PAULINES

St. Stephen l Patron Saint of Deacons, Headaches, Horses, Coffin Makers and Masons

Feast Day – December 26

If we do not know the story of St. Stephen and we see his statue for the first time, we might be surprised to see why he is carrying stones, or in other representations, he has a stone on each shoulder and one on the head. Let us discover it in this video. St. Stephen was born in 5 B.C. and died in 34 A.D. Since his name “Stephanos” is Greek, it is assumed that he was a Hellenistic (Greek) Jew, who converted to Christianity. According to the Acts of Apostles, he was one of the seven deacons appointed by the Apostles to distribute food and aid to poorer members of the Christian community. They were chosen due to the dissatisfaction of the Greek speaking Jews, saying that the Hebraics were given preference in the distribution of food and aid. Stephen was the eldest and was called “archdeacon.” Being full of faith and the Holy Spirit he performed miracles among the people and he went around preaching in various synagogues about Jesus Christ. His sermons enraged the Jewish Cyrenian, Alexandrian and Cilician groups who challenged his teachings, but he defeated them in debate. They were humiliated and accused Stephen of preaching blasphemy against Moses and God.

 His accusers dragged him to the Sanhedrin but Stephen looked unperturbed, and his face shone “like that of an angel.” Before the Sanhedrin, the legal judges of the Jews, Stephen presented his view of the history of Israel and the stories of the patriarchs and mentioned Israel’s disobedience to God. He disproved their disbelief in Jesus Christ and assured them that Jesus came to fulfill the customs of Moses and not to destroy them. Stephen also accused the Jews for being stiff-necked and murderers of the prophets. With this the crowed became more enraged, and began to stone him. But Stephen looked up and cried: “Look, I see heaven open and the son of Man standing on the right hand of God.” More people picked up stones to kill him. They laid their coats at the feet of a young man named Saul of Tarsus, the Roman citizen, who later converted to Christianity and became St. Paul, the Apostle. Stephen prayed that the Lord would receive his spirit and forgive his killers. He then fell to his knees and died. After his death, his companions fled to Antioch and to other distant places.

· Voice: Speaking about St. Stephen, Acts 8: 2 says: “Godly men buried Stephen and mourned deeply for him.” The location for his stoning must have been either on the northern gate or the eastern gate of Jerusalem. Where he was buried was not recorded. In 415 a priest named Lucian proclaimed that he dreamt where the remains of St. Stephen were buried in Beit Jimal, Jerusalem. Later, and  they were brought to the Church of Hagia Sion on December 26, which became his feast day. In 439, the relics were translated to a church north of the Damascus Gate. The relics were finally transferred to Rome by Pope Pelagius II during the construction of the Basilica of San Lorenzo fuori le mure. There, he was interred with the remains of St. Lawrence. Many churches around the world have been built in honor of St. Stephen. In the Roman Catholic Church, December 26 is “St. Stephen’s Day.”

 piety, humility, innocence, honesty, bravery, fortitude and integrity

· Prayer: “St. Stephen, pray for those whose faith in God and the Trinity are being attacked by doubts and perverse teachings.”

· Reflection: Am I ready to face persecution because of my Christian faith?

Mabuting Balita l Disyembre 26, 2022 – Lunes

Ikalawang araw ng Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang

Ebanghelyo: Mateo 10:17-22

Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Mag-ingat sa mga tao, ibibigay nga nila kayo sa mga sanggunian at hahagupitin kayo sa kanilang mga sinagoga. Dadalhin nila kayo sa mga pinuno at mga hari dahil sa akin, at dapat kayong magbigay patotoo sa kanila at sa mga pagano. Pag iniharap naman kayo, huwag mag-alala sa inyong sasabihin; sa oras na iyo’y ibibigay nga sa inyo ang inyong sasabihin. Sapagkat hindi kayo ang magsasalita kundi ang Espiritu ng inyong Ama ang magsasalita sa pamamagitan ninyo. Ipapapatay ng kapatid ang sariling kapatid, ng ama ang kanyang anak; at isasakdal ng mga anak ang kanilang mga magulang at ipapapatay sila. Kamumuhian kayo ng lahat dahil sa akin ngunit sa pananatili lamang ninyong matatag hanggang wakas kayo maliligtas.”

Pagninilay:

Ngayon ay ating ipinagdiriwang, ang kapistahan ni San Esteban, ang unang martir, na nag-alay ng kanyang buhay para kay Hesus. Sa Mabuting Balita, napakinggan natin ang mga kahirapan at pagtugis na daranasin ng mga tagasunod ni Kristo. Siguro maitatanong natin: “Bakit kaya, isang araw pa lang, matapos ang masayang pagdiriwang ng Pasko, ay kaagad nating ginugunita ang mga pagsubok at kamatayan na daranasin ng mga tagasunod ni Kristo? Mga kapanalig, alalahanin natin ang mensahe ng Pasko, Pag-ibig, ‘di po ba? Ang tunay na umiibig ay nakahandang ialay ang buhay para sa minamahal! ‘Yan ang mensahe ng Diyos para sa atin, sa pagpapadala ng Kanyang Bugtong na Anak, na si Hesus. Imagine, sinabi ni Hesus: “Hahampasin kaya, dadalhin nila kayo sa mga gobernador at mga hari…” Nguni’t wala tayong dapat ikabahala dahil sinabi din Niya: “Ang Espiritu ng Ama ang magsasalita sa pamamagitan ninyo…kapopootan kayo ng lahat, dahil sa akin, ngunit ang mananatiling tapat ay maliligtas.” Ganito ang nangyari kay San Esteban. Nguni’t di siya nagpatinag. Patuloy niyang ipinahayag ang pag-ibig ng Diyos at ang katotohanan, na ang Diyos na Tagapagligtas ay sumasaatin. Pinatawad at ipinagdasal pa niya, ang mga tumugis at pumatay sa kanya. Tulad ni San Esteban, maging matatag tayo at maisabuhay nawa natin ang diwa ng Pasko: pag-ibig, pagpapatawad at pag- asa… sa gitna ng matinding pagsubok at mga pag-uusig. Nawa, patuloy nating tanggapin at ipahayag ang pag-ibig ng Diyos, kay Hesus na nagkatawang-tao.

- Sr. Divina De Claro, Fsp l Daughters of St. Paul

Mabuting Balita l Disyembre 25, 2022 – Linggo

Pasko ng Pagsilang ng Panginoon

Juan 1:1-18

Sa simula’y may Wikang-Salita na nga, at kaharap ng Diyos ang Salita, at Diyos ang Salita. Kaharap na nga siya ng Diyos sa simula. Sa pamamagitan niya niyari tanang mga bagay, at kung wala siya, walang anumang nayari. Ang nayari ay buhay sa kanya, at liwanag ng mga tao ang buhay. Sa karimlan sumisikat ang liwanag at hindi ito nahadlangan ng karimlan. May taong sinugo ang Diyos—Juan ang kanyang pangalan. Dumating siya para magpatotoo, para magpatotoo tungkol sa liwanag, upang maniwala ang lahat sa pamamagitan niya. Hindi ‘yon liwanag, kundi patotoo tungkol sa Liwanag. Pagkat paparating noon sa mundo ang Liwanag na totoo na siyang tumatanglaw sa bawat tao. Bagamat nasa mundo siya at sa pamamagitan n’ya nagawa ang mundo. Hindi s’ya kilala ng mundo. Sa sariling kanya s’ya pumarito at hindi siya tinanggap ng mga kanya. Ngunit sinumang tumanggap sa kanya sa paniniwala sa kanyang Pangalan, binigyang kakayahan nga sila na maging mga anak ng Diyos. Hindi mula sa dugo ang kanilang pagsilang, ni mula sa kagustuhan ng laman ni sa kagustuhan ng lalaki kundi mula sa Diyos. At naging laman ang Wikang-Salita at itinayo ang kanyang tolda sa atin, at nakita natin ang kanyang kaluwalhatian, ang kaluwalhatiang mula sa Ama na bagay para sa bugtong na Anak, kaya lipos siya ng kagandahang-loob at katotohanan. Nagpatotoo sa kanya si Juan at isinisigaw: “Siya ang aking tinutukoy: nagpauna na sa akin ang dumating na kasunod ko, sapagkat bago ako’y siya na.” Mula sa kanyang kapuspusan nga tumanggap tayong lahat, oo, abut-abot na kagandahang loob. Sa pamamagitan ni Moises ibinigay ang Batas, sa pamamagitan ni Hesukristo naman dumating ang kagandahang-loob at ang katotohanan. Kailanma’y walang sinumang nakakita sa Diyos; ang Bugtong na Anak lamang ang nagpahayag sa kanya, siya ang nasa kandungan ng Ama.

Pagninilay:

Anong maganda sa Pasko? Bakit maganda ang Pasko? Kasi may magandang balita! May magandang nangyari! Naging tao ang Anak ng Diyos! "Sa simula'y may Wikang Salita na nga at kaharap ng Diyos ang Salita at Diyos ang Salita... At naging laman ang Wikang Salita." Ang ay pasko ay isang paalala kung gaano kaganda ang tao, kung gaano tayo kaganda. Sa aklat ng Genesis nasusulat: "Lalangin natin ang tao na ating larawan at kahawig…" (1:26) Kahawig ng Diyos ang tao. Sa ebanghelyo naman ni Juan nasusulat na: “Nagkatawang-tao ang bugtong na Anak ng Diyos; naging larawan at kahawig ng tao ang Diyos.” The best affirmation is imitation. Sabi ng Diyos sa atin: "Maganda ka. Mabuti ka. Kahanga-hanga ka. Mahalaga ka. Dakila ka." Huwag nating kalilimutan ‘yun. Namuhay sa piling natin ang Diyos: “The Word became flesh and dwelt among us,” dahil mahal tayo ng Diyos. "Why do people cry when they hear the word 'Goodbye' in a love song? Because LOVE is about PRESENCE. Kaya malungkot tayo at umiiyak tayo pag napapahiwalay sa minamahal; lalo na kung nawawala sa piling natin ang minamahal dahil sa kamatayan. Naparito ang Anak ng Diyos para samahan tayo at para makasama tayo. At hindi nya tayo iiwan kahit kailan: "Kasama ninyo ako sa lahat ng araw hanggang sa wakas ng Panahon." (Mt 28: 20)  MALIWANAG ANG  PASKO! Mailaw o maraming ilaw pag Pasko. Mahirap isipin ang Paskong madilim: "Pagkat paparating noon sa mundo ang Liwanag na totoo na siyang tumatanglaw sa bawat tao." (Jn 1: 9) Ang Panginoong Jesus ang ILAW na nagbigay-liwanag sa mundong dating nababalot sa kadiliman ng kasalanan ng mga tao. Totoong laganap pa rin ang kasalanan at kasamaan sa mundo. Pero hindi katulad noong bago pa dumating ang Kristo, ngayon ay mayroon ng pag-asa para sa pagbabago. May kapatawaran na sa ating mga kasalanan at may kakayahan na tayong talunin ang kasamaan sa pamamagitan ng kabutihan at kabanalang tinanggap natin kay Jesus na nahahayag naman at nagiging mabisa sa pamamagitan ng ating mga gawa.

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.

Mabuting Balita l Disyembre 24, 2022 – Sabado

Ika - 4 na Linggo ng Adbiyento

Ebanghelyo: Lucas 1:67-79

Napuspos ng Espiritu Santo ang ama niyang si Zacarias at nagpropesiya ng ganito: “Purihin ang Panginoon, ang Diyos ng Israel, dahil nilingap niya at tinubos ang kanyang bayan. Mula sa sambayanan ni David na kanyang lingkod, Ibinangon niya ang magliligtas sa atin, Ayon sa ipinangako niya noong una. Sa pamamagitan ng mga banal niyang propeta: Kaligtasan mula sa ating mga kaaway at sa kamay ng mga namumuhi sa atin. Nagpakita siya ng awa sa ating mga ninuno at inaalala ang banal niyang tipan, Ang pangakong sinumpaan niya sa ating amang si Abraham na ililigtas tayo sa kamay ng ating mga kaaway, Upang walang takot natin siyang mapaglingkuran, Nang may kabanalan at katarungan sa harap niya sa buong buhay natin. At ikaw naman na munti pang anak ay tatawaging propeta ng kataas-taasan. Mangunguna ka nga sa Panginoon para ihanda ang kanyang daan. Ituturo mo ang kaligtasan sa kanyang bayan sa pagpapatawad niya sa kanilang mga sala. Ito ang gagawin ng maawain nating Diyos sa pagpapasikat niya sa atin ng araw na galing sa kaitaasan. Upang liwanagan ang mga nanatili sa kadiliman at sa lilim ng kamatayan, at aakayin ang ating mga yapak sa daan ng kapayapaan.”

Pagninilay:

Ang “Benedictus” o Awit ni Zacarias ay nagpapakita sa atin na ang pananampalataya ay isang pag-alala. Sa Mabuting Balita na ating narinig, napuspos ng Espiritu Santo si Zacarias na ama ni Juan Bautista at nagpahayag ng mahabang pagpupuri sa Diyos. Ang mga salitang binigkas niya ay tungkol sa mga dakila at mabubuting gawa ng Diyos para sa Kanyang bayang Israel. Inalala ni Zacarias kung paano tinupad ng Panginoon ang pangakong binitiwan Niya kay Abraham. At siya mismo ay parti at saksi sa katuparan ng pangakong ito. Ang sarili niyang anak na si Juan ay nagsilbing “precursor” – ang propeta ng Kataas-taasan na naghanda ng daan para sa darating na Mesiyas, si Hesukristo. Itinuro ni Juan Bautista sa bayan ng Diyos ang landas ng kaligtasan, ang kapatawaran ng mga kasalanan. Bukas ay Pasko na naman. Ating gugunitain muli ang Kapanganakan ng ating Panginoon, ang dakilang misteryo ng pagkatawang-tao ng Diyos na pumiling manahan sa atin. Naway ngayong Pasko at sa araw-araw nating pamumuhay ay patuloy nating paigtingin ang ating pananampalataya. Lagi nating alalahanin ang Misteryong ito at ang mga kahanga-hangang gawa ng Diyos sa ating buhay at walang humpay na magpuri at magpasalamat sa Kanya.

–Sr. Janice Golez, PDDM | Disciples of the Divine Master

Mabuting Balita l Disyembre 24, 2022 – Sabado

Ika - 4 na Linggo ng Adbiyento

Ebanghelyo: Lucas 1:67-79

Napuspos ng Espiritu Santo ang ama niyang si Zacarias at nagpropesiya ng ganito: “Purihin ang Panginoon, ang Diyos ng Israel, dahil nilingap niya at tinubos ang kanyang bayan. Mula sa sambayanan ni David na kanyang lingkod, Ibinangon niya ang magliligtas sa atin, Ayon sa ipinangako niya noong una. Sa pamamagitan ng mga banal niyang propeta: Kaligtasan mula sa ating mga kaaway at sa kamay ng mga namumuhi sa atin. Nagpakita siya ng awa sa ating mga ninuno at inaalala ang banal niyang tipan, Ang pangakong sinumpaan niya sa ating amang si Abraham na ililigtas tayo sa kamay ng ating mga kaaway, Upang walang takot natin siyang mapaglingkuran, Nang may kabanalan at katarungan sa harap niya sa buong buhay natin. At ikaw naman na munti pang anak ay tatawaging propeta ng kataas-taasan. Mangunguna ka nga sa Panginoon para ihanda ang kanyang daan. Ituturo mo ang kaligtasan sa kanyang bayan sa pagpapatawad niya sa kanilang mga sala. Ito ang gagawin ng maawain nating Diyos sa pagpapasikat niya sa atin ng araw na galing sa kaitaasan. Upang liwanagan ang mga nanatili sa kadiliman at sa lilim ng kamatayan, at aakayin ang ating mga yapak sa daan ng kapayapaan.”

Pagninilay:

Ang “Benedictus” o Awit ni Zacarias ay nagpapakita sa atin na ang pananampalataya ay isang pag-alala. Sa Mabuting Balita na ating narinig, napuspos ng Espiritu Santo si Zacarias na ama ni Juan Bautista at nagpahayag ng mahabang pagpupuri sa Diyos. Ang mga salitang binigkas niya ay tungkol sa mga dakila at mabubuting gawa ng Diyos para sa Kanyang bayang Israel. Inalala ni Zacarias kung paano tinupad ng Panginoon ang pangakong binitiwan Niya kay Abraham. At siya mismo ay parti at saksi sa katuparan ng pangakong ito. Ang sarili niyang anak na si Juan ay nagsilbing “precursor” – ang propeta ng Kataas-taasan na naghanda ng daan para sa darating na Mesiyas, si Hesukristo. Itinuro ni Juan Bautista sa bayan ng Diyos ang landas ng kaligtasan, ang kapatawaran ng mga kasalanan. Bukas ay Pasko na naman. Ating gugunitain muli ang Kapanganakan ng ating Panginoon, ang dakilang misteryo ng pagkatawang-tao ng Diyos na pumiling manahan sa atin. Naway ngayong Pasko at sa araw-araw nating pamumuhay ay patuloy nating paigtingin ang ating pananampalataya. Lagi nating alalahanin ang Misteryong ito at ang mga kahanga-hangang gawa ng Diyos sa ating buhay at walang humpay na magpuri at magpasalamat sa Kanya.

–Sr. Janice Golez, PDDM | Disciples of the Divine Master

 A Meaningful Christmas | Word and Songs with Sr. Amelyne Paglinawan, fsp 

Scriptwriter: Sr. Clothilde delas Llagas, FSP

Are you all set to welcome Jesus in your heart? Ok, let’s talk about that a little later…I know and I understand. Today is the day before Christmas. It’s really the busiest day for many of us – especially for those of you who have to do the last-minute Christmas shopping. But don’t forget – the Christmas rush is over – you may not find the gift item you’ve been wanting to buy. At any rate, just give it a try…and… hey -- keep your cool!

Now, let’s get back to my question earlier: Are you all set to welcome Jesus into your heart? It’s pretty obvious that you, guys, have little time for spiritual conversations in the midst of laughter and merriment. But can you spare a few minutes with us? Take it as an invitation from Jesus – who is our most-awaited guest this Christmas…He will surely be pleased with our listening hearts. Ok… tell you what…

Did you know that today’s Midnight Mass will mark the conclusion of the Advent period?  Yes, the Advent season ends tonight and at the strike of twelve midnight – the Christmas season begins according to the liturgical calendar of the Catholic Church. We will all rejoice as we commemorate God’s greatest gift to us – the birth of Jesus our Savior!

Do you still remember Zechariah - The father of John the Baptist who prepared the people for the coming of Jesus? Today’s gospel speaks about his song of praise after his long exile of silence. His canticle opens with --“Blessed be the Lord, the God of Israel; for he has come to his people and set them free…” It is praise coming from the lips of someone who was punished but is repentant and cleansed from his sinfulness. And why was he punished? He was struck mute by the angel Gabriel, remember?  because he doubted God’s message. But later he repented and during those long nine months of not being able to talk - he realized that the words of the angel were beginning to unfold – and that it was his son who would prepare the way for the Lord’s second coming. Something crossed my mind. These days, we have probably been too busy with many things…like - year-end reports and evaluations, doing extra jobs and sidelines perhaps to generate more income for the Christmas holidays…and we failed to notice the four weeks of Advent that passed by so quickly. And just now we realized that Christmas is not just about external merrymaking or celebration…not just gift-giving and receiving…and that to find the real meaning and the spirit of Christmas – we have to prepare a room in our hearts to welcome Jesus – who is the giver of true joy.

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.

Mabuting Balita l Disyembre 23, 2022 – Biyernes

 Ika - 4 na Linggo ng Adbiyento

Ebanghelyo: Lucas 1:57-66

Nang sumapit na ang panganganak ni Elizabeth, isang anak na lalaki ang isinilang niya. Narinig ng mga kapitbahay at mga kamag-anakan n’ya kung gaano nagdadalang-awa sa kanya ang Panginoon kayat nakigalak sila sa kanya. Nang ikawalong araw na, dumating sila upang tuliin ang sanggol at pangangalanan sana nila itong Zacarias gaya ng kanyang ama. Sumagot naman ang kanyang ina: “Hindi, tatawagin siyang Juan.” “Wala ka namang kamag-anak na may ganyang pangalan.” Kaya sumenyas sila sa ama ng sanggol kung ano ang gusto niyang itawag dito. Humingi siya ng isang sulatan, at sa pagtataka ng lahat ay kanyang isinusulat: “Juan ang pangalan niya.” Noon di’y nabuksan ang kanyang bibig at nakalag ang kanyang dila. Nakapagsalita siya at nagpuri sa Diyos. Kaya namayani ang banal na pagkatakot sa kanilang kapitbahay. At naging usap-usapan ang lahat ng pangyayaring ito sa buong mataas na lupain ng Juda. Nag-isip-isip ang mga nakarinig at nagtanungan: “Ano na kaya ang mangyayari sa sanggol na ito?” dahil sumasakanyang talaga ang kamay ng Panginoon. Pagninilay:

What’s in a name? Alam mo ba ang ibig sabihin ng pangalan mo? O ba’t ‘yan ang napiling pangalan ng magulang mo? Gusto mo ba ang pangalang binigay sa’yo ng magulang mo? Ano mang pangalan ang binigay sa atin ng ating magulang, natitiyak kong may mabuti silang hangarin, at ito’y para sa ating kabutihan at mamuhay tayong kalugod-lugod sa Diyos.

Sa Mabuting Balita ngayon, narinig natin ang pagpangalan ni Isabel sa kanyang anak na “Juan” na ang ibig sabihin “God is gracious,” “Mapagpala ang Diyos.” At ito’y kinumpirma ng kanyang asawang si Zacarias, na Juan ang itatawag sa bata. Bagay na ikinagulat ng kanilang kamag-anakan at kapitbahay, dahil wala sa kanilang angkan ang may pangalang gayon. Matagal nilang hinangad magkaroon ng anak. Dumating sila sa puntong parang imposible na silang magkaanak pa, dahil kapwa sila matanda na. Saka naman, nanghimasok ang Diyos sa kanilang buhay-mag-asawa, at pinagkalooban sila ng anak. Kaya marapat lamang na Juan ang ipinangalan nila sa bata. Dahil bunga siya ng kagandahang loob ng Diyos sa kanila.

Mga kapanalig, masasabi nating tunay na walang imposible sa Diyos! At tunay niyang pinagpapala, ang lubos na nananalig at umaasa sa Kanyang kagandahang loob. Dininig ng Diyos ang taimtim na hangarin ng puso nina Zacarias at Isabel, at pinagkaloob ang kanilang kahilingan sa panahong Kanyang itinakda. Kapanalig, meron ka bang kahilingang matagal nang isinusumamo sa Diyos? Inip na inip ka na ba, at nawawalan na ng pag-asa? Inaanyayahan ka ng Panginoon ngayon na patuloy na manalig at magtiwala sa Kanyang kagandahang-loob. Dahil kung tunay itong makabubuti sa’yo, ipagkakaloob Niya ang iyong kahilingan sa panahong Kanyang itinakda. Trust in God’s perfect timing!

– Sr. Lines Salazar, fsp | Daughters of St. Paul

Panalangin:

Panginoon, dagdagan mo ang aking pananampalataya. Nang huwag akong manghinawang manalig na ipagkakaloob Mo ang aking kahilingan sa panahong Iyong itinakda, kung ito’y makakabuti sa akin. May Your will and not mine be done, O Lord, amen.

You are listening to the daily gospel reflections with Sr. Cloth, fsp

This podcast is brought to you by the Paulines Multimedia. It is our mission to Bring the WORD of GOD to all peoples, through sounds and images, voices and music. Come and join us as we share “A THOUGHT A DAY”.