, nagalit si Herodias at naghintay ng pagkakataon upang wakasan ang buhay ng propetang pumuna sa kanila. Dahil dito, walang pag-aatubiling ipinapatay si Juan. Huwag nawa tayong magalit sa mga taong maaaring napapansin ang ating mga kahinaa’t kasalanang “obvious” naman sa ating pagkilos. Maging paalala nawa sa atin ang mensahe ng ebanghelyo na patuloy piliin ang tama. At kung tayo ma’y nagkamali, buong pagpapakumbaba natin itong aminin at pagsisihan.
PANALANGIN:
Panginoon, patawad po sa mga pagkakataong patuloy kaming nagbubulagbulagan sa harap ng aming pagkamakasalanan. Patuloy mo nawa kaming kaawaan. Amen.
- Cl. Jack Shoeven Baclaan, SSP | Society of St. Paul
Mabuting Balita | Pebrero 3, 2022
Huwebes sa Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: MARCOS 6:7-13
Tinawag ni Hesus ang Labindalawa at sinimulang isugo sila nang dala-dalawa. Binigyan niya sila ng kapangyarihan sa mga maruruming espiritu. At sinabihan niya silang huwag magdala ng anuman para sa paglalakbay kundi tungkod lamang. Walang pagkain, walang pitaka o pera sa sinturon. Nakasandalyas at may isang damit lamang. At sinabi niya sa kanila: ”Pagtuloy n'yo sa isang bahay, manatili kayo roon hanggang sa pag-alis n'yo mula roon. Kung may lugar na hindi tatanggap o makikinig sa inyo, umalis kayo roon at ipagpag ang alikabok sa inyong mga paa bilang sakdal sa kanila.” At pag-alis nila, ipinangaral nila ang pagbabalik-loob. Maraming demonyo ang kanilang pinalayas at marami ring may-sakit ang kanilang pinagaling sa pagpapahid ng langis.
PAGNINILAY:
Kapanalig kapag tinakpan mong dulo ng daliri ang parehong tainga, maririnig mo ang “sound wave” ng iyong dugo sa kaibuturan ng iyong katawan. Sa soundwave na ito, naiisip ko ang natatanging bukal. Ang Diyos. Patuloy Siyang tumatawag sa kailaliman ng dagat ng ating buhay. Umaalingawngaw ang tinig Niya sa kaibuturan ng ating pagkatao. Isang konkretong tagpo ay ang pagtawag ni Jesus sa kanyang mga disipulo. Tinawag, sinugo, binigyan ng kapangyarihan sa masasamang espiritu. Lahat tayo, tumanggap ng ganitong identity and mission mula sa Panginoon. Tinawag Niya tayo at patuloy na tinatawag. Ang Diyos ang pumili sa atin na bigyang buhay. At sa taglay natin na Banal na Espiritu, likas sa atin na talunin ang masasama. Ngayong panahon ng paghahanda natin bilang Simbahan sa Synod of Synodality para sa 2023, inaanyayahan tayo ni Jesus na pakinggang mabuti ang taghoy, huni, ugong ng ating mga kapatid, ng sangkatauhan, ng sangkalupaan, kasama na ang lahat ng kalikasan, May pintig, may tunog, may sound wave. Ikaw, kapanalig, nais kang marinig ng ating Simbahan. Ang hiling nga ni Pope Francis, marinig ang iyong tinig kung ano ang pintig ng puso mo hinggil sa ating Simbahan, ano ang taghoy ng iyong pamilya, ng iyong parokya? Ganundin na kung paano mo isinasabuhay ang misyon ni JesuKristo sangayon na patuloy ang pandemia, o sa oras na nasasaksihan mo ang kawalan ng katarungan? Ano’ng tinig ang iyong pinakinggan at tinulungan kapag nanaghoy ang kalikasan? Mula sa tangis ng karamdaman, dala mo ba ang tibok ng pag-asa? Sa pintig ng nanghihinang pag-asa, nagdudulot ka ba ng matibay na tinig ng pananampalataya? Sa ugong ng kawalan ng pananampalataya, naipadama mo ba ang sigla ng pintig ng iyong pagmamahal? Muli nga, ang dalawa nating daliri, takpan ang butas ng tainga… Ano’ng soundwave ang iyong naririnig?
- Sr. Gemmaria dela Cruz, fsp | Daughters of St. Paul
Mabuting Balita | Pebrero 2, 2022
Miyerkules sa Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: LUCAS 2:22-32
Nang dumating na ang araw ng paglilinis nila ayon sa Batas ni Moises, dinala nina Jose at Maria ang sanggol na si Hesus sa Jerusalem para iharap sa Panginoon tulad ng nasusulat sa Batas ng Panginoon: Lahat ng panganay na lalaki ay ituturing na banal para sa Panginoon. Dapat din silang mag-alay ng sakripisyo tulad ng binabanggit sa Batas ng Panginoon: isang pares na batubato o dalawang inakay na kalapati. Ngayon, sa Jerusalem ay may isang taong nagngangalang Simeon; totoong matuwid at makadiyos ang taong iyon hinihintay niya ang pagpapaginhawa ng Panginoon sa Israel at sumasakanya ang Espiritu Santo na hindi siya mamamatay hanggat hindi niya nakikita ang Mesiyas ng Panginoon. Kaya pumunta siya ngayon sa Templo sa pagtutulak ng Espiritu, nang dalhin ng mga magulang ang batang si Hesus para tuparin ang kaugaliang naaayon sa Batas tungkol sa kanya, kinalong siya ni Simeon sa kanyang mga braso at pinuri ang Diyos at sinabi “Mapapayaon muna ang iyong utusan Panginoon nan g may kapayapaan, ayon na rin sa yong wika pag kat nakita na ng aking mata ang iyong pag liligtas na inihanda mo sa paningin ng lahat ng bansa. Ang liwanag na ibubunyag mo sa mga bansang pagano at ang luwalhati ng iyong bayang Israel.
PAGNINILAY:
Dinala nina Jose at Maria ang sanggol na si Hesus sa Jerusalem para ialay sa Panginoon. Buong pusong inialay si Hesus sa Diyos ng kanyang mga magulang. Sa pamamagitan ni Simeon ibinunyag ng Diyos na ang batang si Jesus ang liwanag para sa mga hindi naniniwala sa Kanya at ang luwalhati naman ng minamahal ng Diyos na Bayang Israel. Ang paghahandog nina Jose at Maria kay Hesus sa Templo ay pagsasang-ayon nila sa planong pagliligtas ng Diyos. Nagpapahayag din ito ng kahandaan ng mag-asawang Jose at Maria sa kanilang tungkulin na gampanan ang kanilang papel na maka-Diyos sa pagpapalaki kay Hesus. Mapapansin natin ang kanilang matibay na paniniwala sa tungkuling ini-atas sa kanila ng Panginoon. Inaanyayahan din tayong mga Kristiano sa ating tungkulin na hubugin ang ating mga kabataan upang silay maging ganap na tagasunod ni Hesus. Paala-ala sa mga magulang na magiging daan o instrumento sila na maging masigasig na tagapag-alaga, tagapagtanggol, tagapagturo at tagahubog upang lumaki ang kanilang mga anak na may kakayahang gampanan ang pagiging isang tunay na mamamayan at ganap na Kristianong handang harapin ang misyon sa buhay.
PANALANGIN:
O Panginoong Diyos, kami ay nilikha mo sa Iyong pagmamahal. Bigyan mo po kami ng biyayang magampanan ang aming tungkuling mangasiwa sa buong sangnilikha. Isabuhay nawa naming ang katutuhanang kami ay galing sa Diyos at para sa Diyos. Amen.
- Sr. Amelyne Paglinawan, FSP | Daughters of St. Paul
Mabuting Balita | Pebrero 1, 2022
Martes sa Ika-4 na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: MARCOS 5:21-43
Pagkatawid ni Hesus sa lawa na sakay sa bangka, pinagkalipumpunan siya ng maraming tao sa tabing-dagat. At may dumating na isang pinuno ng sinagoga na nagngangalang Jairo. Nagpatirapa ito sa kanyang paanan at pilit na ipinakiusap sa kanya: “Naghihingalo ang aking dalagita kaya halika para maligtas siya at mabuhay sa pagpapatong ng iyong mga kamay. Kaya umalis si Hesus kasama niya at sumunod din sa kanya ang mga tao na gumigitgit sa kanya.” Nagsasalita pa si Hesus nang may dumating galing sa bahay ng pinuno ng sinagoga, at sinabi nila: “Patay na ang iyong anak na babae. Bakit mo pa iniisturbo ngayon ang Guro?” “Huwag kang matakot, manampalataya ka lamang.
PAGNINILAY:
Pananalig ang nakapagpapagaling sa sinumang makatagpo si Hesus. Si Bela ay nagtitinda ng sampagita sa labas ng isang Shrine ng Divine Mercy. Dati siyang dinudugo kayat nagdasal siya sa Divine Mercy at nagdebosyon sa Mahal na Ina para gumaling. Himala man o dahil sa kanyang buo na pananalig, nakamtan niya ang kagalingan. Patuloy pa rin siyang nagtitinda ng sampagita hanggang ngayon. Paraan niya ito para marami pa ang makapag-alay ng pasasalamat at panalangin sa Dios at sa Mahal na Ina. Pananalangin ang paraan upang lumakas ang ating pagkapit sa Panginon. Panalangin ang sikreto upang tayoy makapasok sa mundo ng pagpapagaling at himala ni Hesus. Kahit hindi natin lubos na nauunawaan at naiintindihan ang mga nangyayari sa ating buhay. Alam natin sa kaibuturan ng ating mga puso na merong ginagawa ang Dios. Na binibigyan Niya nang lunas ang ating mga problema at mga karamdaman. Patuloy tayong manalig sa higpit ng pagkakapit ni Hesus sa atin. Siya ay higit na malapit sa atin sa pagtawag natin sa kanyang Banal na Ngalan ng may buong pananalig. Inaanyayahan tayo ni Jesus na huwag bumitiw sa Kanya. Magtiwala tayo sa mapagkalingang awa ng Diyos! Si Hesus lamang ang ating babalingan, kay Hesus hindi tayo mabibigo.
- Sr. Amelyne Paglinawan, FSP | Daughters of St. Paul
PANALANGIN:
O Panginoon naming mapagmahal, Ikaw ang may akda ng buhay. Naway aming makamtan ang bagong sigla at lakas sa aming pananatili sa Iyong pagmamahal at awa. Amen.
Mabuting Balita | Enero 31, 2022
Lunes sa Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
EBANGHELYO: MARCOS 5:1-20
Dumating si Hesus at ang kanyang mga alagad sa lupain ng mga taga-Gerasa sa kabilang ibayo, at pag-alis niya sa bangka, sinalubong siya ng isang lalaking inaalihan ng demonyo, na galing sa mga libingan. Sa mga puntod siya nakatira at di siya maigapos kahit na ng mga kadena. Madalas nga siyang ikinakadena at ipinuposas ang mga paa ngunit nilalagot niya ang mga kadena at sinisira ang mga posas sa paa kaya walang makasupil sa kanya. Nasa kaburulan siya araw gabi, sa mga libingan. Nagsisisigaw siya at sinasaktan ang sarili sa mga bato. Pagkakita nito kay Hesus sa malayo, patakbo itong lumapit at nagpatirapa sa harap niya at sumigaw: “Ano ang kailangan mo sa akin Hesus na Anak ng Diyos? Hinihiling ko sa iyo sa ngalan ng Diyos na huwag mo akong pahirapan. Hukbo nga ako marami kasi kami.” At hiningi niya kay Hesus na huwag silang palayasin sa lupaing iyon. Maraming baboy na nanginginain doon sa burol. Kaya hiniling sa kanya ng mga demonyo: ''Ipadala mo kami sa mga baboy at papasok kami sa mga iyon.'' At pinahintulutan sila ni Hesus. Kaya pagkalayas ng mga demonyo'y pumasok ang mga ito sa mga baboy; at nahulog sa bangin ang mga baboy papuntang dagat at nalunod na lahat. Tumakas naman ang mga nagbabantay sa mga baboy. At ipinamalita nila ang lahat sa bayan at sa mga bukid. Naglabasan ang mga tao upang alamin ang nangyari. Kaya pinuntahan ng mga ito si Hesus at nakita nila ang dating inaalihan ng demonyo na nakaupo at nakadamit, matino na siya na sinapian ng hukbo. Kaya natakot sila. Ibinalita naman sa kanila ng nakakita kung ano ang nangyari sa inalihan ng demonyo at pati sa mga baboy. Kaya't hiniling nila kay Hesus na umalis sa kanilang lupain. Pagsakay ni Hesus sa bangka, nakiusap sa kanya ang inalihan ng demonyo na isama siya. Ngunit hindi siya pinayagan ni Hesus, kundi sinabi niya: ''Umuwi ka sa iyong mga kamag-anak at ipamalita sa kanila ang lahat ng ginawa sa iyo ng Panginoon at ang pagkahabag niya sa iyo. ''Kaya umalis ang tao, at sinimulang ipahayag sa buong lupain ng Decapolis ang lahat ng ginawa sa kanya ni Hesus, at namangha ang lahat.
PAGNINILAY:
Minsan may pumasok sa Paulines Media Center na nagkwento sa akin tungkol sa nakita niyang demonyo. Pangit daw ito, may buntot at nagliliyab ang mga mata. Sabi ko sa kanya, minsan po hindi nakakatakot ang anyo ng demonyo kasi kung magkaganon, wala na syang matutuksong gumawa ng masama. Bakit? sasama o susunod ka ba sa isang nakakatakot na nilikha? Hindi, di ba? Mga kapanalig, maraming nalilinlang ang demonyo sa kasalukuyan nating mundo dahil nagpapakita ito sa anyong kaakit-akit o katakam-takam. At alam ng demonyo kung ano ang mga kahinaan at hangarin natin sa buhay na maari niyang pasukan upang tuksuhin tayong sumunod at magpaalipin sa kanya. Maari siyang magpakita sa anyong maganda at seksing babae upang akitin ang isang lalaking may asawa na magtaksil sa kanyang kabiyak. Maaari rin syang maging guwapong lalaki na magdadala sa mga babae sa kapahamakan. At maaari rin syang sumakay sa ating mga makamundong hangarin upang akayin tayo palayo sa Diyos. Anuman ang anyo at motibo ng demonyong lumalapit sa atin, hindi tayo dapat matakot kung tayo ay nasa kay Cristo. Sa Mabuting Balita, narinig natin kung paano pinalayas ni Hesus ang demonyo sa taong inaalihan nito. Nagpapatunay lamang ito na walang demonyo ang hihigit pa sa kapangyarihan ng Diyos. Kailangan lang nating magpasyang umiwas dito at sumunod sa kalooban ng Diyos.
- Sr. Lou Ranara, FSP | Daughters of St. Paul