Razem z Mają zapraszamy na rozkminy o Bogu, debilach, wszechświecie i pierdzeniu. Przygotujcie się również na historie dwóch Grażyn budowlanki o tym, jak zwaliły remont (tak, to my) i wspaniałą opowieść o dobroczynnym menelu spod śmietnika. Jan Kochanowski byłby z nas dumny.

Swędzi mnie głowa. Bardzo. Gosię też zaczyna swędzieć głowa. Nie wiemy, co nam jest. Albo mamy wszy, albo zamieniamy się w zombie. Jest północ, a my idziemy myć włosy wężem ogrodowym na balkonie. Ten odcinek jest tak bardzo bez sensu, że jeśli ktoś wytrwa do końca, otrzyma ode mnie owacje na stojąco.

Razem z Gosią podejmujemy się wyjaśniania memów przez podcast. Pomagają nam w tym zdechłe ślimaki i partia polityczna youtuberów. Kończy się na kłótni o śniadanie i wygrywam lody, które ktoś zeżarł, po czym siostra Gosi wbija do pokoju. Morał? Tuńczyk w oliwie to to samo co łosoś w wodzie. Można go jeść oglądając mecz na środku podjazdu.

Jestem u Gosi i w środku nocy nagrywamy podcast na jej słynnym piętrowym łóżku. Gosia odmawia wyjścia ze mną na melanż (jestem oburzona), do mojej mamy dzwonią z Kiribati (drogi telefon), oddaję lampę w Lerłę Merłę (nikt nie umie wymówić nazwy tego sklepu), a dziadek Gosi krzyczy, żeby jechać po oscypki (uwaga na rzyganie!). Do tego robi się wielka drama z zazdrości o lajki i przyjaźnie. Morał? Nie otworzysz windy kluczykami do samochodu.

Podcast z kolonii w Darłówku, część 2 z 2. Dwie Marysie opowiadają o najbardziej przypałowym wypadzie do parku linowego, jedna z Maryś stalkuje cyrk siedząc na parapecie i drąc się do gościa za oknem, a Olivka szaleje od pobudzającego czosnku w tabletkach. Na szczęście nasi odlotowi wychowawcy nie mają problemu z dziećmi wchodzącymi do poszewek na poduszki. Cała kolonia się rozchorowuje, a w pokoju 207 trwa akcja ratunkowa. Na plaży również, bo ktoś się utopił.

Podcast z kolonii w Darłówku, część 1 z 2. Zaczynamy oczywiście od wymienienia wad ośrodka i od narzekania na żarcie. Dziewczyny biją się o frytki, Kruszwil je sam chleb, a Laura wcina krówki z Duriana. Tymczasem Sebix męczy się z odmianą słowa „pierogi”. Ewa wymienia wszystkie 23 rzeczy jakie ma z mojego sklepu, Marta opowiada jak poznała mnie przez podcast, a Diana jak znalazła się na tej kolonii w ogóle mnie nie znając. Pirat Sławek parkuje nieekologicznym statkiem i strzela mewami z armat, a kanapka z nutellą i dżemem okazuje się kromką z wyrobem czekoladopodobnym i keczupem. W skrócie: świetnie się bawimy!

Gosia wypiła kawę o 22:00 i odwala szalone akcje. Ja wygrywam zakład stulecia i zmuszam Gosię do chodzenia w bluzie w tęcze i pianki, a potem piłką do koszykówki wybijam jej palec w ramach zemsty. Żeby było śmieszniej, o północy wystrzela paczka chipsów.

Obchodzimy z Gosią pierwszą rocznicę przyjaźni. Omawiamy naszą ogromną różnicę wieku (morał: jestem niedorozwinięta), narzekamy na żarcie ze stołówki i obgadujemy kolonijny „Mam talent”. Planujemy zamieszkać razem i kupić sobie kota.

Na kolonii w Łebie nic nie jest normalne. Wybuchające prysznice, czekolada z lodowca, lody za miliony monet i walizka posmarowana kremem do opalania to dopiero początek dziwnych rzeczy. Do tego dzwoni do nas Adolf Hitler, policja straszy przez telefon, a na koniec wbija Pan Tomek Strażak. Słuchacie na własną odpowiedzialność.

Tajne nagranie z kolonii w Muszynie, konkretnie z szalonego pokoju 39, gdzie jest taki syf, że wychowawczyni boi się tam wejść. Kierowniczka wzywa mnie na dywanik, Karolina przytula stopę do twarzy, kompot jest owocem, a Akinator dostaje zawału. Tylko dlaczego Dumbledore zostawił beznadziejny spadek? Choć na pewno nie był gorszy niż Dzień Postaci z Moich Książek. Błagam, nie dodawajcie mnie do transmisji na żywo, bo wpadnę do rzeki z błotem.