Podcasts over dyslexie, dyscalculie, ADhD, autisme en hoogbegaafdheid: allemaal conceptuele denkers.

Conceptuele denkers hebben een andere logica dan lijndenkers en dat kan ook in relaties nog wel eens tot misverstanden en irritaties leiden. Daarnaast reageren mensen ook nogal eens vanuit oude pijnen of bepaalde verwachtingen op elkaar. Hoe ga je daar mee om of los je dat op? Gertrudie en Sjan diepen het thema relaties nog verder uit en schuwen niet hun eigen relatie daarin als voorbeeld te nemen.

Although she was bored at school and left school with a low self-esteem, Anne-Marie decided to become a teacher in English. With a totally different approach she managed to reach also the pupils who are usually “stuck in the system”. Why? Why is a big question in this whole issue of different thinkers in the classroom and Anne-Marie explains what mindset for both teachers and students can lead to mutual understanding, success and the development of talents.

Sinds de vakantie in Azië heeft Sjan ernstige reuma-verschijnselen. “Stress” zegt de één, “Prednison slikken” zegt de ander. Dan komt ook nog de corona-crisis opzetten en worden veel bedrijven plat gelegd. Stress en paniek alom. Hoe ga je daarmee om? Wat kan zo’n periode in je leven van je vragen en wat heeft het je te bieden? Wat doet stress met je brein en wat doet ontspanning met je brein? Sjan en Gertrudie praten hierover in deze podcast.

Al op de basisschool voelde Joel zich niet begrepen, maar hij begreep ook zijn eigen brein niet. Hij werd regelmatig aangesproken op zijn houding, hij moest "beter zijn best doen", terwijl niemand zag dat hij dat juist deed. Dat hij een conceptuele denker is, wist hij (en zijn omgeving) niet. School werd een grote stressfactor en was één van de redenen waarom hij later drugs en alcohol ging gebruiken. Een prettig bij-effect was dat ook de chaos in zijn hoofd minder werd. Nu heeft hij daar andere wegen voor gevonden.

Sinds Elizabeth het neurodiversiteits-perspectief meeneemt in haar begeleiding aan klanten die vastlopen vanwege een psychische "aandoening", zit haar agenda helemaal vol. Veel klanten herkennen zich in het conceptuele denken en vinden haar benadering verfrissend en praktisch. De klant of patiënt wordt weer mens.

Remco heeft ADHD en werkt voor een gemeentelijke instantie en weet alles van de Jeugdzorg af. Ondanks die kennis liep hij helemaal vast in de zorg toen zijn dochter niet meer naar school wilde. Hij schreef er een boek over, net als over zijn ADHD. Zijn grootste punt van kritiek: stop met het medicaliseren van fenomenen als ADHD en mensen tot patiënten maken!

Patrick Kicken heeft een landelijke carrière als discjockey achter de rug en kan nu zijn eigen projecten kiezen. Hij staat inmiddels bekend als de “podcastkoning” en maakt veel afleveringen over o.a. ADHD. Hij ziet duidelijk de twee kanten daarvan: veel energie hebben, vooruitkijken en impulsief zijn waardoor je verder komt dan je ooit had kunnen voorzien. Maar hij kent ook de negatieve gedachten die je over jezelf kan hebben, de doemgedachten. Het negatieve zelfbeeld dat hij daardoor heeft gaat hij te lijf door zich met spiritualiteit bezig te houden, dat sterkt hem en relativeert veel.

Als je niet gewaardeerd wordt vanwege de kwaliteiten en talenten die je hebt, maar vooral kritiek en onbegrip tegenkomt en moeite hebt om de maatschappelijke ladder te beklimmen, dan is er in ieder geval één circuit waar je je vindingrijkheid kwijt kunt: de criminele wereld. Eliza heeft deze wereld van binnenuit leren kennen en is daarin ook geconfronteerd met haar eigen verslavingsgevoeligheid die het gevolg is van een teveel aan stress en haar eigen negatieve gedachten over zichzelf.

Albert moest vroeger naar de LOM-school en is veel gepest. dat heeft zijn zelfvertrouwen erg beschadigd. Hij is niet dom, maar wordt wel zo gezien door anderen omdat hij dyslectisch is. Daardoor geven leidinggevenden hem ook teveel aanwijzingen in het werk terwijl die compleet overbodig zijn. Dat leidt nogal eens tot grote frustraties. Toch zet Albert door en vecht hij terug.

Mag diversiteit op de werkvloer? Mag je anders zijn? Mag je een andere manier van kijken hebben? Hoe gaan we om met diversiteit en inclusiviteit? Joost de Beer propageert om de verantwoordelijkheid voor dergelijke vragen niet alleen bij de dyslectische werknemer neer te leggen, maar ook bij de werkgever. Daarvoor moet er een ander klimaat op de werkvloer gecreëerd worden. Joost doet een promotie-onderzoek naar dyslexie en gaat hierin expliciet in op de capaciteiten van dyslectici en de waarde die mensen hechten aan werk. Hij hoopt hierdoor een gespreksmodel te creëren waarmee je problemen op de werkvloer kunt bespreken en oplossen.